【Ang Aking 14 na Taon】Li Zhenhui: Nagsasalita Para sa mga Bingi, Binuksan ang Sugat ng Aking Kabataan Dahil sa Kakulangan ng Kumpiyansa sa Sarili   Noong bata pa ako, maganda ang mga marka ko sa paaralan ngunit napaka-mahiyain ko. Dahil sa hirap ng buhay sa aming pamilya, halos parang mababa ang aming kalagayan, kaya't ang mga hinanakit ko ay hindi ko maipahayag. Ito ang naging dahilan ng pagiging mayabang ngunit mababa ang kumpiyansa sa sarili. Hanggang sa nakilala ko ang mga kaibigan na mas mahirap pa ang dinaranas—mga bingi na tunay na "walang boses." Sa hayskul, natutunan ko ang sign language, at dito ko natutunan ang wika ng mga kaibigang bingi. Bagama’t kumuha ako ng kursong abogasya sa kolehiyo, nagpasya akong maging isang "tagapagsalita para sa mga kaibigang bingi" at naging propesyonal na tagapagsalin ng sign language. Sa totoo lang, tinulungan ako ng sign language na higit pang "maunawaan" ang aking sarili. Para itong isang sulo na nagbigay-liwanag sa mga damd...

Noong nalaman kong may muscular dystrophy ako, ang buhay ko'y naging walang-humpay na pakikibaka sa araw-araw na lumalalang kalagayan ng aking katawan. Palagi akong nagsisikap na malampasan ang mga abalang dulot ng panghihina ng aking mga kalamnan—paano magsuot ng damit mula sa tamang anggulo, paano ilabas ang paa sa tamang paraan. Parang may isang taong naglaro ng masamang biro, binabago ang "mga patakaran ng laro." Ilang sandali lang, lumalala muli ang aking kondisyon, at kailangan kong magsimula ulit mula sa umpisa. Ang paulit-ulit na dagok, at ang hindi mabilang na mga araw ng lihim na pagluha, ay unti-unting nilamon ang kabataan ko. Bakit may sakit na hindi pwedeng operahan? Bakit ang sakit ko walang gamot? Bakit ang buhay ko tila walang solusyon? Libu-libong "bakit" ang bumagabag sa akin noon, at walang sinuman ang makapagbigay ng sagot. Ngayon, isa na akong doktor at nagtatrabaho sa larangan ng pananaliksik sa mga gene. Hangad kong matulungan ang iba pang mayroong rare d...

"Gusto lang sanang namin matulungan ang mga nakababatang estudyante na makaiwas sa ulan sa pag-commute, pero nagagamit na rin ito ng mga residente ng Taipei." Paano kapag biglang umulan sa gitna ng biyahe papasok sa paaralan, pero walang dalang payong? Maraming mga commuters ang nararanasan ito, at ito ay isang hamon na madalas dinaranas ni Yu Chengxi noong nasa high school siya. Sa partikular, ang kanyang paaralan na Taipei Municipal Chien Kuo High School sa Taipei ay medyo malayo sa MRT station. "Kapag umuulan, napakalayo ng kailangan kong lakarin sa ulan. Kaya’t pinaplano ko na lang ang aking ruta para madaanan ang pinakamaraming mga bubong o covered na walkway para makaiwas sa ulan." Sa kanyang tingin, hindi ito praktikal, kaya't bigla niyang naisip: "Kung may mga shared mobile power banks at shared bicycles, pwede rin kayang magkaroon ng shared umbrellas (RainGo)?"  Hindi akalain ni Yu Chengxi na makalipas lamang ng ilang panahon, matutupad pala ang kanyang ideya! "Pak...

Ang Xiaoliuqiu, isang maliit na isla na kalahating oras lamang ang layo mula sa Donggang, Pingtung sa pamamagitan ng barko, ay may sukat na humigit-kumulang 6.8 kilometrong parisukat at may rehistradong populasyon na umaabot sa 12,000. Ito ang isla sa Taiwan na may pinakamataas na densidad ng populasyon. Dagdag pa rito, ang taunang pagbisita ng milyun-milyong turista ay nagdudulot ng paglala ng kalagayan ng ekolohiya ng buong isla. Bilang tugon dito, simula Hulyo ngayong taon, ipinatupad ng gobyerno ng Pingtung County ang 'conservation fee' o bayad sa pangangalaga sa tatlong lugar ng intertidal zone sa isla. Ang mga turista na papasok sa mga kontroladong lugar ay kailangang magbayad ng ticket na nagkakahalaga ng 60 NTD, sa layuning mapanatili ang mga likas na yaman ng Xiaoliuqiu at maiwasan ang sakunang dulot ng turismo."   l   Ang maruming tubig ay nagdulot ng kakaibang pag-usbong ng mga halamang-dagat sa karagatan ng Xiaoliuqiu. Si Chen Wenyu, 60 taong gulang, ay halos hi...