Ano ang gagawin mo kung magkasakit ka? Sa ilalim ng normal na mga pangyayari, ang pangkat ng medikal na nagbibigay ng mga mungkahi sa paggamot at nagpapaliwanag ng mga paraan ng paggamot at mga posibleng panganib sa pasyente ay isinasagawa pagkatapos na maunawaan at sumang-ayon ang pasyente. Ang mga layunin ng doktor at ng pasyente ay halos magkapareho: upang pagalingin ang sakit sa pinakamahusay na paraan.  Gayunpaman, para sa maraming mga kumplikadong sakit at mga espesyal na sitwasyon ng mga pasyente, ang "pinakamahusay na paraan ng paggamot" ay maaaring hindi malinaw o hindi tiyak na magagamot.  Mayroon ding ilang mga sitwasyon kung saan ang mga pasyente ay may mga espesyal na paniniwala sa relihiyon at hindi tumatanggap ng pagsasalin ng dugo o hindi. Kaya  hindi lamang tungkol sa bisa ng medikal na ang sakit ay magagamot o kaya mapapagaling.

Ang maraming talamak at malalang medikal na mga pagpipilian ay mahirap, kahit na para sa mga matatanda. Paano naman ang mga menor de edad na bata at mga teenagers?  Ang desisyon ba ng mga magulang ay ang "pinaka-angkop"?   Wala bang masasabi ang bata?  Mula kay Wu Jiayuan, ang unang kaso sa Taiwan ng isang batang lalaki na may leukemia na nanalo ng karapatang humingi ng medikal na paggamot sa pamamagitan ng mekanismo ng proteksyon para sa mga bata at umabot hanggang sa maraming case study sa ibang bansa.  Unawain at pag-isipan natin ang tungkol sa mga "pinakamahusay na interes ng mga kabataan"?  Ang mga menor de edad ba ay talagang walang kakayahang gumawa ng mga desisyon para sa kanilang sarili?

Ang mga magulang ba ang tanging "ahente" o taga pangasiwa para sa kanilang mga anak?

Sino ang maaaring magsalita para sa mga sanggol na wala pang edad o kahit na "hindi makapagsalita"?  Sa maraming mga kontrobersyal na kaso, ang mga desisyon ng magulang ay hinamon o maaring mabaligtad.

Ang "Baby Charlie" sa UK ay ang pinakasikat na kaso.  Noong 2016, ipinanganak si Charlie at hindi pa nagtagal, si Charlie Gard ay nagdurusa mula sa isang malalang sakit na tinatawag na Mitochondrial DNA depletion syndrome (MDDS). , ganap na umaasa lang ang buhay at pag-unlad sa maraming organ failure sa isang ventilator sa loob ng mga buwan.  Ang mga magulang ni Baby Charlie ay nakalikom ng pondo at umaasa na subukan ang kanilang makakaya na gamutin si baby Charlie. Gayunpaman, ang pangkat ng medikal ay naniniwala na ang sanggol na si Charlie ay dapat na maligtas na hindi na kinakailangang magdusa at mag-aplay sa korte para lang alisin ang sistema ng suporta sa buhay ni Charlie.  Pwede naman bigyan siya ng pangangalaga sa hospice.   At kung siya ay mamatay siya ay may dignidad.

Si Lei Wenmei, isang advisory member ng Medical Ethics Committee ng Taipei Veterans General Hospital at associate professor sa Institute of Public Health ng Yang-Ming Chiao Tung University, ay nakatagpo ng kabaligtaran na kaso: isang bata na may pambihirang sakit na kinailangang makatanggap ng small intestine transplant sa kapanganakan,  tumanggi ang kanyang mga magulang na sumailalim sa operasyon ang bata dahil nag-aalala sila na kahit na matagumpay ang transplant, mahirap pangalagaan ang bata pagkatapos ng operasyon at magiging mahirap din ang kalidad ng buhay.  Gayunpaman, mula sa pananaw ng mga kawani ng medikal, ang sakit ng bata ay hindi nagamot at itinaguyod nila na ang bata ay hindi agad nakatanggap ng pag-asa na makahanap ng pinakamahusay na solusyon.

Ang "Mature Minors Principle" sa United States: na naglalayon na Igalang ang desisyon ng mga tin-edyer na tumanggi sa pagsasalin ng dugo dahil sa kanilang mga paniniwala:

Ngunit para sa mga teenager, na may menor de edad, at ang ilan naman ay may mature na pag-iisip at paghuhusga, paano masusuri at igagalang ang kanilang mga desisyon?

Si Lu Li, direktor ng Pediatric and Juvenile Protection Medical Center sa National Taiwan University Children's Hospital, ay kinuha si Wu Jiayuan, isang batang may leukemia, bilang isang halimbawa.  Nang siya ay nagkasakit at pumunta sa ospital sa edad na 17, siya ay hindi na rin menor de edad. Ang talamak na lymphoblastic leukemia na dinanas niya sa oras na iyon ay may pagkakataon na gumaling at mabuhay kung tumanggap siya ng medikal na paggamot sa Kanluran, pagkatapos ng pagsusuri ng isang psychosomatic na doktor, siya ay isang mature na batang lalaki na may matatag at makatuwirang personalidad na gusto niyang mabuhay sa pamamagitan ng gamot sa Kanluran. Gayunpaman, ayaw ng ina na pumirma sa form ng pahintulot dahil hindi siya nagtitiwala sa sistemang medikal sa Kanluran at gusto niyang palabasin ang kanyang anak sa ospital upang humingi ng iba pang solusyon.

Ang mag-ina ay may magkasalungat na pananaw sa medikal na paggamot, ngunit may ginintuang panahon para sa paggamot. Matapos timbangin ang lahat ng partido, ang Domestic Violence and Sexual Assault Prevention and Treatment Center ng New Taipei City Government ay naniniwala na ito ay para sa pinakamahusay na interes ng mga bata at mga bata na payagan ang paggamot kay Wu Jiayuan na magpatuloy nang maayos at walang pagkaantala kaya siya ay inilagay sa isang emergency na lugar upang bigyang-daan ang bata na magamot.

"Kakayahang Gillick" ng UK: Maaaring piliin ng mga bata kung ayaw or gustong mabakunahan sa panahon ng epidemya ng COVID-19:

Ang United Nations Convention on the Rights of Children (CRC) " na nakasentro sa pangangalagang medical ng mga bata, na kinakailangan ang pakikinig sa mga opinyon ng mga bata.  Gayunpaman, sa eksenang medikal sa Taiwan, ang "mga matatanda ay tumutulong sa paggawa ng mga desisyon" at ito ay isang karaniwang sitwasyon na ang mga magulang at mga pangkat ng medikal na madalas na nangunguna sa paggawa ng desisyon nang magkasama, at hindi pinapansin ang mga personal na kagustuhan ng mga bata.

Noong 2017, nang isagawa ng Taiwan ang unang pagsusuri ng Convention on the Rights of the Child, itinuro ng mga dalubhasa sa karapatang pantao na “nababahala ang Komite na ang mga bata sa Taiwan ay dapat kumuha ng pahintulot ng magulang bago tumanggap ng medikal na paggamot, anuman ang kakayahan nito in line with the United Nations Committee on the Rights of the Child The views are inconsistent sa ikalawang pagsusuri noong 2022, itinuro pa rin ng mga internasyonal na eksperto sa karapatang pantao na ang Taiwan ay hindi nagbibigay ng sapat na karapatan sa pangangalagang medikal ng mga bata.

Noong panahong iyon, ang gobyerno ng Britanya ay naglabas ng isang patnubay na kapag nagbibigay ng mga bakuna, kung ang isang bata ay hindi sumasang-ayon sa kanyang mga magulang, ang mga kawani ng medikal ay dapat matukoy kung ang menor de edad ay may "mga kakayahan ni Gillick." Ang kakayahang ito ay nakasalalay sa kung ang antas ng kapanahunan ng menor de edad ay lubos na nauunawaan ang kaugnay na impormasyong medikal upang magbigay ng "informed consent." Kung gayon, ang mga magulang ay hindi maaaring magdesisyon ng pagbabakuna.  Gayunpaman, kung naniniwala ang mga kawani ng medikal na ang bata ay walang kakayahan sa Gillick at ang mga magulang ay tumutol, hindi nila papakinggan ang bata.

Pakawalan muna ang kapangyarihan ng beto ng mga magulang at linangin ang kakayahan ng kanilang mga anak na gumawa ng mga desisyon:

Sa pagbabalik-tanaw sa kasalukuyang sitwasyon sa Taiwan, dahil ang mga menor de edad ay karaniwang itinuturing na wala pa sa gulang, mas pinipili pa rin ng lipunan na tanggapin ang mga opinyon ng mga magulang pagdating sa mga medikal na desisyon. Sinabi ni Lin Yaping na ang lipunan ng Taiwan ay mayroon pa ring tradisyonal na ideya na "ang buhok at balat ng katawan ay tinatanggap ng mga magulang at hindi nangangahas na masira kung gayon, pagdating sa mga medikal na isyu para sa mga menor de edad, ang mga magulang ay madalas na nangunguna." Sinabi ni Lin Yaping: "Ang lipunan sa kabuuan ay dapat na higit na magtiwala sa mga kabataan...Ang lipunan ay hindi nagtitiwala sa mga tinedyer. Pakiramdam nila ay wala silang sapat na kakayahan upang gumawa ng mga desisyon o gumawa ng mga pagpipilian na makabubuti para sa kanila, kaya pakiramdam nila na kailangan nila magulang ang na protektahan sila."

Ipinaliwanag pa niya na ang isang mas malusog na diskarte ay para sa mga nasa hustong gulang na tulungan ang mga bata na gumawa ng mga desisyon, sa halip na direktang bigyan ang mga magulang ng  buong"kapangyarihan sa pagdecision."

Karaniwan, pagdating sa pagpapahayag at pagsasarili ng mga bata, tiyak na may mga pagtutol.  Halimbawa, naniniwala sila na ang pagpayag sa mga tinedyer na gumawa ng mga independiyenteng desisyon tungkol sa pagpipigil sa pagbubuntis o pagtanggap ng paggamot sa pag-abuso sa droga at iba pang mga medikal na pag-uugali ay katumbas ng paghikayat sa mga tinedyer na mabuntis. ng pag-aasawa, pag-inom ng alak, o pag-abuso sa droga. Ngunit sa katunayan, ang kakayahang "gumawa ng naaangkop na mga desisyong medikal para sa iyong sarili" ay hindi lalago nang mag-isa.  Sinabi ni Lei Wenmei na walang sinuman ang biglang naging may kakayahang adulto hanggang sa kanilang ika-18 na kaarawan at kailangan ito linangin, at ang pangangalagang medikal ay isang napakahalaga na larangan, na angkop para sa mga tinedyer na may mas mature na pag-iisip upang magkaroon ng pagkakataong matutong gumawa ng mga bagay; sa kanilang sarili.

Magtatag ng mas magkakaibang mga channels ng suporta at maghanap ng mas naangkop na sagot nang magkasama o nang karamihan.:

Sa pagsunod sa diwa ng Convention on the Rights of the Child, binigyang pansin ng Taiwan ang karapatan ng mga bata na ipahayag ang kanilang mga opinyon sa mga nakaraang taon.  Kasabay nito, ang mga ospital ay nagbigay din ng higit at higit na pansin sa etika sa medisina. Napagmasdan nina Lei Wenmei at Lin Yaping na ang buong lipunan ay maaaring magsimulang magkaroon ng mas maraming puwang para sa talakayan tungkol sa mga kaso tulad ni Wu Jiayuan, isang batang may leukemia na mas handang mag-ulat at makipag-usap sa mga pamilya, hindi tulad noong nakaraan,  ang mga magulang ay palaging may panghuling say. Gayunpaman, mayroon pa ring maraming puwang para sa pagpapabuti sa pangkalahatang kapaligiran.

Ang desisyon ng "pinakamahusay na interes ng mga bata at mga bata" kung minsan ay walang kinalaman sa tama at mali, "ngunit isang usapin ng pilosopiya ng buhay... Halimbawa, pinili ng binata (Wu Jiayuan) na labanan ito, hindi mahalaga kung makakaligtas siya o hindi sa huli, ganoong buhay Iyan ang may katuturan," paliwanag ni Lei Wenmei. Gamutin man ito o hindi at kung paano ito gagamutin ay magkakaroon ng iba't ibang solusyon sa iba't ibang panahon at espasyo. Sa pangkalahatan, inaasahan ng lahat na magkaroon ng magandang talakayan at pag-aralan kung paano ito gagawin. Ang mga kaso ay karaniwang hindi inaasahang mapupunta sa korte maliban kung talagang kinakailangan.

Ngunit ang pinakamahalaga ay ang proseso ng paghahanap ng mga sagot, patuloy na pakikinig, komunikasyon at empatiya. "Ang pinakamahusay na komunikasyon ay pagkatapos mong makipag-usap, kahit na ang taong hindi sumasang-ayon ay maaari pa ring makaramdam na siya ay narinig, at pagkatapos ay mas matatanggap niya ang resulta," sabi ni Lei Wenmei Ang komunikasyon mismo ay makabuluhan sa magulang, tagapagbigay ng pangangalagang pangkalusugan, sa anak. Matapos seryosohin ang mga ideya ng bawat isa, maingat na talakayin, maunawaan ng bawat isa, at pagkatapos ay magkakasamang gumawa ng mga desisyon, ang prosesong ito lamang ang may nakapagpapagaling na epekto. Ang mga magulang ay naririnig at nakikiramay din, at ang mga medikal na kawani ay nagagawang tumingin sa kabila ng mga benepisyo ng medikal na paggamot mismo upang maunawaan ang pinsala at sakit na maaaring idulot ng medikal na paggamot mismo. Sa ganitong paraan, talagang mahahanap namin ang "pinakamahusay na solusyon sa ngayon" para sa bawat paksa ng aplikasyon.