Ang aking 7 taon karanasan sa pagnenegosyo ng Pearl Milk Tea sa Japan

: Kwento ito ng isang Taiwanese na nag business sa Japan noong epidemya

Paunang salita

Taong 2022 naging 33 taong gulang na si Wang Li Xing na pinanganak at lumaki sa Taiwan.  Nuong 2015 nagtungo siya sa Osaka, Japan upang magnegosyo ng Pearl Milk Tea.  Mapalad na naibukas nya ang may sariling nang brand ng Pearl Milk Tea. nuong 2017.  Matagumpay itong kanyang negosyo kung kaya nagbukas pa ito ng pangalawang shop sa isang mataong lugar sa Shinsaibashi Business district nuong sumunod na taon. 

Sa pagpasok ng Japan sa “level ng pangatlong pagboom ng pearl milk tea", ang kabuuang taunang kita ng milk business minsan ay lumampas sa 200 milyong yen or (humigit-kumulang NT$45 milyon), at ang ikatlong tindahan ay nagbukas din sa Umeda business district.  Dahil sa humina ang pagkahumaling ng tao sa Milk Tea, nagbukas din si Wang Li xing ng coffee shop at isang Taiwanese breakfast shop upang makayanan ang mga pagbabago sa mga nangyayari.

Noong tag-araw ng 2019, unti-unting humupa ang siklab ng pambihirang gatas, ngunit walang inaasahan na ang bagong epidemya ng crown pneumonia (COVID-19) ay nagsimula ring walisin ang mundo sa pagtatapos ng taon. Nang ang mga turista ay tumigil sa pagbisita sa Japan, at ang mga Hapones ay tumigil sa paglabas, sa lalong madaling panahon, ang pagganap ng mga tindahan ng Zhen Dairy ay halos huminto, at ang isa isa itong mga nagosyo na nagsara. Pagkaraan ng dalawa at kalahating taon ng epekto ng epidemya, tanging ang pinakaunang founding store ng Wang Li Xing ang gumagana pa, ngunit ang kalahati nito ay sarado din.

Ang mga ganitong kwento ay hindi kakaiba.  Ano ang nangyari sa panahon ng epidemya sa Japan? Ano ang kinabukasan ng mga restawran? Ang panayam na ito ay

Kinwento sa isang reporter para ipadama at ipaalam na siya ay naging unang karanasan at obserbasyon ng mga kabataang Taiwanese na nagsisimula ng negosyo sa Japan.

Simula ng istoria

Ang unang beses na bumiyahe ako sa Japan ay noong 2014, nang pumunta ako sa Shinsaibashi at Namba, ang mga pinaka-buhay na lugar sa Osaka. Ang lokal na business district ay nagtitinda ng iba't ibang Japanese delicacy, tulad ng ramen, skewer, at mga natatanging skewer at takoyaki ng Osaka, ngunit nang matapos akong kumain at gusto kong bumili ng tsaa, wala akong mahanap na tindahan ng espesyal na inumin. Ang mga pagpipilian ay tanging mga convenience store at coin vending machine, na may mga bagay sa mga istante na naayos din.

Naisip ko tuloy, kung magbubukas ako ng tindahan sa isang maunlad na lugar na walang ibang nagbubukas, kahit 3% o 5% lang ng tao ang pupunta para bumili nito, ay may tiyak na pagkakataon ako sa negosyo. Kaya noong 2017, nagbukas ako ng pearl milk tea specialty store sa Osaka, at nasaksihan ko rin ang sunod-sunod na paglitaw ng iba pang mga bihirang tindahan ng gatas. Noong 2019, naabot ng Japan ang pangatlong magandang stage ng business na kung tawagin ay "third rare milk boom".

Taiwanese Boss Street Observation:

Ang pearl milk tea sa Taiwanay humihina na, ngunit ang mga inuming may pearl ay nagiging mas sikat sa Japan

Nagsisimula sa "tsaa" ang hand-shaked na inumin ng Taiwan. Kahit na may bubble tea, lahat ay partikular sa uri at pinagmulan ng tsaa, ngunit nagsisimula ang Japanese sa "pearl" at itinuturing ang bubble tea bilang isang uri ng "dessert". Kaya naman, magdadagdag sila ng pearl sa iba't ibang inuming nakasanayan na nila, at magiging "Pearl Matcha Milk", "Pearl Roasted Tea Milk", "Pearl Strawberry Milk", "Pearl Coffee Milk" at iba pa. Dahil din sa tingin ng mga Hapones na ang mga inumin ay panghimagas noong una naming binuksan ang tindahan, kadalasang naramdaman ng mga customer na ang antas ng tamis ay hindi sapat kung kaya humihingi ng 2 hanggang 3 beses ang dami ng asukal!

Bilang karagdagan, kahit na nasa ikatlong bahabi ng pagkahumaling ng mga tao sa gatas ay unti-unting humupa mula noong tag-araw ng 2019, 2020 ito ay pumasok sa panahon ng epidemya, at ang mga bihirang tindahan ng gatas mula Tokyo hanggang Osaka ay nagsara o nagbago, at sa halip ay nagbebenta na lang sila ng sopas, lugaw o iba pang Taiwanese dishes. Gayunpaman, ang mga pearl sa Japan ay hindi nawala. Sa kabilang banda, makikita natin na ang mga inuming pearl milk tea ay naging mas sikat. Sa panahon ngayon, ang mga inuming gawa sa instant na pearl ay maaaring inumin sa maraming mga cafe. Ang mga pearl ay isinama sa isang bahagi ng social fantacy ng Hapon, na siyang hindi pa nagagawang epekto na dulot ng ikatlong bahagi ng magandang business sa Japan

Ang kaguluhan ng pearl milk tea ay lumitaw, at pagkatapos kumuha ng mga larawan , sila ay itinapon sa basurahan:  Ngnit noong tag-araw ng 2019, nagsimulang "bawasan ang init ng pagkahumaling sa pearl milk tea" ng Zhenniu sa Osaka, at lumala din ang general interest ng mga mamimili.  Ang dahilan ang pag-inom ng pearl milk tea ay naging isang "ritwal" o ceremony para sa maraming tao.  Mukhang kapag namimili sa shopping district, kailangan mong pumila kasama ang mga kaibigan upang bumili ng pearl milk tea, kumuha ng litrato nito. Lubos na nasisiyahan sila sa buong proseso.. , Kaya may mga ulat ng may kaguluhan" sa balita, na nagsasabing may bumili ng inumin, kinunan ng litrato at in-upload ito sa Instagram, pagkatapos ay itinapon ang buong baso o tasa at  sa basurahan sa tabi ng ang coin vending machine.

Nagsimula na talagang bumaba nang husto ang aming negosyo. Ang susi talaga ay ang pagtaas ng buwis sa benta noong Oktubre 2019. Noong panahong iyon, itinaas ng gobyerno ang buwis sa actual sales mula sa orihinal na 8% hanggang 10%. Para sa industriya, bukod pa sa mga kailangang materyales ng pagkain na bahagyang naaangkop upang mabawasan ang rate ng buwis at mapanatili ang 8%, ang mga pangkalahatang gastos tulad ng upa , mga kagamitan at mga consumable ay tumaas lahat, na nagdulot ng malaking problema na naging malaking  operating pressure. Nagsimula nang magtaas ng presyo ang ilang mga tindahan sa kanilang mga produkto, ngunit bumaba pa rin ang kanilang performance, at bumaba rin ang bilang ng mga taong namimili sa kalsada.

Ang taong 2020 ay pumasok sa panahon ng epidemya, ang mga dayuhang turista ay bumaba, at ang negosyo ay siyempre bumagsak. Mahigit sa kalahati ng mga tindahan ng gatas mula Tokyo hanggang Osaka ay nagsara. Pagkatapos noong Abril, ang gobyerno ng Japan ay naglabas ng unang emergency na deklarasyon, na nagpapayo sa mga restawran na paikliin ang kanilang mga oras ng negosyo. Bagama't walang malinaw na mga parusa, ang gobyerno ay patuloy na sumigaw: "Huwag magmadali, lumabas at parusahan ang iyong sarili", which means to call everyone to have self-discipline. Huwag nang  lumabas kung kung hindi kailangan.

Ang paggawa ng paghahatid ng pagkain sa ilalim ng panahon ng epidemya, ang gastos ay naging mas mataas at ang presyo ay tumaas din, at walang mga customer:

Sa ilalim ng sitwasyon ng epidemya, habang sinabi ng gobyerno na walang ipinag-uutos na kinakailangan upang isara ang mga tindahan, nagdala din ito ng malaking presyon mula sa opinyon ng publiko. Sa ganoong kapaligiran, ang pagnenegosyo ay hindi maaaring "mag-promote" o "manghikayat" ang mga customer na pumunta sa tindahan, mas nararapat  na isara ang negosyo nang direkta.

Totoo rin ito para sa pangalawang deklarasyon ng emergency noong Enero 2021. Hiniling ng gobyerno na magsara ang mga tindahan bago mag-8pm. Bagama't sinasabing matatanggap mo ang subsidy kung makikipagtulungan, talagang tumatagal ng higit sa kalahating taon mula sa aplikasyon hanggang sa pagbabayad. Maraming tindahan ang nabigo bago ito matanggap, o hindi sapat para matanggap ito.

Ang iba't ibang tindahan ay may iba't ibang paniniwala, at ang bagong anti-epidemya na oras ng negosyo ay maaaring hindi nasusunod.  Halimbawa, ang izakaya ay karaniwang bukas mula 5 ng gabi hanggang sa madaling araw ng susunod na araw. Kung ang tindahan ay magsasara ng 8 ng gabi, ang mga customer umalis na pagkatapos ng pag-upo. Napakahiyang sila sa oras.  Walang sinuman ang gustong pumunta doon, kaya ang mga shops ay pinapayagan na magbukas , ngunit sa katunayan ito ay nangangahulugan na hindi mabubuksan.

Upang mailigtas ang negosyo, sinubukan namin ang paghahatid o delivery, ngunit halos imposible na makakuha ng mga order. Para sa tindahan, dapat taasan ang presyo para mapanatili ang kita dahil sa delivery platform ay tumatanggap ng komisyon; ngunit para sa customer, ang isang tasa or glass na 500 yen (humigit-kumulang NT$110) ay nagiging 750 yen (humigit-kumulang NT$165), kasama ang bayad sa paghahatid at bayad sa platform, kailangan mong magbayad ng humigit-kumulang 1,000 yen (mga NT$220). Maaari kang bumili ng dalawang tasa or baso pero sino ang maaaring mag-order nito? Higit pa rito, ang paghahatid ay hindi maaaring uminom ng kanilang paboritong ritual or ceremoniya.

Bagama't mataas ang pressure sa negosyo, sarado ang tindahan at kahit ang utang ay hindi mabayaran:  Bagama't ang gobyerno ng Japan ay nagpasimula ng maraming hakbang sa pagtulong, bago ang Abril noong nakaraang taon (2021), hindi isinasaalang-alang ang laki at turnover ng mga restawran, at ang paraan ng subsidy ay pantay pantay. Ang diskarte na ito ay mas kapaki-pakinabang para sa napakaliit na tindahan, ngunit ito ay magiging miserable para sa mga medium-sized na tindahan.

Halimbawa, sa Mayo 2020, magkakaroon ng 2 milyong yen na subsidy para sa mga  negosyo. Ito ay isang subsidy na ibinibigay ng mga kumpanya o indibidwal na may-ari ng negosyo. Ang isang kumpanya ay maaaring makatanggap ng hanggang 2 milyong yen (humigit-kumulang NT$440,000). Sa oras na iyon, ang isa sa aking mga kumpanya ay may tatlong restaurant, at ang upa para sa tatlong tindahan lamang ay higit sa 2 milyong yen. Bukod dito, kailangan kong ipagpatuloy ang pagbabayad ng renta para sa mga opisina at bodega. Pareho rin.

Sa simula ng epidemya, hiniling din ng gobyerno sa mga bangko na magpahiram nang ng pera na mas maluwag, na nagpapahintulot sa kumpanya na makakuha ng mga termino ng pautang na hindi nangangailangan ng mga garantiya at ang mahalaga ay walang interes—parang napakabuti nito, ngunit kadalasang inilalarawan ng Japanese media ang pera bilang pagbayad lamang sa mga emergency ng tindahan, at ito ay mawawala sa isang iglap. Pagsingaw, dahil maraming mga tindahan ang matagal nang hindi makapagpatakbo, at ang aplikasyon para sa mga pautang ay hindi upang mapanatili ang negosyo, ngunit upang bayaran ang presyo ng pagsasara ng tindahan .

Ang mga pangkalahatang pag-upa ng tindahan sa Japan ay hindi maaaring wakasan nang unilateral at kaagad. Kung nakatira ka sa isang abalang lugar, ang kontrata ay magtatakda pa ng 6 na buwang "notification ng pagtatapos ng kontrata". Samakatuwid, pagkatapos mong magpasya na isara ang tindahan, anuman ang sitwasyon ng negosyo ay, kailangan mong bayaran ang kasero man lang.6 na buwang upa. Maraming mga negosyo, kabilang ako, ay maaari lamang mag-aplay para sa isang pautang upang mabayaran ang malaking halaga ng pera, ngunit ang pagsasara ng tindahan ay nangangahulugan ng pagkawala ng paraan ng kita ng pera. Paano sila kikita para mabayaran ang utang sa hinaharap?

Itinakda din ng batas ng Japan na kung ang trabaho ay nasuspinde dahil sa relasyon ng employer, ang manggagawa ay dapat bigyan ng 60% ng leave allowance sa panahon ng pagsususpinde. Bagama't hindi pananagutan ng employer ang pagsasara dahil sa epidemya, napagdesisyunan ng gobyerno na dapat pa ring bayaran ang pera. Noong Hunyo 2020, nag-isyu din ito ng employment subsidy, at ibibigay ng gobyerno ang allowance para sa mga empleyadong tumigil. nagtatrabaho dahil sa epidemya. Ngunit ang mga detalye ay magulo sa simula, walang nakakaalam kung paano mag-aplay para sa pera at kung anong mga dokumento ang ihahanda, at ang online system ay naitatag lamang sa ibang pagkakataon.

Sa anumang kaso, kahit may subsidyo ang gobyerno, kailangan pa ring bayaran ng kumpanya ang kalahati ng annuity at social insurance para sa mga empleyadong walang trabaho, pero wala man lang kinikita ang kumpanya, kaya paano ito makakayanan? Kaya naman mas pinili ng ilang kumpanya noon na tanggalin ang mga empleyado kaysa mag-apply para sa subsidyo.

Ang mga Hapones na kasama ng epidemya ngayon ay madalas na nakabilang na  sa "libreng libangan"

Ang epidemya ay tumagal ng higit sa dalawang taon, at ang inflation at pagbaba ng yen ng Japan ay naging mas seryoso. Gayunpaman, bukod sa isang alon ng pagtaas ng presyo para sa kabuhayan at pagkain ng mga tao noong Abril ng taong ito, wala akong ibang nararamdaman. Marahil ito ay ang industriya ng kalakalan at pagiiwas sa pagkukumpara at pakiramdam. . Maraming tindahan sa maraming lugar ang gumuho at walang pumalit sa kanila. Ang mga bakal na tarangkahan ay bumagsak na parang mga guho. Ilang botika na pinupuntahan noon ng mga turista. matagal nang nawala. Bagama't marami pa rin ang mga tao sa mga istasyon at department store, kumpara sa bago ang epidemya, maraming mga tao pa rin ang nakikibahagi sa "libreng libangan" at tumingin lamang sa paligid.

Ang Japan ay nagbigay ng malaking halaga ng subsidyo sa loob ng higit sa dalawang taon, at ang pambansang utang nito ay sya nang pinakamataas. Ngayon ay napipilitan itong lumipat patungo sa isang patakaran ng "kasabay ng epidemya". Noong Hunyo ng taong ito, ang mga dayuhang tour group ay binuksan sa isang limitadong lawak. Gayunpaman, noong Hulyo, dahil ang bilang ng mga kumpirmadong kaso ay umabot sa isang pinaka mataas, ito ay inihayag na suspindihin ang pagpapatupad ng mga programang subsidy na may kaugnayan sa paglalakbay. Nagkaroon ng patuloy na talakayan sa Japan: Kapag ang gobyerno ay huminto sa pagbibigay ng iba't ibang mga subsidyo, ang mga kumpanya ay dapat ding magsimulang magbayad ng mga pautang, magkakaroon ba ng isang wave of bankruptcy? Tataas ba nang husto ang unemployment rate?

Sa katunayan, labis din ang pag-aalala ng gobyerno ng Japan, kaya't patuloy itong humihiling sa mga bangko na tumugon nang may kakayahang umangkop at antalahin ang oras ng pagbabayad ng mga negosyo. Dagdag pa rito, orihinal na sinabing itinigil ang employment subsidy na nabanggit, ngunit ang deadline ay maraming beses nang pinalawig. . Sa kasalukuyan, magpapatuloy ang Kumpirmasyon hanggang sa Setyembre man lang.

Sa anumang kaso, sa palagay ko ay hindi na magiging pareho ang pagkain at kultura ng mamimili dahil sa pandemya. Maraming mga restaurant sa industriya ang nag-aplay para sa mga subsidiya sa pagbabago ng negosyo. Kung pumasa sila sa pagsusuri, maaari silang makakuha ng mga subsidyo, na magagamit sa pagbili ng mga kagamitan, pagbuo ng mga produkto o pagbabago ng mga uri ng negosyo.                 

Gumagawa din ako ng panukala, at inaasahan kong magsumite ng mga aplikasyon sa susunod na panahon. Sa tingin ko ang industriya ng pagmamanupaktura ay mas malamang na mabuhay sa post-epidemic na panahon, kaya plano kong magbago sa industriya ng pagmamanupaktura at ipakilala sa Japan ang partikular na pagkain ng Taiwan.  Bagama't ang lipunang Hapones ay napuno na ngayon ng "nawawalang" kapaligiran, umaasa pa rin akong mabibigyan ng buong pagasa ang mga natatanging pakinabang ng mga tao sa Japan at Taiwan upang makahanap ng bagong magandang pagkakataon.