เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2026 ที่ผ่านมา ตำรวจหญิงเมืองไถหนาน “เจิ้ง หย่งซิน” (鄭詠心) วัย 29 ปี เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ หลังถูกรถชนและถูกรถทับอย่างกะทันหัน โดยพิธีศพมีกำหนดจัดขึ้นในวันที่ 5 พฤษภาคม ขณะที่แฟนหนุ่มนามสกุลหลง (龍姓) ถูกระบุในหนังสืองานศพในฐานะ “คู่หมั้น” และมีรายงานว่าครอบครัวทั้งสองฝ่ายกำลังพิจารณาจัดพิธีแต่งงานกับผู้เสียชีวิต (冥婚) ให้ทั้งคู่ เจิ้งหย่งซิน เคยปฏิบัติหน้าที่ตำรวจที่สถานีตำรวจอวี้ผิง (育平) สังกัดกอง 4 เมืองไถหนาน เป็นผู้มีนิสัยอ่อนโยนและได้รับการยอมรับในงาน ก่อนเกิดเหตุเมื่อวันที่ 28 เธอขี่รถจักรยานยนต์และจอดรอรถโรงเรียน แต่ถูกรถจักรยานยนต์ด้านหลังชนจนล้ม และถูกรถทัวร์ที่ตามมาเหยียบซ้ำจนเสียชีวิต เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันสร้างความโศกเศร้าแก่สังคมอย่างมาก มีรายงานว่า เธอและแฟนหนุ่มมีแผนจะแต่งงานกันอยู่แล้ว และทั้งสองครอบครัวก็ได้เริ่มเตรียมงานล่วงหน้า แต่กลับเกิดโศกนาฏกรรมก่อนถึงวันวิวาห์ ภายหลังการหารือกัน ฝ่ายชายจึงถูกระบุเป็น “คู่หมั้น” ในพิธีศพ และยืนยันแนวทางจะดำเนินพิธีแต่งงานกับผู้เสียชีวิตให้แล้วเสร็จ ด้าน เลี่ยวต้าอี่ (廖大乙) ผู้เชี่ยวชาญด้านความเชื่อพื้นบ้านไต้หวัน ร...

      กิจกรรม “หุ่นเล่านิทาน” (偶來說故事) ที่จัดโดย ต้าชี่ถวน( 大氣團-Atmosphere Troupe) เป็นคอร์สประสบการณ์ทางวัฒนธรรมที่นำศิลปะการแสดงพื้นบ้าน “หุ่นกระบอก” (布袋戲) มาเป็นแกนหลัก ผสมผสานทั้งการเชิดหุ่น จังหวะดนตรีกลองและฆ้อง การวาดสีตกแต่ง ไปจนถึงการร่วมกันแต่งบทละคร ทำให้เด็ก ๆ ได้เรียนรู้ผ่านการเล่นและการแสดงอย่างมีชีวิตชีวา พร้อมซึมซับเสน่ห์ของศิลปะพื้นบ้านไปพร้อมกัน กิจกรรมนี้ยังช่วยเสริมสร้างความมั่นใจ กระตุ้นจินตนาการ และเปิดโอกาสให้เด็กได้เรียนรู้การทำงานร่วมกันผ่านการมีปฏิสัมพันธ์ในกลุ่ม คณะ Atmosphere Troupe ก่อตั้งขึ้นในปี 2006 โดย เฉินจื้อหลาน( 陳志蘭) ร่วมกับผู้ที่มีความสนใจด้านศิลปะการแสดง อย่าง หยางจงหัว( 楊宗樺) เธอจบการศึกษาจาก Ming Chuan University สาขาการออกแบบเชิงพาณิชย์ และเริ่มต้นอาชีพในฐานะนักออกแบบศิลป์ในสถานีโทรทัศน์ ระหว่างทำงานด้านการผลิตหุ่น เธอค้นพบว่ายังขาดทักษะเชิงลึกด้านหุ่นกระบอก จึงไปศึกษาอย่างจริงจังกับ หลี่เทียนลู่(李天祿) ศิลปินแห่งชาติในปี 1991 และต่อยอดการเรียนรู้กับ I Wan Jan Puppet Troupe(亦宛然掌中劇團) ด้วยพื้นฐานด้านศิลปะผสานกับประสบการณ์จากสายครู ทำให้เธอเข้าใจทั้งความงดงามและคุณค่าของการสืบทอดวัฒนธรรมหุ่นกระบอกอย่างลึกซึ้ง ขณะเดียวกัน...

ปูขนถือกำเนิดบริเวณปากแม่น้ำจืด เมื่อเติบโตเป็นลูกปูตัวเล็ก จะไต่ข้ามฝายปี้ถาน (碧潭堰) ในนครนิวไทเป ก่อนว่ายทวนน้ำขึ้นสู่ลำธารในเขตภูเขาเพื่อเติบโตต่อ สะท้อนพลังชีวิตอันน่าทึ่ง ศิลปิน เฉินโฝงเสี่ยน (陳逢顯) จึงนำวงจรชีวิตนี้มาเป็นแรงบันดาลใจ สร้างสรรค์ประติมากรรมจิ๋ว “ปูขนทองคำ” ขนาดเพียง 0.2 เซนติเมตร ผสานความงามของระบบนิเวศเข้ากับงานหัตถศิลป์ ถ่ายทอดการหลอมรวมอย่างงดงามระหว่างธรรมชาติและศิลปะ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา นครนิวไทเปได้ผลักดันการอนุรักษ์ลำน้ำอย่างต่อเนื่อง ทุกปีในเดือนพฤษภาคม บริเวณฝายปี้ถานในแม่น้ำซินเตี้ยนจะมีปูขนว่ายกลับมาอีกครั้ง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความสำเร็จในการฟื้นฟูระบบนิเวศลุ่มน้ำซินเตี้ยน ประชากรปูขนที่ค่อย ๆ ฟื้นตัวไม่เพียงเติมชีวิตให้แหล่งน้ำ แต่ยังกลายเป็นจุดเด่นของภูมิทัศน์ธรรมชาติในท้องถิ่นอีกด้วย เฉินเฝิงเสี่ยน ศิลปินผู้เชี่ยวชาญงานแกะสลักจิ๋วของไต้หวัน เปิดเผยว่า เพื่อสะท้อนภาพการฟื้นคืนของธรรมชาติ เขาได้สร้างสรรค์ผลงาน “ปูขนทองคำตัวน้อย” โดยถ่ายทอดปาฏิหาริย์ของธรรมชาติให้อยู่ในรูปแบบศิลปะขนาดจิ๋ว ตัวผลงานมีขนาดเพียง 0.2 เซนติเมตร แต่สามารถถ่ายทอดรายละเอียดของขาและก้ามปูได้อย่างป...

ในไต้หวัน กิ่งไม้และท่อนไม้จากการตัดแต่งต้นไม้ริมถนนจำนวนมากมักถูกทิ้งหรือเผาทำลาย กลายเป็นแหล่งปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์และมลพิษซ้ำเติมสิ่งแวดล้อม อย่างไรก็ตาม จางเจียเจ๋อ (張嘉哲) หนึ่งในผู้ที่มองเห็นคุณค่าของไม้เหล่านี้ เขาก่อตั้ง “Timbormosa” หรือ “มู่เต่า” (木島) เพื่อนำไม้เหลือใช้มาฟื้นฟูและแปรรูปเป็นงานสร้างสรรค์และผลิตภัณฑ์แฮนด์เมด พร้อมเปิดเวิร์กช็อป ถ่ายทอดแนวคิดการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า สร้างเศรษฐกิจหมุนเวียน และขับเคลื่อนความยั่งยืนอย่างเป็นรูปธรรม จางเจียเจ๋อ เล่าว่า ตอนเด็กเขาซน ไม่ชอบเรียน แต่ชอบลองทำสิ่งใหม่ ๆ เช่น ตอนประถมปีที่ 2 เขาเคยเก็บกิ่งไม้จากโรงเรียนมาแกะสลักด้วยมีด จนค้นพบความสนุกของการสร้างสรรค์ และเลือกเรียนต่อสายป่าไม้ในระดับมัธยมปลาย และเมื่อเรียนลึกขึ้น เขาได้รู้จักการจำแนกและแปรรูปไม้ พร้อมตั้งคำถามว่า “กิ่งไม้ที่เคยเก็บมา สุดท้ายหายไปไหน?” จนพบว่าเศษไม้เหล่านี้มักถูกเผาทำลาย ซึ่งก่อให้เกิด “การปล่อยคาร์บอนแฝง” ขัดแย้งกับเป้าหมายของการปลูกต้นไม้เพื่อกักเก็บคาร์บอนอย่างสิ้นเชิง         เพื่อให้กิ่งไม้เหลือทิ้งกลับมาใช้ประโยชน์ได้ จางเจียเจ๋อจึงเปลี่ยนจากการสังเกตสู่การลงมือทำ เขากล่าวว่า “เ...