สโมสรผู้ฟังสัปดาห์นี้เริ่มต้นกันที่ประเด็นการเปิดให้บริการของรถไฟฟ้าสายซานอิง (Sanying Line) นครนิวไทเป ที่เชื่อมต่อซานเสีย–อิงเกอ ให้เดินทางสะดวกขึ้น โดยเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 30 มิถุนายนที่ผ่านมา ท่ามกลางประชาชนจำนวนมากที่มาร่วมเฉลิมฉลองการเดินรถเที่ยวปฐมฤกษ์ หลังเฝ้ารอโครงการนี้มานานหลายปี
รถไฟฟ้าสายซานอิงเป็นโครงการรถไฟฟ้าสายแรกที่เทศบาลนครนิวไทเปก่อสร้างเอง และเป็นเส้นทางที่ 4 ของนครนิวไทเป มีระยะทาง 14.29 กิโลเมตร รวม 12 สถานี ครอบคลุมพื้นที่ถู่เฉิง ซานเสีย และอิงเกอ พร้อมเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าสายปั่นหนานและรถไฟไต้หวัน อีกทั้งในอนาคตจะเชื่อมต่อกับรถไฟฟ้านครเถาหยวนสายสีเขียวด้วย

การเปิดให้บริการครั้งนี้ช่วยให้เครือข่ายรถไฟฟ้าของนครนิวไทเปมีระยะทางรวมเพิ่มเป็น 108 กิโลเมตร มากที่สุดในไต้หวัน และคาดว่าจะช่วยย่นระยะเวลาเดินทางระหว่างซานเสีย–อิงเกอ และเข้าสู่ใจกลางกรุงไทเปและนครนิวไทเปได้ประมาณ 20 นาที โดยในช่วงแรกของการเปิดให้บริการจะเปิดให้ประชาชนทดลองนั่งฟรีเป็นเวลา 2 เดือน จนถึงวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2569 โดยเวลาให้บริการคือ 10.00–20.00 น. ของทุกวัน ก่อนจะเปิดให้บริการเต็มรูปแบบที่มีค่าโดยสารจะเริ่มต้นที่ 20 เหรียญไต้หวัน และสูงสุดคือ 35 เหรียญไต้หวัน
นอกจากนี้ รถไฟฟ้าสายซานอิงยังใช้ระบบรถไฟของบริษัท Hitachi Rail Italy พร้อมติดตั้งระบบจดจำภาพด้านหน้าขบวน เพิ่มปุ่มหยุดฉุกเฉิน และเครื่องจำหน่ายตั๋วอัตโนมัติที่รองรับ 10 ภาษา เพื่อยกระดับทั้งความปลอดภัยและความสะดวกสบายของผู้โดยสาร
ประเด็นต่อมาเป็นเรื่องราวของการแก้ไขกฎหมายเกี่ยวกับบ่วงสลิงภัยเงียบคุกคามสัตว์ป่าไต้หวัน โดยสมาคมส่งเสริมสิทธิความเท่าเทียมของสัตว์แห่งไต้หวัน (TAEA) เปิดเผยว่า ในช่วงเกือบ 10 ปีที่ผ่านมา มีสัตว์ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิตจาก บ่วงสลิง แล้วอย่างน้อย 624 ตัว ขณะที่ในพื้นที่ 4 ตำบลของเมืองหนานโถว เพียงช่วงปี ค.ศ. 2021–2023 พบสุนัขติดบ่วงสลิงมากถึง 250 ราย สะท้อนว่าปัญหานี้ยังคงรุนแรงและเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง
สัตว์ป่าหายากจำนวนมากตกเป็นเหยื่อของบ่วงสลิง ไม่ว่าจะเป็น หมีดำไต้หวัน แมวดาว ตัวนิ่มไต้หวัน เลียงผาไต้หวัน และกวางป่าไต้หวัน โดยเฉพาะหมีดำไต้หวันที่มีรายงานเสียชีวิตจากบ่วงสลิงถึง 4 ตัวในช่วงปี ค.ศ. 2023–2024 เนื่องจากกับดักชนิดนี้ไม่สามารถเลือกเป้าหมายได้ แม้จะมีจุดประสงค์เพื่อดักหมูป่าก็ตาม นักอนุรักษ์ชี้ว่า แม้สัตว์บางตัวจะรอดชีวิต แต่การสูญเสียอวัยวะทำให้หาอาหาร ล่าเหยื่อ และสืบพันธุ์ได้ยาก ส่งผลกระทบต่อการอยู่รอดของประชากรสัตว์ป่าและระบบนิเวศในระยะยาว

ปัจจุบันกฎหมายไต้หวันยังเปิดช่องให้ใช้บ่วงสลิงได้ในบางกรณี เช่น การป้องกันความเสียหายทางการเกษตร และการล่าสัตว์ของชนพื้นเมือง ขณะที่การห้ามผลิตและจำหน่ายบ่วงสลิงมีผลบังคับใช้เฉพาะนครนิวไทเป ส่วนกฎหมายระดับประเทศยังอยู่ระหว่างการผลักดัน ด้านนักวิชาการเสนอให้ไต้หวันศึกษาระบบของญี่ปุ่น ซึ่งมีการควบคุมการล่าสัตว์อย่างเข้มงวด ทั้งการออกใบอนุญาต การกำหนดฤดูกาลล่าสัตว์ และการส่งเสริมการใช้ รั้วไฟฟ้า เพื่อป้องกันสัตว์รบกวนพื้นที่เกษตร แทนการใช้บ่วงสลิงที่สร้างผลกระทบต่อสัตว์ป่าอย่างกว้างขวาง พร้อมเรียกร้องให้รัฐบาลเร่งปรับปรุงกฎหมายและส่งเสริมแนวทางการอยู่ร่วมกันระหว่างมนุษย์กับสัตว์ป่าอย่างยั่งยืน
