เมื่อเข้าสู่วันที่ 1 เดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติ ซึ่งชาวจีนเรียกว่าเป็นวัน “เปิดประตูผี” หรือเริ่มต้นเดือนสารทจีน ถนนหนทางในเมืองจินเหมินก็เริ่มสว่างไสวด้วย “โคมผู่ตู้” หรือ “โคมเดือนเจ็ด” ชาวบ้านแต่ละครัวเรือนต่างจัดเตรียมเครื่องเซ่นไหว้เพื่อบูชา “เหล่าต้ากง”(老大公) หรือ "ดวงวิญญาณของผู้ล่วงลับที่เป็นบรรพบุรุษยุคบุกเบิก" โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มผู้เสียชีวิตจากความขัดแย้งทางชาติพันธุ์ในอดีต จากนั้นในช่วงเย็นจะจุดธูปเซ่นไหว้ และเมื่อค่ำลงจึงจุดโคมไฟเพื่อส่องทางให้ “พี่น้องแสนดี”(好兄弟) พร้อมอธิษฐานขอให้ครอบครัวอยู่เย็นเป็นสุข ประเพณีเก่าแก่ที่สืบทอดมายาวนานนี้ ไม่เพียงเป็นภาพสะท้อนความเชื่อทางศาสนาที่โดดเด่นของจินเหมิน แต่ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของกระทรวงวัฒนธรรมไต้หวันอีกด้วย

ตามขนบธรรมเนียมของจินเหมิน เดือน 7 ถือเป็น “เดือนผี” โดยวันที่ 1 เป็นวันที่ประตูยมโลกเปิดออก บ้านเรือน ร้านค้า หน่วยงาน โรงเรียน และกลุ่มชุมชนต่าง ๆ จะตั้งโต๊ะบูชาไว้บริเวณหน้าสถานที่ พร้อมจัดเตรียมอาหาร ผลไม้ รวมถึงของใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น ผ้าเช็ดตัวและน้ำสำหรับล้างหน้า เพื่อเซ่นไหว้ดวงวิญญาณและขอให้ชุมชนสงบสุข ครอบครัวปลอดภัย ส่วน “โคมผู่ตู้” หรือ “ชีเยว่หลิวหั่ว”(七月流火) จะนำมาแขวนตั้งแต่วันที่ 1 จนถึงสิ้นเดือน เดิมโคมเหล่านี้ทำจากแผ่นโลหะเชื่อมขึ้นรูป ด้านหน้ามีช่องสำหรับปักธูป ขณะที่กระจกสองด้านมักเขียนข้อความว่า “ชีเยว่หลิวหั่ว” และ “ครอบครัวปลอดภัย”(合家平安) โดยจะจุดธูปในช่วงเย็นและเปิดไฟเมื่อค่ำลง เพื่อเป็นแสงนำทางให้ดวงวิญญาณ และป้องกันไม่ให้หลงเข้าไปในบ้านของผู้คน ชาวจินเหมินมองว่าเป็นการ “อำนวยความสะดวกแก่ผู้อื่นและปกป้องตนเอง” สะท้อนแนวคิดเรื่องการเคารพฟ้าดิน มีเมตตา และเห็นอกเห็นใจผู้อื่น

หลินจินหรง(林金榮) นักวิจัยด้านประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมท้องถิ่น กล่าวว่า “โคมผู่ตู้” ถือเป็นภาพวัฒนธรรมพื้นบ้านที่มีเอกลักษณ์เฉพาะของจินเหมิน โดยราวปี 2004 รัฐบาลท้องถิ่นจินเหมินได้เริ่มจัดทำโคมผู่ตู้แบบโลหะเป็นมาตรฐาน และแจกให้ประชาชนนำไปแขวนโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย ตัวโคมออกแบบเป็นทรงศาลาสี่เหลี่ยมสีบรอนซ์โบราณ ประดับลวดลายข้อไม้ไผ่แบบสามมิติ พร้อมข้อความ “ชีเยว่หลิวหั่ว ฉลองเทศกาลจงหยวน”(七月流火，慶讚中元) ทำให้แต่ละครัวเรือนมีโคมรูปแบบเดียวกัน และค่อย ๆ กลายเป็นภาพอันโดดเด่นของท้องถนนในจินเหมินช่วงเดือนเจ็ด ขณะเดียวกัน คำว่า “ชีเยว่หลิวหั่ว” ไม่ได้หมายถึงไฟของภูตผี แต่มีที่มาจากคัมภีร์ ซือจิง(詩經-คัมภีร์บทกวี) ที่กล่าวว่า “เดือนเจ็ดดาวไฟเคลื่อน เดือนเก้าจึงมอบเสื้อผ้า” โดย “ไฟ” หมายถึงดาวอังคารหรือดาวหัวใจ ซึ่งคนโบราณใช้ตำแหน่งของดวงดาวในการสังเกตการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล ชาวจินเหมินจึงนำถ้อยคำโบราณนี้มาเขียนไว้บนโคม เพื่อสืบทอดภูมิปัญญาของบรรพชนในการสังเกตธรรมชาติ พร้อมแฝงความปรารถนาให้ชีวิตสงบสุขและเป็นสิริมงคล

พิธีผู่ตู้ของจินเหมินมักจัดขึ้นอย่างคึกคักในวันที่ 1 วันที่ 15 และช่วงปลายเดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติ ส่วนวันอื่น ๆ แต่ละถนนและชุมชนจะผลัดเปลี่ยนกันจัดพิธี เมื่อยามค่ำคืนมาเยือน โคมผู่ตู้ทีละดวงจะส่องสว่างไปตามตรอกซอกซอยของชุมชน จากการจัดเครื่องเซ่นไหว้เพื่อรำลึกถึงดวงวิญญาณ ไปจนถึงการจุดโคมเพื่อส่องทางให้พวกเขา สิ่งที่สืบทอดต่อกันมาไม่ใช่เพียงความเชื่อพื้นบ้าน แต่ยังรวมถึงความทรงจำ วิถีชีวิต และน้ำใจของผู้คนจินเหมินจากรุ่นสู่รุ่น ปัจจุบันเมื่อ “ชีเยว่หลิวหั่ว” กลับมาส่องแสงทั่วจินเหมินอีกครั้ง ประเพณีเก่าแก่จึงยังคงมีชีวิตและสืบทอดต่อไปท่ามกลางวิถีชีวิตยุคใหม่