วันนี้เราจะพาไปดูอีกหนึ่งความเคลื่อนไหวที่น่าสนใจ เพราะไต้หวันกำลังเดินหน้าพัฒนาศักยภาพด้านการสำรวจและวิจัยทางทะเลอย่างจริงจัง เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2569 มีพิธีปล่อยเรือสำรวจข้อมูลพื้นฐานทางทะเล 2 ลำลงน้ำอย่างเป็นทางการ ที่อู่ต่อเรือของ บริษัท Taiwan Shipbuilding Corporation หรือ CSBC ในนครเกาสง เรือทั้งสองลำนี้มีขนาด 100 ตัน และ 300 ตัน และถูกสร้างขึ้นภายใต้โครงการของ สถาบันวิจัยมหาสมุทรแห่งชาติ หรือ National Academy of Marine Research ซึ่งอยู่ภายใต้คณะกรรมการกิจการมหาสมุทรของไต้หวัน เรือทั้งสองลำใช้เวลาก่อสร้างประมาณ 2 ปี และพิธีครั้งนี้เป็นทั้งพิธีปล่อยเรือลงน้ำและพิธีตั้งชื่อเรือ โดยมีบุคคลสำคัญเข้าร่วมเป็นสักขีพยานหลายคน ไม่ว่าจะเป็นประธานาธิบดีไล่ชิงเต๋อ ประธานคณะกรรมการกิจการมหาสมุทร ก่วนปี้หลิง ผู้ว่าการนครเกาสง เฉินฉีม่าย รวมถึงผู้อำนวยการสถาบันวิจัยมหาสมุทรแห่งชาติ เฉินจ้างหลิง ภาพของเรือทั้งสองลำที่ออกจากอู่ต่อเรือ จึงไม่ได้หมายถึงเพียงการสร้างเรือสำเร็จอีกหนึ่งโครงการเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงความพยายามของไต้หวันที่ต้องการเพิ่มความสามารถในการ “รู้จักทะเลของตัวเอง” ให้มากขึ้น

ประธานาธิบดีไล่ชิงเต๋อ (賴清德) กล่าวในพิธีว่า ไต้หวันเป็นพื้นที่ขนาดเล็ก มีภูเขาจำนวนมาก และมีทะเลล้อมรอบทั้งสี่ด้าน แต่สำหรับไต้หวันแล้ว ทะเลไม่ใช่กำแพงที่กีดขวางประเทศออกจากโลก แต่เป็นสะพานที่เชื่อมไต้หวันเข้ากับโลก แนวคิดนี้น่าสนใจมาก เพราะหากมองจากแผนที่ ไต้หวันเป็นเกาะที่มีทะเลอยู่รอบตัว แต่ในมุมของรัฐบาล ทะเลไม่ได้มีความหมายเพียงเรื่องการเดินเรือหรือการประมงเท่านั้น ทะเลเกี่ยวข้องกับทั้งสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ อุตสาหกรรม ความปลอดภัย การรับมือภัยพิบัติ ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ดังนั้น ตั้งแต่เข้ารับตำแหน่ง ประธานาธิบดีไล่ฯ จึงได้พูดถึงแนวทางการพัฒนาประเทศที่ครอบคลุมทั้งการ แข่งขันด้านอวกาศและการสำรวจมหาสมุทร หรือภาษาจีนว่า 「競逐太空、探索海洋」 ซึ่งหมายถึงการผลักดันศักยภาพด้านอวกาศควบคู่ไปกับการสำรวจทะเล และในช่วงที่ผ่านมา รัฐบาลไต้หวันก็เดินหน้าสร้างระบบนโยบายด้านทะเลอย่างต่อเนื่อง หนึ่งในนั้นคือการจัดทำ กฎหมายอนุรักษ์ทางทะเล หรือ 海洋保育法 เพื่อเสริมระบบการคุ้มครองและฟื้นฟูระบบนิเวศทางทะเล นอกจากนี้ ยังมีการประกาศ สมุดปกขาวนโยบายมหาสมุทรแห่งชาติฉบับปี 2025 ซึ่งวางแนวทางให้ไต้หวันก้าวไปสู่การเป็นประเทศทางทะเลที่มีความ ปลอดภัย ยั่งยืน และเติบโตไปพร้อมกัน คณะกรรมการกิจการมหาสมุทรระบุว่า สมุดปกขาวฉบับนี้ครอบคลุมตั้งแต่การคุ้มครองสิทธิและผลประโยชน์ทางทะเล ความปลอดภัยทางทะเล การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจสีน้ำเงิน วัฒนธรรมและการศึกษา ไปจนถึงการวิจัยและเทคโนโลยีทางทะเล

ประธานาธิบดีไล่ชิงเต๋ออธิบายว่า การปล่อยเรือสำรวจขนาด 100 ตันและ 300 ตันลงน้ำอย่างเป็นทางการ ถือเป็น ผลงานที่เป็นรูปธรรมในการพัฒนาศักยภาพของไต้หวันให้สามารถสำรวจและวิจัยทางทะเลได้ด้วยตัวเอง พูดง่าย ๆ ก็คือ ไต้หวันต้องการมีเครื่องมือของตัวเองในการออกไปสำรวจทะเล เก็บข้อมูล และสร้างฐานข้อมูลทางทะเลของประเทศ ภารกิจสำคัญของเรือเหล่านี้คือการนำพื้นที่ทางทะเลที่ในอดีตอาจมีข้อมูลไม่มาก หรือยังมีข้อมูลไม่ละเอียด มาสำรวจให้ชัดเจนขึ้นทีละพื้นที่ ประธานาธิบดีใช้คำเปรียบเทียบที่เห็นภาพว่า เรือสำรวจจะช่วย “วาดภาพ” พื้นที่ทางทะเลที่เดิมยังไม่ชัดเจนให้ละเอียดมากขึ้น หลังจากออกปฏิบัติงาน เรือทั้งสองลำจะเน้นการสำรวจในพื้นที่ ชายฝั่ง ทะเลน้ำตื้น และบริเวณรอบเกาะบริวารหรือเกาะนอกชายฝั่ง โดยจะเก็บข้อมูลพื้นฐานหลายด้าน เช่น ข้อมูลอุทกวิทยาทางทะเล เป็นข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะและสภาพของน้ำทะเล รวมถึงข้อมูลที่ช่วยให้นักวิจัยเข้าใจการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมทางทะเล ข้อมูลธรณีวิทยา เป็นการศึกษาลักษณะพื้นทะเลและโครงสร้างทางธรณีวิทยา ซึ่งมีความสำคัญต่อการทำความเข้าใจพื้นที่ใต้ทะเล รวมถึงการศึกษาความเสี่ยงจากภัยพิบัติทางธรรมชาติบางประเภท ระบบนิเวศคือการศึกษาสิ่งมีชีวิตและสภาพแวดล้อมในทะเล เพื่อให้รู้ว่าพื้นที่แต่ละแห่งมีระบบนิเวศแบบใด มีสิ่งมีชีวิตอะไร และกำลังเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงอย่างไร ข้อมูลทั้งหมดนี้ เมื่อเก็บสะสมอย่างต่อเนื่อง ก็จะกลายเป็นฐานข้อมูลขนาดใหญ่ที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อีกมากมาย

นอกจากนี้ โครงการเรือสำรวจทางทะเลของไต้หวันไม่ได้มีเพียง 2 ลำนี้เท่านั้น ข้อมูลจากสถาบันวิจัยมหาสมุทรแห่งชาติระบุว่า โครงการก่อสร้างเรือสำรวจข้อมูลพื้นฐานทางทะเลในภาพรวมมีเป้าหมายจัดสร้างเรือสำรวจจำนวน 3 ขนาด ได้แก่ 4,000 ตัน 300 ตัน และ 100 ตัน เพื่อรองรับภารกิจสำรวจข้อมูลพื้นฐานทางทะเลและงานวิจัยต่าง ๆ ของประเทศ ส่วนเรือขนาด 100 ตันและ 300 ตันที่เรากำลังพูดถึงในวันนี้ เป็นเรือสำรวจขนาดเล็กที่เน้นงานสำรวจพื้นที่ชายฝั่งและทะเลตื้น โดยก่อนหน้านี้สถาบันวิจัยมหาสมุทรแห่งชาติได้ระบุว่าเรือทั้งสองประเภทมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มความสามารถในการสำรวจพื้นที่ทางทะเลและทำให้ข้อมูลทางทะเลของไต้หวันมีความสมบูรณ์มากขึ้น ที่น่าสนใจก็คือโครงการนี้เป็นการต่อเรือโดย Taiwan Shipbuilding Corporation ซึ่งเป็นบริษัทต่อเรือของไต้หวัน โดยข้อมูลโครงการระบุว่า บริษัทได้รับงานก่อสร้างเรือทั้งสองประเภท และมูลค่าสัญญาอยู่ที่ประมาณ 666.24 ล้านดอลลาร์ไต้หวัน ดังนั้น โครงการนี้จึงมีความหมายมากกว่าการสร้างเรือสำหรับนักวิจัย เพราะยังสะท้อนการพัฒนาความสามารถด้านอุตสาหกรรมต่อเรือและเทคโนโลยีทางทะเลภายในไต้หวันด้วย สำหรับไต้หวัน การมีข้อมูลทางทะเลที่ครบถ้วนยังเกี่ยวข้องกับแนวคิดเรื่อง “มหาสมุทรที่มีความยืดหยุ่น”หมายถึงการทำให้ประเทศสามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงและความเสี่ยงต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นกับทะเลได้ดีขึ้น

คณะกรรมการกิจการมหาสมุทรของไต้หวันระบุว่า การพัฒนางานวิจัยและเทคโนโลยีทางทะเล รวมถึงการสร้างเรือสำรวจ เป็นส่วนหนึ่งของการเพิ่มความสามารถในการทำความเข้าใจพื้นที่ทางทะเล และสนับสนุนการบริหารจัดการทะเลในระยะยาว นอกจากนี้ ไต้หวันยังมีการผลักดันระบบข้อมูลทางทะเลแบบบูรณาการ โดยสถาบันวิจัยมหาสมุทรแห่งชาติระบุถึงแผนการสำรวจข้อมูลด้านอุทกวิทยา ภูมิประเทศ พื้นทะเล และระบบนิเวศ เพื่อนำมารวบรวมเป็นฐานข้อมูลทางทะเลขนาดใหญ่ ซึ่งจะช่วยให้การวิเคราะห์และนำข้อมูลไปใช้งานทำได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

Hope Station: ฟุตบอลโลก 2026

ฟุตบอลโลก 2026 มุ่งมั่นเป็นทัวร์นาเมนต์ที่ "โอบรับทุกคนมากที่สุด" เพื่อตอบรับอนุสัญญา CRPD โดย FIFA ได้ตั้งคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านสิ่งอำนวยความสะดวก พร้อมเปิดตัวนวัตกรรมช่วยเหลือแฟนบอลผู้พิการมากมาย เช่น การถ่ายทอดสดด้วยภาษามือ (ASL) การใช้แอปพลิเคชันบรรยายภาพ "FIFA Audio Description" การแจกอุปกรณ์สัมผัส OneCourt ที่แปลงการเคลื่อนไหวของลูกบอลเป็นแรงสั่นสะเทือน ตลอดจนการจัดตั้ง "ห้องเป็นมิตรต่อประสาทสัมผัส" ในทุกสนาม เพื่อรองรับผู้มีภาวะออทิสติกและผู้มีความไวต่อสิ่งกระตุ้น