1. ไต้หวันขยายวันลาแต่งงานเป็น 14 วัน มีผล 1 ต.ค. นี้ นายจ้างจ่ายส่วนที่เพิ่มก่อน แล้วขอเงินอุดหนุนคืนได้
กระทรวงแรงงานไต้หวันประกาศแก้ไขระเบียบการลาของแรงงาน ขยายวันลาแต่งงานจาก 8 วันเป็น 14 วัน มีผลตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2569 เพื่อลดภาระสถานประกอบการ นายจ้างจะจ่ายค่าจ้างสำหรับวันลาที่เพิ่มขึ้น (วันที่ 9-14) ให้ลูกจ้างไปก่อน แล้วยื่นหลักฐานขอรับเงินอุดหนุนคืนจากกระทรวงแรงงานภายหลัง โดยเกณฑ์และขั้นตอนจะประกาศพร้อมการบังคับใช้

หวงฉีหย่า ผอ. กองมาตรฐานสภาพการจ้างงานและความเสมอภาคในการทำงาน กระทรวงแรงงาน ประกาศเพิ่มวันลาแต่งงานจาก 8 วันเป็น 14 วัน มีผลวันที่ 1 ตุลาคม 2569 (ภาพจาก กระทรวงแรงงาน)
การแก้ไขครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์ใหม่ด้านประชากรของรัฐบาลไต้หวันในส่วนของการสนับสนุนครอบครัว ครอบคลุมเรื่องการแต่งงาน การตั้งครรภ์ การเลี้ยงดูบุตร และสภาพแวดล้อมการทำงานที่เป็นมิตร เพื่อให้ประชาชนสามารถสร้างสมดุลระหว่างการทำงานกับชีวิตครอบครัว และกล้าแต่งงาน มีบุตร และแสวงหาความสุขในชีวิต
หวงฉีหย่า ผู้อำนวยการกองมาตรฐานสภาพการจ้างงานและความเสมอภาคในการทำงาน กระทรวงแรงงาน ระบุว่า ต้องการให้คนรุ่นใหม่มีเวลาเตรียมงานแต่งงานและวางแผนครอบครัวมากขึ้น จึงเสนอขยายวันลาให้เทียบเท่าข้าราชการทหาร ข้าราชการพลเรือน และครู มีผลวันที่ 1 ตุลาคม 2569
สำหรับช่วงเวลาการใช้สิทธิและหน่วยการลายังเป็นไปตามเดิม ลูกจ้างต้องแสดงเอกสารหลักฐานประกอบการลา
ตามประมวลกฎหมายแพ่งไต้หวัน การสมรสมีผลสมบูรณ์เมื่อคู่สมรสจดทะเบียนสมรสต่อหน่วยงานทะเบียนราษฎร์ ลูกจ้างจึงต้องใช้สิทธิลาให้ครบภายใน 3 เดือน นับจาก 10 วันก่อนวันจดทะเบียน หากนายจ้างยินยอมสามารถขยายได้ แต่ต้องไม่เกิน 1 ปี
การลาสามารถนับเป็นวันหรือชั่วโมงก็ได้ตามที่ตกลงกัน สถานประกอบการที่ทำงาน 5 วันต่อสัปดาห์คำนวณเป็น 8 ชั่วโมง คูณ 14 วัน
ลูกจ้างที่จดทะเบียนสมรสก่อนระเบียบใหม่มีผล จะได้สิทธิ 14 วัน หากเข้าเงื่อนไขครบทั้งสามข้อ คือ ยังใช้สิทธิ 8 วันเดิมไม่ครบ ยังอยู่ในระยะเวลาการลาตามกฎหมายหรือที่นายจ้างขยายให้ และยังมีสิทธิลาอยู่ในวันที่ระเบียบใหม่บังคับใช้
ผู้ที่ไม่ได้รับสิทธิเพิ่ม ได้แก่ ผู้ที่ใช้ครบ 8 วันไปแล้ว แม้ระยะเวลาใช้สิทธิจะยังไม่สิ้นสุด และผู้ที่ยังไม่ได้ลาแต่พ้นระยะเวลาเดิมไปแล้ว
ส่วนผู้ที่จดทะเบียนสมรสก่อนเข้าทำงาน โดยหลักไม่อยู่ภายใต้ข้อ 2 ของระเบียบการลา แต่หากบริษัทมีสิทธิประโยชน์สูงกว่ามาตรฐานขั้นต่ำของกฎหมาย ให้ยึดตามระเบียบภายในหรือข้อตกลงระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง

นายจ้างไม่ให้ลา ปรับสูงสุด 1 ล้านเหรียญไต้หวัน
วันลาแต่งงานเป็นสิทธิตามกฎหมาย เมื่อลูกจ้างยื่นใบลาพร้อมหลักฐานครบถ้วน นายจ้างต้องอนุญาต หากฝ่าฝืนมาตรา 43 แห่งกฎหมายมาตรฐานแรงงาน อาจถูกปรับ 20,000-1,000,000 เหรียญไต้หวัน
คู่บ่าวสาวดีใจ คนรุ่นใหม่บางส่วนไม่มองเป็นแรงจูงใจ
คนที่เพิ่งแต่งงานส่วนใหญ่ยินดีและหวังให้มีผลโดยเร็ว บางคนวางแผนไปฮันนีมูนที่ยุโรปแล้ว แต่คนรุ่นใหม่จำนวนไม่น้อยเห็นว่าไม่ใช่แรงจูงใจ เพราะไม่มีใครแต่งงานเพียงเพื่อใช้สิทธิลา การแต่งงานเป็นเรื่องสำคัญตลอดชีวิต หากเลือกคู่ผิด ความสุขจากการพักร้อน 14 วันก็อาจแลกกับความทุกข์อีกหลายปี
บางคนกังวลว่าจะเพิ่มภาระงานให้เพื่อนร่วมงาน ถึงขั้นบอกว่า "แม้แต่การแจกการ์ดเชิญงานแต่งงานก็ยังไม่กล้าแจกแล้ว" ขณะที่คนโสดบางรายเห็นว่า "มาตรการใหม่นี้ไม่มีแรงจูงใจเลยแม้แต่น้อย"
ข้อแนะนำสำหรับแรงงานไทย
แรงงานไทยที่ยังโสดและวางแผนแต่งงานใช้สิทธินี้ได้เช่นกัน วันลา 14 วันน่าจะเพียงพอสำหรับผู้ที่ต้องเดินทางกลับไทยเพื่อทำพิธี เมื่อจดทะเบียนสมรสที่อำเภอ อย่าลืมขอทะเบียนสมรสฉบับภาษาอังกฤษ เพื่อนำกลับไต้หวันแนบกับใบลายื่นต่อฝ่ายบุคคลของโรงงาน
2. ประเภทการลางานตามกฎหมายมาตรฐานแรงงานไต้หวัน
ในรายการเราเคยนำสิทธิการลาของลูกจ้างที่ทำงานในไต้หวันมาเล่าให้ฟังไปแล้ว แต่หลายท่านยังสับสน หรือวันลาบางประเภทอาจไม่เคยได้ยินหรือได้ใช้สิทธิมาก่อน ดังนั้น จึงมีเสียงเรียกร้องรวบรวมและสรุปให้ฟังว่า ตกลงลูกจ้างที่ทำงานในกิจการในขอบข่ายการบังคับใช้ของกฎหมายมาตรฐานแรงงาน ซึ่งรวมแรงงานต่างชาติด้วย มีวันลาประเภทใดและสิทธิการลามีเงื่อนไขอะไรบ้าง

1. ลาแต่งงาน เมื่อลูกจ้างแต่งงาน เดิมมีสิทธิลา 8 วัน เริ่มตั้งแต่ 1 ตุลาคม 2569 เป็นต้นไป มีสิทธิลาได้ 14 วัน โดยได้รับค่าจ้างและไม่หักเบี้ยขยัน ปกติต้องใช้ภายในช่วง 10 วันก่อนวันแต่งงานถึง 3 เดือนหลังแต่งงาน หรือถ้านายจ้างยินยอมอาจใช้วันลาได้ภายใน 1 ปี
2. ลาจัดงานศพญาติ 3–8 วัน ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์กับผู้เสียชีวิต โดยได้รับค่าจ้างเต็มจำนวนและไม่ถูกหักเบี้ยขยัน ไม่รวมวันหยุดประจำสัปดาห์และวันหยุดที่ทางการประกาศให้หยุดงาน วันหยุดนักขัตฤกษ์ และต้องยื่นหลักฐาน เช่น ใบมรณบัตร
3. ลาป่วย ลาป่วยทั่วไปที่ไม่ได้นอนรักษาในโรงพยาบาล สูงสุด 30 วัน ได้รับ 50% ของค่าจ้างปกติ แต่กรณีที่ต้องนอนรักษาตัวในโรงพยาบาลหรือเป็นผู้ป่วยใน ภายในเวลา 2 ปี มีสิทธิลาได้ไม่เกิน 1 ปี และได้รับ 50% ของค่าจ้างปกติเช่นกัน โดยต้องมีใบรับรองแพทย์เป็นหลักฐาน
4. ลาป่วยจากการปฏิบัติหน้าที่ ลาหยุดงานได้จนกว่าจะรักษาหาย นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างเต็มจำนวนและห้ามหักเบี้ยขยัน
5. ลากิจ / ลาเหตุส่วนตัว รวมไม่เกินปีละ 14 วัน ไม่ได้รับค่าจ้าง ทั้งนี้ต้องขออนุมัติจากนายจ้างก่อน

6. ลาตรวจครรภ์ แรงงานหญิงที่ตั้งครรภ์ มีสิทธิลา 7 วัน เพื่อไปตรวจครรภ์โดยได้รับค่าจ้างเต็ม
7. ลาคลอด รวม 8 สัปดาห์ ทำงานครบ 6 เดือน จะได้รับค่าจ้างเต็ม ทำงานไม่ครบ 6 เดือน นายจ้างจ่ายค่าจ้าง 50%
8. ลาปวดประจำเดือน สำหรับแรงงานหญิง ยังมีสิทธิลาในวันที่มีประจำเดือนได้เดือนละ 1 วัน โดยได้รับ 50% ของค่าจ้างปกติ หากตลอดทั้งปีลาไม่เกิน 3 วัน ไม่นับรวมลาป่วย
9. ลาเพื่อดูแลบุตรเล็กหลังคลอด ลางานได้สูงสุด 2 ปี แบบไม่รับค่าจ้าง แต่รัฐบาลมีเงินอุดหนุน
10. ลาพักดูแลทารกหลังคลอด สำหรับแรงงานชายที่ภรรยาคลอดบุตร มีสิทธิลาดูแลภรรยาและบุตรได้เป็นเวลา 7 วัน โดยได้รับค่าจ้างเต็ม

กฎหมายมาตรฐานแรงงานกำหนดชัดเจน ห้ามนายจ้างนำเอาวันลาของลูกจ้าง ซึ่งลาหยุดเพื่อการสมรส เพื่อจัดการพิธีศพ หรือลาป่วยหรือลาหยุดในวันที่ทางการประกาศมาหักออกจากจำนวนวันทำงานของลูกจ้าง อันเป็นผลให้ลูกจ้างได้รับค่าจ้าง เบี้ยขยันและเงินรางวัลประจำปี (Bonus) น้อยลง หากนายจ้างฝ่าฝืนข้อกำหนดข้างต้น จะถูกลงโทษปรับเงิน 20,000 – 1,000,000 เหรียญไต้หวัน
กรณีเป็นแรงงานต่างชาติในครัวเรือน ต้องยึดตามสัญญาจ้างหรือข้อตกลงที่ลงนามกับนายจ้าง แต่ภายใน 7 วันต้องมีวันหยุด 1 วัน หากนายจ้างสั่งให้ทำงานในวันหยุดต้องจ่ายค่าล่วงเวลาเท่ากับค่าจ้าง 1 วัน หากมีข้อสงสัย โปรดโทรขอคำปรึกษาได้ที่สายด่วนคุ้มครองแรงงาน 1955