เลาะรั้วครัวไต้หวันสัปดาห์นี้จะไปรุ้จักกับ ภูมิปัญญาด้านอาหารคาร์บอนต่ำที่ยั่งยืน และวัฒนธรรมการรับประทานผักป่าของชนพื้นเมืองไต้หวัน หากถามว่าผักป่าคืออะไร? ผู้เฒ่าผู้แก่ในสมัยก่อนจะบอกกับพวกเราว่า เมื่อเข้าไปในป่าแล้วไม่มีอะไรรับประทาน ให้ลองหายอดอ่อนของพืชมาชิมที่ปลายลิ้น หากชิมแล้วไม่รู้สึกชา แสดงว่านั่นคือผักป่าที่สามารถรับประทานได้ ดังนั้นพืชที่มีใบไม้สีเขียว หรือพืชสมุนไพรที่สามารถกินได้ ไม่ว่าจะเจริญเติบโตอยู่ในป่า หรือเติบโตอยู่ในแปลงปลูกโดยไม่ได้ดูแลอะไร ก็ล้วนสามารถเรียกว่าเป็นผักป่าได้

     ชาวอามิสเป็นชนเผ่าพื้นเมืองที่ชอบกินพืชผัก  และรู้จักการใช้ประโยชน์จากพืชป่ามากที่สุด ดังนั้นวัฒนธรรมการเก็บผักป่าของชาวอามิส จึงไม่ได้เป็นเพียงการสืบทอดภูมิปัญญาด้านอาหารเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงแนวคิดยุคใหม่ ที่เน้นการลดคาร์บอน ความยั่งยืน และความหลากหลายทางชีวภาพด้วย ไม่ว่าจะเป็นตลาดสด ตลาดกลางคืนสำหรับนักท่องเที่ยว หรือร้านอาหารในเมืองฮัวเหลียนและไถตง ล้วนสามารถพบเจอร่องรอยของพืชป่า ที่จะทำให้ได้ลิ้มลองรสชาติอันเป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่นอย่างลึกซึ้ง