ธีระ หยาง 亓淞 และอะไรๆ ในไต้หวัน 台灣泰好玩 ประจำสัปดาห์นี้ (2025-12-07)
- พาชมก่อนใคร! ไทเป 101 ได้เผยวิดีโอจำลองไฮไลต์การยิงพลุฉลองปีใหม่ 2026 ออกมาเป็นตัวอย่างให้ชมก่อน โดยความยาวในการยิงพลุ 6 นาทีเท่าเดิม และในคืนวันสิ้นปี เวลา 22.00 น. จะมีการเปิดการแสดง Light Show บนตัวอาคาร ความยาว 3 นาที ภายใต้ธีม “ฮีโร่นิรนามของไต้หวัน” เป็นการวอร์มอัปก่อนเคาท์ดาวน์จริง สำหรับปีนี้ ไทเป 101 เลือกใช้พลุควันต่ำจากอิตาลี เพื่อลดปัญหาหมอกควันสะสมหากสภาพอากาศไม่เป็นใจ ไม่ให้ตึกดูคล้ายปล่องควันยักษ์ของเมืองในค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลอง โดยเจี๋ยหย่งเจี๋ย ประธานบริษัทไทเป 101 กล่าวว่า ตั้งแต่วันแรกที่เข้ารับตำแหน่ง เธอก็หวังว่าการยิงพลุฉลองปีใหม่จะปลอดควัน เป็นโชว์ที่อลังการชัดเจน แต่ในท้ายที่สุด ปัจจัยชี้ขาดจริง ๆ ก็ยังคงเป็น “สภาพอากาศ” สำหรับการต้อนรับปี 2026 ไทเป 101 ระบุว่า ดอกไม้ไฟปีนี้แบ่งเป็น 5 ช่วงหลัก เริ่มต้นด้วยการระเบิดสีสันอย่างอลังการ สาดประกายเจิดจ้าให้ท้องฟ้ายามค่ำคืนสั่นสะเทือน ก่อนจะเข้าสู่ช่วงที่ดอกไม้ไฟและทำนองดนตรีออริจินัลผสานจังหวะแบบละเอียดอ่อน สร้างมิติภาพที่ต่อเนื่องและเปี่ยมพลัง ปีนี้ยังเพิ่มลูกเล่นดีไซน์ใหม่ พร้อม “เซอร์ไพรส์ลับ” หลายจุดให้ชมตลอดโชว์ เพื่อพาทุกคนเดินเข้าสู่ปี 2026 อย่างสดใสและตื่นเต้นยิ่งขึ้น คลิกชมคลิปได้ที่นี่

- หลังเกิดน้ำท่วมใหญ่ทางภาคใต้ มีผู้ฟังหลายท่านสงสัยกันมากว่า ทำไมกรุงไทเปที่ต้องเจอกับพายุไต้ฝุ่นที่พาเอาปริมาณน้ำฝนมาเป็นจำนวนมหาศาลในทุกๆ ปีถึงได้ไม่มีเหตุการณ์น้ำท่วม วันนี้เราจะมาคุยกันถึงเรื่องที่ยิ่งใหญ่และอยู่คู่กับกรุงไทเปมานานแสนนาน นั่นคือ "น้ำ" นี่แหละครับ ไทเปที่เราเห็นกันทุกวันนี้ ไม่ได้เป็นเพียงมหานครที่ศิวิไลซ์ แต่ยังเป็นเมืองที่ผ่านการต่อสู้กับภัยน้ำท่วมมาอย่างหนักหน่วง ตั้งแต่สมัยก่อนจนถึงปัจจุบัน เตรียมพร้อมดำดิ่งสู่มหากาพย์การจัดการน้ำของไทเปไปพร้อม ๆ กันเลยนะครับ ซึ่งเป็นที่รู้กันดีอยู่แล้วว่า กรุงไทเปเป็นเมืองศูนย์กลางสำคัญที่สุดของประเทศ และแม่น้ำที่ไหลผ่านเมืองนี้—แม่น้ำตั้นสุ่ย—ก็ถือเป็นสายน้ำใหญ่ที่ได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดที่สุด ทว่าหากย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน พื้นที่ที่เป็นแอ่งไทเปในปัจจุบันยังคงเป็น “ทะเลสาบไทเป” ขนาดมหึมา ผ่านการเปลี่ยนแปลงทางภูมิประเทศนับพันปี เมื่อราวห้าพันปีก่อน น้ำทะเลภายในทะเลสาบแห่งนั้นจึงค่อย ๆ ลดระดับลงจนเกิดเป็นแอ่งไทเปอย่างที่เห็นทุกวันนี้ บางข้อสันนิษฐานยังกล่าวว่า แม้ในปีคังซีที่ 36 (ค.ศ. 1697) พื้นที่นี้ก็ยังคงเป็นทะเลสาบอยู่ แต่มีพื้นที่รับน้ำเล็กลงกว่าเดิมเท่านั้นเอง อย่างไรก็ตาม แอ่งไทเปมีลักษณะภูมิประเทศต่ำ น้ำระบายได้ยาก อีกทั้งพื้นที่ตอนล่างของแม่น้ำเป็นเขตที่ระดับน้ำทะเลขึ้นลงส่งผลโดยตรงต่อการป้องกันน้ำท่วม ขณะเดียวกัน เสาและตอม่อสะพานจำนวนมากในลำน้ำยังเป็นตัวกีดขวาง ทำให้ระดับน้ำสูงขึ้น ปัจจัยลบเหล่านี้บังคับให้ผู้เชี่ยวชาญด้านน้ำต้องใช้ “หลักการป้องกันน้ำท่วม 5 ประการ” และมาตรการหลากหลายเพื่อลดความเสียหายจากอุทกภัย จนกระทั่งเดือนธันวาคมปี 1999 แผนงาน “โครงการป้องกันน้ำท่วมพื้นที่ไทเป” ซึ่งใช้งบประมาณรวมราว 111.4 พันล้านเหรียญไต้หวัน จึงแล้วเสร็จและถือเป็นการปิดฉากโครงการใหญ่ในที่สุด โดยการป้องกันน้ำท่วมไทเป เริ่มต้นตั้งแต่ในยุคที่ญี่ปุ่นปกครองไต้หวัน ซึ่งได้สร้างแนวตลิ่งป้องกันแม่น้ำตั้นสุ่ยตั้งแต่ปี 1898 และสร้างกำแพงป้องกันน้ำท่วมต้าเต้าเฉิงในปี 1913 และแม้ว่ารัฐบาลญี่ปุ่นจะวางแผนโครงการบูรณะฟื้นฟูแม่น้ำตั้นสุ่ยอย่างครบวงจรในปี 1937 แต่ก็ไม่สามารถดำเนินการได้จริง หลังจากไต้หวันกลับมาอยู่ในการปกครองของสาธารณรัฐจีน แม่น้ำตั้นสุ่ยยังคงเกิดน้ำท่วมอยู่เป็นประจำ สำนักงานทรัพยากรน้ำของมณฑลไต้หวันจึงตั้งทีมสำรวจวางแผนชุดที่สองเพื่อทำการวัด สำรวจ และวิเคราะห์แนวทางต่างๆ ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 1960 ต่อมาในปี 1962 เมื่อพายุไต้ฝุ่นโอปอล (5 ส.ค.) และไต้ฝุ่นเอมี่ (5 ก.ย.) พัดถล่ม ทำให้ภาคเหนือได้รับความเสียหายหนัก คณะรัฐมนตรีจึงตัดสินใจบูรณะระบบแม่น้ำตั้นสุ่ย และตั้ง “คณะพิจารณาแผนป้องกันน้ำท่วมลุ่มน้ำไทเป” ขึ้น ซึ่งแบ่งการแก้ปัญหาออกเป็น 2 ส่วน คือ มาตรการเร่งด่วน และการศึกษาระยะยาวเพื่อแก้ไขที่ต้นเหตุ โดยมาตรการเร่งด่วนจัดทำขึ้นเพื่อรับมือสถานการณ์ฉุกเฉิน เนื่องจากแผนแก้ไขระยะยาวยังไม่แล้วเสร็จ รัฐบาลมณฑลไต้หวันจึงก่อตั้ง “คณะดำเนินงานแผนเร่งด่วนป้องกันน้ำท่วมไทเป” ในเดือนมกราคม 1963 เพื่อกำกับดูแลและประสานงานกับหน่วยงานต่างๆ โครงการแล้วเสร็จภายในปลายปีเดียวกัน ใช้งบประมาณ 740 ล้านเหรียญไต้หวัน ผลลัพธ์สำคัญคือการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมบริเวณแม่น้ำซินเตี้ยนซีได้อย่างเห็นผล ส่วนแผนระยะยาว สำนักงานทรัพยากรน้ำจังหวัดได้จัดตั้ง “สำนักงานวางแผนป้องกันน้ำท่วมแม่น้ำตั้นสุ่ย” ในเดือนมีนาคม 1963 เพื่อนำผลสำรวจในอดีตมาพิจารณา และสรุปเป็น 5 แผนเพื่อให้คณะพิจารณาฯ ตรวจสอบ โดยมีการเชิญผู้เชี่ยวชาญจากสหประชาชาติมาร่วมวิเคราะห์ และท้ายที่สุดเลือกแผนเปลี่ยนเส้นทางแม่น้ำต้าฮั่นซีบริเวณซินจวง และสร้างแนวป้องกันน้ำท่วม แต่คณะรัฐมนตรีเห็นว่า การเปิดแนวคลองผันน้ำเหวินจึ๋อคังมีความซับซ้อนสูง และยังมีข้อกังวลด้านความคุ้มค่าทางเศรษฐกิจ จึงไม่ได้อนุมัติทั้งแผน คณะพิจารณาฯ จึงคัดเลือกงานด่วน 10 รายการจากแผนใหญ่เสนอเป็นระยะแรก และได้รับอนุมัติในเดือนมกราคม 1964 งานก่อสร้างเริ่มในฤดูใบไม้ผลิปี 1964 ยกเว้นการปรับปรุงสะพานที่ล่าช้าเพราะเงินกู้จากโครงการช่วยเหลือของสหรัฐได้รับอนุมัติช้ากว่า ส่วนงานอื่น ๆ เช่น การปรับปรุงปากแม่น้ำ การขยายพื้นที่กวนตู และการถมแม่น้ำจีหลงให้เป็นเส้นตรงในเฟสแรกก็เสร็จสิ้นภายในเดือนกรกฎาคม 1965 รวมใช้งบประมาณ 563.32 ล้านบาท ในส่วนของโครงการถมแม่น้ำจีหลง (Keelung River) เพื่อทำให้แม่น้ำตรงขึ้น จัดทำขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหาน้ำท่วมบริเวณปลายน้ำ โดยมีการดำเนินการหลักทั้งหมด 2 ครั้ง ครั้งแรกในช่วงปี 1960 เน้นที่บริเวณเขตซือหลิน โดยถมแม่น้ำเก่า ทำให้เกิดถนนจีเหอ (Kehe Road) และถนนเฉิงเต๋อ (Chengde Road) ตอนที่ 4 ในปัจจุบัน ครั้งที่สองดำเนินการระหว่างปี 1991–1994 ในช่วงจากหนานกังถึงต้าจื้อ ดัดแม่น้ำให้ตรงขึ้นมาก และเสริมคันกั้นน้ำสูงขึ้น ส่งผลสำเร็จในการลดปัญหาน้ำท่วมบริเวณปลายน้ำ แต่กลับทำให้พื้นที่กลางน้ำ เช่น ซี่จื่อ และอู๋ตู่ (Wudu) มีความเสี่ยงน้ำท่วมสูงขึ้นในช่วงฝนตกหนัก เพื่อรับมือปัญหาน้ำท่วมจากการตัดดัดแม่น้ำที่ปลายน้ำ รัฐบาลได้สร้างคลองผันน้ำหยวนซานจื่อ ในช่วงปี 2003–2005 ที่เขตรุ่ยฟ่างของนิวไทเป ซึ่งคลองผันน้ำหยวนซานจื่อสามารถผันน้ำส่วนหนึ่งจากแม่น้ำจีหลงตอนบนลงสู่ทะเลตะวันออก ทำให้ลดความเสี่ยงน้ำท่วมในพื้นที่กลางน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่เวลาของสัปดาห์นี้ไม่พอแล้ว เอาไว้สัปดาห์หน้า เรามาคุยกันต่อถึงตอนจบของโครงการป้องกันน้ำท่วมไทเปนะครับ~