ไถหนานถือเป็นหนึ่งในแหล่งเพาะปลูกกล้วยไม้ที่สำคัญที่สุดของไต้หวัน โดยเฉพาะในเขตโฮ่วปี้และหลิ่วอิ๋ง ซึ่งเป็นศูนย์กลางการผลิตและส่งออกกล้วยไม้ระดับโลก ส่วนดอกหน้าวัวนิยมเพาะปลูกในพื้นที่ภาคใต้ เช่น ไถหนาน เกาสง และผิงตง เนื่องจากมีสภาพอากาศร้อนชื้นเหมาะสมต่อการเจริญเติบโต สำหรับราคาจำหน่ายในตลาดไต้หวัน ดอกหน้าวัวตัดดอกมีราคาเฉลี่ยประมาณ 20-50 เหรียญไต้หวันต่อดอก ขึ้นอยู่กับขนาดและสายพันธุ์ ส่วนกล้วยไม้ฟาแลนนอปซิสหรือกล้วยไม้ผีเสื้อซึ่งได้รับความนิยมในช่วงรับปริญญา มีราคาตั้งแต่ 300-1,500 เหรียญไต้หวันต่อกระถาง ขณะที่ช่อดอกไม้รับปริญญาที่จัดจากกล้วยไม้และดอกหน้าวัวมักมีราคาตั้งแต่ 500-2,000 เหรียญไต้หวัน 

     นอกจากส่งเสริมการใช้ดอกไม้ในช่วงพิธีรับปริญญาแล้ว นครไถหนานยังร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรมผลักดันการเรียนรู้เรื่องดอกไม้ในโรงเรียน โดยเปิดโอกาสให้นักเรียนได้ลงมือปลูกและดูแลดอกหน้าวัวด้วยตนเอง เพื่อเรียนรู้วงจรชีวิตของพืชและปลูกฝังความผูกพันกับผลผลิตท้องถิ่น ดอกไม้ที่นักเรียนช่วยกันดูแลจนผลิบานยังสามารถนำไปใช้สร้างสรรค์งานศิลปะ การจัดดอกไม้ หรือประดับตกแต่งบ้านได้อีกด้วย สะท้อนให้เห็นว่าดอกไม้ไม่เพียงเป็นของขวัญแห่งความยินดี แต่ยังเป็นสื่อกลางในการเรียนรู้และสนับสนุนเกษตรกรท้องถิ่นไปพร้อมกัน

     ประเด็นต่อมาเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการแก้กฎหมายเพื่อเพิ่มบทลงโทษสำหรับผู้ขับขี่ที่เสพแล้วขับ โดยไต้หวันเดินหน้ายกระดับมาตรการปราบปรามปัญหา “เสพแล้วขับ” อย่างจริงจัง หลังจำนวนคดีพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โดยกระทรวงคมนาคมไต้หวันเตรียมแก้ไขกฎหมายเพิ่มความเข้มงวดทั้งต่อผู้ขับขี่ ผู้เสพยาเสพติด และแม้แต่ผู้โดยสารที่นั่งร่วมรถกับผู้กระทำผิด พร้อมตั้งเป้าให้กฎหมายฉบับใหม่มีผลบังคับใช้ภายในสิ้นปีนี้ (2026)

     การผลักดันแก้ไขกฎหมายครั้งนี้เกิดขึ้นท่ามกลางเหตุสะเทือนขวัญหลายคดี โดยภายใต้ร่างกฎหมายใหม่นี้ ผู้ที่กระทำผิดฐานเสพแล้วขับเป็นครั้งแรก แม้จะไม่ได้ก่อให้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงหรือมีผู้เสียชีวิต ก็จะต้องถูกเพิ่มโทษจากการระงับใบอนุญาตขับขี่ 1-2 ปี เป็นการเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ทันที และห้ามยื่นขอสอบใหม่เป็นเวลา 3 ปี นอกจากนี้ผู้ที่ตรวจพบการเสพยาเสพติดประเภทที่ 1 และ 2 แม้จะไม่ได้อยู่ระหว่างการขับขี่ ก็อาจถูกเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่เป็นเวลา 3 ปีเช่นกัน ส่วนผู้ที่ใช้ยาเสพติดประเภทที่ 3 และ 4 จะถูกระงับสิทธิ์การใช้ใบอนุญาตขับขี่ 1-2 ปี

     อีกประเด็นสำคัญที่ได้รับความสนใจคือ การขยายความรับผิดไปยังผู้โดยสารที่บรรลุนิติภาวะซึ่งโดยสารมากับผู้เสพแล้วขับ โดยอาจถูกปรับสูงสุดถึง 15,000 เหรียญไต้หวัน หากถูกพิจารณาว่ามีส่วนร่วมในการกระทำผิดหรือรู้เห็นแต่ไม่ยับยั้ง ขณะเดียวกันยังมีแนวคิดเพิ่มโทษสำหรับผู้กระทำผิดซ้ำ โดยอาจเพิ่มค่าปรับอีก 90,000 เหรียญไต้หวันจากอัตราโทษสูงสุดที่กฎหมายกำหนด

     สำหรับอัตราค่าปรับใหม่ ผู้ขับขี่รถยนต์ที่เสพแล้วขับจะถูกปรับสูงสุด 120,000 เหรียญไต้หวัน ส่วนผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์จะถูกปรับสูงสุด 90,000 เหรียญไต้หวัน เพิ่มขึ้นอย่างมากจากอัตราเดิมที่กำหนดไว้ 30,000 และ 15,000 เหรียญไต้หวันตามลำดับ นอกจากนี้ เจ้าหน้าที่ยังมีอำนาจยึดยานพาหนะ ณ จุดเกิดเหตุ และใช้มาตรการควบคุมใบอนุญาตขับขี่ที่เข้มงวดขึ้น

     ทั้งนี้ข้อมูลจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติไต้หวันสะท้อนให้เห็นถึงความรุนแรงของปัญหา โดยจำนวนคดีเสพแล้วขับเพิ่มจาก 43 คดีในปี ค.ศ. 2021 เป็น 8,659 คดีในปี ค.ศ. 2025 หรือเพิ่มขึ้นมากกว่า 200 เท่าในเวลาเพียง 4 ปี ขณะที่ช่วงเดือนมกราคมถึงเมษายนปีนี้ ก็มีกรณีเสพแล้วขับถึง 4,725 คดี สูงกว่าช่วงเดียวกันของปีก่อนเกือบ 3 เท่า สาเหตุสำคัญมาจากการแพร่ระบาดของยาเสพติดชนิดใหม่ โดยเฉพาะสารแอมเฟตามีนและสาร etomidate ที่ผสมในบุหรี่ไฟฟ้า ซึ่งส่งผลให้ผู้เสพมีอาการมึนงง ตอบสนองช้า หรือหมดสติชั่วขณะ

     ดังนั้นเพื่อตอบสนองต่อสถานการณ์ดังกล่าว รัฐบาลไต้หวันได้เริ่มใช้ชุดตรวจสารเสพติดจากน้ำลายบริเวณด่านตรวจบนท้องถนนตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 2025 ส่งผลให้การบังคับใช้กฎหมายมีประสิทธิภาพมากขึ้น รัฐบาลไต้หวันมองว่าปัญหาเสพแล้วขับไม่ต่างจากการเมาแล้วขับ เนื่องจากส่งผลกระทบโดยตรงต่อความปลอดภัยบนท้องถนนและชีวิตของประชาชน จึงจำเป็นต้องใช้มาตรการทางกฎหมายที่เข้มงวดมากขึ้น ทั้งการเพิ่มโทษทางอาญา การควบคุมใบอนุญาตขับขี่ และการขยายความรับผิดไปยังผู้โดยสาร เพื่อสกัดกั้นไม่ให้ผู้เสพยาเสพติดนำยานพาหนะออกสู่ท้องถนน และลดความสูญเสียจากอุบัติเหตุที่เกิดจากการใช้สารเสพติดต่อไปในอนาคต

     เรามาอัพเดทความคืบหน้าล่าสุดของคดีความเกี่ยวกับกล้องรูเข็มแอบถ่ายในไต้หวัน เริ่มจากกรณีพบอุปกรณ์แอบถ่ายในห้องน้ำชายของสถานีรถไฟซินจั่วอิ๋ง นครเกาสง ที่คาดว่าแอบถ่ายมาแล้วนานกว่าเดือน ซึ่งผู้ต้องหาเป็นพนักงานของรถไฟความเร็วสูงไต้หวันนั้น ทางบริษัทรถไฟความเร็วสูงไต้หวันได้ออกแถลงการณ์ขอโทษต่อสาธารณชน พร้อมมีคำสั่งเลิกจ้างพนักงานรายดังกล่าวทันที โดยบริษัทรถไฟความเร็วสูงพร้อมให้ความร่วมมือให้กระบวนการยุติธรรมอย่างเต็มที่ ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวจึงปลุกกระแสความกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยและความเป็นส่วนตัวของห้องน้ำสาธารณะในไต้หวันขึ้นมาอีกครั้ง

     ต่อมาคือคดีแอบถ่ายในคลินิกเสริมความงาม โดยมีการติดตั้งอุปกรณ์บันทึกภาพไว้ในห้องตรวจและห้องผ่าตัด ที่สะท้อนให้เห็นการละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัวในสถานพยาบาลนั้น ล่าสุดหลายคลินิกหลายสาขาถูกลงโทษปรับและพักใบอนุญาตชั่วคราว โดยคลินิกในเครือ Airlee จำนวน 3 สาขา ได้แก่ สาขาซินจวง สาขาหย่งเหอ และสาขาหลินโข่ว ที่นครนิวไทเป ถูกลงโทษปรับสาขาละ 500,000 เหรียญไต้หวัน และสั่งระงับการประกอบกิจการเป็นเวลา 6 เดือน ขณะที่ในกรุงไทเป คลินิก Airlee สาขาต้าอันและสาขาหนานจิง ซึ่งยืนยันแล้วว่ามีพฤติการณ์ละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัวของผู้ป่วยอย่างร้ายแรงเช่นกัน จึงถูกลงโทษปรับรวมเป็นเงิน 1.25 ล้านเหรียญไต้หวัน พร้อมสั่งหยุดประกอบกิจการเป็นเวลา 6 เดือน ส่วนคลินิก Dr. Shine สาขาจงเซี่ยว กรุงไทเป และสขานครไทจง ก็ถูกสั่งปรับ 500,000 เหรียญไต้หวัน และสั่งหยุดประกอบกิจการเป็นเวลา 6 เดือนจากความผิดในลักษณะเดียวกัน นอกจากนี้คลินิก SaintEir นครไทจงจำนวน 2 สาขา ก็มีการลักลอบติดตั้งกล้องรูเข็มภายในพื้นที่ทำหัตถการโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ป่วย ก็ถูกสั่งปรับ 500,000 เหรียญไต้หวัน และสั่งหยุดประกอบกิจการเป็นเวลา 6 เดือน โดยส่งมอบหลักฐานทั้งหมดให้สำนักงานอัยการดำเนินคดีตามกฎหมายต่อไป

     สำหรับวิธีสังเกตเบื้องต้นเพื่อป้องกันการแอบถ่ายว่ากล้องรูเข็มอาจซ่อนอยู่ตรงไหนบ้าง? ผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่า ไม่จำเป็นต้องรื้อค้นทั้งห้อง แต่ควรสังเกตจุดที่สามารถบันทึกภาพพื้นที่ส่วนตัวได้ง่าย เช่น เตียงนอน ห้องน้ำ หรือจุดเปลี่ยนเสื้อผ้า โดยจุดที่ควรตรวจสอบเป็นพิเศษ ได้แก่ ปลั๊กไฟ กระจก เครื่องตรวจจับควันไฟ โคมไฟ ช่องแอร์ นาฬิกา ของตกแต่งที่หันตรงมาทางเตียง รวมถึงถังขยะ ชักโครก ฝักบัว และราวแขวนเสื้อผ้าในห้องน้ำหรือห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า นอกจากนี้ตำรวจยังเตือนว่า เมื่อเข้าพักโรงแรม โมเทล หรือใช้ห้องอาบน้ำสาธารณะ ควรสังเกตความผิดปกติของอุปกรณ์และสิ่งของต่าง ๆ ก่อนเปลี่ยนเสื้อผ้า โดยเฉพาะวัตถุหรือรูเล็ก ๆ ที่หันตรงไปยังบริเวณส่วนตัว เพราะอาจเป็นจุดซ่อนกล้องแอบถ่ายได้ ซึ่งหลักสังเกตสำคัญที่สุดไม่ว่าจะอยู่ในสถานที่ใด ให้พิจารณาว่าอุปกรณ์หรือวัตถุชิ้นนั้นมี “มุมมองที่ไม่สมเหตุสมผล” หรือไม่ หากพบรูเล็ก ๆ กล้อง หรือสิ่งของที่ถูกจัดวางให้หันตรงไปยังเตียงนอน โถสุขภัณฑ์ พื้นที่อาบน้ำ จุดเปลี่ยนเสื้อผ้า หรือเตียงตรวจรักษา ก็ควรเพิ่มความระมัดระวังและแจ้งเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องทันที เพราะพื้นที่เหล่านี้เป็นจุดที่เสี่ยงต่อการถูกละเมิดความเป็นส่วนตัวมากที่สุด

     ส่วนวิธีตรวจจับกล้องแอบถ่ายเบื้องต้น คือนอกจากการสังเกตด้วยตาเปล่าแล้ว ยังสามารถใช้เครื่องมือต่างๆ ช่วยตรวจสอบได้ แต่ไม่มีวิธีใดที่รับประกันความปลอดภัยได้ 100%

     - ไฟฉายจากมือถือ ใช้ส่องตามปลั๊กไฟ เครื่องตรวจจับควัน กระจก หรือจุดน่าสงสัย เพื่อหาแสงสะท้อนจากเลนส์กล้อง
     - กล้องมือถือ ปิดไฟในห้องแล้วใช้กล้องส่องหาจุดแสงอินฟราเรดที่อาจมาจากกล้องแอบถ่าย
     - แอปพลิเคชันตรวจจับกล้อง ช่วยสแกนสัญญาณ Wi-Fi หรือ Bluetooth ของอุปกรณ์ต้องสงสัย แต่จะตรวจไม่พบกล้องที่บันทึกข้อมูลลงการ์ดความจำโดยไม่ส่งสัญญาณ
     - เครื่องตรวจจับสัญญาณและเลนส์กล้อง เป็นอุปกรณ์เฉพาะทางที่ช่วยค้นหาสัญญาณไร้สายหรือเลนส์กล้องที่ซ่อนอยู่ แต่ต้องอาศัยความรู้ในการใช้งาน

     และสุดท้ายหากตกอยู่สถานการณ์ที่รู้แล้วโดนแอบถ่ายหรือพบว่ามีอุปกรณ์แอบถ่ายติดตั้งอยู่ต้องทำอย่างไรเพื่อปกป้องตนเอง

     - หยุดใช้พื้นที่ทันที และออกจากจุดที่คาดว่าอยู่ในมุมกล้อง เพื่อป้องกันไม่ให้ข้อมูลส่วนตัวรั่วไหลเพิ่มเติม
     - ถ่ายภาพและวิดีโอบันทึกหลักฐาน โดยเก็บภาพสภาพแวดล้อม ตำแหน่งอุปกรณ์ และทิศทางของกล้อง แต่ห้ามสัมผัส รื้อถอน หรือเคลื่อนย้ายอุปกรณ์
     - เก็บหลักฐานการใช้บริการ เช่น ใบเสร็จ การจองห้องพัก ประวัติการรักษา หรือข้อความติดต่อ เพื่อยืนยันวัน เวลา และสถานที่เกิดเหตุ
     - แจ้งตำรวจโดยเร็ว โดยเฉพาะหากพบในพื้นที่ที่มีความเป็นส่วนตัวสูง เช่น ห้องน้ำ ห้องแต่งตัว ห้องพัก โรงแรม หรือห้องตรวจรักษา เพื่อให้เจ้าหน้าที่เข้าตรวจสอบและรักษาหลักฐาน
     - อย่าเผยแพร่ภาพหรือคลิปที่เกี่ยวข้องต่อสาธารณะ เพราะอาจกระทบความเป็นส่วนตัวของผู้เสียหายและส่งผลทางกฎหมาย ควรส่งมอบหลักฐานให้ตำรวจหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรง
     หลักสำคัญคือ อย่าแตะต้องอุปกรณ์ต้องสงสัย เก็บหลักฐาน และแจ้งเจ้าหน้าที่ทันที เพื่อรักษาหลักฐานและปกป้องสิทธิของตนเอง

     StartupBlink สถาบันวิจัยด้านระบบนิเวศสตาร์ทอัพระดับโลก ได้เผยแพร่รายงาน “ดัชนีระบบนิเวศสตาร์ทอัพโลก ประจำปี 2026 โดยใช้เกณฑ์การประเมินหลัก 3 ด้าน ได้แก่ “ปริมาณ” (Quantity) ซึ่งวัดระดับความเคลื่อนไหวและกิจกรรมภายในระบบนิเวศสตาร์ทอัพ “คุณภาพ” (Quality) ที่ประเมินผลกระทบและความสำเร็จของกิจกรรมต่าง ๆ และ “สภาพแวดล้อมทางธุรกิจ” (Business Environment) ซึ่งวัดความพร้อมของปัจจัยแวดล้อมและนโยบายที่เอื้อต่อการเติบโตของธุรกิจสตาร์ทอัพในแต่ละประเทศ ซึ่งผลการจัดอันดับครั้งนี้สะท้อนให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของระบบนิเวศสตาร์ทอัพในไต้หวัน ที่มีแรงขับเคลื่อนโดดเด่นและมีศักยภาพการแข่งขันในระดับนานาชาติ ตอกย้ำบทบาทของไต้หวันในฐานะศูนย์กลางด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรมระดับโลก     

     สำหรับประเทศที่ติด 10 อันดับแรกของโลกในปี 2026 ยังคงเป็นประเทศที่มีระบบนิเวศสตาร์ทอัพแข็งแกร่งและมีเงินทุนสนับสนุนด้านนวัตกรรมจำนวนมาก โดยสหรัฐอเมริกาครองอันดับ 1 ของโลก ตามมาด้วยสหราชอาณาจักร อิสราเอล และสิงคโปร์ ขณะที่กลุ่มประเทศชั้นนำยังประกอบด้วยแคนาดา สวีเดน เยอรมนี ฝรั่งเศส สวิตเซอร์แลนด์ และเนเธอร์แลนด์ ซึ่งล้วนเป็นศูนย์กลางด้านเทคโนโลยี การวิจัย และการลงทุนของโลก

     ขณะเดียวกัน ประเทศไทยก็มีพัฒนาการที่น่าจับตามองเช่นกัน โดยรายงานปี 2026 ระบุว่า ไทยขยับขึ้นสู่อันดับ 49 ของโลก ถือเป็นการกลับเข้าสู่กลุ่ม 50 อันดับแรกของโลกเป็นครั้งแรกในรอบ 6 ปี และเป็นหนึ่งในประเทศที่มีอัตราการเติบโตของระบบนิเวศสตาร์ทอัพสูงที่สุดในภูมิภาค ด้วยอัตราการเติบโตถึง 62.6% โดยรายงานระบุว่า ไทยก้าวขึ้นเป็นศูนย์กลางสตาร์ทอัพด้านเทคโนโลยีการแพทย์ (MedTech) อันดับ 1 ของอาเซียน และอันดับ 8 ของโลก ขณะที่กรุงเทพมหานครขยับขึ้นสู่อันดับ 76 ของโลก และได้รับการจัดอันดับให้เป็นเมืองชั้นนำของอาเซียนในด้านสตาร์ทอัพหุ่นยนต์ (Robotics Startup Hub) สะท้อนถึงการเติบโตของอุตสาหกรรมเทคโนโลยีและนวัตกรรมในประเทศอย่างต่อเนื่อง

     ส่วนประเด็นต่อมาเป็นเรื่องราวของสายการบิน EVA Air และ STARLUX Airlines ของไต้หวัน ได้รับการรับรองให้เป็นสายการบินระดับ 5 ดาว ประจำปี 2026 จาก SKYTRAX สถาบันวิจัยและจัดอันดับอุตสาหกรรมการบินชั้นนำของสหราชอาณาจักร สะท้อนถึงมาตรฐานการบริการและคุณภาพการดำเนินงานที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล

     SKYTRAX เป็นองค์กรอิสระที่ดำเนินการประเมินและจัดอันดับสายการบินและท่าอากาศยานทั่วโลกมาตั้งแต่ปี 1999 โดยใช้เกณฑ์การประเมินด้านคุณภาพการบริการกว่า 500-800 รายการ ครอบคลุมตั้งแต่การเช็กอินและการบริการภาคพื้นดิน ห้องรับรองผู้โดยสาร สภาพแวดล้อมภายในห้องโดยสาร ความสะอาด อาหารและเครื่องดื่มบนเครื่องบิน คุณภาพการบริการของลูกเรือ ตลอดจนประสบการณ์โดยรวมของผู้โดยสารตลอดการเดินทาง

     การจัดอันดับของ SKYTRAX แบ่งมาตรฐานสายการบินออกเป็นระดับ 1-5 ดาว โดยระดับ 5 ดาวถือเป็นมาตรฐานสูงสุดของอุตสาหกรรมการบินโลก สงวนไว้สำหรับสายการบินที่สามารถรักษาคุณภาพการบริการอันเป็นเลิศได้อย่างสม่ำเสมอในทุกด้าน ทั้งด้านความสะดวกสบาย ประสิทธิภาพการดำเนินงาน ความปลอดภัย และประสบการณ์ผู้โดยสาร ด้วยเกณฑ์การประเมินที่เข้มงวด ทำให้ปัจจุบันมีสายการบินทั่วโลกเพียง 10 แห่งเท่านั้นที่ได้รับการรับรองในระดับสูงสุดนี้

     โดยสายการบิน EVA Air ได้การรับรองระดับ 5 ดาวติดต่อกันเป็นปีที่ 11 แล้ว ซึ่งในการประเมินครั้งล่าสุด สายการบินยังได้รับคะแนนสูงสุดในหลายด้าน อาทิ ความปลอดภัยการบิน การบริการภายในห้องโดยสาร ความสะอาดของห้องโดยสาร คุณภาพอุปกรณ์อำนวยความสะดวกในชั้นธุรกิจ และคุณภาพของเครื่องดื่มบนเที่ยวบิน

     สายการบิน EVA Air ระบุว่า ผลการประเมินในปีนี้ยังสะท้อนถึงการพัฒนาในด้านประสิทธิภาพการเช็กอิน การต่อเครื่องที่สนามบิน การจัดการสัมภาระ และการให้บริการห้องรับรองพิเศษ (Lounge) ที่ได้รับคะแนนดีขึ้นอย่างต่อเนื่อง แสดงให้เห็นถึงมาตรฐานการให้บริการที่ยังคงอยู่ในระดับสูง โดยสายการบินยืนยันว่าจะเดินหน้าพัฒนาความปลอดภัย การบริการ ความยั่งยืน และนวัตกรรมใหม่ๆ เพื่อมอบประสบการณ์การเดินทางที่ดีที่สุดแก่ผู้โดยสารทั่วโลก

     ส่วนสายการบิน STARLUX Airlines ได้การรับรองเป็นสายการบินระดับ 5 ดาวจาก SKYTRAX ต่อเนื่องเป็นปีที่ 2 นับเป็นอีกหนึ่งความสำเร็จสำคัญของสายการบินที่เปิดดำเนินงานมาเพียงไม่กี่ปี แต่สามารถสร้างชื่อเสียงในระดับสากลได้อย่างรวดเร็ว

     นายตี๋เจี้ยนหัว ประธานบริหารของ STARLUX กล่าวว่า การได้รับการรับรองระดับ 5 ดาวติดต่อกันเป็นปีที่ 2 ถือเป็นหมุดหมายสำคัญที่สะท้อนว่ามาตรฐานการบริการและคุณภาพที่พนักงานทุกคนร่วมกันสร้างขึ้นตั้งแต่วันแรกของการก่อตั้งสายการบิน ได้รับการยอมรับจากเวทีระดับโลกแล้ว

     ขณะที่นายเอ็ดเวิร์ด เพลสเตด ประธานบริหารของ SKYTRAX ระบุว่า เอกลักษณ์ของแบรนด์ STARLUX ภายใต้แนวคิด “Galactic” ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างสมบูรณ์ในทุกองค์ประกอบ ตั้งแต่การออกแบบห้องโดยสาร วัฒนธรรมการบริการ อาหารและเครื่องดื่มบนเครื่องบิน ไปจนถึงประสบการณ์ดิจิทัล ส่งผลให้ผู้โดยสารได้รับประสบการณ์การเดินทางที่หรูหราและมีความสม่ำเสมอในทุกชั้นที่นั่ง

     ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา STARLUX ได้รับการยอมรับจากสถาบันจัดอันดับระดับนานาชาติอย่างต่อเนื่อง โดยล่าสุดได้รับคะแนนความปลอดภัยการบินระดับสูงสุด “7-Star Plus” จาก AirlineRatings และยังได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับ 5 ของสายการบินที่ดีที่สุดในโลก นอกจากนี้ สายการบินยังเดินหน้าขยายเครือข่ายเส้นทางบินระหว่างประเทศอย่างต่อเนื่อง โดยเตรียมเปิดเส้นทาง “ไทเป/ไทจง–ปูซาน” ในวันที่ 1 มิถุนายน และเส้นทางบินตรง “ไทเป–ปราก” ในวันที่ 1 สิงหาคม ซึ่งถือเป็นเส้นทางแรกของสายการบินสู่ทวีปยุโรป

     สำหรับสายการบินที่ได้การรับรองระดับ 5 ดาวจาก SKYTRAX ประจำปี 2026 ทั้ง 10 แห่ง ได้แก่ EVA Air และ STARLUX Airlines ของไต้หวัน, ANA All Nippon Airways และ Japan Airlines ของญี่ปุ่น, Korean Air และ Asiana Airlines ของเกาหลีใต้, Cathay Pacific Airways ของฮ่องกง, Hainan Airlines ของจีน, Qatar Airways ของกาตาร์ และ Singapore Airlines ของสิงคโปร์

     ทั้งนี้น่าสังเกตว่า สายการบินทั้ง 10 แห่งที่ได้รับการรับรองระดับ 5 ดาวในปีนี้ ล้วนมาจากภูมิภาคเอเชียและตะวันออกกลาง สะท้อนให้เห็นว่าศูนย์กลางการแข่งขันด้านคุณภาพการบริการของอุตสาหกรรมการบินโลกได้เคลื่อนมาสู่ภูมิภาคนี้อย่างชัดเจน โดยผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมการบินมองว่า ความสำเร็จของสายการบินชั้นนำในเอเชียไม่ได้เกิดจากการแข่งขันด้านราคาเพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลจากการลงทุนระยะยาวในด้านความปลอดภัย เทคโนโลยี ประสบการณ์ผู้โดยสาร และการพัฒนาบุคลากร ซึ่งกลายเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างความแตกต่างและเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันในตลาดการบินโลกยุคใหม่

     ขณะเดียวกัน ฝ่ายบัญชีและ HR หลายคนก็ออกมาอธิบายว่า การทำเงินเดือนไม่ได้มีแค่การโอนเงินเข้าบัญชี แต่ต้องผ่านกระบวนการคำนวณหลายขั้นตอน ทั้งเวลาเข้างาน ชั่วโมง OT การลาป่วย ลากิจ โบนัส ค่าคอมมิชชัน รวมถึงภาษีและประกันสังคม อีกทั้งหลายครั้งยังต้องรอเอกสารจากพนักงานหรือการอนุมัติจากหัวหน้างาน ทำให้ไม่สามารถปิดยอดเงินเดือนทันวันที่ 1 ได้ หลายคนถึงกับแซวว่า หากต้องจ่ายวันที่ 1 จริง ฝ่ายบัญชีคงต้องทำงานข้ามคืนทุกสิ้นเดือน

     นอกจากนี้ ยังมีนักบัญชีอธิบายว่า บริษัทสามารถจ่ายเงินเร็วขึ้นได้ หากปรับรอบการคิดเงินเดือนให้สิ้นสุดก่อนจบเดือนจริง แต่ก็อาจทำให้ข้อมูลบางส่วนคลาดเคลื่อน และหากวันจ่ายเงินตรงกับวันหยุด บริษัทอาจมีต้นทุนเพิ่มเติมด้านประกันสุขภาพหรือระบบบัญชี จึงทำให้หลายแห่งเลือกเลื่อนวันจ่ายออกไปอีกเล็กน้อยเพื่อลดค่าใช้จ่าย

     ทั้งนี้ ตามกฎหมายแรงงานของไต้หวัน บริษัทต้องจ่ายเงินเดือนภายใน 15 วันหลังสิ้นสุดรอบบัญชี เช่น เงินเดือนเดือนมกราคมต้องจ่ายไม่เกินวันที่ 15 กุมภาพันธ์ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปลายปี 2026 เป็นต้นไป ไต้หวันจะเริ่มใช้กฎใหม่ที่เข้มงวดมากขึ้น โดยบริษัทที่มีพนักงานตั้งแต่ 100 คนขึ้นไป จะต้องจ่ายเงินภายใน 5 วัน ส่วนบริษัทขนาดเล็กต้องจ่ายภายใน 7 วัน เพื่อคุ้มครองสิทธิของแรงงานและลดปัญหาการจ่ายเงินล่าช้า

     ต่อมาเป็นประเด็นร้อนในสังคม เมื่อกรุงไทเปกำลังเผชิญปัญหาหนูระบาดที่กลับมาอีกครั้ง หลังประชาชนพบเห็นหนูออกมาวิ่งหาอาหารตามถนน สวนสาธารณะ และตลาดมากขึ้น แม้ในช่วงเวลากลางวัน จนสร้างความกังวลเกี่ยวกับสุขอนามัยและการแพร่ระบาดของโรค โดยเฉพาะโรคฮันตาไวรัส ซึ่งก่อนหน้านี้มีรายงานผู้เสียชีวิตในกรุงไทเปจากการติดเชื้อดังกล่าว ส่งผลให้ทางการต้องเร่งยกระดับมาตรการควบคุมและป้องกันอย่างเข้มงวด

     นายเจี่ยงว่านอัน ผู้ว่าการกรุงไทเป เปิดเผยว่า ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ยังไม่พบผู้ติดเชื้อฮันตาไวรัสรายใหม่เพิ่มเติม แต่เทศบาลยังคงเดินหน้ามาตรการเชิงรุก โดยทั้ง 12 เขตของกรุงไทเปจะดำเนินการทำความสะอาดและฆ่าเชื้อครั้งใหญ่อีกระลอก พร้อมใช้มาตรการ “ป้องกันเชิงกายภาพ” เป็นแนวทางหลัก เช่น การติดตั้งตะแกรงสแตนเลสบริเวณท่อระบายน้ำ อุดช่องว่างตามอาคารและระบบปรับอากาศ รวมถึงเข้มงวดการจัดการขยะและเศษอาหารในตลาดและร้านค้า เพื่อตัดวงจรแหล่งอาหารและที่อยู่อาศัยของหนู

     นอกจากนี้ เทศบาลยังยกระดับมาตรการสำหรับพื้นที่ก่อสร้างและโครงการรีโนเวทต่าง ๆ โดยกำหนดให้ผู้ประกอบการต้องยื่นรายงานการป้องกันและกำจัดหนูก่อนเริ่มดำเนินการก่อสร้าง เพื่อป้องกันไม่ให้พื้นที่รกร้างหรือเศษวัสดุกลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของหนู ขณะเดียวกัน ตลาดและร้านค้าในกลุ่มเสี่ยงจะได้รับเงินสนับสนุนเพื่อติดตั้งเครื่องดักไขมัน ลดการสะสมของเศษอาหารในระบบระบายน้ำ

     อีกหนึ่งมาตรการที่ได้รับความสนใจคือ การประกาศติดป้ายแจ้งเตือนทุกจุดที่มีการวางยาเบื่อหนู ซึ่งถือเป็นครั้งแรกของไต้หวัน หลังประชาชนจำนวนมากกังวลว่าสัตว์เลี้ยงหรือเด็กเล็กอาจสัมผัสสารพิษโดยไม่ตั้งใจ สำนักสิ่งแวดล้อมย้ำว่าจะเลือกใช้วิธีกำจัดหนูตามธรรมชาติก่อน และจะใช้ยาเบื่อหนูเฉพาะในกรณีจำเป็นเท่านั้น เพื่อจำกัดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและสัตว์อื่นในระบบนิเวศ

     แพทย์ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่า โรคฮันตาไวรัสมีอาการเริ่มต้นคล้ายไข้หวัดทั่วไป เช่น ไข้ หนาวสั่น ปวดศีรษะ และปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ ทำให้ประชาชนสังเกตอาการได้ยาก โดยเชื้อสามารถแพร่ผ่านการสูดดมละอองจากมูลหรือปัสสาวะของหนู แม้ไม่ได้สัมผัสตัวหนูโดยตรงก็ตาม จึงแนะนำให้หลีกเลี่ยงพื้นที่สกปรก อับชื้น และหมั่นดูแลความสะอาดภายในบ้านอยู่เสมอ

     ขณะเดียวกัน กลุ่มอนุรักษ์สัตว์ป่าออกมาแสดงความกังวลเกี่ยวกับการใช้ยาเบื่อหนู เนื่องจากอาจส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศในวงกว้าง โดยสมาคมวิจัยนกล่าเหยื่อไต้หวันเผยว่า จากการตรวจตัวอย่างเหยี่ยวในพื้นที่ไทเปและจีหลง พบสารพิษจากยาเบื่อหนูตกค้างในร่างกายมากกว่าร้อยละ 90 สะท้อนว่าการใช้สารเคมีอาจกระทบต่อสัตว์นักล่าและสิ่งมีชีวิตอื่นโดยไม่ตั้งใจ

     ล่าสุด กรุงไทเปยังได้เปิดโครงการ “ผู้เชี่ยวชาญปราบหนู” ส่งเจ้าหน้าที่ที่มีใบอนุญาตด้านการควบคุมสัตว์พาหะกว่า 86 คน ลงพื้นที่ช่วยประชาชนตรวจสอบและให้คำแนะนำในการป้องกันหนูภายในชุมชน โดยยึดหลัก “ไม่ให้เข้า—ไม่ให้กิน—ไม่ให้อยู่อาศัย” เป็นแนวทางหลัก พร้อมเตรียมขยายจำนวนเจ้าหน้าที่เพิ่มเติมในอนาคต เพื่อรับมือกับปัญหาหนูระบาดที่กำลังสร้างความกังวลไปทั่วทั้งเมือง

     นอกจากไทเปแล้ว ปัญหานี้ยังเริ่มลุกลามไปยังพื้นที่อื่นของไต้หวัน เช่น นครไถหนาน ที่มีการพบยาเบื่อหนูถูกนำไปวางไว้ในสวนสาธารณะจำนวนมาก จนเจ้าหน้าที่ต้องเร่งเก็บกวาดเพื่อป้องกันอันตรายต่อสัตว์เลี้ยงและประชาชน พร้อมย้ำว่าการนำสารพิษไปวางในพื้นที่สาธารณะอาจเข้าข่ายผิดกฎหมายและส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยรวม

     1. ยาต้านฮิสตามีน (Antihistamines) ยากลุ่มแก้แพ้ที่ใช้กันทั่วไป อาจมีข้อจำกัดในบางประเทศ โดยเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมีการควบคุมยาที่มีฤทธิ์กระตุ้นประสาทอย่างเข้มงวด หากยามีส่วนผสมของซูโดอีเฟดรีน (Pseudoephedrine) เกิน 10% จะถือว่าผิดกฎหมายทันที ตัวอย่างยาที่ถูกห้ามนำเข้า ได้แก่ Actifed, Sudafed รวมถึงยาสูดพ่นบางชนิดของ Vicks แม้ยาบางประเภท เช่น Benadryl จะยังสามารถนำเข้าได้ แต่ก็ควรตรวจสอบรายละเอียดให้แน่ชัดก่อนเดินทาง

     2. ยาแก้ปวดที่มีส่วนผสมของโคเดอีน (Codeine) ยาแก้ปวดที่มีโคเดอีนเป็นส่วนผสม ถูกควบคุมอย่างเข้มงวดในหลายประเทศ เช่น ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย อียิปต์ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เนื่องจากสารนี้สามารถเปลี่ยนเป็นมอร์ฟีนในร่างกายและมีความเสี่ยงต่อการเสพติด แม้จะมีปริมาณเพียงเล็กน้อยก็อาจถูกห้ามนำเข้า หากไม่มีใบอนุญาตอย่างถูกต้อง ในบางประเทศยุโรปยังมีบทลงโทษรุนแรง เช่น ฮังการีอาจจำคุกสูงสุด 5 ปี และสวีเดนอาจจำคุกได้ถึง 3 ปี

     3. ยานอนหลับ (Sleeping Pills) ยานอนหลับมักถูกใช้เพื่อบรรเทาอาการเจ็ตแล็ก แต่ยากลุ่มนี้ เช่น ไดอะซีแพม (Diazepam) และเทมาซีแพม (Temazepam) จัดเป็นยาควบคุมในหลายประเทศ โดยเฉพาะในเอเชีย เช่น จีน และสิงคโปร์ ผู้เดินทางจำเป็นต้องมีเอกสารรับรองจากแพทย์ และสามารถพกพาได้เฉพาะปริมาณที่เหมาะสมต่อระยะเวลาการพำนักเท่านั้น เนื่องจากยากลุ่มนี้มีความเสี่ยงต่อการเสพติดและการดื้อยา

     4. ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนผสมของแคนนาบิไดออล (CBD) ที่มักถูกใช้เพื่อลดความวิตกกังวล บรรเทาอาการปวด และช่วยให้นอนหลับดีขึ้น แม้บางประเทศในยุโรปจะอนุญาตให้ใช้ผลิตภัณฑ์ที่มี THC ต่ำได้ แต่หลายประเทศ เช่น สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ไอซ์แลนด์ อินโดนีเซีย และฮ่องกง กลับห้ามโดยเด็ดขาดในทุกรูปแบบ แม้ไม่มี THC เลยก็ตาม โดยใน UAE การครอบครองอาจมีโทษจำคุกอย่างน้อย 4 ปี และปรับเป็นจำนวนเงินสูง

     5. ยารักษาโรคสมาธิสั้น (ADHD) เช่น เมทิลเฟนิเดต (Methylphenidate) ถูกจัดเป็นยาที่มีความเสี่ยงสูงในหลายประเทศ เช่น ไทย และสิงคโปร์ โดยในสิงคโปร์ ผู้เดินทางต้องยื่นขออนุญาตล่วงหน้าจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่างน้อย 2 สัปดาห์ มิฉะนั้นจะถูกห้ามนำเข้าอย่างเด็ดขาด ส่วนในประเทศไทย ต้องสำแดงยาต่อเจ้าหน้าที่ศุลกากร พร้อมแสดงใบรับรองแพทย์ และสามารถพกพาได้ในปริมาณสำหรับใช้ไม่เกิน 30 วัน

     ส่วนข้อกำหนดเกี่ยวกับการนำยาเข้าไต้หวันนั้น สำหรับผู้ที่เดินทางเข้า ไต้หวัน การนำยาติดตัวเข้าประเทศสามารถทำได้ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด โดยยาสามัญสามารถพกพาได้ไม่เกิน 3 ชนิด และชนิดละไม่เกิน 12 ขวด ส่วนยาที่ต้องมีใบสั่งแพทย์ ห้ามนำเข้าเกินจำนวนที่ระบุในใบสั่ง และสามารถพกพาเพื่อใช้ส่วนตัวได้สูงสุด 6 เดือน หากไม่มีใบสั่งแพทย์จะจำกัดไม่เกิน 2 เดือน ขณะที่ยาควบคุมพิเศษจำเป็นต้องมีใบสั่งแพทย์เท่านั้น และต้องไม่เกินปริมาณที่กำหนด

     ประเด็นต่อมาเป็นเรื่องราวของดัชนีเสรีภาพสื่อโลก โดยองค์กรผู้สื่อข่าวไร้พรมแดน (Reporters Without Borders: RSF) เผยแพร่ดัชนีเสรีภาพสื่อทั่วโลก ประจำปี 2569 (World Press Freedom Index 2026) พบว่าคะแนนเฉลี่ยเสรีภาพสื่อทั่วโลกต่ำสุดในรอบ 25 ปี และนับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่ประเทศมากกว่าครึ่งหนึ่งของโลก หรือร้อยละ 52.2 มีระดับเสรีภาพสื่ออยู่ภาวะที่ “ยากลำบาก” และ “น่ากังวลมาก” ซึ่งมีสาเหตุสำคัญมาจากการเพิ่มขึ้นของกฎหมายที่เกี่ยวกับความมั่นคงของชาติเนื่องจากเป็นความท้าทายที่บั่นทอนสิทธิในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารอย่างต่อเนื่อง

     ดัชนีเสรีภาพสื่อในปีนี้ มี 180 ประเทศและดินแดนที่ได้รับการจัดอันดับ โดย RSF ที่ยังคงใช้การประเมินผ่าน ตัวชี้วัด 5 ประการ ได้แก่บริบททางการเมือง กรอบกฎหมาย บริบททางเศรษฐกิจ บริบททางสังคมและวัฒนธรรม และความปลอดภัย โดยคำนวณคะแนนจาก 2 องค์ประกอบคือ จำนวนการละเมิดและคุกคามสื่ออันเนื่องมาจากการทำงานของนักข่าว และ การวิเคราะห์เชิงคุณภาพโดยผู้เชี่ยวชาญด้านเสรีภาพสื่อ รวมถึงนักข่าว นักวิจัย นักวิชาการ และนักปกป้องสิทธิมนุษยชน

     ปัจจัยการเมืองและอำนาจรัฐกดดันสื่อ จีนจึงรั้งท้ายอยู่อันดับที่ 178 เป็นปีที่ 2 ส่วนไทยร่วงลงจากอันดับที่ 85 เมื่อปีก่อน มาอยู่อันดับที่ 92 เนื่องจากการฟ้องร้องดำเนินคดีเพื่อปิดปาก ขณะที่ประเทศเพื่อนบ้าน อย่างมาเลเซียมีอันดับใกล้ไทยมากที่สุดคือ 95 ส่วนกัมพูชาอยู่อันดับที่ 151  ลาวอันดับที่ 154 เมียนมาอันดับที่ 166 จากทั้งหมด 180 ประเทศ 

     เนื่องจากไต้หวันได้รับผลกระทบจากปัจจัยทางการเมือง ส่งผลให้เสรีภาพสื่อปีนี้ ร่วงลงมา 4 อันดับ อยู่อันดับที่ 28 ทั้งนี้แม้จะยังครองอันดับ 1 ของเอเชีย แต่องค์กรนักข่าวไร้พรมแดน เตือนว่า ไต้หวันกำลังเผชิญความท้าทายอย่างรุนแรงในการรักษาความน่าเชื่อถือของข้อมูลข่าวสาร ซึ่งในวันเดียวกันนี้ ศูนย์วิจัยความยืดหยุ่นไต้หวันก็ได้เผยแพร่ผลสำรวจการรับรู้ข้อมูลเท็จประจำปี ค.ศ. 2025

     จากผลสำรวจพบว่า ประเภทของข้อมูลเท็จที่พบได้บ่อยที่สุด นอกจากเรื่องหลอกลวงต้มตุ๋นแล้ว ก็ยังมีเรื่องการเมือง และข้อมูลส่วนบุคคล โดยส่วนใหญ่จะมาจากเว็บไซต์ค้นหาข้อมูลและแอปพลิเคชันสนทนาต่างๆ ปัญหาข้อมูลเท็จส่งผลกระทบที่รุนแรงต่อสังคมขึ้นทุกวัน และบั่นทอนความเชื่อมั่นที่ประชาชนมีต่อนักการเมือง สื่อมวลชน และสังคมด้วย

     แต่กว่าจะกลายเป็นสุนัขตรวจค้นยาเสพติดที่พร้อมปฏิบัติหน้าที่ได้จริง สุนัขแต่ละตัวต้องผ่านกระบวนการคัดเลือกและฝึกฝนอย่างเข้มงวด เริ่มตั้งแต่การคัดเลือกพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ที่มีลักษณะเหมาะสม จากนั้นเมื่อลูกสุนัขอายุประมาณ 2 เดือน จะถูกส่งไปยังครอบครัวรับเลี้ยง เพื่อฝึกการเข้าสังคม การอยู่ร่วมกับมนุษย์ รวมถึงพัฒนาทักษะและบุคลิกภาพพื้นฐาน จนมีอายุครบ 1 ปี

     เมื่อถึงวัยที่กำหนด สุนัขจะต้องผ่านการทดสอบรอบแรก หากผ่านจึงจะเข้าสู่การฝึกเฉพาะทางเพื่อเป็นสุนัขตรวจค้นยาเสพติดอย่างเต็มรูปแบบ ส่วนสุนัขที่ไม่ผ่านเกณฑ์ ก็ยังสามารถพัฒนาไปสู่ภารกิจอื่นได้ เช่น สุนัขตรวจโรค สุนัขตรวจเนื้อหมูและแมลงพาหะ สุนัขกู้ภัย หรือสุนัขนักบำบัด ขณะที่บางส่วนอาจเข้าสู่กระบวนการหาครอบครัวรับเลี้ยงต่อไป ส่วนสุนัขที่ผ่านการฝึกจะถูกส่งไปประจำการตามด่านต่างๆ สุนัขจะทำงานวันละเพียง 3–5 รอบ รอบละประมาณ 3–5 นาที เพื่อรักษาความรู้สึกสนุกในการทำงาน โดยแต่ละตัวจะมีอายุการปฏิบัติงานเฉลี่ย 5-7 ปี 

     สุนัขตรวจค้นยาเสพติดส่วนใหญ่เป็นสุนัขพันธุ์ลาบราดอร์ ซึ่งมีขนาดกลางถึงใหญ่และมีพละกำลังสูงกว่าสุนัขเลี้ยงทั่วไปหลายเท่า ผู้ควบคุมจึงจำเป็นต้องมีสมรรถภาพร่างกายที่ดี ทั้งแรงแขนและกล้ามเนื้อ เพื่อให้สามารถควบคุมสุนัขได้อย่างปลอดภัย โดยต้องออกกำลังกายร่วมกับสุนัขสัปดาห์ละประมาณ 2–3 กิโลเมตร รวมถึงฝึกเวทเทรนนิงอย่างต่อเนื่อง

     หัวใจสำคัญของการฝึกสุนัขตรวจค้นยาเสพติด คือการทำให้สุนัขรู้สึกว่าการทำงานเป็นเกมมากกว่าหน้าที่ ผู้ฝึกจะคัดเลือกสุนัขที่ชอบเล่นหรือมีแรงจูงใจด้านอาหารสูง จากนั้นใช้การเล่นชักเย่อและระบบให้รางวัล เพื่อกระตุ้นสัญชาตญาณการล่าและสอนให้สุนัขเรียนรู้การดมกลิ่นยาเสพติด สุนัขไม่รู้ว่าตัวเองกำลังปฏิบัติภารกิจสำคัญ พวกมันเพียงรู้สึกว่าทุกวันได้เล่นอย่างสนุกสนานและได้รับรางวัลตอบแทน เมื่อสุนัขดมพบกลิ่นเป้าหมาย ผู้ควบคุมจะต้องให้รางวัลทันที เพื่อสร้างความจดจำเชิงพฤติกรรมอย่างแม่นยำ เพราะแม้ความลังเลเพียงเสี้ยววินาที ก็อาจทำให้สุนัขเกิดความสับสนและส่งผลต่อการฝึกในระยะยาวได้

     นอกจากสุนัขจะต้องเรียนรู้มนุษย์แล้ว มนุษย์เองก็ต้องเรียนรู้สุนัขเช่นกัน ผู้ควบคุมจำเป็นต้องสังเกตพฤติกรรมของสุนัขอย่างละเอียด รวมถึงหลีกเลี่ยงการนำอารมณ์ด้านลบเข้าสู่การฝึก เพราะสุนัขสามารถรับรู้ความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของมนุษย์ได้อย่างไว และเพื่อเตรียมความพร้อมให้สุนัขคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมจริง ศูนย์ฝึกยังเปิดเสียงเพลง รายการวิทยุ และเสียงรบกวนหลากหลายประเภทระหว่างการฝึก เพื่อให้สุนัขไม่ตื่นกลัวต่อสถานที่ที่มีผู้คนพลุกพล่านอย่างสนามบินหรือท่าเรือ

     ประเด็นต่อมาเป็นเรื่องราวของการเปลี่ยนขยะทางการเกษตรจากสับปะรด ให้กลายเป็นทรัพยากรที่มีมูลค่าสูง ทั้งในอุตสาหกรรมสิ่งทอ อาหาร และเทคโนโลยีชีวภาพ เพราะเมืองหยุนหลิน ถือเป็นหนึ่งในแหล่งปลูกสับปะรดสำคัญของไต้หวัน ปัจจุบันมีพื้นที่ปลูกสับปะรดประมาณ 900 เฮกตาร์ ทำให้ในแต่ละปีมีใบและลำต้นสับปะรดเหลือทิ้งมากกว่า 2,000 ตัน โดยในอดีตวัสดุเหล่านี้มักถูกกำจัดด้วยการฝังกลบหรือทำปุ๋ยหมัก แต่เพื่อผลักดันแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนแบบไร้ขยะ สำนักงานเกษตรและธัญญาหารไต้หวันจึงร่วมมือกับสหกรณ์เมืองหยุนหลิน จัดตั้งโรงงานรีไซเคิลใยสับปะรดขึ้นที่ตำบลกู่เคิง เพื่อเปลี่ยนเศษวัสดุเหล่านี้ให้กลายเป็นเส้นใยธรรมชาติและเอนไซม์มูลค่าสูง

     โดยหลังผ่านกระบวนการแปรรูป ใบสับปะรดสามารถนำไปผลิตเป็นเส้นใยพืชสำหรับอุตสาหกรรมสิ่งทอ ขณะที่กากที่เหลือยังสามารถนำไปทำอาหารสัตว์หรือวัสดุผงละเอียด ส่วนลำต้นสับปะรดสามารถสกัดเป็นเอนไซม์ความบริสุทธิ์สูง ซึ่งมีศักยภาพในการนำไปใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร การแพทย์ และเทคโนโลยีชีวภาพ สะท้อนถึงระบบการใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าและแทบไม่เหลือของเสีย

     สำหรับสายพันธุ์สับปะรดหลักที่เพาะปลูกในหยุนหลิน คือพันธุ์ “จินจ้วน” หรือไถหนงหมายเลข 17 ซึ่งมีฤดูผลผลิตในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม โดยขึ้นชื่อเรื่องรสชาติหวานอมเปรี้ยว เนื้อฉ่ำ สดชื่น และคุณภาพระดับพรีเมียม ถือเป็นหนึ่งในผลไม้เด่นประจำฤดูกาลของไต้หวัน โดบสับปะรดนอกจากจะรับประทานสดๆ แล้ว สับปะรดยังสามารถนำไปประกอบอาหารและแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์หลากหลาย อีกทั้งยังอุดมด้วยใยอาหาร วิตามิน และเอนไซม์โปรตีเอสที่ช่วยย่อยโปรตีน การบริโภคสับปะรดจึงไม่เพียงช่วยเสริมภูมิคุ้มกันของร่างกาย แต่ยังมีส่วนช่วยในระบบย่อยอาหารและส่งเสริมสุขภาพโดยรวมอีกด้วย

     นายแพทย์เว่ยซือหัง (魏士航) จาก GENESIS CLINIC สาขาซินจู๋ ชี้ให้เห็นว่า ความเสี่ยงที่แท้จริงของยาประเภทนี้ มักไม่ได้อยู่ที่ช่องทางการซื้อ แต่เป็นเรื่องของการประเมินสุขภาพอย่างถูกต้อง การกำหนดขนาดยาที่เหมาะสม และการติดตามผลทางการแพทย์หลังการใช้ โดยเตือนว่า ยาฉีดลดน้ำหนักไม่ใช่อาหารเสริมทั่วไป แต่เป็นยาที่ต้องมีใบสั่งแพทย์ หากนำมาใช้เป็นเครื่องมือทำให้ผอม โดยละเลยวิธีใช้ที่ถูกต้องและการตอบสนองของร่างกาย กระบวนการลดน้ำหนักอาจยิ่งเสี่ยงต่อการเกิดปัญหามากขึ้น ทั้งนี้จากรายงานของ FDA สหรัฐฯ พบว่า ใน 2 ปีที่ผ่านมาปัญหาที่พบบ่อยที่สุดไม่ใช่ผลข้างเคียง แต่คือการใช้ยาผิดวิธี ซึ่งรวมถึงการฉีดในปริมาณที่ไม่ถูกต้อง การฉีดซ้ำ การลืมฉีด รวมถึงการจัดตารางเวลาการฉีดที่สับสน ที่เพิ่มขึ้นถึง 8 เท่า หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ความเสี่ยงที่แท้จริงมักไม่ได้เกิดจากตัวยา แต่เกิดจากวิธีการใช้งานที่ไม่ถูกต้อง

     นายแพทย์เว่ยซือหังได้แนะนำข้อควรสำคัญก่อนใช้ปากกาลดน้ำหนัก 3 ประการดังนี้ 1.ต้องได้รับการประเมินจากแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เพราะยากลุ่ม GLP-1 เป็นยาที่ต้องสั่งโดยแพทย์ ควรพิจารณาจากค่า BMI ภาวะเมตาบอลิซึม และข้อบ่งชี้ทางการแพทย์โดยรวม 2.แหล่งที่มาของยาต้องน่าเชื่อถือ ควรหลีกเลี่ยงการซื้อผ่านอินเทอร์เน็ตหรือการหิ้วจากต่างประเทศผ่านช่องทางที่ไม่ใช่ทางการแพทย์ เพื่อลดความเสี่ยงในการใช้งาน และ 3. “กินให้ถูก” สำคัญกว่าการ “กินให้น้อย” เพราะแม้ว่ายาจะช่วยลดความอยากอาหารได้ แต่หากไม่ได้ปรับโครงสร้างการกินให้เหมาะสม อาจเสี่ยงต่อภาวะขาดสารอาหารและระบบเผาผลาญไม่สมดุล และเมื่อหยุดยาน้ำหนักก็มีโอกาสกลับมาเพิ่มขึ้นได้ง่าย

     นายแพทย์เว่ยซือหัง ชี้ว่ายาฉีดลดน้ำหนักมีข้อกำหนดเรื่องอุณหภูมิในการเก็บรักษาอย่างชัดเจน หากในระหว่างการพกพาหรือขนส่งข้ามประเทศ ไม่ได้ควบคุมอุณหภูมิอย่างเหมาะสม ไม่เพียงแต่อาจทำให้ประสิทธิภาพของยาลดลง แต่ยังอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการปนเปื้อนอีกด้วย และแม้จะซื้อยาของแท้ที่ถูกต้องตามกฎหมาย แต่หากเก็บรักษาไม่ถูกวิธี ทั้งความปลอดภัยและประสิทธิผลของยาก็อาจได้รับผลกระทบได้

     ประเด็นต่อมาจะพาเปิดประสบการณ์ชมวาฬและโลมาในไต้หวันท่ามกลางมหาสมุทรแปซิฟิก เพราะช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิจนถึงฤดูร้อนของทุกปี จะเป็นช่วงเวลาที่วาฬขนาดใหญ่เดินทางผ่านน่านน้ำไต้หวัน โดยเฉพาะบริเวณชายฝั่งตะวันออก ซึ่งสามารถพบวาฬและโลมาได้มากกว่า 20 สายพันธุ์ ไม่ว่าจะเป็นวาฬเพชฌฆาต วาฬหัวทุย โลมาปากขวด โลมาสปินเนอร์ และโลมาแถบ โดยจุดชมวาฬและโลมาส่วนใหญ่จะกระจายตัวอยู่บริเวณชายฝั่งตะวันออกของไต้หวัน ได้แก่ เมืองอี๋หลาน ฮัวเหลียน และไถตง ซึ่งแต่ละแห่งล้วนมีเสน่ห์และจุดเด่นแตกต่างกันออกไป

     สำหรับเมืองอี๋หลาน นักท่องเที่ยวสามารถขึ้นเรือจากท่าเรือโถวเฉิง เพื่อเดินทางต่อไปยังเกาะกุยซาน ซึ่งถือเป็นหนึ่งในแหล่งประมงที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดของไต้หวัน ทำให้สามารถพบวาฬและโลมาได้มากกว่า 17 สายพันธุ์ เช่น โลมาปากขวด โลมาสปินเนอร์ และวาฬเพชฌฆาตเล็ก โดยช่วงเวลาที่เหมาะสำหรับชมโลมาคือ 05:00–12:00 น. ส่วนการชมวาฬมักมีโอกาสมากขึ้นในช่วง 12:00–15:00 น. แพ็กเกจทัวร์ส่วนใหญ่จะรวมการล่องเรือชมวาฬ การขึ้นเกาะกุยซาน และการล่องเรือรอบเกาะ ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมง โดยมีราคาเฉลี่ยประมาณ 900–1,500 เหรียญไต้หวัน

     ส่วนเมืองฮัวเหลียน ช่วงเดือนเมษายนถึงตุลาคมถือเป็นฤดูกาลทองของการชมวาฬและโลมาที่ฮัวเหลียน มีท่าเรือจะตั้งอยู่ใกล้ตัวเมือง เดินทางสะดวก และสำหรับผู้ที่อยากสัมผัสประสบการณ์ชมวาฬและโลมาเป็นครั้งแรก “ฮัวเหลียน” ถือเป็นจุดหมายที่เหมาะที่สุด เพราะมีโอกาสสูงถึง 95% ที่จะได้เห็นฝูงโลมากระโดดเหนือผืนน้ำของมหาสมุทรแปซิฟิกอย่างสวยงาม

     และที่ไถตงเป็นบริเวณที่กระแสน้ำอุ่นคุโรชิโอะไหลผ่าน ส่งผลให้มีความอุดมสมบูรณ์ทางทะเลสูงมาก วาฬและโลมาจึงแวะเวียนเข้ามาในพื้นที่เป็นประจำ โดยช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือกลางเดือนพฤษภาคมถึงกันยายน ซึ่งทะเลจะสงบเหมาะแก่การล่องเรือ ซึ่งเรือจิ้นหลิ่ง (晉領號) ถือเป็นเรือชมวาฬที่มีชื่อเสียงของไถตง และเป็นเรือลำเดียวในพื้นที่ที่ได้รับตรารับรองมาตรฐานการชมวาฬ ระหว่างการเดินทางจะมีวิทยากรคอยบรรยายเกี่ยวกับระบบนิเวศทางทะเล พร้อมพาชมแลนด์มาร์กสำคัญด้วย

     กระทรวงพัฒนาทางดิจิทัลไต้หวันจึงได้เข้ามากำกับดูแลและติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิดทันที พร้อมทั้งประสานงานกับทั้ง Taiwan Mobile และ LINE เพื่อเร่งตรวจสอบข้อเท็จจริงและดำเนินมาตรการรับมืออย่างเร่งด่วน นอกจากนี้ ยังได้ขยายการตรวจสอบไปยังผู้ให้บริการโทรคมนาคมรายใหญ่ทั้งหมด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุซ้ำ โดยผลการตรวจสอบของ Taiwan Mobile ระบุว่า ช่องโหว่หลักอยู่ที่ระบบบริการฝากข้อความเสียง ซึ่งเดิมจัดเตรียมไว้สำหรับผู้ใช้งานเครือข่าย Taiwan Star โดยระบบดังกล่าวมีการตั้ง “รหัสผ่านเริ่มต้น” ไว้ หากผู้ใช้งานไม่ได้ทำการเปลี่ยนรหัสผ่าน มิจฉาชีพสามารถใช้เพียงหมายเลขโทรศัพท์และรหัสผ่านเริ่มต้นในการเข้าฟังข้อความเสียงได้ ซึ่งอาจรวมถึงรหัสยืนยันตัวตน (OTP) ของ LINE ที่ถูกส่งผ่านระบบเสียง นำไปสู่การเข้าควบคุมบัญชีของผู้ใช้ได้โดยง่าย

     ดังนั้นเพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว Taiwan Mobile ได้ดำเนินการอุดช่องโหว่ทันที โดยผู้ใช้งานที่ยังคงใช้รหัสผ่านเริ่มต้นจะถูกนำเข้าสู่กระบวนการยืนยันตัวตนผ่านฝ่ายบริการลูกค้า และต้องตั้งรหัสผ่านใหม่ เพื่อเพิ่มระดับความปลอดภัยของบัญชี ขณะเดียวกัน กระทรวงดิจิทัลฯ ยังได้เรียกร้องให้ผู้ให้บริการรายใหญ่อื่น ๆ ได้แก่ Chunghwa Telecom และ FarEasTone ทำการตรวจสอบระบบอย่างละเอียด เพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีช่องโหว่ในลักษณะเดียวกันหลงเหลืออยู่

     ในส่วนของ LINE เอง ได้เริ่มดำเนินการสอบสวนเหตุการณ์ และเพิ่มความเข้มงวดในการเฝ้าระวังความปลอดภัยของแพลตฟอร์ม หากตรวจพบบัญชีที่มีความผิดปกติ ผู้ใช้งานสามารถติดต่อฝ่ายบริการลูกค้าเพื่อขอความช่วยเหลือ โดยระบบจะพิจารณาวิธีการกู้คืนบัญชีตามการผูกบัญชี เช่น Apple หรือ Google เพื่อดำเนินการแก้ไขอย่างเหมาะสมในแต่ละกรณี

     ส่วนวิธีสังเกตว่าบัญชี LINE ของคุณถูกแฮกหรือไม่? ผู้ใช้งานสามารถสังเกตสัญญาณผิดปกติได้จากพฤติกรรมต่อไปนี้

     1.ถูกบังคับออกจากระบบโดยไม่ทราบสาเหตุ และมีข้อความแจ้งว่า “บัญชีถูกใช้งานบนอุปกรณ์อื่น”
     2.เพื่อนแจ้งว่าได้รับข้อความแปลก ๆ จากบัญชีของคุณ เช่น ขอยืมเงิน หรือขอรหัสยืนยัน
     3.เคยเผลอกรอกข้อมูลสำคัญ (เบอร์โทร รหัสผ่าน OTP) ลงในลิงก์ที่ไม่น่าเชื่อถือ

     ซึ่งหากพบอาการเหล่านี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าบัญชีถูกบุกรุก และหากบัญชีถูกแฮกแล้ว ควรทำอย่างไร? บริษัท LINE แนะนำว่าให้รีบติดต่อฝ่ายบริการลูกค้าทันที โดยแนวทางการกู้คืนบัญชีจะแตกต่างกันตามสถานการณ์ คือ เมื่อผูกบัญชีกับ Apple หรือ Google ไว้แล้วก็มีโอกาสกู้คืนบัญชีเดิมได้สูง แต่ถ้าไม่ได้ผูกบัญชีอาจต้องสร้างบัญชีใหม่ และรอการโอนข้อมูลการซื้อ (เช่น สติกเกอร์ ธีม LINE POINTS) ซึ่งใช้เวลาประมาณ 7–14 วัน

     และเพื่อเพิ่มความปลอดภัยผู้ใช้งานควรมั่นตรวจสอบและตั้งค่าความปลอดภัยของบัญชีอย่างสม่ำเสมอ โดยมีจุดสำคัญดังนี้

     1.ใช้หมายเลขโทรศัพท์ที่ใช้งานจริง และรับ SMS ได้
     2.ตั้งค่าอีเมลที่ใช้งานได้ เพื่อใช้กู้คืนบัญชี
     3.ตั้งรหัสผ่านที่รัดกุม และไม่ใช้ซ้ำกับแพลตฟอร์มอื่น
     4.ผูกบัญชีกับ Apple หรือ Google เพื่อเพิ่มโอกาสกู้คืน
     5.นอกจากนี้ การเปิดใช้งานฟีเจอร์ เช่น การยืนยันตัวตนสองขั้นตอน (2FA) และการจำกัดการเข้าสู่ระบบจากอุปกรณ์อื่น ก็ช่วยเพิ่มความปลอดภัยได้ แม้จะไม่สามารถป้องกันเหตุการณ์นี้ได้ 100% แต่ก็ช่วยลดความเสี่ยงได้อย่างมาก

      Skytrax ได้ดำเนินการสำรวจอุตสาหกรรมการบินขนาดใหญ่และมีมาอย่างยาวนาน ตั้งแต่ปี ค.ศ.1999 โดยเกณฑ์การมอบรางวัลในปีนี้อ้างอิงจากผลสำรวจและการประเมินผลตั้งแต่เดือนสิงหาคมปีที่แล้ว (2025) จนถึงเดือนกุมภาพันธ์ปีนี้ (2026) ซึ่งมีผู้โดยสารกว่า 100 ประเทศเข้าร่วมการประเมิน ครอบคลุมสนามบินประมาณ 570 แห่งทั่วโลก โดยปีนี้มีหมวดหมู่รางวัลมากกว่า 20 รายการ อาทิ ความปลอดภัย สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการ การรับประทานอาหารและชอปปิง รวมถึงการจัดการสัมภาระ นอกจากนี้ยังมีการประกาศรายชื่อ 100 อันดับสนามบินที่ดีที่สุดในโลกด้วย

      โดยครั้งนี้สนามบินเถาหยวนครองอันดับที่ 24 ของการจัดอันดับ 100 สนามบินดีที่สุดในโลก อันดับ 1 ประเภทการจัดการสัมภาระยอดเยี่ยมของโลก, อันดับ 3 ประเภทการพัฒนาสนามบิน, อันดับ 6 ประเภทความสะอาดสนามบิน, อันดับ 6 ประเภทบริการพนักงาน, อันดับ 7 ประเภทการตรวจคนเข้าเมือง, อันดับ 8 ประเภทห้องน้ำสะอาด, อันดับ 10 ประเภทร้านค้าภายในสนามบิน และอันดับ 10 ประเภทสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับครอบครัวด้วย

      ส่วน 10 อันดับแรกสนามบินดีที่สุดในโลกปีนี้ ประกอบด้วย อันดับ 1 สนามบินชางงี ประเทศสิงคโปร์, อันดับ 2 สนามบินอินชอน ประเทศเกาหลีใต้ และอันดับ 3 สนามบินฮาเนดะ ประเทศญี่ปุ่น อันดับ 4 สนามบินฮ่องกง  อันดับ 5 สนามบินนาริตะ  ประเทศญี่ปุ่น อันดับ 6 สนามบินปารีส-ชาร์ล เดอ โกล ประเทศฝรั่งเศษ อันดับ 7 สนามบิน โรม-ฟิวมิชิโน ประเทศอิตาลี อันดับ 8 สนามบิน อิสตานบูล ประเทศตุรกี อันดับ 9 สนามบิน มิวนิค ประเทศเยอรมันนี อันดับ 10 สนามบิน แวนคูเวอร์ ประเทศแคนนาดา ขณะที่สนามบินสุวรรณภูมิของไทยอยู่ในอันดับที่ 36 ขยับขึ้นมาจากอันดับที่ 39 ในปีที่แล้ว

      ต่อมาเป็นประเด็นเกี่ยวกับโครงการส่งต่อเครื่องสำอางมือสองของกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมไต้หวันที่มีชื่อว่า Beautify Formosa เพราะจากสำรวจพฤติกรรมการทิ้งเครื่องสำอางของกลุ่มผู้ใช้เครื่องสำอางในไต้หวัน พบว่า จะมีการทิ้งผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางเฉลี่ยต่อคนสูงถึง 58 ชิ้น และในจำนวนมี 17 ไม่เคยเปิดใช้งาน และหากคำนวณจากจำนวนผู้ใช้เครื่องสำอางในไต้หวันที่มีประมาณ 10 ล้านคน จะพบว่ามีเครื่องสำอางที่ถูกวางทิ้งไว้โดยไม่ได้ใช้งานสูงถึง 170 ล้านชิ้น และหากคิดราคาเฉลี่ยชิ้นละประมาณ 400 เหรียญไต้หวัน มูลค่ารวมที่ซ่อนอยู่จะสูงถึงประมาณ 68,000 ล้านเหรียญไต้หวัน ซึ่งเทียบเท่ากับงบประมาณในการสร้างสนามกีฬาไทเปโดมได้ถึง 1.6 แห่ง

      นอกจากนี้ผลการสำรวจยังแสดงให้เห็นพฤติกรรมการใช้และการซื้อเครื่องสำอางของผู้ใช้ในไต้หวัน พบว่า โดยเฉลี่ยแล้วผู้ใช้เครื่องสำอางแต่ละคนมีเครื่องสำอางประมาณ 64% แทบไม่ค่อยถูกใช้งาน และ 81% ของผู้บริโภคหยุดใช้เครื่องสำอางอย่างน้อย 5 ชิ้นภายในหนึ่งปี  ขณะที่ประมาณ 43% เลือกที่จะทิ้งเครื่องสำอางที่ไม่ได้ใช้งาน ซึ่งสาเหตุหลักที่ทำให้เครื่องสำอางถูกใช้อย่างสิ้นเปลืองมากที่สุดคือ “สีหรือเนื้อสัมผัสไม่เหมาะสม” กับ “การมีผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสมกว่ามาแทนที่” อันสะท้อนให้เห็นว่ายิ่งมีเครื่องสำอางมาก ก็ยิ่งมีโอกาสถูกทิ้งหรือไม่ได้ใช้งานเนื่องจากการแข่งขันของสินค้าใหม่มากขึ้น

       ดังนั้นแคมเปญส่งต่อเครื่องสำอางมือสอง จึงเป็นโครงการนำเครื่องสำอางมารีไซเคิล โดยผลิตภัณฑ์ที่ยังไม่หมดอายุจะถูกนำมาจัดระเบียบและจำหน่ายในงานการกุศลเพื่อหาเจ้าของใหม่ ส่วนผลิตภัณฑ์ที่หมดอายุแล้วจะนำไปใช้แต่งหน้าศพ, ใช้เป็นวัสดุทำงานศิลปะสำหรับ หรือใช้ในการเรียนการสอน เป็นต้น

       ทั้งนี้ ศ.เกียรติคุณ หวังอิ้งหราน (王應然) จากสถาบันวิจัยเวชศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเฉิงกง (NCKU) ระบุว่า แม้โครงการจะมีเจตนาที่ดี แต่เนื่องจากเครื่องสำอางเป็นผลิตภัณฑ์ที่ต้องสัมผัสกับร่างกายโดยตรง กระบวนการนำกลับมาใช้ใหม่จึงมีตัวแปรหลายอย่างที่ยากต่อการควบคุม อีกทั้งผลิตภัณฑ์มือสองมักจะไม่สามารถตรวจสอบแหล่งที่มาดั้งเดิมหรือวันหมดอายุที่แน่นอนได้ หากผู้ที่ได้รับต่อนำไปใช้แล้วเกิดอาการแพ้หรือมีปัญหาทางผิวหนัง ก็จะไม่สามารถเรียกร้องค่าเสียหาย และนำไปสู่ข้อพิพาทด้านการผู้บริโภคได้

       ด้านสำนักงานอาหารและยา กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการไต้หวัน ก็ได้โพสต์เตือนถึงความสำคัญในการทิ้งเครื่องสำอางเริ่มจาก ของเหลวที่ยังใช้ไม่หมดไม่ควรเทลงในซิงค์ล้างจานหรือชามโถส้วมโดยตรง ควรนำเนื้อผลิตภัณฑ์ไปซับด้วยกระดาษหนังสือหนังสือพิมพ์เก่าหรือเศษผ้าก่อน จากนั้นจึงบรรจุลงในถุงขยะและทิ้งรวมกับขยะทั่วไป เพื่อหลีกเลี่ยงการปนเปื้อนในสิ่งแวดล้อม หากเป็นขวดเปล่าหรือบรรจุภัณฑ์ หลังจากทำความสะอาดเนื้อผลิตภัณฑ์ที่ตกค้างออกจนหมดแล้ว ให้ทำการคัดแยกขยะเพื่อรีไซเคิลตามประเภท เช่น พลาสติก หรือขวดแก้ว ส่วนวัสดุบรรจุภัณฑ์ที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้ ให้จัดการทิ้งเป็นขยะทั่วไป

      ทั้งนี้หลังจากที่มีการแก้กฎหมายให้เข้มงวดขึ้น ก็พบว่ามีสถิติที่น่าสนใจเกี่ยวกับพฤติกรรมการใช้รถใช้ถนนในปีที่ผ่านมาดังนี้ ตำรวจได้ออกใบสั่งคดีทำผิดกฎจราจรรวมทั้งสิ้น 16,319,546 คดีโดยที่พบมากที่สุดคือ คดีจอดรถผิดกฎจราจรซึ่งมีจำนวนสูงถึง 4,363,346 คดี รองลงมาคือคดีขับขี่เร็วเกินกำหนด 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมงขึ้นไป มีจำนวน 2,640,000 กว่าคดี และคดีเลี้ยวผิดกฏจราจร 2,220,000 กว่าคดี โดยประเภทยานยนต์ที่ทำผิดกฏจราจรมากที่สุดคือ รถยนต์ 58% รองลงมาคือรถจักรยานยนต์ 40% นอกจากคดีจอดรถผิดกฏจราจรที่พบมากที่สุดแล้ว คดีที่ผู้ขับรถยนต์ทำผิดมากที่สุดคือการขับรถเร็วเกินกำหนด ส่วนผู้ขับขี่จักรยานยนต์คือการฝ่าไฟแดง

     นอกจากนี้ เพื่อความปลอดภัยของคนเดินเท้า  การออกใบสั่งคดีไม่หยุดรถให้คนข้ามทางม้าลายซึ่งถือเป็นภารกิจหลักของตำรวจในปีที่ผ่านมา ก็พบว่ามีการออกใบสั่งสูงถึง 126,000 คดีเทียบกับปี พ.ศ. 2567 เพิ่มขึ้น 15% ในจำนวนนี้เป็นรถยนต์ 50,000 กว่าคดี และรถจักรยานยนต์ 70,000 กว่าคดี

     ส่วนกรณีเมาแล้วขับในปีที่ผ่านมา พบว่า มีการจับกุมทั้งหมด 44,208 คดี ซึ่งเมื่อเทียบกับปี พ.ศ. 2567 ลดลง 4,062 ราย โดยสาเหตุหลักที่ทำให้มีผู้กระทำผิดลดลงคือการแก้ไขกฎหมายอาญามาตรา 185 วรรค 3 ที่บังคับใช้ระบบรับผิดชอบร่วมกันหรือการลงโทษผู้โดยสารที่นั่งมากับคนขับที่ดื่มสุราด้วย

     ประเด็นที่สองเกี่ยวข้องกับวิธีการจัดการอัฐิและอังคารหลังการฌาปนกิจที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมในไต้หวัน เนื่องจากปัจจุบันจำนวนประชากรในไต้หวันที่เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง ความต้องการด้านสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรต่างๆ จึงเพิ่มขึ้นตามไปด้วย รัฐบาลไต้หวันจึงส่งเสริมวิธีจัดการศพแบบเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม คือ จะไม่มีการสร้างสิ่งปลูกสร้างถาวร และไม่นำอัฐิไปเก็บไว้ในเจดีย์เก็บอัฐิ ซึ่งการจัดการศพแบบรักษ์โลกนี้จะไม่มีการตั้งป้ายหลุมศพ และไม่ระบุชื่อผู้เสียชีวิต แต่จะใช้ความคิดถึงเป็นสิ่งแทนการรำลึกถึงคนที่จากไป โดยปัจจุบันไต้หวันมีการจัดการอยู่ 4 แบบ ประกอบด้วย

     1. การฝังใต้ต้นไม้ / การฝังในสวนดอกไม้ (樹葬、花葬): เป็นวิธีฝังดินภายในสุสาน โดยนำอัฐิไปฝังลงในหลุม แล้วปลูกต้นกล้าดอกไม้หรือต้นไม้ไว้ด้านบน หรือฝังอัฐิบริเวณรอบ ๆ โคนต้นไม้ 

     2. การโปรยอัฐิ (灑葬): เป็นวิธีที่ทำภายในสุสานเช่นกัน โดยการโปรยหรือฝังอัฐิ โดยไม่ตั้งป้ายหลุมศพ ไม่สร้างสุสาน และไม่บันทึกชื่อผู้เสียชีวิต เพื่อให้อัฐิกลับคืนสู่ผืนดิน กลายเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ และหมุนเวียนอย่างยั่งยืนในโลกนี้ 

     3. การฝังร่วมพื้นที่สีเขียว (植存): เป็นการโปรยหรือฝังอัฐิในพื้นที่สีเขียวที่รัฐบาลกำหนด ซึ่งแตกต่างจากการโปรยอัฐิตรงสถานที่ (อยู่นอกสุสาน) โดยต้องเป็นจุดที่รัฐบาลกำหนดอย่างเป็นทางการ เช่น พื้นที่เฉพาะบางแห่งของรัฐบาลท้องถิ่น เป็นต้น 

     4. การลอยอัฐิในทะเล (海葬): หลังการเผาศพ จะนำอัฐิมาบดให้เป็นผงละเอียด จากนั้นบรรจุในภาชนะที่ไม่เป็นพิษและย่อยสลายได้ทางธรรมชาติ แล้วนำไปโปรยในพื้นที่ทะเลที่รัฐบาลกำหนดไว้ เพื่อให้คืนสู่ธรรมชาติ

      ทั้งนี้แต่ละนครและเมืองมีการส่งเสริมการจัดการศพแบบนี้พร้อมเงินสนับสนุนที่แตกต่างกัน บางแห่งรัฐออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด และยังมีเงินอุดหนุนพิเศษเพิ่มเติมให้อีกด้วย ดังนั้นจากสถิติของกระทรวงมหาดไทยไต้หวันในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา จะพบว่า สัดส่วนของการจัดการศพแบบที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเมื่อเทียบกับจำนวนการฝังและการเก็บอัฐิโดยรวม มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยในปี พ.ศ. 2567 มีจำนวนทั้งสิ้น 30,006 เคส เพิ่มขึ้นจากปี พ.ศ. 2555 ที่มีจำนวน 9,156 เคส ถึง 20,850 เคส หรือประมาณ 3.3 เท่า หากคิดเป็นเปอร์เซนต์ก็คือ +227.7% แบ่งเป็นจัดการนอกเขตสุสาน มี 1,794 เคส (เช่น สวนสาธารณะหรือพื้นที่สีเขียวเฉพาะ 1,477 กรณี และในทะเล 317 กรณี) เพิ่มขึ้น 842 กรณี (คิดเป็น +88.4%) จากปี 2555 และการจัดการภายในสุสาน (ส่วนใหญ่เป็นการฝังใต้ต้นไม้) มี 28,212 กรณี เพิ่มขึ้น 20,008 กรณี (คิดเป็น+243.9%)

      พิธีแห่งเจ้าแม่มาจู่ของศาลเจ้าก่งเทียนกง หมู่บ้านไป๋ซาถุน ตำบลทงเซียว เมืองเหมียวลี่ ถึงศาลเจ้าเฉาเทียนกง ตำบลเป่ยกั่ง เมืองหยุนหลิน โดยใช้วิธีเดินเท้าตลอดระยะทางทั้งหมดประมาณ 400 กว่ากิโลเมตร และไม่มีการกำหนดเส้นทางที่แน่นอนไว้ล่วงหน้า การหยุดพักหรือทิศทางของขบวนแห่จะขึ้นอยู่กับการบัญชาของเจ้าแม่ ด้วยเหตุจึงเป็นการเพิ่มโอกาสให้แก่เหล่าสานุศิษย์ต่างถิ่นที่จะได้ขอพรและปฏิสัมพันธ์กับเจ้าแม่มาจู่มากขึ้น

      พิธีแห่งเจ้าแม่มาจู่ของหมู่บ้านไป๋ซาถุนในปี 2026 จะเป็นครั้งแรกที่มีการเพิ่มพลังการคุ้มครองด้วยการแห่เจ้าแม่มาจู่ 3 องค์พร้อมกัน เป็นเวลา 8 วัน 7 คืน ซึ่งจะเริ่มพิธีปักธงในเวลา 23:20 น. ของวันที่ 9 เมษายนนี้ สำหรับผู้ศรัทธาที่ต้องการประสบการณ์ร่วมขบวนแสวงบุญอย่างเต็มรูปแบบ ต้องไปสมัครลงทะเบียนที่ศาลเจ้าเท่านั้น โดยจะเปิดรับสมัครถึงวันที่ 9 เมษายนนี้ เวลา 18:00 น. โดยจะมีค่าธรรมเนียมการสมัครเริ่มตั้งแต่ 700 เหรียญขึ้นไป อีกทั้งผู้สมัครลงทะเบียนอย่างเป็นทางการจะสามารถเข้าร่วมพิธี “ลอดเกี้ยวเจ้าแม่” ได้ ส่วนผู้ที่ไม่ได้สมัครลงทะเบียนจะสามารถทำได้เพียงเดินตามขบวนแห่หรือเฝ้าชมขบวนแห่อยู่ตามจุดต่างๆ โดยสามารถติดตามเส้นทางของขบวนแห่ได้แบบเรียลไทม์ผ่านระบบออนไลน์ ด้วยการดาวน์โหลดแอป “白沙屯GPS即時定位” หรือติดตามการถ่ายทอดบน Facebook “白沙屯拱天宮” และช่อง YouTube “白沙屯網路電視台”

      ทั้งนี้การเดินทางไกลไปกับขบวนแห่เจ้าแม่มาจู่อาจทำให้เกิดอาการ เช่น ปวดขาอย่างหนัก แผลพุพองที่เท้า ผิวไหม้แดด หรือฮีทสโตรก (ลมแดด) ได้ ดังนั้นหากระหว่างเดินทางรู้สึก เวียนหัว เหนื่อยล้ามาก หรืออ่อนแรง ห้ามฝืนเดินต่อเด็ดขาด และสามารถขอความช่วยเหลือจากทีมแพทย์อาสาหรือรถพยาบาลที่คอยให้บริการตลอดเส้นทางได้ทันที เพราะการดูแลร่างกายให้ดีและกลับบ้านอย่างปลอดภัย ถือเป็นการแสดงความเคารพต่อเจ้าแม่มาจู่มากที่สุด

      ถัดมาคือพิธีแห่เจ้าแม่มาจู่ที่ศาลเจ้าเจิ้นหลานกง เขตต้าเจี่ย นครไทจง โดยมีกำหนดการเคลื่อนขบวนแห่นอย่างเป็นทางการในคืนวันศุกร์ที่ 17 เมษายน เวลา 22:05 น. ซึ่งจิตวิญญาณหลักของการจาริกแสวงบุญในปีนี้มุ่งเน้นไปที่คำว่า "ความดี" โดยหวังว่าการเดินทางร่วมกันของผู้มีศรัทธานับหมื่นคนในครั้งนี้ จะช่วยให้ผู้เข้าร่วมทุกคนได้สัมผัสถึงความอบอุ่นของการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และช่วยขยายพลังบวกนี้ไปทั่วไต้หวัน เพื่อส่งเสริมค่านิยมที่ดีงามให้เกิดขึ้นในสังคม 

      สำหรับพิธีแห่งครั้งนี้จะใช้เวลา 9 วัน 8 คืน โดบขบวนแห่จะเคลื่อนผ่านศาลเจ้าและวัดต่างๆ เกือบ 100 แห่ง ไปจนถึงศาลเจ้าเฟิ่งเทียนกง ตำบลซินกั่ง เมืองเจียอี้ ซึ่งการเดินทางแสวงบุญต้องเตรียมอุปกรณ์สำคัญอะไรบ้าง? เรามีมาแนะนำให้ทราบกัน

      1. ธงแสวงบุญ (進香旗) เครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจที่ต้องมี เป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผู้ศรัทธาที่ร่วมขบวน ก่อนออกเดินทางควรนำธงไป รายงานต่อเจ้าแม่มาจู่ เพื่อขอพรให้การเดินทางปีนี้ปลอดภัยและราบรื่น

      2. รองเท้าเก่า + ถุงเท้าหนา คือสูตรสำเร็จ ห้ามใส่ รองเท้าใหม่ เดินทางไกล เพราะเสี่ยงต่อการเสียดสีจนเกิดแผลพุพอง รองเท้ากีฬาเก่าที่ใส่สบาย + แผ่นรองกันกระแทก + ถุงเท้าพื้นหนา เพื่อปกป้องเท้าให้ดีที่สุด

      3. เสื้อผ้าระบายอากาศและอุปกรณ์กันทุกสภาพอากาศ ควรเลือก เสื้อผ้าระบายเหงื่อและแห้งเร็ว พร้อม เสื้อกันหนาวบาง ๆ เนื่องจากสภาพอากาศเปลี่ยนแปลงง่าย และระหว่างทางมักมี การจุดประทัดต้อนรับ จึงควรเตรียมเสื้อกันฝนแบบเบา อุปกรณ์กันแดด ผ้าขนหนูซับเหงื่อ หน้ากากอนามัยกันควันและฝุ่น

      4. อุปกรณ์ประหยัดแรงขั้นสุด “รถเข็นเล็ก” การแบกกระเป๋านานๆ อาจทำให้ ไหล่และคอปวดมาก จึงสามารถใช้ รถเข็นแบบเบา สำหรับใส่กระเป๋า น้ำ และอาหารที่ได้รับระหว่างทาง ช่วยประหยัดแรงได้มาก

      5. ไฟเตือนกลางคืนและพาวเวอร์แบงก์ ขบวนเจ้าแม่มักเดินทาง ช่วงดึกหรือเช้ามืด ควรติดไฟเตือนกระพริบและไฟฉาย เพื่อเพิ่มความปลอดภัย นอกจากนี้ระหว่างทาง แทบไม่มีที่ชาร์จไฟ จึงควรพก พาวเวอร์แบงก์ความจุสูง

      6. ขวดน้ำรักษ์โลกและชุดช้อนส้อมส่วนตัวระหว่างทางจะมีวัดและผู้ศรัทธาจำนวนมากแจก อาหารเจเพื่อความเป็นสิริมงคล  การพก ขวดน้ำและอุปกรณ์กินอาหารส่วนตัว จะช่วยให้สะอาดปลอดภัย และยังช่วยลดการใช้พลาสติกเพื่อรักษาสิ่งแวดล้อม

      7. กระเป๋าฉุกเฉิน คือมีบัตรประชาชน/บัตรประกันสุขภาพ ยาสำหรับโรคประจำตัว ยาทาแก้ปวดเมื่อย และแผ่นปิดแผลพุพอง

      นอกจากนี้เรายังมี 10 ข้อควรรู้ก่อนเข้าร่วมแห่เจ้าแม่มาจู่มาบอกเล่าให้ทราบกัน 

      1. ผู้ที่อยู่ในช่วงไว้อาลัยควรหลีกเลี่ยง: หากที่บ้านมีงานศพและยังไม่ครบ 1 ปี ตามความเชื่อดั้งเดิมแนะนำว่าไม่ควรสัมผัสกระถางธูป รูปเคารพ หรือเกี้ยวศักดิ์สิทธิ์

      2. มือใหม่ควรสวมเสื้อผ้าใหม่: หากคุณเข้าร่วมเป็นครั้งแรก ตามธรรมเนียมควรสวมเสื้อผ้าใหม่ทั้งชุด เพื่อแสดงถึงความเคารพสูงสุด

      3. ระวังคำพูดและกิริยา: การเดินระยะไกลอาจทำให้เหนื่อยล้าจนหงุดหงิดง่าย แต่ระหว่างทางห้ามพูดคำหยาบคายเด็ดขาด หากมีการเบียดเสียดกันขอให้รักษาความสงบในใจ และพูดคำว่า "ขอโทษ ขอบคุณ รบกวนด้วย" ให้ติดปาก

      4. สตรีมีครรภ์เลี่ยงการลอดเกี้ยว: แม้ทุกคนจะอยากได้รับพรจากเจ้าแม่มาจู่ แต่เนื่องจากฝูงชนหนาแน่นมาก เพื่อความปลอดภัยของแม่และเด็กในครรภ์ ควรหลีกเลี่ยงการลอดเกี้ยว

      5. ห้ามนำของศักดิ์สิทธิ์เข้าห้องน้ำ: ผู้ที่พกธงนำทาง ผ้ายันต์ หรือสวมเสื้อกั๊กประจำงาน ห้ามใส่หรือพกสิ่งเหล่านี้เข้าไปในห้องน้ำหรือห้องอาบน้ำโดยเด็ดขาด เพราะถือเป็นการไม่ให้เกียรติเจ้าแม่มาจู่

      6. ทานมังสวิรัติก่อนเริ่มงาน: ก่อนออกเดินทางแนะนำให้ชำระล้างร่างกายด้วยผงธูปหอม และเริ่มทานมังสวิรัติอย่างเคร่งครัดตั้งแต่วันเคลื่อนขบวน จนกว่า "พิธีอวยพรวันเกิด" ที่วัดเฟิ่งเทียนกงจะเสร็จสิ้น จึงจะเริ่มทานเนื้อสัตว์ได้

      7. กฎการลอดเกี้ยว: เมื่อเตรียมตัวลอดเกี้ยว ต้องถอดหมวกออกและย้ายเป้มาสะพายไว้ที่หน้าอก เมื่อหมอบลงแล้วห้ามลุกขึ้นกะทันหัน และห้ามเอื้อมมือไปสัมผัสตัวเกี้ยวโดยเด็ดขาด

      8. เว้นระยะห่างที่เหมาะสม: เมื่อพบเกี้ยวศักดิ์สิทธิ์ระหว่างทาง โปรดเว้นระยะห่างที่พอเหมาะ ไม่ขวางทางเดิน และห้ามเอื้อมมือไปแตะต้อง

      9. บอกกล่าวเมื่อเริ่มและจบ: ไม่ว่าคุณจะตั้งใจเดินกี่วัน ก่อนจะกลับบ้าน อย่าลืมพนมมือบอกกล่าวต่อเจ้าแม่มาจู่เพื่อขอบคุณที่ท่านคอยคุ้มครองตลอดเส้นทาง

      10. มีประจำเดือนเข้าร่วมได้ 

      ทั้งนี้ TSMC กำลังผลักดันการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลอย่างเต็มตัว โดยเน้นการใช้ AI และ Big Data เพื่อสร้างโรงงานอัจฉริยะรุ่นใหม่มาช่วยรักษาความได้เปรียบในการแข่งขันด้านการผลิต จึงมีความต้องการบุคลากรด้าน IT และวิทยาการคอมพิวเตอร์ จำนวนมาก พร้อมกันนี้ยังมีโครงการฝึกงานภาคฤดูร้อน (DNA Internship Program) สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 3 ขึ้นไป ซึ่งมีจุดเด่นคือได้ลงมือปฏิบัติงานจริง มีที่ปรึกษาแนะแนวอาชีพ และหากทำผลงานดีก็มีโอกาสได้รับการจ้างงานล่วงหน้าทันทีที่เรียนจบด้วย ปิดรับสมัครวันที่ 8 พฤษภาคมนี้

      ประเด็นต่อมาเป็นเทรนด์การจุดไฟเสริมดวงหรือการเติมน้ำมันตะเกียงให้กับสัตว์เลี้ยงของคนไต้หวัน เพราะปัจจุบันคนไต้หวันนิยมเลี้ยงสัตว์เลี้ยงเป็นเหมือนหนึ่งในสมาชิกครอบครัวมากขึ้น ศาลเจ้าและวัดบางแห่งจึงเริ่มเปิดให้จุดไฟเสริมดวงสำหรับสัตว์เลี้ยงได้ 

      ศ.หยางเติงเคอ (楊登嵙) ประธานสมาคมการศึกษาศาสตร์พยากรณ์ นครไทจง อธิบายว่า โดยพื้นฐานแล้วโคมไฟเสริมดวง เป็นพิธีกรรมเพื่ออธิษฐานขอพรให้กับผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ สื่อถึงความรุ่งเรืองของดวงชะตาและความสงบปลอดภัยในชีวิต จากมุมมองทางศาสนา สัตว์ก็มี ความรู้สึกนึกคิดและการรับรู้ เช่นกัน ดังนั้นภายใต้แนวคิด “สรรพชีวิตเท่าเทียมกัน” สัตว์เลี้ยงจึงสามารถถูกนับรวมเป็นผู้รับการอธิษฐานขอพรได้ด้วย

      ในด้านรูปแบบพิธีจะคล้ายกับการจุดไฟให้คน แต่ข้อมูลที่ใช้ลงทะเบียนจะเปลี่ยนเป็น ชื่อสัตว์เลี้ยง ชนิดของสัตว์ และข้อมูลวันเกิด แต่ทั้งนี้การจุดไฟเสริมดวงให้สัตว์เลี้ยงมี 5 ข้อห้ามสำคัญที่เจ้าของสัตว์เลี้ยงควรรู้ คือ

      1. สัตว์เลี้ยงที่เสียชีวิตแล้วไม่สามารถจุดไฟเสริมดวงได้

      2. ข้อมูลของสัตว์เลี้ยงต้องครบถ้วนและถูกต้อง

      3. โคมไฟเสริมดวงต้องคงความสว่างอยู่ตลอดทั้งปี

      4. ตรวจสอบประเภทโคมไฟและศึกษากฎระเบียบของวัดก่อน

      5. ห้ามใช้ชื่อหรือข้อมูลของผู้เลี้ยงแทนสัตว์เลี้ยง

      แต่เมื่อเจาะลึกลงไปถึงความคิดเห็นต่อการจัดอบรมป้องกันการล่วงละเมิดทางเพศของบริษัท ผลสำรวจเผยว่า มีพนักงานเพียง 40% เท่านั้นที่เห็นว่าการอบรมช่วยให้เข้าใจความรู้และทักษะที่เกี่ยวข้องได้มากขึ้น ในขณะที่พนักงานถึง 60% มองว่าการอบรมที่จัดขึ้น “ไม่ช่วยอะไรเลย” และมีผู้ตอบแบบสอบถามเกือบ 30% ระบุว่า ไม่เคยผ่านการอบรมเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว นอกจากนี้ ผลสำรวจยังพบว่า มีผู้ตอบแบบสอบถามถึง 32.8% ที่เคยเผชิญกับการล่วงละเมิดทางเพศในที่ทำงาน โดยในกลุ่มนี้เป็นผู้หญิงสูงถึง 86.8% ในบรรดาผู้ที่ถูกล่วงละเมิด มีเพียง 40% เท่านั้นที่ตัดสินใจแจ้งเรื่องหรือร้องเรียนต่อบริษัท สำหรับกลุ่มที่กล้าร้องเรียน กลับพบว่ามีถึง 54.8% ที่มองว่าบริษัทจัดการปัญหาได้ไม่ดีพอ 

      แม้ในปัจจุบันองค์กรธุรกิจส่วนใหญ่จะมีการจัดทำมาตรการป้องกันขั้นพื้นฐานตามที่กฎหมายกำหนดไว้แล้ว แต่ปัญหาที่น่ากังวลที่สุดคือการขาดประสิทธิภาพในการจัดการปัญหาเมื่อเกิดเหตุขึ้นจริง ทัศนคติที่เฉื่อยชาและกระบวนการจัดการที่ไร้คุณภาพของบริษัทเหล่านี้ ไม่เพียงแต่จะไม่ช่วยแก้ปัญหา แต่ยังมีความเสี่ยงสูงที่จะกลายเป็นการสร้างบาดแผลซ้ำสองให้แก่ผู้เสียหาย 

      นางหวังหรูเสวียน (王如玄) ประธานมูลนิธิสตรีร่วมสมัย ระบุว่า แม้กฎหมายปัจจุบันจะกำหนดให้สถานประกอบการต้องมีระบบแจ้งเหตุเมื่อได้รับเรื่องร้องเรียน เมื่อหน่วยงานเทศบาลได้รับแจ้งเหตุจากบริษัท ไม่ควรเพียงแค่รับทราบ แต่ต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ในการตรวจสอบคุณภาพของกระบวนการตรวจสอบทันที เพื่อให้มั่นใจว่าบริษัทดำเนินขั้นตอนอย่างถูกต้อง เป็นธรรม และสมเหตุสมผลตามหลักกฎหมาย และเรียกร้องให้กระทรวงแรงงานไต้หวัน เปิดเผยสถิติที่ละเอียดยิ่งขึ้น โดยเฉพาะข้อมูลเกี่ยวกับการล่วงละเมิดทางเพศโดยใช้อำนาจหน้าที่ เพื่อให้สังคมและภาคส่วนต่างๆ เห็นภาพรวมของปัญหาและหาแนวทางแก้ไขร่วมกันได้อย่างตรงจุด

      ประเด็นต่อมาจะพาทุกท่านไปชมงดงามของดอกกุหลาบพันปีรือดอกอาซาเลีย (Azalea) ที่สวนสาธารณะต้าอัน (Daan Forest Park) กรุงไทเป โดยปีนี้ได้มีการสร้างสรรค์เรือโนอาห์แห่งระบบนิเวศขึ้นมาเป็นพิเศษ เพื่อสื่อถึงการทอดสมอใจกลางสวนสาธารณะต้าอันที่เปรียบเสมือนหัวใจของเมือง โดยเรือลำดังกล่าวได้ทำการอนุรักษ์และบันทึกความทรงจำอันน่าประทับใจของชาวเมืองที่มีร่วมกับหมู่มวลดอกไม้ในสวนสาธารณะแห่งนี้ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา

      กองโยธาธิการ กรุงไทเป ระบุว่า นอกจากภายในพื้นที่จะมีดอกกุหลาบพันปีกว่า 200,000 ต้นผลิดอกบานสะพรั่งแล้ว เรายังได้รวบรวมดอกกุหลาบพันปีสายพันธุ์หายากหลากหลายชนิดมาจัดแสดง อาทิ พันธุ์ดอกอาซาเลียแดงเถาหยวนหมายเลข 1, พันธุ์ดอกอาซาเลียสีส้มอมแดงเถาหยวนหมายเลข 2 ฯลฯ ที่พัฒนาโดยสถานีปรับปรุงพันธุ์พืชนครเถาหยวน ตลอดจนพันธุ์ดอกอาซาเลียดั้งเดิมจากนานาประเทศที่กลุ่มสหกรณ์ผู้ผลิตและจัดจำหน่ายดอกไม้เขตจินซาน นครนิวไทเป นำมาร่วมจัดแสดง โดยมีวางจัดเรียงซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ผสมผสานกับดอกไม้โทนสีม่วงอย่างดอกลาเวนเดอร์และดอกซัลเวีย เพื่อถ่ายทอดความงดงามของธรรมชาติอย่างมีมิติ โดยจะจัดแสดงถึงวันที่ 31 มี.ค. นี้ ไม่เพียงเท่านั้นภายในงานยังมีตลาดนัด การแสดงดนตรี และกิจกรรมเวิร์กชอป DIY เกี่ยวกับการดอกไม้ในธีมต่างๆ จึงขอเชิญชวนประชาชนมาร่วมดื่มด่ำกับใช้เวลาพักผ่อนสบายๆ ในฤดูใบไม้ผลิไปกับธรรมชาติที่งดงามเหล่านี้

      กระทรวงแรงงานไต้หวัน เปิดเผยว่า จากข้อมูลสถิติเบื้องต้นของสำนักงานสถิติและบัญชีกลางไต้หวัน พบว่า ในปี ค.ศ. 2568 ผู้หญิงไต้หวันมีค่าจ้างเฉลี่ยต่อชั่วโมง 340 เหรียญไต้หวัน คิดเป็น 83.9% ของค่าจ้างผู้ชายซึ่งอยู่ที่ 405 เหรียญไต้หวัน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ หากผู้หญิงต้องการมีรายได้รวมทั้งปีเท่ากับผู้ชาย จะต้องทำงานมากกว่าผู้ชาย 59 วัน โดยมีสาเหตุหลักมาจากอิทธิพลของอุตสาหกรรมบางประเภทที่มีช่องว่างค่าจ้างระหว่างเพศค่อนข้างสูง โดยเฉพาะอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์  

      ทั้งนี้จากข้อมูลยังแสดงให้เห็นว่า ในปีที่แล้วอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ ผู้ชายมีค่าจ้างต่อชั่วโมงเฉลี่ยอยู่ที่ 727 เหรียญไต้หวัน ขณะที่ผู้หญิงอยู่ที่ 417 เหรียญไต้หวัน มีช่องว่างค่าจ้างระหว่างเพศอยู่ที่ 42.7% ซึ่งเพิ่มขึ้นจากปี 2567 และปี 2563 อยู่ที่ 1.3% และ 4.7% ตามลำดับ ถือว่าช่องว่างขยายตัวอย่างชัดเจน โดยอาจมีปัจจัยเกี่ยวข้องกับการกระจายตัวของเพศในตำแหน่งงานที่แตกต่างกันภายในอุตสาหกรรม เช่น ตำแหน่งวิจัยและพัฒนา รวมถึงตำแหน่งวิศวกรรมที่มีรายได้สูง มักมีสัดส่วนเป็นผู้ชายมากกว่า

      กระทรวงแรงงานไต้หวันระบุว่า หากไม่นับรวมอุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ แล้วพิจารณาเฉพาะอุตสาหกรรมอื่นๆ และภาคบริการ ในปี 2568 ช่องว่างค่าจ้างระหว่างเพศอยู่ที่ 11.3% ซึ่งลดลงจากปี 67 อยู่ 0.3%และลดลงจากปี 63 อยู่ 1.5% ส่วนอีกอุตสาหกรรมหนึ่งที่มีช่องว่างค่าจ้างระหว่างเพศค่อนข้างสูง ได้แก่ การแพทย์และสาธารณสุข โดยในปี 2568 มีช่องว่างอยู่ที่ 43.1% ซึ่งลดลงจากปี 67 และปี 63 อยู่ที่ 1.2% และ 1.6% ตามลำดับ นอกจากนี้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เมื่อเปรียบเทียบช่องว่างค่าจ้างระหว่างเพศกับญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ ไต้หวันยังคงจะต่ำกว่าประมาณ 13–16.5% ส่วนสหรัฐอเมริกาก็ต่ำกว่าไต้หวันประมาณ 1.1%

      ประเด็นต่อมาเป็นผลการจัดอันดับ “โรงพยาบาลดีที่สุดในโลกประจำปี 2026” จาก 32 ประเทศทั่วโลก ของนิตยสาร Newsweek ของสหรัฐอเมริกา โดยปีนี้ไต้หวันมี 2 โรงพยาบาลติดอยู่ใน 250 อันดับของโลก ได้แก่ โรงพยาบาลทหารผ่านศึกไทเป (Taipei Veterans General Hospital) ในอันดับที่ 174 ขยับขึ้นถึง 34 อันดับจากปีก่อนที่อยู่ในอันดับ 208 และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน (NTU Hospital) ในอันดับ 249 ซึ่งกลับมาติดอันดับอีกครั้งหลังเคยหลุดอันดับไปในปี ค.ศ. 2024 ส่วนประเทศไทยก็มี 2 โรงพยาบาลติดอันดับในครั้งนี้เช่นกัน ประกอบด้วย โรงพยาบาบบำรุงราษฎร์ในอันดับที่ 96 และ โรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท ในอันดับ 247

      สำหรับเกณฑ์ที่นำมาใช้ในการประเมินเพื่อจัดอันดับ ประกอบด้วย มาตรวัดคุณภาพโรงพยาบาล (คิดเป็น 40%) การแนะนำโรงพยาบาลจากบุคลากรในสายงาน (คิดเป็นภายในประเทศ 30% ต่างประเทศ 5%) ประสบการณ์ของผู้ป่วย (คิดเป็น 18.5%) และแบบประเมินผลลัพธ์การรักษาโดยมุมมองของผู้ป่วย (PROMs คิดเป็น 6.5%) ทั้งนี้ปัจจุบันทั่วโลกมีโรงพยาบาลเกือบ 216,000 แห่ง ตัวเลือกที่มีจำนวนมหาศาลทำให้ผู้ป่วยและครอบครัวยากที่จะประเมินสถาบันการแพทย์ได้อย่างครอบคลุม นิตยสารดังกล่าวจึงได้ร่วมมือกับ Statista จัดทำและเผยแพร่การจัดอันดับโรงพยาบาลที่ดีที่สุดในโลกมาตั้งแต่ปี 2019 โดยปีนี้นับเป็นปีที่ 8 แล้ว

      นายเฉินเวยหมิง (陳威明) เฉินเวยหมิง ผู้อำนวยการโรงพยาบาลทหารผ่านศึกไทเป กล่าวว่า แม้ไต้หวันจะมีมาตรฐานทางการแพทย์และดัชนีด้านสุขภาพอยู่ในระดับแนวหน้าของโลกต่อเนื่องหลายปี แต่การจัดอันดับโรงพยาบาลยังเป็นความท้าทาย เนื่องจากไต้หวันไม่ใช่ประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ ความพยายามด้านการยกระดับความเป็นสากลในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้นานาชาติมองเห็นศักยภาพของโรงพยาบาลมากขึ้น อย่างไรก็ตามเขาหวังก็ว่าจะได้เห็นโรงพยาบาลไต้หวันติดอันดับมากขึ้นในอนาคต

     Lean Mobility รถสามล้อไฟฟ้าแบบห้องโดยสารปิดสนนราคาประมาณ 300,000 เหรียญไต้หวัน ซึ่งเป็นความร่วมมือของสตาร์ทอัพไต้หวันกับญี่ปุ่น รวมข้อดีของรถยนต์และรถจักรยานยนต์เข้าด้วยกัน ตัวถังที่กะทัดรัดและห้องโดยสารแบบปิดมิดชิด มีรูปแบบการควบคุมรถคล้ายรถยนต์มากกว่า เพราะมีทั้งพวงมาลัย แป้นเบรค แป้นคันเร่ง และกระปุกเกียร์

     โดยกระทรวงคมนาคมไต้หวันได้อ้างอิงประสบการณ์ของยุโรปและญี่ปุ่น เตรียมแก้ไขกฎระเบียบความปลอดภัยการจราจรทางบก ซึ่งจะกำหนดให้รถประเภทนี้เป็นรถจักรยานยนต์ใช้ป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์ แต่ผู้ขับขี่ต้องมีใบขับขี่รถยนต์ส่วนบุคคลขึ้นไป ไม่ต้องเลี้ยวซ้ายแบบสองจังหวะ และสามารถใช้ช่องจอดรถจักรยานยนต์กับรถยนต์ได้ ทั้งนี้เนื่องจากมีโครงรถป้องกัน ดังนั้นทั้งผู้ขับและผู้โดยสารไม่ต้องใส่หมวกกันน็อค แต่ต้องคาดเข็มขัดนิรภัย 

     ประเด็นที่สองคือ สถาบันวิจัยพิษงูไต้หวัน ซึ่งมีสถานะเทียบเท่าสถานเสาวภาของไทย ทั้งนี้จากข้อมูลสถิติของกรมควบคุมโรคไต้หวันช่วงปี 2024-2025 พบว่า ไต้หวันมีคนถูกงูพิษกัดเฉลี่ยประมาณ 1,000 คนต่อปี อัตราการเสียชีวิตต่ำมากเฉลี่ยเพียง 0.18% ต่อปี หรือบางปีไม่มีเลย นั่นเพราะว่าไต้หวันมีระบบสำรองเซรุ่มที่ครอบคลุมทั่วเกาะ ผู้ป่วยที่ถูกงูกัดจึงสามารถเข้าถึงเซรุ่มได้ภายใน 1 ชั่วโมง ซึ่งปัจจุบันไต้หวันเป็นเพียงไม่กี่แห่งในโลกที่หน่วยงานรัฐผลิตเซรุ่มต้านพิษงูเองแบบครบวงจร จึงมั่นใจว่ามีสต็อกเซรุ่มเพียงพอสำหรับประชาชน ซึ่งสถาบันวิจัยพิษงูไต้หวัน (毒蛇招待所) ต้องรับผิดชอบภารกิจสำคัญถึง 7 ประการ ได้แก่ การรับงูพิษเข้าดูแล (รับมอบ/ช่วยเหลือ), การจำแนกชนิดงู, การเลี้ยงและดูแล, การรักษาพยาบาลงู, การรีดและเก็บพิษงู, การจัดหาและผลิตเซรุ่มต้านพิษงู และการให้ความรู้และประชาสัมพันธ์ด้านสุขภาพอนามัย ซึ่งมีค่าใช้จ่ายเฉพาะการดูแลเพาะเลี้ยงงูต่อปีสูงถึงประมาณ 4-5 ล้านเหรียญไต้หวัน

     โดยช่วงเวลาที่เสี่ยงต่อการถูกงูกัดจะอยู่ในฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน และฤดูใบไม้ร่วง พื้นที่ที่มีสถิติการถูกงูกัดสูงสุดคือ เมืองไถตงและฮัวเหลียนซึ่งอยู่ทางภาคตะวันออก รวมถึงพื้นที่ภาคใต้แถบเมืองเจียอี้ด้วย ซึ่งผู้ถูกงูกัดส่วนใหญ่มักเกิดขณะทำการเกษตรหรือเดินป่า เป็นสูงสุดเป็นเพศชายอายุระหว่าง 45-65 ปี ทั้งนี้ไต้หวันตั้งอยู่บนลักษณะภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อน จึงมีความหลากหลายของชนิดงูสูงมาก โดยงูพิษที่พบการกัดทางคลินิกได้บ่อยที่สุดในไต้หวันมี 6 ประเภท ได้แก่ งูกะปะ งูเขียวหางไหม้ งูแมวเซาไต้หวัน งูสามเหลี่ยม งูเห่า และ งูแมวเซาโซ่ 

     คุณเจิ้งหย่าเฟิน (鄭雅芬) ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยพิษงูไต้หวัน ย้ำว่า หากประชาชนเคราะห์ร้ายถูกงูกัด ควรพยายามจำลักษณะภายนอกของงูให้ได้มากที่สุด และเนื่องจากอวัยวะที่ถูกกัดจะเกิดอาการบวม จึงต้องรีบถอดเครื่องประดับ นาฬิกา เป็นต้น ออกโดยเร็ว อีกทั้งไม่ควรประคบน้ำแข็ง เพราะอาจทำให้เกิดอันตรายมากขึ้น ส่วนผู้ที่อยู่ใกล้เคียงก็อย่าใช้ปากดูดพิษงูออก เพราะพิษอาจซึมเข้าสู่ร่างกายผ่านเยื่อบุ ทำให้ผู้ช่วยเหลือเองกลายเป็นผู้ถูกพิษที่ต้องได้รับการช่วยเหลือตามไปด้วย พร้อมทั้งเตือนประชาชนว่า เมื่อไปพื้นที่ชนบทหรือกลางแจ้ง ควรสวมเสื้อแขนยาว กางเกงขายาว และรองเท้าหุ้มข้อให้มิดชิด

      นอกจากนี้ยังมีอาหารประจำเทศกาลซึ่งก็คือ บัวลอย หรือที่ภาษาจีนเรียกว่า “ทังหยวน” (湯圓) โดยจะเป็นการนำเอาแป้งข้าวเหนียวมาปั้นเป็นก้อนกลมๆ จะมีไส้หรือไม่มีไส้ก็ได้ ซึ่งความกลมของขนมจะสื่อความหมายถึงถึงความพร้อมหน้าพร้อมตา ความสามัคคีกลมเกลียวของครอบครัว

      และอย่างที่บอกว่าไฮไลต์สำคัญของเทศกาลนี้ก็คือการชมโคมไฟ (賞燈) ดังนั้นทุกเมืองทั่วไต้หวันก็จะมีการจัดงานเทศกาลโคมไฟอย่างยิ่งใหญ่ตระการตา โดยภายในงานก็จะมีทั้งโคมไฟเพ้นท์ลายแบบดั้งเดิม โคมไฟดีไซน์สมัยใหม่ โคมไฟที่ผสมผสานนวัตกรรมกับศิลปะเข้าด้วยกัน รวมไปจนถึงโคมไฟถือขนาดเล็กๆ ด้วย อันเป็นการสืนสานวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิมของแต่ละท้องถิ่น ที่สร้างความสนุกสนานและการส่วนร่วมให้กับประชาชนทุกเพศทุกวัย เทศกาลแห่งแสงสว่างนี้ แจึงถือเป็นสัญลักษณ์ของความอบอุ่น ความหวัง และการเริ่มต้นปีที่สดใสของคนไต้หวันด้วย

       เรามาเริ่มกันนี้งานเทศกาลโคมไฟไต้หวัน 2026 ซึ่งมีเมืองเจียอี้เป็นเจ้าภาพในการจัดงาน โดยจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 3-15 มีนาคม ณ ลานหน้าที่ว่าการเมืองเจียอี้ โดยมีธีมหลักของการจัดงานคือ “ไต้หวันเจิดจรัส จุดประกายเจียอี้” (光躍台灣，點亮嘉義) มีการนำ 3 องค์ประกอบพื้นฐาน ได้แก่ “เกษตรกรรม”  “อุตสาหกรรม” และ “เทคโนโลยี” มาผสานเข้ากับเอกลักษณ์ท้องถิ่นและวิสัยทัศน์แห่งอนาคต เพื่อมอบประสบการณ์การชมโคมไฟที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงให้เหล่านักท่องเที่ยวทั้งไต้หวันและทั่วโลกได้เห็นถึง “เจียอี้โฉมใหม่” นอกจากนี้ยังมีโซนโคมไฟพิเศษในธีม “Super Mario : Star Festival” ที่ผสมผสานการผจญภัยและเอฟเฟกต์แสงสีเข้าด้วยกันอย่างลงตัว สร้างพื้นที่การทำกิจกรรมสำหรับครอบครัวไปกับเกมสุดคลาสสิกที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน 

       เทศกาลโคมไฟกรุงไทเป ที่คอปแลปกับภาพยนตร์การ์ตูนแอนิเมชันระดับโลกอย่าง Transformers โดยในปีนี้มาในรูปแบบการจัดงานแบบโซนคู่ ครอบคลุมทั้งพื้นที่ซีเหมินติงและเอ็กซ์โปปาร์ค ระหว่างวันที่ 25 ก.พ. - 8 มี.ค. ซึ่งนอกจากจะได้สัมผัสกับโคมไฟสวยงามรูปแบบต่างๆ และปรากฏการณ์การแสดงแสงสีเสียงที่ไม่เคยมีมาก่อนแล้ว กิจกรรมในครั้งนี้ยังได้ผสมผสานเข้ากับย่านการค้าโดยรอบและสตรีทฟู้ดชื่อดัง เพื่อทำให้เทศกาลโคมไฟกรุงไทเปกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แห่งบรรยากาศการเฉลิมฉลองของกรุงไทเป 

       เทศกาลโคมไฟนครนิวไทเป ซึ่งจัดขึ้นที่สวนสาธารณะ New Taipei Metropolitan Park ระหว่างวันที่ 20 ก.พ. - 8 มี.ค. โดยปีนี้มาในธีม “ม้าศึกคึกทะยาน ส่องสว่างนครนิวไทเป” กับโคมไฟหลักรูปม้าทับทิมสีแดงสูง 15 เมตร และยังมีโคมไฟ IP คาแรคเตอร์เกาหลีชื่อดังอย่างสุนัข MALTESE ความสูง 6 เมตรจัดแสดงด้วย นอกจากนี้ภายในงานยังมีโซนจัดแสดงโคมไฟธีมต่างๆ 16 โซน และตลาดอาหารรสเลิศกว่า 170 ร้าน ที่จะทำให้นักท่องเที่ยวได้อิ่มเอมกับทุกประสาทสัมผัส

       เทศกาลโคมไฟนครเถาหยวน ที่บริเวณศูนย์นวัตกรรมหู่โถวซาน (Hutoushan Innovation Hub), บริเวณสวนปั่นจักรยานริมฝั่งแม่น้ำหนานข่าน (Nankan Bikeway) และสวนออกกำลังกายซานหมิน (Sanmin Sports Park) นครเถาหยวน ระหว่างวันที่ 25 ก.พ. - 8 มี.ค. มีโคมไฟหลักชื่อว่า “ม้าบินทะยานส่องประกายทั่วนครเถาหยวน” ซึ่งทำจากกลไกโลหะทั้งหมดมีช่วงปีกกว้าง 18 เมตร และมีความสูงถึง 13 เมตร เป็นสัญลักษณ์ของการบินทะยานขึ้นสู่อนาคต ที่ผสมผสานเทคโนโลยีกับศิลปะเข้าด้วยกัน สะท้อนถึงวิสัยทัศน์ของนครเถาหยวนที่กำลังมุ่งหน้าสู่ระดับสากลอย่างต่อเนื่อง 

       เทศกาลโคมไฟเมืองซินจู๋ ระหว่างวันที่ 14 ก.พ. - 8 มี.ค. บริเวณป้อมปราการประตูตะวันออก (東門城) และที่สวนสาธารณะหู้เฉิงเหอ (護城河) เพื่อสร้างเทศกาลโคมไฟในเมืองที่เต็มไปด้วยบรรยากาศรื่นเริง มาในธีม​ “ซินจู๋ก้าวหน้า ต้อนรับปีใหม่” ที่คอลแลปกับ IP คาแรคเตอร์การ์ตูนชื่อดังอย่าง “ม้าเด้งดึ๋ง Rody” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าเมืองซินจู๋วิ่งแข่งกับตัวเองอย่างไม่หยุดยั้ง นอกจากนี้ยังมีบูธอาหารพิเศษมากกว่า 50 บูธ ที่รวบรวมอาหารต้นตำรับดั้งเดิมไปจนถึงอาหารฟิวชั่น เพื่อสร้างบรรยากาศเทศกาลที่คึกคักและมีสีสัน ให้ประชาชนสามารถเพลิดเพลินกับการชิมอาหาร ชอปปิง และชมโคมไฟไปพร้อมๆ กัน

       เทศกาลโคมไฟนครไทจง บริเวณสวนสาธารณะ Taichung Central Park ระหว่างวันที่ 15 ก.พ. - 3 มี.ค. ซึ่งมาในธีมปีม้าแห่งความสุขอันหอมหวาน ที่คอปแลปกับ IP คาแรคเตอร์ระดับนานาชาติยอดนิยมอย่าง “Moomin” ครั้งแรก ถือเป็นเทศกาลโคมไฟระดับท้องถิ่นที่เต็มไปด้วยความสุขสนุกสนาน มีพลังไฟแห่งความคึกคักของปี และยังมากับพร้อมการนำเสนอมหกรรมแสงสีเสียงยามค่ำคืนอันตระการตาด้วย

     1. ถ้าเป็นชายที่แต่งงานมีครอบครัว จะไม่ชอบคำถามเกี่ยวกับเงินเดือน เงินโบนัส ตำแหน่งหน้าที่การงาน และสถานะการเงินของครอบครัว 
     2. ถ้าเป็นหญิงที่แต่งงานมีครอบครัว จะไม่ชอบถูกถามเรื่องการเลี้ยงลูกหรือการตั้งครรภ์
     3. ถ้าเป็นผู้ชายโสดหรือผู้หญิงโสด จะไม่ชอบถูกถามเรื่องมีแฟนรึยัง เมื่อไหร่จะแต่งงาน ตำแหน่งหน้าที่การงานเป็นอย่างไรบ้าง

     นอกจากนี้คนไต้หวันยังได้มีการแนะนำ 5 เคล็ดลับในการแก้ไขสถานการณ์ที่น่ากระอั่กกระอ่วนจากคำถามเหล่านี้ ประกอบด้วย 1.ให้พยายามตีสนิทไว้ก่อน 2.พยายามตอบคำถามแบบเน้นภาพรวมไม่ลงรายละเอียด 3.นอบน้อมถ่อมตน 4.พยายามบ่ายเบี่ยงประเด็นความสนใจ และ 5.พยายามตอบให้กระชับตัดจบเร็ว 

     ประเด็นที่สอง เกี่ยวข้องกับการประกาศร่างแก้ไขกฎระเบียบการจัดการบัญชีเงินฝากเพื่อสกัดกั้นบัญชีต้องสงสัยที่อาจเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดกฎหมายของคณะกรรมการกำกับดูแลสถาบันการเงินไต้หวัน (FSC) โดยได้เพิ่มการขยายเกณฑ์พิจารณาบัญชีต้องสงสัยเพิ่มเป็น 14 รายการ เพื่อให้สอดคล้องกับระบบศูนย์แจ้งเตือนบัญชีต้องสงสัย ที่สำนักงานอัยการสูงสุดเป็นผู้ดำเนินการ ซึ่งในที่นี้มีส่วนที่เกี่ยวข้องของชาวต่างชาติที่เปิดบัญชีไต้หวัน แล้วต่อมาถ้าเกิดกรณีเอกสารยืนยันตัวตนที่ใช้ในการเปิดบัญชีถูกเพิกถอนขณะที่ยังไม่หมดอายุ, บัตรถิ่นที่อยู่หมดอายุ หรือธนาคารได้รับแจ้งว่าเป็นบุคคลสูญหาย บัญชีดังกล่าวจะถูกจัดอยู่ในกลุ่มบัญชีต้องสงสัยเช่นกัน โดยกลุ่มบัญชีต้องสงสัยจะถูกเฝ้าระวังติดตามการทำธุรกรรมอย่างต่อเนื่อง และหากพบสถานการณ์ต้องสงสัยที่มีความร้ายแรงหรือเร่งด่วน ธนาคารสามารถแจ้งไปยังสำนักงานอัยการสูงสุดได้ทันที เพื่อให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามาดำเนินการสอบสวนได้เร็วขึ้น เพื่อจะได้ตัดกระแสการทำธุรกรรมทางการเงินที่ผิดกฎหมายได้ทันเวลา และช่วยเสริมความร่วมมือรในการบังคับใช้กฎหมายปราบปรามอาชญากรรมร่วมกัน คาดกฎระเบียบใหม่จะมีผลใช้บังคับเร็วที่สุดในช่วงกลางเดือนเมษายนนี้

      นอกจากนี้ตั้งแต่เดือนมกราคมที่ผ่านมาทางคณะกรรมการกำกับดูแลสถาบันการเงินของไต้หวัน ยังได้ประสานความร่วมมือกับหลายหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับแรงงานต่างชาติโดยมีมติร่วมกันว่า หากแรงงานต่างชาติสิ้นสุดสัญญาจ้างหรือยกเลิกสัญญาจ้างเดินทางออกนอกประเทศ หลบหนีกลายเป็นแรงงานผิดกฎหมาย หรือถูกจับกุมและควบคุมตัวจากการทำงานผิดกฎหมาย รวม 4 กรณีดังกล่าว บัญชีธนาคารจะถูกอายัดและระงับการทำธุรกรรมทันที และขอให้บริษัทจัดหางานช่วยเตือนและอำนวยความสะดวกให้แรงงานต่างชาติปิดบัญชีให้เรียบร้อยก่อนเดินทางออกนอกประเทศ อย่างไรก็ตาม หากแรงงานต่างชาติที่ได้รับการว่าจ้างใหม่หรือมีเหตุผลทางกฎหมายที่จะเดินทางกลับเข้ามาทำงานอีก สามารถยื่นขอเปิดใช้บัญชีธนาคารหรือบัญชีไปรษณีย์อีกครั้งได้ตามขั้นตอนปกติ เพื่อเร่งแก้ไขปัญหาต้นตอบัญชีม้าที่เกิดจากแรงงานต่างชาติซึ่งมีจำนวนเพิ่มขึ้นคิดเป็นสัดส่วนมากกว่า 70%

      1. พ่อแม่และผู้ปกครอง โดยปกติแล้ว อั่งเปาสำหรับพ่อแม่มักจะมีมูลค่าสูงที่สุด แนะนำให้อยู่ในเรท 3,600-16,000 เหรียญไต้หวัน โดยตัวเลขที่นิยมมากที่สุดคือ 6,600 (สื่อถึง ความราบรื่นในทุกด้าน) และ 8,800 (สื่อถึง ความร่ำรวยมั่งคั่ง) ซึ่งล้วนเป็นตัวเลขมงคลที่แสดงถึงความกตัญญู

      2. ปู่ย่าตายาย หรือผู้อาวุโสในครอบครัว เรทจะอยู่ที่ประมาณ 3,600-6,600 เหรียญไต้หวัน เน้นที่การแสดงความเคารพและความกตัญญูเป็นหลักตามกำลังทรัพย์ ทั้งยังสามารถให้เลข 9 ที่มีเสียงพ้องกับคำว่ายาวนานในภาษาจีน เพื่อเป็นการอวยพรให้ผู้อาวุโสมีอายุยืนยาวได้ด้วย

      3. ลูกหลานของตนเอง จะใส่เรทตามช่วงอายุ ส่วนใหญ่จะอยู่ระหว่าง600-3,600 เหรียญไต้หวัน ตามความเหมาะสม

      4. ลูกหลานของญาติหรือเพื่อนสนิท กลุ่มนี้จะเป็นการมอบแบบพอเป็นพิธี เรทแนะนำจึงอยู่ระหว่าง 200-1,200 เหรียญไต้หวัน ไม่ควนใส่จำนวนเงินที่สูงเกินไป เพื่อเลี่ยงการสร้างความกดดันหรือการเปรียบเทียบกันระหว่างญาติมิตร

      5. คู่รักหรือคู่สมรส ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์และสถานการณ์ของแต่ละคู่ รวมถึงกำลังทรัพย์ส่วนบุคคลด้วย จำนวนเงินไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุด แต่เป็นการให้เพื่อความเป็นสิริมงคล และเป็นการแสดงถึงความใส่ใจมากกว่า

      นอกจากนี้ยังมีในส่วนข้อห้ามหรือข้อควรระวังบางประการที่อยากนำบอกเล่ากัน ประกอบด้วย 

      1. ควรให้เป็นเลขคู่ แต่ต้องหลีกเลี่ยงเลข 4 โดยเด็ดขาด 

      2. ต้องใช้ซองอั่งเปาใบใหม่และบรรจุด้วยธนบัตรใหม่เอี่ยม ไม่ต้องปิดผนึกซอง ห้ามธนบัตร  ห้ามให้เงินมากกว่าผู้ใหญ่ในครอบครัว และห้ามเปิดซองต่อหน้าผู้ให้

      3. การให้ซองอั่งเปาแก่ผู้อาวุโสเรียกว่าถือเป็นเงินต่ออายุ ดังนั้นจำนวนเงินที่ให้ควรเท่าเดิมหรือเพิ่มขึ้นทุกปี แต่ไม่ควรลดลง

      อีกหนึ่งประเด็นที่จะนำมาบอกเล่ากันก็คือ การจ่ายเงินโบนัสเพราะหลายบริษัทในไต้หวันจะนิยมจ่ายเงินโบนัสในช่วงก่อนเทศกาลตรุษจีน โดยเรามีผลสำรวจสถานการณ์การจ่ายเงินโบนัสของภาคธุรกิจต่างๆ ในไต้หวันประจำปีนี้ มาบอกเล่าให้ฟังกัน

      เว็บไซต์ธนาคารทรัพยากรมนุษย์ yes123 ระบุว่า ปีนี้มีบริษัทที่ยืนยันจ่ายโบนัสประจำปีสูงถึง 92.8% โดยค่าเฉลี่ยเงินโบนัสอยู่ที่ประมาณ 1.44 เดือน ซึ่งถือว่าสูงสุดในรอบ 17 ปี โดยภาคอุตสาหกรรมที่เป็นกลุ่มดาวรุ่งของการจ่ายเงินโบนัส (ค่อนข้างสูง) ประกอบด้วย ด้านการเงินการธนาคาร ประกันภัย บัญชีและสถิติเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 3 เดือน โดยครองแชมป์ติดต่อกันเป็นปีที่ 13 แล้ว รองลงมาคือ ด้านการขนส่งโลจิสติกส์และคลังสินค้าเฉลี่ยประมาณ 2.44 เดือน, ด้านการผลิต เทคโนโลยี และสารสนเทศเฉลี่ยประมาณ 2.25 เดือน, ด้านอาหาร ที่พัก และการท่องเที่ยวเฉลี่ยประมาณ 1.89 เดือน, ด้านการแพทย์ พยาบาล และเทคโนโลยีชีวภาพเฉลี่ยประมาณ 1.5 เดือน

     ขณะที่ภาคอุตสาหกรรมที่อยู่ในกลุ่มดาวร่วง (ได้เงินโบนัสค่อนข้างต่ำ) ได้แก่ ด้านสื่อมวลชน การประชาสัมพันธ์และโฆษณาเฉลี่ยประมาณ 0.4 เดือน, ด้านวิชาการ การศึกษาและกวดวิชาเฉลี่ยประมาณ 0.53 เดือน, ด้านการกษตร ป่าไม้ ประมง เหมืองแร่ สิ่งแวดล้อมและนิเวศวิทยาเฉลี่ยประมาณ 0.78 เดือน, ด้านการก่อสร้างและอสังหาริมทรัพย์เฉลี่ยประมาณ 0.93 เดือน และด้านกฎหมาย การเมือง สวัสดิการสังคม และศาสนาเฉลี่ยประมาณ 1.11 เดือน 

      ตลาดนัดตรุษจีนนครเถาหยวน ที่มาพร้อมกลิ่นอายบรรยากาศย้อนยุค และกองทัพสินค้าที่ครบจบในที่เดียว รวมกว่า 140 ร้านค้า ซึ่งจัดขึ้นพร้อมกันใน 2 พื้นที่หลัก ประกอบด้วย ลานกิจกรรมศิลปะเถาหยวน (Taoyuan Art Plaza) ในระหว่างวันที่ 6-15 ก.พ. 69 และที่ลานกิจกรรมอิ๋งเหอเขตจงลี่ (Zhongli Yinhe Plaza) ในระหว่างวันที่ 10-14 ก.พ. 69

      ตลาดนัดตรุษจีนนครไทจงมี 3 แห่ง ประกอบด้วย 1. บนถนนเทียนจิน เขตเป่ยชวี ระหว่างวันที่ 6-15 ก.พ. 69 เป็นการผสมผสานระหว่างตลาดค้าส่งเสื้อผ้ากับตลาดขายสินค้าสำหรับตรุษจีน 2. โรงเบียร์อูรื่อ โรงเบียร์ที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของไต้หวัน เป็นตลาดนัดที่มีบรรยากาศชิลล์ๆ สบายๆ เน้นหลักซื้อสะดวก อร่อย และหิ้วกลับบ้านง่าย จัดขึ้นระหว่างวันที่ 7-14 ก.พ. 69 และ 3. สวนสาธารณะมาการอง เขตไท่ผิง โดยความพิเศษคือ เป็นตลาดนัดที่จัดกลางสวนสาธารณะ มีพื้นที่โล่งกว้าง ทำให้นอกจากจะมาเลือกซื้อของตรุษจีนแล้ว ก็ยังสามารถพาครอบครัวมาพักผ่อนเดินเล่นได้อีกด้วย จัดขึ้นระหว่างวันที่ 13-15 ก.พ. 69

      ตลาดนัดตรุษจีนเมืองจางฮั่ว ที่ตำบลเหอเหม่ย จัดขึ้นระหว่างวันที่ 13-15 ก.พ. 69 จำหน่ายขนมขบเคี้ยว ของฝาก และของประดับตกแต่งเทศกาลตรุษจีน

      ตลาดนัดตรุษจีนนครไถหนานมี 2 แห่ง ประกอบด้วย ตลาดนัดตรุษจีนบนถนนโบราณซินฮั่ว ซึ่งมีบรรยากาศเทศกาลตรุษจีนเข้มข้นด้วยการผสมผสานระหว่างถนนสายเก่า  ตลาดดั้งเดิม และมิตรภาพของผู้คนในท้องถิ่น จัดขึ้นระหว่างวันที่ 10-15 ก.พ. 69 ส่วนอีกที่คือตลาดนัดตรุษจีนหมู่บ้านทหารเก่าแก่ บนถนนหย่งคัง เขตหนานชวี จำหน่ายอาหารสูตรหมู่บ้านทหารดั้งเดิม ของใช้ วัตถุดิบต่างๆ และมีกิจกรรมจับฉลากลุ้นโชคด้วย

      ตลาดนัดตรุษจีนนครเกาสง บนถนนซานเฟิ่งจง เขตซานหมิน จัดขึ้นระหว่างวันที่ 31 ม.ค. -15 ก.พ. 69 ศูนย์กลางการค้าส่งและค้าปลีกที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานในภาคใต้ของไต้หวัน มีสินค้าจำเป็นสำหรับเทศกาลตรุษจัน ทั้งวัตถุดิบปรุงอาหาร อาหารแห้ง และของชำต่างๆ มีให้เลือกมากมายกว่าพันรายการ

      ตลาดนัดตรุษจีนเมืองผิงตงมี ที่ตำบลเน่ยผู่ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 16-20 ก.พ. 69 ซึ่งนอกจากจะจำหน่ายของแห้ง วัตถุดิบทำอาหาร หรือของใช้จำเป็นช่วงตรุษจีนแล้ว ก็ยังมีสตรีทฟู้ด บูธเล่นเกมส์ และการแสดงมากมาย

      แต่เพราะกุ้งน้ำจืดพันธุ์พื้นเมืองของไต้หวันมักมีขนาดเล็กและไม่คุ้มค่าที่จะเพาะเลี้ยง ไต้หวันจึงได้มีการนำเข้าพันธุ์กุ้งก้ามกราม หรือที่คนไต้หวันเรียกว่า  “泰國蝦” (แปลว่ากุ้งไทย) ซึ่งมีลักษณะเด่นคือมีก้ามยาวสีฟ้าและมีขนาดตัวที่ใหญ่มากมาจากองค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) ซึ่งนั่นถือเป็นการเปลี่ยนโฉมหน้าอุตสาหกรรมนี้ไปอย่างสิ้นเชิง และนำไปสู่การส่งเสริมการเพาะเลี้ยงอย่างแพร่หลาย กุ้งก้ามกรามเหล่านี้ไม่ได้อยู่เพียงในจานอาหาร แต่ยังกลายเป็นกิจกรรมยอดนิยมในบ่อตกกุ้งทั่วไต้หวัน 

     ในระยะแรกของการเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามกรามในไต้หวัน กุ้งชนิดนี้ยังไม่ได้รับความนิยมมากนัก เนื่องจากต้องแข่งขันกับกุ้งกุลาดำซึ่งมีคุณภาพดีกว่าและมีราคาสูงกว่าในตลาด อย่างไรก็ตาม สถานการณ์เริ่มเปลี่ยนแปลงในปี ค.ศ. 1987 เมื่ออุตสาหกรรมการเลี้ยงกุ้งกุลาดำของไต้หวันประสบปัญหาโรคระบาดจนล่มสลาย กุ้งก้ามกรามจึงค่อย ๆ กลายเป็นทางเลือกใหม่และเข้ามามีบทบาทในตลาดมากขึ้น

      แต่กุ้งก้ามกรามก็เผชิญข้อจำกัดสำคัญ เนื่องจากเทคโนโลยีการแช่แข็งในขณะนั้นยังไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ ทำให้รสชาติของกุ้งเสียไปอย่างมากเมื่อผ่านการแช่แข็ง ส่งผลให้ไม่สามารถส่งออกไปจำหน่ายในต่างประเทศได้เหมือนกุ้งกุลาดำ เมื่อไม่สามารถเจาะตลาดบริโภคทั่วไปได้ ชาวประมงจึงจำเป็นต้องหาทางปรับตัวและพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส

     ในช่วงต้นทศวรรษ 1980 เมื่อกุ้งก้ามกรามล้นตลาดและจำหน่ายได้ยาก จึงเกิดแนวคิดการนำกุ้งมาใช้ประโยชน์ในรูปแบบใหม่ นั่นคือการเปิดบ่อให้ประชาชนเข้ามาตกกุ้ง แทนการนำไปประกอบอาหารเพียงอย่างเดียว มีบันทึกว่าชาวเมืองผิงตงเริ่มคลั่งไคล้กิจกรรมการตกกุ้งก้ามกรามตั้งแต่ปี ค.ศ. 1983 หลังจากผู้เพาะเลี้ยงเปิดบ่อเลี้ยงให้คนทั่วไปสามารถหย่อนเบ็ดตกกุ้งได้โดยตรง หลักฐานนี้สะท้อนให้เห็นว่า บ่อตกกุ้งในไต้หวันมีต้นกำเนิดจากบ่อเลี้ยงกุ้งในพื้นที่ผิงตงนั่นเอง

      แม้การเปิดบ่อให้ตกปลาและตกกุ้งจะไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่การตกกุ้งกลับมีเสน่ห์เฉพาะตัว เนื่องจากใช้แรงน้อยและสามารถตกกุ้งได้รวดเร็วกว่าการตกปลา ผู้เล่นสามารถตกกุ้งจำนวนมากได้ภายในเวลาเพียงประมาณสองชั่วโมง จึงสอดคล้องกับวิถีชีวิตที่เร่งรีบของคนเมือง นอกจากนี้ กุ้งก้ามกรามที่มีขนาดใหญ่ แข็งแรง และทนทาน ยังเหมาะกับการเลี้ยงในบ่อปูนในเขตเมืองมากกว่ากุ้งชนิดอื่นอีกด้วย

      เมืองผิงตงถือเป็นแหล่งผลิตกุ้งก้ามกรามที่สำคัญของไต้หวัน สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจกว่า 1.5 พันล้านเหรียญไต้หวันต่อปี อย่างไรก็ตาม การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ในช่วงไม่กี่ปีก่อน ส่งผลให้ร้านอาหารและบ่อตกกุ้งจำนวนมากต้องปิดให้บริการ กุ้งก้ามกรามจึงค้างสต็อกเป็นจำนวนมาก ราคาตกต่ำจนผู้เพาะเลี้ยงจำนวนไม่น้อยประสบภาวะขาดทุนอย่างหนัก

     ท่ามกลางวิกฤตดังกล่าว เฉินเยี่ยนจื้อ (陳彥志) อดีตเจ้าหน้าที่กรมประมง ซึ่งเดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อรับช่วงกิจการต่อจากพ่อตาที่มีอายุมากแล้ว ตัดสินใจลงทุนกว่า 5 ล้านเหรียญไต้หวัน เพื่อนำเข้าเทคโนโลยีการแช่แข็งขั้นสูงมาแก้ไขปัญหาอย่างจริงจัง ด้วยประสบการณ์จากการทำงานในอุตสาหกรรมประมงน้ำลึก เฉินเยี่ยนจื้อได้นำระบบทำความเย็นแบบ “Binary Refrigeration System” ซึ่งปกติใช้กับปลาทูน่าระดับพรีเมียม มาประยุกต์ใช้กับกุ้งก้ามกราม โดยติดตั้งเครื่องแช่แข็งที่ใช้สารทำความเย็นสองชนิดร่วมกัน จนสามารถลดอุณหภูมิลงได้ต่ำถึง -60 องศาเซลเซียส เทคโนโลยีนี้ช่วยรักษาความสดของกุ้งไว้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยไม่ทำให้เนื้อกุ้งเละหรือยุ่ยเหมือนการแช่แข็งแบบทั่วไป อีกทั้งยังยืดอายุการเก็บรักษาได้นานถึง 2 ปี ทำให้ผู้บริโภคสามารถรับประทานกุ้งก้ามกรามที่สดใหม่ได้ตลอดทั้งปี

     ในด้านมูลค่าตลาดปัจจุบัน กุ้งก้ามกรามของไต้หวันมีราคาขายปลีกทั่วไปอยู่ที่ประมาณ 250–480 เหรียญไต้หวันต่อกิโลกรัม ขณะที่กุ้งเกรดพรีเมียมซึ่งผ่านนวัตกรรมการแช่แข็งแบบพิเศษสามารถทำราคาสูงได้มากกว่านั้นถึงเท่าตัว ขณะเดียวกัน ธุรกิจบ่อตกกุ้งในเขตเมืองใหญ่ก็ได้ปรับบทบาทจากแหล่งอาหารไปสู่กิจกรรมเชิงไลฟ์สไตล์ โดยมีอัตราค่าบริการเฉลี่ยอยู่ที่ราว 350–450 เหรียญไต้หวันต่อชั่วโมง ภาพรวมดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่า กุ้งก้ามกรามได้เดินทางมาไกลจากการเป็นเพียงอาหาร กลายเป็นทั้งสินค้ามูลค่าสูงและส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมความบันเทิงร่วมสมัยที่ผู้คนสามารถเข้าถึงและมีส่วนร่วมได้อย่างเป็นรูปธรรมในสังคมไต้หวัน

       ทั้งนี้นักวิชาการวิเคราะห์ว่า ระบบดังกล่าวเป็นเพียงการประวิงเวลาและทำให้ขั้นตอนการหย่าร้างยากขึ้นเท่านั้น แต่ไม่ได้ช่วยให้ความต้องการหย่าหมดไป เพราะสาเหตุของการหย่าร้างในปัจจุบันมีความซับซ้อน ทั้งเรื่องกระแสนิยมในสังคม การปรับตัวในการแต่งงานกับคนต่างเชื้อชาติ ความแตกต่างของค่านิยมส่วนบุคคล การตระหนักรู้ถึงความเสมอภาคทางเพศที่เพิ่มสูงขึ้น ระดับการศึกษา และความสามารถในการพึ่งพาตนเองทางเศรษฐกิจ แนวคิดดั้งเดิมที่ว่าผู้ชายทำงานนอกบ้าน ผู้หญิงดูแลงานบ้าน จึงเริ่มเสื่อมถอยลง และส่งผลต่อการตัดสินใจว่าจะรักษาชีวิตสมรสไว้หรือไม่นั้น มีหลากหลายปัจจัยยิ่งขึ้น ดังนั้นแม้การระบบจะมีเจตนาที่ดี แต่ก็อาจจะไม่สามารถเข้าถึงแก่นแท้ของปัญหาได้

      ตามสถิติของกระทรวงมหาดไทยไต้หวัน ในปี ค.ศ. 2024 ไต้หวันมีคู่สมรสหย่าร้างรวมทั้งสิ้น 53,469 คู่ ซึ่งหมายความว่าอัตราการหย่าร้างต่อประชากรทุกๆ 1,000 คน อยู่ที่ 2.28% ซึ่งถือเป็นสถิติสูงสุดนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2019 เป็นต้นมา มูลนิธิเพื่อสตรี Awakening Foundation เผยว่า การที่ผู้หญิงมีระดับการพึ่งพาตนเองทางเศรษฐกิจสูง เป็นหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้อัตราการหย่าร้างสูงขึ้นอย่างแน่นอน ผู้หญิงไต้หวันรุ่นใหม่ให้ความสำคัญกับการประกอบอาชีพเป็นอันดับต้นๆ และหากไม่ต้องการอยู่ในความสัมพันธ์ในสถานะคู่สมรสต่อ ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องรายได้หรือสถานะทางเศรษฐกิจเ จึงตัดสินใจเลือกที่จะหย่าร้าง (คลิกปุ่มฟังรายการสีแดงตรงมุมบนซ้าย)

      ประเด็นต่อมาคือ สภานิติบัญญัติผ่านมติเห็นชอบ "กฎหมายคุ้มครองสิทธิพนักงานส่งอาหารและการกำกับดูแลแพลตฟอร์มเดลิเวอรี" ในวาระที่สามแล้ว โดยกฎหมายดังกล่าวระบุว่า ผู้ประกอบการแพลตฟอร์มส่งอาหารเดลิเวอรีต้องซื้อประกันอุบัติเหตุกลุ่มและประกันภัยความรับผิดต่อบุคคลภายนอกให้แก่ไรเดอร์ในสังกัดก่อนเริ่มทำงาน ในกรณีที่ไรเดอร์ไม่สามารถให้บริการจัดส่งอาหารได้ติดต่อกันเกิน 3 วัน ผู้ประกอบการสามารถระงับการทำประกันได้ชั่วคราว

      ในส่วนของค่าตอบแทน ผู้ประกอบการแพลตฟอร์มเดลิเวอรีต้องจ่ายค่าตอบแทนขั้นต่ำให้แก่ไรเดอร์ต่อทุกออเดอร์ โดยต้องไม่น้อยกว่า 1.25 เท่าของค่าจ้างขั้นต่ำรายชั่วโมงตามกฎหมายค่าแรงขั้นต่ำที่คำนวณตามสัดส่วนของระยะเวลาให้บริการจัดส่งของออเดอร์นั้น และต้องไม่ต่ำกว่าค่ารอบขั้นต่ำซึ่งกำหนดไว้ที่ 45 เหรียญไต้หวันต่อออเดอร์ ทั้งนี้ จะมีหน่วยงานกลางเป็นผู้รับผิดชอบปรับค่ารอบขั้นต่ำตามอัตราค่าจ้างขั้นต่ำรายชั่วโมงในแต่ละปี และประกาศให้ทราบอย่างเป็นทางการ

      ในส่วนของบทลงโทษ หากไรเดอร์ประสบอุบัติเหตุจากการทำงาน และผู้ประกอบการแพลตฟอร์มไม่รายงานต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องภายใน 8 ชั่วโมง ผู้ประกอบการอาจถูกปรับเป็นเงิน 30,000 ถึง 300,000 เหรียญไต้หวัน หากผู้ประกอบการแพลตฟอร์มหลีกเลี่ยงการกำกับดูแลหรือถูกตรวจสอบจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จะถูกปรับ 30,000 ถึง 150,000 เหรียญไต้หวัน และหากผู้ประกอบการแพลตฟอร์มฝ่าฝืนข้อกำหนดเกี่ยวกับการจ่ายค่าตอบแทน จะถูกปรับตั้งแต่ 20,000 ถึง 100,000 เหรียญไต้หวัน

      ด้านคุณซูป๋อหาว (蘇柏豪)  ซูป๋อหาว โฆษกสมาพันธ์สวัสดิการไรเดอร์ กล่าวว่า การผ่านกฏหมายไรเดอร์ถือเป็นเครื่องหมายยืนยันว่าสิทธิประโยชน์ของไรเดอร์ได้มาถึงหลักกิโลสำคัญแล้ว และในอนาคตพวกเขาจะไม่ถูกเอารัดเอาเปรียบอย่างไม่มีขีดจำกัดอีกต่อไป นี่คือผลลัพธ์จากความพยายามของทุกฝ่าย แต่กระนั้นปัญหาปัจจุบันสำหรับไรเดอร์ที่กำลังเป็นข้อพิพาทและได้รับความสนใจ คือเรื่อง “การพ่วงออเดอร์” เพราะกฎหมายไรเดอร์ตอนนี้ไม่ได้สั่งห้ามรับพ่วงออเดอร์ และยังไม่มีข้อกำหนดชัดเจนจึงทำให้กลไกการแบ่งผลกำไรของแพลตฟอร์มไม่สมเหตุสมผล โดยตนมองว่าการพ่วงออเดอร์อย่างไร้ขีดจำกัดไม่เพียงแต่จะบีบอัดค่าตอบแทนของไรเดอร์ให้ลดลงเ แต่ยังส่งผลกระทบโดยตรงต่อประสบการณ์ของผู้บริโภคด้วย ซึ่งในช่วงที่ผ่านมาหากสังเกตดีๆ จะเห็นว่าระยะเวลาในการรออาหารนานขึ้นอย่างเห็นได้ชัด บางครั้งนานกว่าหนึ่งชั่วโมง อาหารมาถึงก็เเสียรสชาติแล้ว ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นผลลัพธ์จากการพ่วงออเดอร์ที่มากเกินไป (คลิกปุ่มฟังรายการสีแดงตรงมุมบนซ้าย)

     1. กรมอุตุนิยมวิทยาไต้หวัน เปิดเผยว่า ไต้หวันกำลังเผชิญกับผลกระทบจากภาวะโลกร้อน (Global Warming) อย่างชัดเจน โดยปี ค.ศ. 2025 ไต้หวันมีอุณหภูมิร้อนที่สุดเป็นอันดับ 12 ในรอบ 128 ปี ค่าเฉลี่ยอุณหภูมิอยู่ที่ 24.53°C ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยในรอบร้อยปีถึง 1.22°C ขณะที่อุณหภูมิเฉลี่ยของโลกช่วงเดือน ม.ค. - พ.ย. อยู่ที่ 14°C สูงเป็นอันดับ 2 ในประวัติศาสตร์ >> ด้านปริมาณน้ำฝนมีฝนตกหนักแต่ไม่บ่อย ลักษณะการตกเป็นแบบกระจุกตัว จำนวนวันที่ฝนตกคือ 128.2 วัน น้อยที่สุดเป็นอันดับ 9 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1951 โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่ฝนตกหนักที่สุดเป็นประวัติการณ์เนื่องจากอิทธิพลของพายุไต้ฝุ่นดานัส (Danas) และลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ ส่วนการก่อตัวของพายุในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกมีทั้งหมด 27 ลูก ในจำนวนมี 4 ลูก ที่ส่งผลกระทบต่อไต้หวันโดยตรง

     2. กรมอุตุนิยมวิทยาไต้หวันได้แบ่งเกณฑ์จำแนกระดับความรุนแรงของอิทธิพลจากสภาพอากาศหนาวเย็นที่ส่งผลกระทบต่อไต้หวัน ประกอบด้วย ลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ (มีอุณหภูมิไม่ต่ำกว่า 15°C), มวลอากาศเย็นจากจีนแผ่นดินใหญ่ (มีอุณหภูมิต่ำสุดประมาณ 13-14°C), มวลอากาศเย็นกำลังแรงจากจีนแผ่นดินใหญ่ (มีอุณหภูมิต่ำสุดประมาณ 11-12°C) และคลื่นลมหนาวหรือคลื่นอากาศหนาว (มีอุณหภูมิต่ำกว่า 10°C ลงไป) นอกจากนี้ยังมีการแบ่งสัญญาณไฟแจ้งเตือนอุณหภูมิต่ำบริเวณพื้นที่ราบ ประกอบด้วย สีเหลืองหมายถึงจะมีอุณหภูมิลดลงต่ำกว่า 10 องศาเซลเซียส, สีส้มหมายถึงอุณหภูมิต่ำสุดภายใน 24 ชั่วโมงต่ำกว่า 10 องศาเซลเซียส และสีแดงหมายถึงอุณหภูมิต่ำสุดภายใน 24 ชั่วโมงต่ำกว่า 6 องศาเซลเซียส

     3. ภาควิชาเวชศาสตร์ฉุกเฉิน โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน เปิดเผยว่า ช่วงอากาศหนาวเย็นนอกจากผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจกับผู้สูงอายุที่ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ผู้ที่มีอายุมากกว่า 20 ปีขึ้นประมาณ 40–70% ไปซึ่งไม่รู้ตัวว่าตนเองมีภาวะเสี่ยงความดันโลหิตสูง น้ำตาลในเลือดสูง และไขมันในเลือดสูง (หรือภาวะ 3 สูง) ก็ต้องใส่ใจเมื่ออุณหภูมิลดลงอย่างฉับพลันเช่นกัน ดังนั้นจึงขอแนะนำว่า ควรเพิ่มการดูแลให้ร่างกายอบอุ่น โดยเฉพาะบริเวณศีรษะ ลำคอ และแขนขา สามารถสวมใส่หมวก หน้ากาก ผ้าพันคอ ถุงมือ และถุงเท้า เพื่อป้องกันความหนาว นอกจากนี้ ในการดำเนินชีวิตประจำวันควรเข้ารับการตรวจสุขภาพเป็นประจำ ควบคุมภาวะสามสูง รับประทานอาหารที่ดีต่อสุขภาพ เพื่อลดภาระและความเสี่ยงต่อโรคหัวใจหลอดเลือด

     ท่าอากาศยานนานาชาติเถาหยวนเปิดใช้งานมาตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1979 ทำหน้าที่เป็นประตูของประเทศที่เชื่อมต่อไต้หวันกับทั่วโลก รัฐบาลได้ผลักดันโครงการก่อสร้างสำคัญของสนามบินเถาหยวนอย่างต่อเนื่อง เพื่อพัฒนาด้านโลจิสติกส์ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในห่วงโซ่อุปทานที่ช่วยยกระดับขีดความสามารถในการแข่งขันระหว่างประเทศ ดังนั้นการปรับโฉมสนามบินเถาหยวนครั้งนี้จึงดำเนินการภายใต้ 3 แนวคิดหลักคือ “ความยืดหยุ่น ความอัจฉริยะ และความยั่งยืน” และเมื่ออาคารผู้โดยสารที่ 3 เปิดใช้งานทั้งระบบได้อย่างมีประสิทธิภาพซึ่งคาดว่าจะภายในปี ค.ศ. 2027 ก็จะเริ่มทำการรีโนเวทซ่อมแซมอาคารผู้โดยสารที่ 1 และ 2 เพื่อปรับโฉมใหม่ให้ทันสมัยเตรียมพร้อมมุ่งสู่เป้าหมายภายในปี ค.ศ. 2045 คือ มีปริมาณผู้โดยสาร 83 ล้านคนต่อปี ปริมาณขนส่งสินค้า 3.85 ล้านตัน เที่ยวบินขึ้นลง 435,000 เที่ยวต่อปี และสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจรวม 2.27 ล้านล้านเหรียญไต้หวัน นอกจากนี้ยังคาดหวังให้สนามบินเถาหยวนร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้อง เช่น การบิน การท่องเที่ยว และเทคโนโลยี ขับเคลื่อนเศรษฐกิจไต้หวันให้ก้าวสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง

     อาคารผู้โดยสารที่ 3 ของสนามบินนานาชาติเถาหยวน ถูกออกแบบให้ดูโล่งโปร่งสบายและมีความทันสมัยมากขึ้น มีผนังกระจกขนาดใหญ่และแผงบังแดดด้านนอก มีการใช้สีแบบไล่ระดับเพื่อเสริมการจดจำและนำทางผู้โดยสาร โถงเช็คอินจะใช้สีเหลือง ลิฟต์จะใช้สีส้ม และห้องรับรองผู้โดยสารบริเวณประตูขึ้นเครื่อง ถูกออกแบบเป็นสีส้มแดง อาคารผู้โดยสารแห่งนี้ใช้เวลาก่อสร้าง 8 ปี และออกแบบโดยทีมงานของริชาร์ด รอเจอส์ (Richard Rogers) สถาปนิกชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงโด่งดังจากการออกแบบศูนย์ศิลปะและวัฒนธรรมแห่งชาติฌอร์ฌ ปงปีดู (Centre Georges-Pompidou) ในกรุงปารีส โครงสร้างภายนอกเป็นการออกแบบที่ผสมผสานภาพลักษณ์แบบดั้งเดิมของไต้หวัน คือภูเขาสูง คลื่นทะเล และทะเลหมอกเข้าไว้ด้วยกัน บริเวณที่นั่งรอฝั่งขาออกผู้โดยสารสามารถชมการปฏิบัติงานในรันเวย์และเครื่องบินขึ้นลงได้ ใต้เก้าอี้ที่นั่งรอขึ้นเครื่องมีจุดชาร์จแบตมือถือ โถงทางเดินฝั่งเหนือมีประตูขึ้นเครื่องทั้งหมด 8 ประตู ตั้งแต่ D11 ถึง D18 ซึ่งเชื่อมต่ทอดยาวออกมาจากประตูขึ้นเครื่อง D10 ของอาคารผู้โดยสารที่ 2 

     ประเด็นที่ 2 คือ สรุปข่าวเด่นในไต้หวันประจำปี ค.ศ. 2025 แน่นอนว่าในช่วงปีที่ผ่านมาไต้หวันมีเรื่องราวเหตุการณ์ทั้งดีและร้ายเกิดขึ้นมากมาย แต่ประเด็นข่าวไหนเป็นที่พูดถึงและได้รับความสนใจจากคนไต้หวันมากที่สุดในปีที่แล้ว 10 อันดับแรก วันนี้เรามีมาบอกเล่าแบบสรุปๆ ให้ฟังกัน ซึ่งจริงๆ แล้ว ใครที่ติดตามสถานี Rti ต่อเนื่องตลอดทั้งปีก็จะไม่พลาดข่าวสารของไต้หวันเหล่านี้แน่นอน

     สวัสดีปีใหม่ 2026 หรือ 2569 ซึ่งตรงกับนักษัตรปีม้าหรือมปีมะเมีย ที่ภาษาจีนเรียกว่า 馬年 (หม่าเหนียน) โดยคุณเคอป๋อเฉิง (柯柏成) ซินแสและนักโหราศาสตร์ไต้หวัน เผยว่า ปีนี้เป็นปีม้าไฟ ซึ่งเชื่อกันว่าจะมีพลังงานรุนแรง มีการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่ มีความผันผวนสูง อาจเกิดความวุ่นวายได้ง่าย จึงต้องเฝ้าระวังเป็นพิเศษ โดยเฉพาะคนที่เกิดใน 4 ปีนักษัตร ประกอบด้วย ม้า (มะเมีย), หนู (ชวด), วัว (ฉลู) และกระต่าย (เถาะ) ซึ่งถือเป็นปีชง จึงควรหาเวลาไปทำพิธีแก้ชง (安太歲 อันไท่ซุ่ย คือการฝากดวงไว้กับไท้ส่วยเอี๊ย) หรือ จุดโคมไฟเสริมดวง (點燈 เตี่ยนเติง) เพื่อช่วยปัดเป่าเคราะห์ร้ายและผ่อนหนักให้เป็นเบา นอกจากนี้แต่ละปีนักษัตรยังมีเรื่องดีร้ายอะไรให้ได้ชื่นใจหรือต้องระมัดระวังในปีนี้อีกบ้าง (คลิกปุ่มฟังรายการสีแดงตรงมุมบนซ้ายเพื่อรับฟังรายการทั้งหมด)

2. ห้าง Eslite หรือเฉิงผิ่น (誠品) ร้านหนังสือที่ไม่ได้มีดีแค่หนังสือ แต่ยังมีอะไรดีอีกมากมายรอให้คุณไปสัมผัส พลิกโฉมใหม่จับกลุ่มตลาด Gen Z ทำกำๆรเติบโตแบบก้าวกระโดด

     ท่ามกลางภาวะซบเซาของอุตสาหกรรมหนังสือที่ยอดพิมพ์ทั่วไต้หวันลดลงถึง 10% แต่ Eslite (เฉิงผิ่น) กลับประกาศความสำเร็จในปี 2025 ด้วยยอดขายหนังสือสูงถึง 9.3 ล้านเล่ม และทำกำไรสุทธิสูงสุดต่อเนื่องตลอด 3 ปี จนแตะ 25,000 ล้านเหรียญไต้หวัน คุณอู๋หมินเจี๋ย ประธานกรรมการระบุว่ากุญแจสำคัญคือการดึงดูด กลุ่มคน Gen Z ได้สำเร็จ โดยสมาชิกใหม่เกือบครึ่งเป็นคนรุ่นใหม่ และยอดซื้อหนังสือในกลุ่มอายุต่ำกว่า 29 ปี พุ่งสูงถึง 118% ผลจากการจัดกิจกรรมที่ตรงจุดอย่าง "เทศกาลอนิเมะ" ที่ช่วยดันยอดขายการ์ตูนและไลต์โนเวลให้เติบโตถึง 60%

     สำหรับการก้าวต่อไป Eslite ตัดสินใจปิดร้านขนาดเล็กรูปแบบชุมชน และหันไปโฟกัสการขยายสาขาขนาดกลางถึงใหญ่ที่มีร้านหนังสือเป็นแกนหลักแทน พร้อมตั้งเป้ากำไร 30,000 ล้านเหรียญในปี 2028 โดยยังคงยึดมั่นในอุดมการณ์ควบคู่กับความหลักแหลมทางธุรกิจ เพื่อรักษาพื้นที่การอ่านนี้ไว้ให้ยั่งยืนตามเจตนารมณ์ของผู้ก่อตั้ง

3. ช่วงตอบจดหมายผู้ฟัง

     หลังเกิดเหตุการณ์ดังกล่าว ทั่วไต้หวันก็ยกระดับความปลอดภัยในที่สาธารณะ และเสริมกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไปดูแลความสงบเรียบร้อยบริเวณสถานที่จัดกิจกรรมสาธารณะและจุดเชื่อมต่อการคมนาคมขนส่งต่างๆ ทันที และเนื่องจากเป็นช่วงส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ หลายที่จึงมีการจัดกิจกรรมที่ทำให้เกิดการรวมตัวของฝูงชนจำนวนมาก นครและเมืองต่างๆ จึงมีการฝึกซ้อมจำลองสถานการณ์เสมือนจริงหากเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น จะได้จัดการรับมือได้อย่างทันท่วงที ด้านบริษัทรถไฟฟ้ากรุงไทเปก็ได้ออกกฎระเบียบใหม่ หากไม่มีความจำเป็นห้ามสวมใส่หน้ากากกันแก๊ส หมวกนิรภัยทหาร หน้ากาก ฯลฯ หากฝ่าฝืนอาจถูกปฏิเสธการใช้บริการ ด้านผู้เชี่ยวชาญศิลปะการป้องกันตัวระบุว่า เมื่อเผชิญหน้ากับคนร้ายที่ใช้อาวุธโจมตี ประชาชนส่วนใหญ่ไม่มีอาวุธ การเอาตัวรอดจึงเป็นสิ่งสำคัญ อันดับแรกคือออกห่างจากคนร้าย รู้จักใช้สิ่งของรอบตัวให้เป็นประโยชน์ และหาทางหลบหนี

     ทั้งนี้เหตุการณ์ดังกล่าวสร้างความสูญเสีย สร้างบาดแผลในใจ และความวิตกกังวลให้แก่ประชาชนจำนวนมาก กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) เปิดเผยว่า ศูนย์สุขภาวะทางจิตชุมชนกรุงไทเป ได้เข้าดูแลและเยียวยาจิตใจผู้บาดเจ็บและครอบครัวในทันที และ รัฐบาลได้ออกมาตรการช่วยเหลือโดยมอบสิทธิ์การรับคำปรึกษาจิตวิทยาฟรี 3 ครั้ง ให้ประชาชนทุกคนโดยไม่จำกัดอายุ ไม่ต้องใช้เอกสารยืนยันหรือหลักฐานใด ๆ เพียงแค่รู้สึกว่าตนเองได้รับผลกระทบทางจิตใจ หรือมีความวิตกกังวลจากเหตุจางเหวิน ก็สามารถรับบริการได้ทันที โดยมาตรการนี้จะดำเนินต่อไปจนถึง สิ้นปี 2026 กระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการเตือนว่า หากประชาชนมีปัญหาทางจิตใจและอารมณ์ สามารถโทรสายด่วน 24 ชั่วโมง "1925" หรือติดต่อสอบถามได้ที่ศูนย์สุขภาวะทางจิตในชุมชนใกล้บ้าน ด้านกองอนามัย กรุงไทเป ได้ตั้งศูนย์ให้คำปรึกษาจากนักจิตวิทยาฟรี บริเวณชั้นใต้ดินสถานีจงซาน ทางออก R7 ประชาชนสามารถมาใช้บริการได้ ตั้งแต่วันนี้ (12 ธ.ค. 68) จนถึงวันที่ 1 มกราคมปีหน้า (พ.ศ. 2569) 

     ช่วงส่งต่อความคิดถึง : เป็นจดหมายของอาจารย์โกเมนทร์  จากจังหวัดน่าน (คลิกปุ่มฟังรายการสีแดงตรงมุมบนซ้าย)

     โดยผลการจัดอันดับของคำค้นหายอดนิยมบน Google ทั้งไต้หวันและไทยในปีนี้ มีสองคำที่เหมือนกันก็คือ แผ่นดินไหว (ไต้หวันอยู่อันดับ 1 และไทยอยู่อันดับ 4) เพราะปีนี้ไต้หวันยังคงมีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นหลายครั้ง แต่แรงที่สุดกลับไม่ใช่แผ่นดินไหวที่มีจุดศูนย์กลางอยู่ทางภาคตะวันออกหรือใต้ทะเลเหมือนทุกครั้ง แต่เป็นแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นพื้นที่ภาคกลางลงไปจงถึงภาคใต้ ซึ่งเป็นการเกิดแผ่นดินไหวใต้พื้นดิน ขณะที่ประเทศไทยเองก็เกิดแผ่นดินไหวรุนแรงที่สุดในรอบหลายร้อยปี แม้จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวจะอยู่ไกลถึงประเทศเมียนมา แต่แรงสั่นสะเทือนที่ส่งมาถึงไทยก็ทำให้อาคารที่ไม่ได้มีมาตรฐานรองรับแผ่นดินไหวหลายแห่งเกิดความเสียหาย รวมถึงตึกของสำนักงานตรวจเงินแผ่นดินที่กำลังสร้างก็ทรุดถล่มลงมาจนมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก

     ส่วนอีกคำค้นหาคือ Gemini (ไต้หวันอยู่อันดับ 5 และไทยอยู่อันดับ 1) ซึ่งเป็นปัญญาประดิษฐ์ (AI) ที่ฉลาดและล้ำสมัยที่สุดจาก Google ในปัจจุบัน ถูกพัฒนาขึ้นมาเพื่อเป็นผู้ช่วยส่วนตัวอัจฉริยะ ที่ไม่ได้เก่งแค่เรื่องการพิมพ์โต้ตอบเท่านั้น แต่ยังมีความสามารถรอบด้านในรูปแบบที่เรียกว่า Multimodal ที่สามารถรับรู้และประมวลผลข้อมูลได้หลากหลายรูปแบบพร้อมกัน โดย Gemini จะแตกต่างจาก Google Search เพราะสามารถค้นหา สร้าง รวบรวม และสรุปใจความสำคัญของข้อมูลมาให้เราในทันที

     ดังนั้นนอกจากสองคำค้นหานี้แล้ว ทั้งในไต้หวันและไทยยังมีคำไหนติด Top 10 อีกบ้าง เพราะอะไร และคำเหล่านี้สื่อถึงเหตุการณ์อะไร สามารถรับฟังรายเต็มได้โดย คลิกปุ่มฟังรายการสีแดงตรงมุมบนซ้ายมือ 

      ช่วงแบ่งปันความคิดถึง : มีผลการรับฟังจากมอนิเตอร์ผ่านเครื่องรับวิทยุคลื่นสั้นของเราคุณธีรพงศ์ จิตการุณ ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา มาบอกเล่าให้ฟังกัน

      นายแพทย์ฟางจวิ้นไข่ ชี้ให้เห็นว่า พฤติกรรมการดื่มสุรามักเกิดขึ้นจาก 3 สถานการณ์หลัก คือ 1. การเข้าสังคม คือการดื่มในงานเลี้ยงเพื่อเสริมสร้างปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่พบได้ทั่วไป 2. ความชอบส่วนบุคคล คือความรู้สึกเพลิดเพลินกับรสชาติของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ซึ่งจะกระตุ้นให้สมองหลั่งสารโดปามีนที่ทำให้รู้สึกพึงพอใจ และ 3. อารมณ์ คือเป็นการดื่มเพื่อผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ บรรเทาความวิตกกังวล หรือเพื่อพักใจจากเรื่องกังวลต่างๆ ชั่วคราว

      นายแพทย์ฟางจวิ้นไข่ ตั้งข้อสังเกตว่า ผู้ป่วยที่เข้าร่วมโปรแกรมบำบัดเลิกเหล้าเป็นเวลา 1 ปี มี 40% ที่สามารถงดแอลกอฮอล์ได้เด็ดขาด, 30% ดื่มอยู่ในระดับที่ปลอดภัย, 20% ลดปริมาณการดื่มลงแต่ยังเกินเกณฑ์ และอีก 10% ถือว่าการบำบัดล้มเหลว เขาวิเคราะห์ว่า ผู้ที่เลิกเหล้าแล้วกลับมาดื่มอีกครั้ง มักจะเกิดขึ้นในช่วงเปลี่ยนฤดูกาลหรือช่วงเทศกาล เพราะมีความคิดว่า “ไม่ได้ดื่มมานาน ลองดื่มดูสักหน่อย” จึงส่งผลให้การเลิกเหล้าพังลง

      ประเด็นที่ 2 เป็นเรื่องราวของค่าครองชีพในไต้หวันที่สูงขึ้นจนเงินเดือนตามไม่ทัน และกลายเป็นประเด็นถกเถียงบนโซเชียลว่าทำไมไต้หวันถึงมีเงินเดือนเฉลี่ยตามมาตรฐานเอเชีย แต่อัตราค่าครองชีพเฉลี่ยกลับใกล้เคียงประเทศฝั่งยุโรปและอเมริกา งานนี้มีคนไต้หวันที่ทำงานอยู่ในประเทศต่างๆ มาร่วมแสดงความคิดเห็นเป็นจำนวนมาก

       ช่วงส่งต่อความคิดถึง เรามีเสียงบรรยากาศงานนัดพบผู้ฟังอาร์ทีไอ ประเทศไทย 268 ช่วงคุณรังสรรค์ อนันต์ อดีตผู้อำนวยการสำนักงานแรงงานไทย ไทเป ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษากิตติมศักดิ์สมาคมการจัดหางานไทยไปทำงานต่างประเทศ มาให้ฟังกัน

คริสต์มาสที่เมืองผิงตง

คริสต์มาสที่นครเกาสง

PARKLANE CHRISTMAS นครไทจง

กิจกรรมคริสต์มาสบริเวณ Taipei city hall

กิจกรรมคริสต์มาสย่านการค้า Xinyi อาคารไทเป 101

เมืองคริสต์มาสนครนิวไทเป

อุทยานแห่งชาติหลีซาน กู่กวน

     ช่วงแบ่งปันความคิดถึง : ฟังเสียงบรรยากาศงานนัดพบผู้ฟัง Rti ประเทศไทย 2568 ช่วงคุณอิทธิกร ตั้งจิโรชธนา ผู้ฟังอีกท่านที่ติดตามรับฟังและให้การสนับสนุน Rti มาเป็นเวลากว่า 30 ปีแล้ว

     ตามกฎหมายปัจจุบันของไต้หวัน ผู้ขับขี่อายุ 75 ปีขึ้นไปต้องต่ออายุใบขับขี่ทุก 3 ปี และต้องผ่านการตรวจร่างกายและการทดสอบด้านการรับรู้ด้วย ซึ่งจากสถิติของกระทรวงคมนาคมไต้หวัน พบว่า นับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ปี พ.ศ. 2560 เป็นต้นมา มีการส่งหนังสือแจ้งเตือนไปยังผู้ขับขี่สูงอายุที่เข้าเกณฑ์ต้องต่ออายุใบขับขี่จำนวน 861,644 ฉบับ และมีการต่ออายุใบขับขี่มากกว่า 800,000 ใบ คิดเป็นอัตราการต่อใบขับขี่สูงถึง 93.5%

     คุณเฉินซื่อไข่ (陳世凱) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมไต้หวัน กล่าวว่า ปัจจุบันมีผู้อายุ 70 ปีขึ้นไปที่ถือใบขับขี่อยู่จำนวน 1.826 ล้านคน และคาดว่าในอีก 10 ปีข้างหน้าจะเพิ่มขึ้นเป็น 2.72 ล้านคน ดังนั้นจึงมีการหารือร่วมกับนักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญ โดยอ้างอิงจากระบบของญี่ปุ่นเพื่อปรับลดอายุที่ต้องต่อใบขับขี่ของผู้สูงอายุลงมาเป็น 70 ปี และเพิ่มข้อกำหนดให้ผู้ที่มีประวัติอุบัติเหตุต้องผ่าน “หลักสูตรอบรมภาคปฏิบัติด้านการขับขี่ปลอดภัย” รวมถึงหลักสูตรการรับรู้ความเสี่ยงและการศึกษาเกี่ยวกับความปลอดภัยบนท้องถนนด้วย อีกทั้งเพื่อเป็นการจูงใจให้ผู้สูงอายุนำใบขับขี่มาคืน ภาครัฐจึงจะให้เงินอุดหนุนในการซื้อบัตรโดยสารรายเดือน TPASS เพิ่มเติมสำหรับใช้เดินทางในระบบขนส่งสาธารณะทั่วประเทศ

     ช่วงแบ่งปันความคิดถึง ：ฟังเสียงคุณอุไรวรรณ ฤาชากุล ผู้ฟังเก่าแก่จากจังหวัดสุโขทัย ที่มาร่วมงานนัดพบผู้ฟังประเทศไทย ที่กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 9 พ.ย. 68 ที่ผ่านมา 

     กองป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยระบุว่า ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557-2566 ไต้หวันเกิดอุบัติเหตุบนภูเขาและในป่ารวมทั้งสิ้น 3,450 ครั้ง โดยจากการวิเคราะห์พบว่าสาเหตุหลักได้แก่ 1.สภาพแวดล้อมบนภูเขาและทุ่งโล่งเอื้อต่อการหลงทาง การได้รับบาดเจ็บ และอาการกลัวความสูง 2.การเตรียมตัวไม่เพียงพอและขาดความตระหนักเรื่องความปลอดภัย และ 3.การประมาทในฤดูหิมะซึ่งเสี่ยงต่อการลื่นตกและภาวะตัวเย็นจัด ซึ่งในจำนวนนี้มีสาเหตุจาก “การหลงทาง” มากที่สุดถึง 1,263 ครั้ง คิดเป็นประมาณร้อยละ 37 ของอุบัติเหตุทั้งหมด ด้วยเหตุนี้กระทรวงมหาดไทยไต้หวันจึงได้จัดการประชุมข้ามกระทรวง ร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อหาแนวทางการปรับปรุงการเข้าไปยังพื้นที่ภูเขาและอุทยานแห่งชาติ พร้อมหารือถึงมาตรการป้องกันอุบัติเหตุในพื้นที่ภูเขา และเร่งพิจารณาแนวทางการแก้ไข "กฎหมายอุทยานแห่งชาติ"  ประกอบด้วย การบังคับทำประกันภัย บทลงโทษปรับผู้ที่ทำผิดกฎการปีนเขา กลไกการกำกับดูแลของผู้ประสานงานภาคพื้นดิน และการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมกู้ภัย เป็นต้น เพื่อให้มั่นใจว่ากฎระเบียบทั้งภายในและภายนอกเขตอุทยานจะมีมาตรฐานที่สอดคล้องกัน และมีผลบังคับใช้ที่เป็นเอกภาพเหมือนกันทั่วประเทศ

     กองป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย แนะนำให้ผู้ที่จะไปปีนเขาดาวน์โหลดแผนที่แบบออฟไลน์ และเช่าอุปกรณ์ระบุตำแหน่งผ่านดาวเทียม รวมถึงใช้แพลตฟอร์มแจ้งแผนการเดินป่า เพื่อให้มั่นใจว่าสามารถติดต่อกับโลกภายนอกได้แม้สัญญาณโทรศัพท์บนภูเขาจะไม่เสถียร ยิ่งไปกว่าเพื่อยกระดับความปลอดภัยในการปีนเขา สำนักงานอุทยานแห่งชาติไต้หวัน ยังได้มีการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกทางด้านกายภาพอย่างต่อเนื่อง ดำเนินการปรับปรุงที่พักบนเขา 18 แห่ง และสร้างเพิ่มใหม่อีก 9 แห่ง นอกจากนี้ยังร่วมมือกับผู้ให้บริการเครือข่ายโทรคมนาคมติดตั้งสัญลักษณ์ระบุจุดที่สามารถโทรศัพท์ได้แล้วรวม 602 แห่ง และมีบริการซอฟต์แวร์แบบเบ็ดเสร็จสำหรับการยื่นขอขึ้นมาบนภูเขาในไต้หวัน ตลอดจนจัดการอบรมเพื่อเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจเรื่องการปีนเขาให้แก่ประชาชนอย่างต่อเนื่อง 

     ช่วงแบ่งปันความคิดถึง ：ฟังเสียงคุณศศิธร หอวิจิตร ผู้ฟังเก่าแก่จากจังหวัดสุโขทัย ที่มาร่วมงานนัดพบผู้ฟังประเทศไทย ที่กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 9 พ.ย. 68 ที่ผ่านมา 

     ส่วนอีกประเด็นที่นำมาพูดคุยกันก็คือ การดูแลสุขภาพร่างกายเมื่อเข้าสู่ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงก่อนจะเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นช่วงที่อากาศเริ่มเย็นลงอย่างชัดเจน ดังนั้นเราจึงควรรับประทานอาหารที่ช่วยบำรุงร่างกายและเพิ่มความชุ่มชื้น เช่น อาหารที่เสริมพลังชี่ และกินลูกพลับ เพราะแพทย์แผนจีนเปิดเผยว่า กินลูกพลับเพียงหนึ่งผลก็สามารถได้รับวิตามินซีประมาณครึ่งหนึ่งของปริมาณที่ร่างกายต้องการต่อวัน ช่วยเสริมภูมิคุ้มกันและป้องกันไข้หวัดได้ อีกทั้งลูกพลับมีธาตุเย็น จึงช่วยขับความร้อน บรรเทาความกระวนกระวาย ช่วยให้ปอดชุ่มชื้น สลายเสมหะ และรักษาอาการไอร้อน โดยเฉพาะในช่วงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวของไต้หวันซึ่งอากาศแห้งและเย็น มักทำให้รู้สึกคอแห้งหรือปากแห้ง การกินลูกพลับจึงช่วยบำรุงและชุ่มคอได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้ควรนอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ หลีกเลี่ยงการนอนดึก ออกกำลังกายเบาๆ อย่างพอเหมาะ ซึ่งจะช่วยกระตุ้นการไหลเวียนโลหิตและเพิ่มความสามารถในการต้านทานโรคได้อีกด้วย

     ประเด็นต่อมาเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการแจกเงิน 10000 เหรียญของไต้หวัน ซึ่งตอนนี้ได้เปิดให้คนที่ต้องการรับเงินผ่านการโอนเข้าบัญชีธนาคารลงทะเบียนแล้วบนเว็บไซต์ 10000.gov.tw ซึ่งผู้ที่ลงทะเบียนเรียบร้อยแล้วจะได้รับเงินในวันที่ 12 พ.ย. นี้ ส่วนคนที่ไม่สะดวกลงทะเบียนก็สามารถนำบัตร ATM กับบัตรกันสุขภาพไปที่ตู้ ATM เพื่อกดเงินสดออกมาได้เลย ตั้งแต่วันที่ 17 พ.ย. 68 - 30 เม.ย. 69 ซึ่งคุณสมบัติของผู้มีสิทธิ์รับเงินคือ

      - พลเมืองไต้หวันที่มีชื่อในทะเบียนบ้าน
      - พลเมืองไต้หวันที่ไม่มีชื่อในทะเบียนบ้านแต่ได้รับใบอนุญาตพำนักในไต้หวัน
      - ชาวต่างชาติที่ได้รับใบถิ่นที่อยู่ถาวร (APRC）
      - คู่สมรสของพลเมืองไต้หวันจากจีนแผ่นดินใหญ่, ฮ่องกง, มาเก๊า หรือประเทศอื่น ที่ได้รับใบอนุญาตพำนัก
      - เจ้าหน้าที่รัฐถูกส่งไปปฏิบัติงานในต่างประเทศและสมาชิกครอบครัวที่มีสัญชาติไต้หวัน
      - ทารกที่เกิดในไต้หวันระหว่างวันที่ 1–30 เมษายน 2026 ซึ่งมีสถานะเป็นพลเมืองไต้หวัน

     และประเด็นสุดท้ายเป็นกรณีการหลีกเลี่ยงการหนีเกณฑ์ทหารของเหล่าคนบันเทิงในไต้หวัน ที่เรียกได้ว่าเอ่ยชื่อไปแล้วคนไต้หวันถึงกับตกใจเลยทีเดียว ซึ่งต้นตอของการตรวจสอบในครั้งนี้ก็มาจากการจับกุมเอเย่นต์ที่รับทำเรื่องไม่ให้ต้องเกณฑ์ทหาร แล้วปรากฎว่ามีรายชื่อของศิลปินไต้หวันเบอร์ใหญ่เข้าไปใช้บริการเอเย่นต์ดังกล่าวด้วย เจ้าหน้าที่จึงทำขยายผลการสอบสวนเพิ่มจนนำมาสู่การจับกุมศิลปินหลายรายในครั้งนี้ ทั้งนี้จากข้อมูลสถิติตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009  ถึงเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 2025 พบว่า ไต้หวันมีผู้ต้องหาคดี “หนีทหาร” รวมทั้งสิ้น 2,198 ราย ในจำนวนนี้ อัยการได้ยื่นฟ้องต่อศาลแล้ว 1,670 ราย อีก 528 ราย อยู่ระหว่างรอการสั่งฟ้อง โดยในบรรดาผู้หนีทหารเหล่านี้ ส่วนใหญ่เป็นชายที่ถึงช่วงเกณฑ์ทหารแต่ยังพำนักอยู่ต่างประเทศเกินกำหนด จำนวน 1,012 คน รองลงมาคือ ผู้ที่ไม่เข้ารับการตรวจร่างกายตามหมายเรียกเกณฑ์ทหารโดยไม่มีเหตุผล จำนวน 437 คน และ ผู้ที่ได้รับหมายเรียกเข้ากรมแล้วแต่ล่าช้าเกิน 5 วันโดยไม่มีเหตุผล จำนวน 417 คน

      ตอนนี้ผู้กระทำผิดได้ถูกจับกุมตัวแล้วและอยู่ระหว่างการดำเนินคดี ขณะที่การรถไฟไต้หวันก็ออกแถลงข่าว ระบุว่า ขอแสดงความเสียใจอย่างถึงที่สุดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และจะให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่ตำรวจในการดำเนินคดีอย่างเต็มที่ นอกจากนี้ยังได้มีการประชุมร่วมกับสำนักงานตำรวจรถไฟเพื่อหารือถึงมาตรการป้องกันความปลอดภัยร่วมกัน โดยได้เสนอ 4 มาตรการเฉพาะเพื่อเพิ่มการป้องกันความปลอดภัยบริเวณสถานีรถไฟไทเปด้วย

      การรถไฟไต้หวันชี้แจงว่า ตำรวจรถไฟจะมีการเพิ่มความถี่ในการตรวจตราตามจุดเสี่ยงด้านความปลอดภัย เช่น โถงหลักของสถานีรถไฟไทเป ห้องน้ำ และชานชาลา ซึ่งจะเพิ่มการตรวจตราจากเดิม 2 ครั้งในทุก 2 ชั่วโมง เป็น 3 ครั้งขึ้นไป 

      ส่วนการสร้างเครือข่ายความร่วมมือด้านความปลอดภัยระหว่างตำรวจรถไฟกับทางสถานีรถไฟนั้น การรถไฟไต้หวันระบุว่า จะจัดให้มีเจ้าหน้าตำรวจรถไฟ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย และบุคลากรของสถานี ออกตรวจตราสลับกันทุกครึ่งชั่วโมง เพื่อเสริมการดูแลความปลอดภัยบริเวณสถานีให้มากขึ้น ขณะที่การจัดทีมให้ความช่วยเหลือนั้นโดยเจ้าหน้าที่สถานีและตำรวจรถไฟนั้น ก็จะดำเนินการให้ความช่วยเหลือและตักเตือนเมื่อพบเห็นพฤติกรรมผิดปกติของผู้โดยสารในบริเวณพื้นที่สถานี นอกจากนี้จะประสานงานกับกองกิจการสังคมของเทศบาลกรุงไทเป เพื่อเพิ่มการให้คำแนะนำและจัดหาที่พักให้แก่คนไร้บ้านมากขึ้น 

      ทั้งนี้การรถไฟไต้หวันย้ำว่า จะประสานความร่วมมือกับสำนักงานตำรวจรถไฟและกองกิจการสังคมของกรุงไทเปอย่างใกล้ชิด โดยจะใช้แนวทางการป้องกันอาชญากรรมและการให้ความช่วยเหลือทางสังคมควบคู่กันไป เพื่อปรับปรุงสภาพแวดล้อมความปลอดภัยของสถานีรถไฟอย่างเป็นระบบ และคุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคลของผู้โดยสารและประชาชนที่มาใช้บริการภายในสถานีรถไฟด้วย

     รถเมล์เป็นขนส่งสาธารณะที่มีราคาค่าโดยสารย่อมเยาที่สุด เพราะเพียงไม่กี่สิบเหรียญไต้หวันก็สามารถพาผู้โดยสารเดินทางข้ามเขตพื้นที่หรือข้ามเมืองได้ และยังการคมนาคมสำคัญเที่รองรับความต้องการเดินทางของผู้คนนับแสนในแต่ละวัน ดังนั้นรถเมล์จึงถูกคาดหวังว่าจะมีบทบาทสำคัญในการพาไต้หวันมุ่งสู่เป้าหมาย “การปล่อยคาร์บอนสุทธิเป็นศูนย์” อีกด้วย 

     ปัจจุบันทั่วไต้หวันมีรถเมล์ให้บริการประมาณ 12,000 คัน โดยกว่า 80% ยังเป็นรถเมล์ที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานดีเซล ซึ่งกระทรวงคมนาคมไต้หวันประเมินว่า หากเปลี่ยนทั้งหมดเป็นรถเมล์เครื่องยนต์ดีเซลทั้งหมดเป็นรถเมล์ไฟฟ้า จะสามารถลดการปล่อยคาร์บอนได้มากกว่า 400,000 ตันต่อปี ซึ่งเทียบเท่ากับการลดการปล่อยคาร์บอนของโรงงาน TSMC แห่ง 3 สองโรงงานรวมกันเลยทีเดียว

     การโดยสารรถเมล์ไต้หวันปัจจุบันสะดวกสบายมากขึ้น เพราะทุกเมืองจะมีแอปพลิเคชันแจ้งตารางเวลาของรถเมล์แต่ละสายแบบเรียลไทม์ซึ่งมีทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษ ทำให้เราวางแผนการเดินทางได้ตรงต่อเวลามากขึ้น ยิ่งไปกว่าหลายเมืองมีเลนวิ่งสำหรับรถเมล์โดยเฉพาะจึงช่วยหลีกเลี่ยงการจราจรติดขัดและเพิ่มความปลอดภัยในการรอรถเมล์ให้กับผู้โดยสารมากขึ้น ยิ่งไปกว่านั้นการชำระค่าโดยสารรถเมล์ของไต้หวันสามารถจ่ายเป็นเงินสดหรือใช้บัตรอิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ สแกนจ่ายได้ด้วย

     ทุกท่านทราบหรือไม่ว่า ไต้หวันเริ่มให้บริการมือถือในระบบ 5G มาตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 ซึ่งจนถึงตอนนี้ก็ครบ 5 ปีแล้ว ขณะเดียวกันเมื่อเร็วๆ นี้ก็มีข่าวลือออกมาว่า “กำลังจะมีการทยอยยกเลิกบริการ  4G แบบ Unlimited เพื่อให้ผู้ใช้บริการที่ต้องการใช้งานอินเทอร์เนตแบบ Unlimited อัพเกรดขึ้นมาใช้บริการระบบ 5G ซึ่งจากข้อมูลล่าสุดของคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมไต้หวัน (NCC) ระบุว่า จนถึงสิ้นเดือนกรกฎาคมปีนี้ (2025) ในไต้หวันมีผู้ใช้บริการระบบ 5G ทะลุ 11.16 ล้านรายแล้ว คิดเป็นสัดส่วนการเข้าถึง 38.9% โดยเครือข่ายที่มีผู้ใช้งานมากที่สุดคือ Chunghwa Telecom จำนวน 4.32 ล้านราย รองลงมาคือ Taiwan Mobile 3.44 ล้านราย และ Far EasTone 3.40 ล้านราย ตามลำดับ แต่หากพิจารณาจากอัตราเข้าถึงการใช้งานจริงของแต่ละเครือข่ายจะพบว่า Far EasTone ทำผลงานได้ดีที่สุดโดยมีอัตราการเข้าถึง 41.7% รองลงมาคือ Chunghwa Telecom 38.4% และ Taiwan Mobile 37% ตามลำดับ

    สำหรับภาพรวม (4G+5G) จำนวนผู้ใช้บริการมือถือเครือข่ายต่างๆ พบว่า Chunghwa Telecom ยังคงครองแชมป์ด้วยจำนวน 11.24 ล้านราย, อันดับสองคือ Taiwan Mobile จำนวน 9.29 ล้านราย และอันดับสาม Far EasTone จำนวน 8.15 ล้านราย อย่างไรก็ตามแม้ว่าจำนวนผู้ใช้ระบบ 5G จะเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง แต่ในไต้หวันก็ยังมีจำนวนผู้ใช้งานระบบ 4G รวมทั้งหมดถึง 17.52 ล้านราย ซึ่งสิ่งที่น่าสนใจคือในช่วงต้นปีนี้จำนวนผู้ใช้ 4G หายไปมากกว่าล้านราย โดยมีสาเหตุหลักมาจากการควบรวมกิจการและการปราบปรามแก๊งมิจฉาชีพคอลเซ็นเตอร์

     การเปิดซิม (SIM) สำหรับชาวต่างชาติที่มาท่องเที่ยวในไต้หวัน สามารถใช้เอกสารคือหนังสือเดินทางในการเปิดซิมกับเคาท์เตอร์ของบริษัทเครือข่ายมือถือต่างๆ ที่สนามบินได้ โดยอัตราค่าบริการจะมีทั้งแพ็คเกจที่คิดตามจำนวนวัน และแพ็คเกจที่คิดตามอัตราการใช้งาน

     ส่วนการเปิดซิม (SIM) สำหรับชาวต่างชาติที่มาทำงาน มาศึกษาต่อ หรือมาพำนักอาศัยในไต้หวันแบบระยะยาว แบ่งเป็น

     1. สามารถเปิดซิมแบบเติมเงินได้ ( (預付卡 Prepaid) โดยจะต้องใช้เอกสาร 2 อย่างขึ้นไป คือจะเป็นหนังสือเดินทาง กับวีซ่าอนุญาตพำนักอาศัยในไต้หวัน,ใบถิ่นที่อยู่ (บัตร ARC/ใบกาม่า) ยังไม่หมดอายุ หรือบัตรนักศึกษาที่ยังไม่หมดอายุก็ได้ ซึ่งซิมแบบเติมเงินสามารถเปิดตามหน้าร้านสาขาของเครือข่ายที่ให้บริการได้ โดยไม่จำเป็นต้องมีคนค้ำประกันและไม่ต้องจ่ายค่าบริการล่วงหน้า โดยหากจำนวนเงินหรือจำนวนเนตที่เติมหมดหรือครบกำหนดเวลาแล้ว สามารถไปที่ตู้อัตโนมัติตามร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อแพ็คเกจใหม่เติมเข้าไปและใช้งานต่อได้ 

     2. สามารถเปิดซิมแบบรายเดือนได้ (月租型 Postpaid) โดยเจ้าตัวจะต้องไปดำเนินการเปิดซิมด้วยตนเองที่หน้าร้านสาขาของเครือข่ายที่ให้บริการ โดยจะต้องใช้เอกสาร 2 อย่างเช่นกัน คือหนังสือเดินทางกับใบถิ่นที่อยู่ (บัตร ARC/ใบกาม่า) ที่มีอายุเกินกว่า 6 เดือนขึ้นไป โดยเครือข่ายจงหัวเทเลคอมกับ IF จะต้องมีการวางเงินประกันเบอร์ประมาณ 2000 กว่าเหรียญไต้หวัน ส่วน OK ไม่มีค่าใช้จ่ายส่วนนี้ (โดยเงินประกันเบอร์ที่จ่ายไปจะได้คืนหลังจากยกเลิกการใช้งานเบอร์ดังกล่าวภายใต้เงื่อนตามสัญญา) หากไม่ต้องการวางเงินประกัน บางเครือข่ายอนุญาตให้หาคนไต้หวันมาเป็นผู้ค้ำประกันได้ แต่ทั้งนี้ทุกเครือข่ายหากเปิดเบอร์แบบรายเดือนพร้อมซื้อโทรศัพท์มือถือด้วยอาจจะต้องมีการจ่ายค่าบริการล่วงหน้าตามเงื่อนไขของแต่ละบริษัท

การเชื่อมต่อสะพานตั้นเจียงอย่างเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ.2568 เป็นหนึ่งในประเด็นที่ได้รับการกล่าวถึงในสังคมไต้หวันอย่างมาก สะพานตั้นเจียงซึ่งเชื่อมต่อฝั่งปาหลี่กับตั้นสุ่ย ที่ใช้เวลาก่อสร้างนานถึง 6 ปีแห่งนี้ ถือเป็นโครงการก่อสร้างสะพานแห่งแรกของไต้หวันที่ดำเนินการผ่านการประกวดระดับนานาชาติ ซึ่งเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายที่ซาฮา ฮาดิด (Zaha Hadid)  สถาปนิกชื่อดังระดับโลกที่ล่วงลับไปแล้ว ทิ้งไว้ให้ไต้หวัน

โดยสะพานตั้นเจียงจะเปิดให้สัญจรในเดือนพฤษภาคมปีหน้า ไม่เพียงทำหน้าที่เป็นเส้นทางเชื่อมต่อสำคัญระหว่างเขตตั้นสุ่ย ปาหลีและหลินโข่ว รวมถึงทางด่วนฝั่งตะวันตกไปยังท่าเรือไทเปและสนามบินนานาชาติเถาหยวน สะพานตั้นเจียงยังเป็นสถาปัตยกรรมอันงดงามที่หาได้ยากยิ่ง ซึ่งได้รับการจัดอันดับโดย CNN ให้เป็นหนึ่งใน 11 โครงการสถาปัตยกรรมที่จะเปลี่ยนโลกประจำปี 2568 และจะกลายเป็นสะพานขึงแบบอสมมาตรเสาเดี่ยวที่ยาวที่สุดในโลก เรามาทำความรู้จักกับสะพานตั้นเจียง ที่จะกลายเป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่ของไต้หวันกันค่ะ

สะพานตั้นเจียงเชื่อมต่อเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ.2568 (ภาพ CNA)

สะพานตั้นเจียง เป็นโครงการก่อสร้างสะพานแห่งแรกของไต้หวันที่ดำเนินการออกแบบผ่านการประกวดแบบระดับนานาชาติ ในระหว่างการก่อสร้าง มีทีมวิศวกรมืออาชีพจากไต้หวัน สิงคโปร์ มาเลเซีย ญี่ปุ่น และเยอรมนี ทำงานร่วมกัน ยิ่งไปกว่านั้นคือ สะพานแห่งนี้เป็นอีกหนึ่งผลงานที่สร้างขึ้นจากหยาดเหงื่อของแรงงานไทย ซึ่งแรงงานไทยมีชื่อเสียงในด้านการก่อสร้างอยู่แล้ว ในอดีตโครงการก่อสร้างรถไฟฟ้า ทางด่วน เส้นทางรถไฟความเร็วสูง รวมทั้งตึกไทเป 101 ก็ล้วนมาจากน้ำพักน้ำแรงคนไทย และสะพานตั้นเจียงที่กำลังจะเตรียมเปิดใช้งานในปีหน้าแห่งนี้ จะเป็นอีกหนึ่งสิ่งก่อสร้างที่แรงงานไทยเป็นผู้มีส่วนร่วมเช่นกัน

สะพานตั้นเจียงได้เริ่มก่อสร้างอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2561 หลังจากล้มเหลวในการประมูลถึง 7 ครั้ง คุณเฉินหวงหมิง (陳煌銘) รองประธานบริษัท KSECO  (Kung Sing Engineering Corporation) ผู้รับเหมาก่อสร้าง เคยให้สัมภาษณ์ว่า สะพานตั้นเจียงสร้างสถิติอันน่าเหลือเชื่อหลายอย่างระหว่างก่อสร้าง โดยเฉพาะการต้องสร้างเส้นโค้งตามแบบที่สถาปนิกชื่อดังระดับโลก ซาฮา ฮาดิด (Zaha Hadid) ออกแบบ และโครงการนี้เกือบถูกทิ้งร้างเนื่องจากก่อสร้างได้ยากมาก

สะพานตั้นเจียงจะเปิดให้สัญจรในเดือนพฤษภาคมปีหน้า

หลังจากเปิดใช้งาน สะพานตั้นเจียงแห่งจะกลายเป็นสะพานที่มีความยาวช่วงสะพานหลัก 450 เมตร และความยาวทั้งหมด 920 เมตรจะกลายเป็นสะพานขึงแบบอสมมาตรเสาเดี่ยวที่ยาวที่สุดในโลก นอกจากนี้  เสาหลักที่สูงจากระดับน้ำทะเล 200 เมตร ก็จะกลายเป็นเสาสะพานที่สูงที่สุดในไต้หวันอีกด้วย  ซึ่งสะพานขึงอสมมาตรคือการใช้เสาหลักเพียงต้นเดียวเพื่อรับสายเคเบิลทั้งหมด ทำให้สะพานดูโปร่งบาง สวยงาม ไม่กีดขวางหรือบดบังทัศนียภาพ ซึ่งปัจจุบัน สะพานขึงอสมมาตรเสาเดี่ยว 3 ระนาบที่ยาวที่สุดในโลกคือ สะพานพระราม 8 ในกรุงเทพมหานคร

ในช่วงการก่อสร้าง ยังเผชิญกับการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19 ทำให้เกิดการขาดแคลนแรงงาน ส่งผลให้โครงการล่าช้า นายเจิ้งหมิ่นจง (鄭閔中)  หัวหน้าแผนกวิศวกรรมที่ 3 ฝ่ายวิศวกรรมโยธาทางหลวงเขตเหนือ กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม กล่าวว่า เนื่องจากงานก่อสร้างสะพานต้องการช่างเชื่อมจำนวนมาก กรมทางหลวงจึงได้ร่วมมือกับผู้รับเหมา เชิญสมาคมโครงสร้างเหล็กแห่งไต้หวัน เข้ามาสอนงานในไซต์ก่อสร้าง เพื่อฝึกอบรมให้แรงงานสอบผ่านการรับรองมาตรฐานช่างเชื่อม

นายเจิ้งหมิ่นจง กล่าวว่า เมื่อเผชิญสถานการณ์ขาดแคลนแรงงานครั้งใหญ่ หาช่างเชื่อมไม่ได้ ก็ต้องฝึกแรงงาน ให้เขามีคุณสมบัติและทักษะการเชื่อม ซึ่งการก่อสร้างสะพานตั้นเจียงมีมาตรฐานคุณภาพที่เข้มงวดกว่างานสร้างเขื่อน การเชื่อมใช้ระดับมาตรฐานเดียวกันกับของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ และด้วยความยากของงานเชื่อม ทำให้หลายครั้งเพิ่งฝึกคนได้ไม่นาน เขาก็ลาออกไปแล้ว

ได้รับแรงบันดาลใจจากคณะนักเต้นหยุนเหมินและภูเขากวนอิม (เว็บไซต์ สะพานตั้นเจียง)

สะพานแห่งนี้ออกแบบโดยทีมของซาฮา ฮาดิด (Zaha Hadid) สถาปนิกหญิงชาวอังกฤษ เธอเป็นผู้หญิงคนแรกของโลกที่ได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ด้านสถาปัตยกรรม มีความเชี่ยวชาญในการใช้เส้นโค้งสร้างสรรค์งานที่ผสมผสานความแข็งแรงและความอ่อนโยน อาคารชื่อดังระดับโลกอย่างศูนย์เฮย์ดาร์ อาลิเยฟ (Heydar Aliyev) โรงละครกวางโจวและศูนย์กีฬาทางน้ำลอนดอน ล้วนเป็นผลงานของเธอ 9 ปีหลังจากซาฮา ฮาดิดเสียชีวิตด้วยอาการป่วย สะพานตั้นเจียงซึ่งเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของเธอ ก็เข้าสู่พิธีสุดท้ายของการเชื่อมต่อสะพานอย่างสมบูรณ์ในเดือนกันยายนปีนี้

ทีมของซาฮา ฮาดิดได้รับแรงบันดาลใจในการออกแบบจากแสงอาทิตย์ตกยามเย็น ท่วงท่าของนักเต้นคณะ Cloud Gate Dance Theatre of Taiwan (雲門舞集) และภูเขากวนอิม (觀音山) จึงได้เสนอไอเดียการผสานศิลปะสถาปัตยกรรมกับเทคโนโลยีวิศวกรรม สร้างสะพานขึงอสมมาตรที่ตั้งตระหง่านอยู่ที่ปากแม่น้ำตั้นสุ่ยอันเป็นแหล่งรวมวัฒนธรรมของผู้คน เสาสะพานเป็นสัญลักษณ์ของสองมือพนมกัน สื่อถึงแนวคิดในการอธิษฐานขอพรเพื่อความโชคดีของไต้หวัน 

แสงอาทิตย์ยามเย็นที่ตั้นเจียง ถือเป็นหนึ่งในแปดทัศนียภาพที่งดงามของตั้นสุ่ย เมื่อพระอาทิตย์ตก แสงส้มทองอันงดงามสะท้อนบนผิวน้ำ ท้องฟ้าบวกกับเมฆหลายชั้น ยิ่งสร้างความตระการตา การออกแบบสะพานตั้นเจียง ยังได้คำนึงถึงในส่วนนี้ ตัวสะพานถูกสร้างขึ้นโดยหลีกเลี่ยงตำแหน่งของพระอาทิตย์ตกในแต่ละฤดูกาล จะไม่บดบังทัศนียภาพรอบ ๆ ซึ่งในช่วงพระอาทิตย์ตก แสงอาทิตย์อัสดงจะสาดส่องไปยังเสาสะพาน เกิดการไล่เฉดสีที่งดงาม ทำให้ประชาชนและนักท่องเที่ยว สามารถดื่มด่ำไปกับทัศนียภาพพระอาทิตย์ตกดินได้อย่างสุดลูกหูลูกตา

เสาสะพานเป็นสัญลักษณ์ของสองมือพนมกัน สื่อถึงแนวคิดในการอธิษฐานขอพรเพื่อความโชคดีของไต้หวัน (เว็บไซต์สะพานตั้นเจียง)

การเปิดใช้งานสะพานตั้นเจียงไม่ใช่แค่มีสะพานเพิ่มอีกหนึ่งแห่ง แต่จะก่อให้เกิดระบบบูรณาการด้านคมนาคมที่สมบูรณ์ สามารถกระจายปริมาณรถที่มุ่งหน้าออกจากตั้นสุ่ยได้ประมาณ 30% ประหยัดเวลาเดินทางได้ราว 25 นาที และเมื่อมีมาตรการสนับสนุนที่ครบถ้วน การเดินทางของผู้โดยสารและการขนส่งสินค้าที่เข้าออกตั้นสุ่ยและท่าเรือไทเปก็จะยิ่งสะดวกมากขึ้น

สะพานตั้นเจียงจะมีช่องจราจรฝั่งละ 4 เลน โดยในจำนวนี้ยังได้เผื่อพื้นที่ไว้สำหรับเส้นทางรถไฟฟ้ารางเบาตั้นสุ่ย ปาหลี่ในอนาคต ซึ่งก่อนที่ปาหลี่จะสร้างรถไฟฟ้ารางเบา พื้นที่กังกล่าวจะถูกใช้เป็นช่องทางพิเศษสำหรับรถโดยสารประจำทางก่อน ส่วนด้านนอกสุด มีเลนจักรยานและเลนทางเท้าที่ใช้ร่วมกัน และมีจุดชมวิวบนตัวสะพาน เพื่อให้ประชาชนสามารถชมวิวพระอาทิตย์ตกดินที่ตั้นสุ่ยและสัมผัสบรรยากาศทัศนียภาพของวิวทะเล ได้อย่างเพลิดเพลิน

นายเฉินซื่อไข่ (陳世凱) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม สัมภาษณ์ว่า สะพานตั้นเจียง มีกำหนดเปิดใช้งานในวันที่ 12 พฤษภาคม 2569 โดยจะมีการจัดพิธีเปิดระยะเวลา 2-3 วัน เพื่อให้ประชาชนได้มีโอกาสมาชม สัมผัส และใกล้ชิดกับสะพาน ซึ่งหลังจากสะพานตั้นเจียงเปิดให้สัญจรแล้ว จะช่วยลดปริมาณการจราจรบนสะพานกวนตู้ได้ถึง 30% และช่วยให้ประชาชนในพื้นที่ตั้นสุ่ยประหยัดเวลาเดินทางไปยังสนามบินนานาชาติเถาหยวนกับเขตกรุงไทเปได้เร็วขึ้นประมาณ 25 นาที และยังช่วยขยายโอกาสทางธุรกิจให้แก่พื้นที่ใกล้เคียงอีกด้วย

ภาพประกอบเลนจักรยานและทางเท้าสำหรับคนเดิน เพื่อให้ประชาชนได้ชมทัศนียภาพสะพานตั้นเจียง (เว็บไซต์สะพานตั้นเจียง)

กองการท่องเที่ยว นิวไทเป เผยว่า ก่อนหน้านี้ เนื่องจากการคมนาคมไม่สะดวก ทำให้การเชื่อมต่อเส้นทางท่องเที่ยวระหว่างฝั่งตั้นสุ่ยกับปาหลี่เป็นเรื่องยาก แต่หลังจากสะพานตั้นเจียง เปิดใช้งาน จะช่วยบรรเทาปัญหาการจราจรติดขัดบนถนนทางหลวงหมายเลข 2 และสะพานก้วนตูได้อย่างมาก เมื่อการเดินทางสะดวกยิ่งขึ้น ก็จะสามารถเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ เช่น ถนนโบราณตั้นสุ่ย ท่าเทียบเรือชาวประมงตั้นสุ่ย (Tamsui Fisherman’s Wharf) ป้อมปราการซาน โดมินโก (Fort San Domingo) ที่มีชื่อภาษาจีนว่า 紅毛城 และะเส้นทางปั่นจักรยานเขตปาหลี่  (八里左岸) กลายเป็นเส้นทางท่องเที่ยวแบบครบวงจร และเป็นแลนด์มาร์คแห่งใหม่ของไต้หวัน

คุณผู้ฟังท่านไหนที่ฟังมาถึงตรงนี้ หากคุณเป็นแรงงานไทยที่เป็นส่วนหนึ่งของการก่อสร้างนี้ แสดงตัวให้เรารับทราบด้วยนะคะ หรือร่วมเขียนความประทับใจหรือความเหนื่อยยากของกระบวนการก่อสร้างนี้เข้าสู่รายการ เราจะยินดีมากเลยค่ะ แล้วเพื่อนๆคนอื่นๆ ตั้งตารอที่จะไปเยี่ยมชมสะพานแห่งนี้กันมากน้อยแค่ไหน แสดงความคิดเห็นเข้าสู่รายการเลยค่ะ

2. วุ้นกบ - 愛玉

ชื่อเรียก “วุ้นกบ” อาจทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่าทำมาจากไข่กบหรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับกบ แต่แท้จริงแล้ววุ้นชนิดนี้ผลิตขึ้นจากเมล็ดผลไม้ท้องถิ่นของไต้หวันที่มีชื่อว่า “อ้ายอวี่” (愛玉) มักพบตามเชิงเขาและป่าดิบชื้น โดยเฉพาะในพื้นที่ภูเขาตอนกลางและตอนเหนือของไต้หวัน “อ้ายอวี่” ถือเป็นพืชท้องถิ่นที่มีคุณค่าทางวัฒนธรรม เพราะถูกค้นพบและนำมาใช้ทำวุ้นมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิงในศตวรรษที่ 19 ตำนานเล่ากันว่าเป็นแม่ค้าชาวไต้หวันที่ค้นพบโดยบังเอิญเมื่อนำเมล็ดไปล้างในลำธาร และสังเกตเห็นว่าน้ำที่แช่เมล็ดนั้นแข็งตัวกลายเป็นวุ้นใส จึงเริ่มแพร่หลายเป็นของหวานพื้นบ้านมาจนถึงปัจจุบัน

วิธีการทำวุ้น“อ้ายอวี่” ยังคงรักษาแบบดั้งเดิมมาจนถึงทุกวันนี้ โดยจะเก็บผล“อ้ายอวี่” ที่แก่เต็มที่ นำเมล็ดออกมาตากแดดจนแห้งเพื่อเก็บไว้ได้นาน และเมื่อต้องการนำมาใช้จะใส่เมล็ดลงในถุงผ้าบาง ๆ ล้างหรือลงไปนวดขยำในน้ำสะอาดอย่างต่อเนื่อง น้ำที่ได้จะค่อย ๆ แข็งตัวเป็นวุ้นใสโดยไม่ต้องใช้สารเจือปนหรือวัตถุดิบอื่น ๆ เลย กระบวนการนี้อาศัยสารธรรมชาติที่อยู่บนผิวเมล็ดทำปฏิกิริยากับน้ำ ทำให้เกิดเจลเนื้อเบาและนุ่มลื่นเป็นเอกลักษณ์

รูปลักษณ์ของวุ้นที่ได้มีลักษณะคล้ายไข่กบในน้ำ จึงเป็นที่มาของชื่อเรียกในภาษาไต้หวันว่า “ชิงวา ช่าตั้น” (青蛙下蛋) ซึ่งแปลตรงตัวว่า “กบวางไข่” ชื่อที่ฟังดูแปลกแต่กลับติดหูนี้ทำให้คนจดจำได้ง่าย และกลายมาเป็นที่มาของชื่อ “วุ้นกบ” ในภาษาไทยที่ใช้เรียกกันแพร่หลายในเวลาต่อมา

วุ้นกบไม่เพียงมีที่มาที่น่าสนใจเท่านั้น แต่ยังเป็นของหวานที่มีความหมายในเชิงวัฒนธรรม เพราะเป็นหนึ่งในเมนูที่ชาวไต้หวันนิยมรับประทานในช่วงฤดูร้อน ด้วยคุณสมบัติที่สามารถช่วยดับกระหายและให้ความสดชื่นได้ วุ้นกบจึงมักปรากฏอยู่ในความทรงจำของคนไต้หวันทุกคนในฐานะ “รสชาติแห่งฤดูร้อน” ที่มักบริโภคกันภายในครอบครัวหรือตามตลาดกลางคืน ความนิยมนี้ทำให้วุ้นกบกลายเป็นสัญลักษณ์ของเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพประจำท้องถิ่น และยังสะท้อนความเป็นอยู่ของชาวบ้านที่นำภูมิปัญญาชาวบ้านมารังสรรค์ของหวานชนิดนี้

ในแทบทุกพื้นที่ของไต้หวัน วุ้นกบสามารถหาซื้อได้ทั่วไป ตั้งแต่ร้านริมถนน รถเข็นที่ขายน้ำแข็งไส คาเฟ่วัยรุ่นสมัยใหม่ ไปจนถึงร้านเครื่องดื่มชานมแบรนด์ใหญ่ ๆ ที่แข่งขันกันสร้างเมนูใหม่ ๆ เพื่อตอบโจทย์ผู้บริโภค โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อนที่อากาศร้อนอบอ้าว เมนูวุ้นกบจะถูกโปรโมตเป็นพิเศษเพื่อดึงดูดลูกค้าหรือนักท่องเที่ยวที่มาเยือนไต้หวันให้ลองชิมวุ้นกบควบคู่กับเมนูยอดนิยมอื่น ๆ เช่น ชานมไข่มุกหรือถั่วเขียวต้มน้ำตาล

แม้จะเป็นของหวานที่มีราคาย่อมเยาและทำจากวัตถุดิบพื้นบ้าน แต่ภาพลักษณ์ของวุ้นกบกลับไม่เคยถูกลดทอน ตรงกันข้าม วุ้นกบยังคงได้รับการยอมรับว่าเป็นเมนูที่มีเอกลักษณ์และเป็นที่ภาคภูมิใจของชาวไต้หวันในฐานะของหวานที่ผสมผสานทั้งภูมิปัญญา ความเรียบง่าย และคุณค่าทางสุขภาพเข้าไว้ด้วยกัน

คุณค่าทางโภชนาการของวุ้นกบ ก็เป็นอีกเหตุผลสำคัญที่ทำให้วุ้นกบได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่องเสมอมา เนื่องจากวุ้นอ้ายอวี่ทำจากเมล็ดพืชล้วน ๆ โดยไม่ต้องใช้สารเจลาตินหรือวัตถุสังเคราะห์ วุ้นอ้ายอวี่นั้นเกิดจากสารธรรมชาติที่เคลือบอยู่บนผิวเมล็ด เมื่อถูกน้ำ สารดังกล่าวจะละลายออกมาและก่อตัวเป็นเจลใส ส่งผลให้วุ้นที่ได้มีเส้นใยอาหารอยู่ในปริมาณมาก ซึ่งช่วยให้ระบบย่อยอาหารทำงานได้ดีขึ้นและลดปัญหาท้องผูก

นอกจากนี้ยังมีสารเพกติน (Pectin) ซึ่งเป็นใยอาหารชนิดละลายน้ำที่พบได้ตามธรรมชาติ ข้อมูลจาก Taiwan Food Industry Development and Research Institute (2022) ระบุว่าเพกตินมีคุณสมบัติช่วยชะลอการดูดซึมน้ำตาลเข้าสู่กระแสเลือด และช่วยควบคุมระดับคอเลสเตอรอลให้อยู่ในเกณฑ์สมดุล ส่งผลดีต่อสุขภาพหัวใจและหลอดเลือด จึงเหมาะสำหรับผู้ที่ใส่ใจการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดหรือผู้ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวาน

อีกทั้ง วุ้นกบยังมีจุดเด่นคือแคลอรีต่ำ โดยในปริมาณ 100 กรัมนั้นให้พลังงานเพียงราว 30–40 กิโลแคลอรีเท่านั้น ตามข้อมูลจาก Taiwan Agricultural Research Institute (2021) เมื่อรับประทานคู่กับผลไม้สด น้ำผึ้ง หรือชา นอกจากจะเพิ่มรสชาติและความสดชื่นแล้ว ยังช่วยเสริมวิตามินและสารต้านอนุมูลอิสระจากวัตถุดิบอื่น ๆ เข้าไปอีกด้วย ด้วยเหตุนี้ วุ้นกบจึงได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มผู้รักสุขภาพและผู้ที่ต้องการควบคุมน้ำหนัก เพราะสามารถรับประทานได้โดยไม่รู้สึกผิด แตกต่างจากของหวานทั่วไปที่มักมีไขมันและพลังงานสูง

วิธีการรับประทานวุ้นกบ มีตั้งแต่สูตรดั้งเดิมอย่าง น้ำผึ้งมะนาววุ้นกบ ที่ผสมน้ำเชื่อมหรือน้ำผึ้งแท้กับมะนาวสด กลายเป็นเมนูคลาสสิกที่ชาวไต้หวันคุ้นเคยมายาวนาน ไปจนถึงการนำวุ้นกบไปประยุกต์ใส่ในชาผลไม้ เครื่องดื่มเย็น หรือแม้แต่ชานมไข่มุก เพื่อสร้างรสชาติและประสบการณ์ใหม่ ๆ ให้ผู้บริโภค

ในประเทศไทย วุ้นกบเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา สืบเนื่องจากกระแสความนิยมเครื่องดื่มไต้หวัน ไม่ว่าจะเป็นชานมไข่มุกหรือของหวานเย็นต่าง ๆ ร้านเครื่องดื่มสัญชาติไต้หวันหลายแห่งที่มาเปิดสาขาในไทย ต่างนำเมนูวุ้นกบเข้ามาเพื่อเป็นจุดขายของร้าน ลูกค้าชาวไทยจำนวนไม่น้อยให้ความเห็นว่าวุ้นกบมีความคล้ายคลึงกับเฉาก๊วยหรือวุ้นสมุนไพรที่คุ้นเคย แต่มีเนื้อสัมผัสที่เบากว่าและรสชาติเป็นธรรมชาติมากกว่า ความสดชื่นและแคลอรีต่ำยังตอบโจทย์ผู้บริโภครุ่นใหม่ที่ใส่ใจสุขภาพ

ตัวอย่างเมนูยอดนิยมในร้านเครื่องดื่มไต้หวันที่เปิดในไทย ได้แก่

น้ำผึ้งมะนาววุ้นกบ (Signature Menu) รสเปรี้ยวอมหวาน สดชื่นจากมะนาวคั้นสดและน้ำผึ้งแท้ ให้พลังงานเพียง 109 Kcal ราคา 50 บาท เสาวรสวุ้นกบ เมนูที่อุดมด้วยวิตามินซีจากเสาวรสสด หอมสดชื่น ให้พลังงาน 126 Kcal ราคา 60 บาท (สูตรดั้งเดิม ไม่สามารถเลือกความหวานได้) ชานมวุ้นกบ ใช้ใบชาอู่หลงเป็นพื้นฐาน มีรสชาติแบบเบา ๆ สามารถเลือกความหวานได้ตั้งแต่ 0% จนถึง 100% โดยพลังงานจะเพิ่มตามระดับความหวาน เช่น 0% = 119 Kcal, 25% = +30 Kcal, 50% = +58 Kcal, 100% = +116 Kcal และหากเพิ่มไข่มุกจะได้ +223 Kcal ราคาเริ่มต้น 50 บาท เพิ่มไข่มุก +5 บาท

เมื่อพิจารณาทั้งที่มา วิธีการทำ คุณค่าทางโภชนาการ และความนิยมที่แพร่หลายจากไต้หวันมาสู่ไทย วุ้นกบจึงไม่ใช่เพียงของหวานที่กินเพื่อดับร้อนเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของอาหารที่มาจากภูมิปัญญาชาวบ้าน และยังเป็นอีกหนึ่งทางเลือกของผู้บริโภครุ่นใหม่ที่ต้องการความอร่อยควบคู่ไปกับการมีสุขภาพที่ดี ความนิยมของวุ้นกบไม่ได้จำกัดอยู่เพียงในกลุ่มคนรุ่นใหม่เท่านั้น แต่ยังได้รับการยอมรับในวงกว้าง เพราะมีจุดเด่นที่แตกต่างจากขนมหวานประเภทอื่น ทั้งในด้านรสชาติที่สดชื่น แคลอรีต่ำ และการผสมผสานเข้ากับเครื่องดื่มได้หลากหลายรูปแบบ

นอกจากคุณค่าในฐานะของหวานพื้นเมืองของไต้หวันแล้ว วุ้นกบยังสะท้อนให้เห็นถึงเอกลักษณ์ด้านอาหารของไต้หวันที่ผสมผสานระหว่างการรักษารากเหง้ากับการเปิดรับสิ่งใหม่ ๆ ได้อย่างลงตัว ไต้หวันถือเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความโดดเด่นด้านการนำอาหารจากต่างประเทศเข้ามาประยุกต์ใช้ควบคู่กับวัฒนธรรมการกินท้องถิ่น ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือการผสมผสานอาหารญี่ปุ่น เกาหลี และอาหารตะวันตกให้เข้ากับรสนิยมของผู้บริโภคชาวไต้หวัน จนกลายเป็นวัฒนธรรมการกินที่หลากหลายและร่วมสมัย จุดแข็งนี้ทำให้อาหารไต้หวันสามารถรักษาเอกลักษณ์ดั้งเดิมไว้ได้ ขณะเดียวกันก็ไม่หยุดนิ่งในการพัฒนาและปรับตัวให้ทันต่อกระแสของโลก 

เพื่อยกระดับการป้องกันการนำเข้าสินค้าโดยแอบอ้างชื่อและปราบปรามการฉ้อโกง กรมศุลกากรไต้หวันได้พิจารณาจะเริ่มใช้ระบบยืนยันใบสำแดงสินค้าล่วงหน้าอย่างเต็มรูปแบบตั้งแต่เดือนกรกฎาคมปีหน้า (2026) เป็นต้นไป ซึ่งระบบนี้กำหนดให้ผู้ที่ต้องการสั่งซื้อสินค้าหรือรับพัสดุจากต่างประเทศ ก่อนที่พัสดุจะถูกจัดส่งและผ่านพิธีการศุลกากร ผู้รับจะต้องยืนยันตัวตนผ่านแอปพลิเคชัน EZ WAY ล่วงหน้า เพื่อตรวจสอบว่ารายละเอียดข้อมูลและราคาสินค้าที่ตัวแทนออกของหรือ customs broker สำแดงนั้น ตรงกับสินค้าที่สั่งซื้อจริง หากผู้รับไม่ได้ยืนยันข้อมูลในแอปพลิเคชัน พัสดุก็จะไม่สามารถผ่านพิธีการศุลกากรได้

ในอดีต ศุลกากรจะตรวจสอบว่าประชาชนได้ยืนยันการสำแดงสินค้า หลังจากที่พัสดุผ่านพิธีการศุลกากรแล้ว ซึ่งทำให้เกิดปัญหาตามมามากมาย อย่างเช่น ประชาชนรู้ตัวทีหลังว่าข้อมูลส่วนตัวถูกนำไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเพื่อนำเข้าสินค้าควบคุมผิดที่กฎหมาย หรือพัสดุที่ถูกส่งมาเพื่อหลอกลวง ทำให้ทั้งผู้รับและบริษัทตัวแทนออกของต้องถูกลงโทษโดยมิได้กระทำความผิด

เพื่อป้องกันเกิดปัญหาอาชญากรรมและการสำแดงราคาที่ต่ำเกินจริงที่อาจเกิดขึ้นจากการซื้อของออนไลน์ข้ามประเทศ กรมศุลกากรจึงได้ทยอยเริ่มใช้ระบบอนุมัติและยืนยันข้อมูลล่วงหน้า ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2021 เป็นต้นมา โดยกำหนดให้ประชาชนดำเนินการอนุมัติและยืนยันข้อมูลออนไลน์ผ่านแอป EZ WAY ก่อนที่พัสดุจะถึงขั้นตอนสำแดงต่อศุลกากร มิฉะนั้นศุลกากรจะไม่รับเรื่องการแจ้งสำแดงสินค้าจากตัวแทน จุดประสงค์ของระบบนี้คือเพื่อยืนยันว่าพัสดุแต่ละชิ้นมีผู้รับที่แท้จริง

หลังจากที่ศุลกากรไต้หวันเริ่มใช้ระบบอนุมัติและยืนยันข้อมูลล่วงหน้ามาเกือบ 4 ปี ก็พบว่าสัดส่วนของพัสดุที่ผู้รับยืนยันล่วงหน้ามีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั้งปลายเดือนพฤษภาคมปี 2025 เพิ่มขึ้นสูงกว่า 76% เจ้าหน้าที่ระบุว่าสัดส่วนที่เพิ่มขึ้นนี้แสดงให้เห็นว่าบริษัทโลจิสติกส์ระหว่างประเทศและตัวแทนออกของได้ปฏิบัติตามกฎระเบียบที่เข้มงวดโดยได้ปรับปรุงขั้นตอนการดำเนินงานและแจ้งให้ผู้รับดำเนินการอนุมัติล่วงหน้าให้เสร็จสิ้นตั้งแต่ตอนที่พัสดุยังอยู่ในต่างประเทศ

ทางการชี้ว่า บริษัทตัวแทนออกของจะขอให้แพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซรายใหญ่ เช่น Shopee Coupang และ Taobao ทยอยปรับปรุงระเบียบให้สอดคล้องกับระบบอนุมัติและยืนยันล่วงหน้า นั่นหมายความว่า หลังจากที่ลูกค้าสั่งซื้อของจากต่างประเทศแล้ว แพลตฟอร์มจะส่งข้อมูลผ่านบริษัทตัวแทนเพื่อแจ้งให้ผู้รับยืนยันรายละเอียดการสำแดงสินค้าในแอป EZ WAY หลังจากที่แอป EZ WAY ยืนยันว่าข้อมูลตรงกันแล้ว จะส่งผลการยืนยันกลับไปยังแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซ จากนั้นทางแพลตฟอร์มจะแจ้งให้ผู้ขายหรือโกดังสินค้าจัดส่งพัสดุ เพื่อนำส่งมายังไต้หวันต่อไป

ทางการระบุอีกว่า รัฐบาลจะไม่ยอมรับต่อการฉ้อโกงทุกรูปแบบ การทยอยเริ่มใช้มาตรการยืนยันล่วงหน้าเป็นระยะ ช่วยให้จำนวนคดีที่เกี่ยวข้องกับพัสดุที่แอบอ้างชื่อลดลงจริง และเพื่อยกระดับการป้องกันให้เข้มงวดยิ่งขึ้น รัฐบาลหวังว่าจะสามารถแก้ไขกฎระเบียบข้อบังคับที่เกี่ยวข้องกับการสำแดงสินค้าผ่านด่านศุลกากรให้เสร็จสิ้นภายในสิ้นปี 2025 และหลังจากให้เวลาแก่ประชาชนทั่วไปและบริษัทโลจิสติกส์ในการปรับตัวแล้ว จะเริ่มใช้ระบบยืนยันล่วงหน้าสำหรับพัสดุนำเข้าอย่างเต็มรูปแบบ โดยคาดว่าจะมีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 กรกฎาคมปี 2026 ส่วนรายละเอียดที่ชัดเจนรัฐบาลจะประกาศให้ทราบกันอีกครั้งในภายหลัง

การผลักดันระบบนี้แบบเต็มรูปแบบ นอกจากจะช่วยปกป้องข้อมูลส่วนบุคคลของประชาชนแล้ว ยังช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการจัดการพิธีการศุลกากร และคาดว่าอาจลดค่าใช้จ่ายให้กับบริษัทผู้ประกอบการโลจิสติกส์อีกด้วย ก่อนที่จะมีการบังคับใช้ กรมศุลกากรจะรณรงค์และปลูกฝังให้ประชาชนที่ซื้อของออนไลน์ตรวจดูข้อมูลการสำแดงสินค้าในแอป EZ WAY ทุกครั้ง เพื่อให้มั่นใจว่ารายละเอียดสินค้าและมูลค่าตรงกับที่สั่งซื้อจริง และขอให้บริษัทโลจิสติกส์และบริษัทตัวแทนที่ยังไม่ได้ปรับเปลี่ยนขั้นตอนการทำงานให้รีบดำเนินการโดยเร็วที่สุด เพื่อให้การขนส่งสินค้าของประชาชนเป็นไปอย่างราบรื่น

วิธีใช้แอป EZ WAY สำหรับยืนยันพัสดุจากต่างประเทศ

1.ดาวน์โหลดและติดตั้งแอป EZ WAY

2.ค้นหา "EZ WAY 易利委" ใน App Store (iOS) หรือ Google Play (Android)

3.ติดตั้งแอปลงบนมือถือ

4.ลงทะเบียนและผูกบัญชีผู้ใช้งานโดยใช้หมายเลข ARC 

5.กรอกข้อมูลส่วนตัว เช่น ชื่อ-นามสกุล วันเดือนปีเกิด เบอร์โทรศัพท์

6.ตั้งไอดีรหัสผ่านสำหรับเข้าใช้งาน

7.ถ่ายรูปบัตร ARC เพื่อยืนยันข้อมูล

8.ยืนยันรหัส OTP ผ่านทางมือถือ

จากนั้นรอระบบตรวจเช็คข้อมูล

เมื่อมีการสั่งซื้อสินค้าจากต่างประเทศ ตัวแทนออกของ (customs broker) จะส่งข้อมูลพัสดุเข้าระบบ

แอป EZ WAY จะส่งการแจ้งเตือนมาที่มือถือของเรา

จากนั้นเปิดแอปไปที่เมนู "พัสดุที่รอการอนุมัติ"

ตรวจสอบรายละเอียด เช่น ผู้ส่ง รายการสินค้า มูลค่าที่สำแดง หากข้อมูลถูกต้อง กด “ยืนยัน”ถ้าข้อมูลไม่ตรง สามารถกด “ปฏิเสธ” และติดต่อบริษัทขนส่งหรือตัวแทนออกของเพื่อแก้ไข เมื่อยืนยันเรียบร้อยแล้ว ระบบ EZ WAY จะส่งผลการอนุมัติกลับไปยังบริษัทโลจิสติกส์ จากนั้นพัสดุจะเข้าสู่ขั้นตอนของศุลกากรและจัดส่งตามเวลา

สุดท้ายนี้ การยืนยันตัวตนผ่านแอป EZ WAY อาจดูเป็นขั้นตอนที่เพิ่มขึ้น แต่ถ้ามองอีกมุม มันก็คือเกราะป้องกันสิทธิของเรา แล้วคุณผู้ฟังคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้คะ ใครชอบซื้อของออนไลน์จากต่างประเทศบ่อยๆ เคยเจอปัญหาอะไรบ้างมั้ยคะ ก็สามารถส่งเข้ามาแบ่งปันพูดคุยกับเราในรายการได้เลยค่ะ

2. ไก่สามถ้วย三杯雞

ไก่สามถ้วยเป็นอาหารไต้หวัน ชื่อไก่สามถ้วย มาจากการที่อาหารจานนี้มีเครื่องปรุงที่เป็นของเหลว 3 อย่างก็คือ ซีอิ๊ว เหล้าจีน น้ำมันงา รสชาติหวาน ๆ เค็ม ๆ กลมกล่อม ไม่เพียงแต่เป็นเมนูยอดนิยมในครัวเรือนของชาวไต้หวัน หากยังเป็นอาหารที่สร้างความประทับใจแก่บรรดานักท่องเที่ยวต่างชาติ จนกลายเป็นหนึ่งในอาหารจานที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุดเมื่อนึกถึง ‘รสชาติแห่งไต้หวัน’ เสน่ห์ของไก่สามถ้วยยังเป็นแรงบันดาลใจให้เชฟไต้หวันรุ่นใหม่และรุ่นใหญ่ นำมาสร้างสรรค์หรือตีความใหม่จนเกิดเป็นเมนูที่มีรสชาติและรูปแบบหลากหลาย ทั้งยังสะท้อนถึงพลังสร้างสรรค์และการสืบทอดวัฒนธรรมอาหารของไต้หวันอีกด้วย

กรรมวิธีดั้งเดิมของไก่สามถ้วยเริ่มจากการเจียวขิงกับน้ำมันงา จากนั้นใส่ไก่ เหล้าข้าว และซีอิ๊วลงผัดจนรสชาติซึมเข้าเนื้อ แม้แต่ละครอบครัวหรือร้านอาหารจะมีสูตรที่แตกต่างกัน แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนคือเนื้อไก่นุ่มชุ่มซอสหอมเข้ม ไก่สามถ้วยจึงกลายเป็นเมนูคู่ครัวเรือนของชาวไต้หวัน และยังเป็นอาหารที่พบได้ทั่วไปในร้านอาหารไต้หวันในต่างประเทศ

หลายคนอาจบ่นว่าอาหารไต้หวันรสชาติออกจะจืดชืด นั่นอาจเป็นเพราะคุณยังไม่เคยลิ้มลอง ‘ไก่สามถ้วย’ เมนูที่ขึ้นชื่อเรื่องรสเข้มข้นและกลิ่นหอมเฉพาะตัว หากได้ลองชิมสักครั้ง เชื่อว่าจะต้องถูกปากแน่นอน เนื้อไก่นุ่มชุ่มซอส เมื่อรับประทานคู่กับข้าวสวยร้อน ๆ ยิ่งเข้ากันอย่างลงตัว รสเค็มหวานกลมกล่อมพร้อมกลิ่นน้ำมันงาและสมุนไพรที่ซึมอยู่ในทุกคำ ทำให้ไก่สามถ้วยเป็นอาหารที่ทั้งคนไต้หวันและนักท่องเที่ยวต่างชาติหลงรัก และเชื่อได้ว่าคนไทยซึ่งคุ้นเคยกับอาหารรสจัดก็จะถูกใจเมนูนี้ไม่แพ้กัน

ต้นกำเนิด

ต้นกำเนิดของเมนูนี้มีหลายเรื่องเล่า บ้างเชื่อว่าสืบทอดมาจากมณฑลเจียงซีตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิง ว่าชาวบ้านปรุงอาหารจานนี้เพื่อให้เหวินเทียนเสียงได้ลิ้มลองระหว่างถูกจองจำ (เหวินเทียนเสียง 文天祥 เป็นขุนนางและกวีในสมัยราชวงศ์ซ่งใต้ ผู้เป็นที่รู้จักในฐานะวีรบุรุษผู้ซื่อสัตย์และภักดีต่อแผ่นดิน) อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาของ กัวจงหาว（郭忠豪）ผู้ช่วยวิจัยศูนย์การศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยการแพทย์ไทเป ในวิทยานิพนธ์ “ตำนานและรสชาติ: การตามรอยวิวัฒนาการของเมนูไก่สามถ้วยในไต้หวัน” พบว่า เรื่องเล่านี้ยังไม่มีหลักฐานยืนยันแน่ชัด

เขาได้สัมภาษณ์เชฟไต้หวันรุ่นใหญ่หลายคน และสรุปสมมติฐานเกี่ยวกับต้นกำเนิดแบบไต้หวัน เช่น ในอดีตไก่เป็นวัตถุดิบที่หายาก เมื่อพบว่าไก่อาจป่วยก็มักเชือดเพื่อนำมาปรุง โดยใช้ขิง ซีอิ๊ว น้ำมันงา และเหล้าข้าว อีกแนวคิดหนึ่งเชื่อว่าไก่สามถ้วยเกิดจากการดัดแปลงเมนู ‘ไก่น้ำมันงา’ ต่อมาเมนูนี้จึงแพร่หลายไปทั่วไต้หวันพร้อมกับกระแสความนิยมของร้านไก่บ้าน จนกลายเป็นหนึ่งในอาหารขึ้นชื่อของไต้หวัน

ปัจจุบัน ไก่สามถ้วยได้รับการต่อยอดและสร้างสรรค์ในหลายรูปแบบ เช่น ร้าน ‘ซินเย่เสี่ยวจวี้’ (欣葉小聚) ที่ได้รับการแนะนำจากบิบ กูร์มองด์ ได้นำเสนอเมนู ‘ไก่สามถ้วยไร้กระดูก’ เพื่อความสะดวกของลูกค้า โดยเลือกใช้สะโพกไก่ไร้กระดูกหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ ผัดกับซอสที่ทำจากซีอิ๊ว น้ำมันงา และเหล้าข้าว พร้อมปรุงรสด้วยน้ำตาลกรวด น้ำเชื่อมมอลต์ เต้าเจี้ยว และซีอิ๊วข้นสูตรพิเศษ จนได้รสชาติกลมกล่อมและสัมผัสที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น ส่วนร้านเก่าแก่ ‘จีเจียจวง’ (雞家莊) ซึ่งเปิดให้บริการมากว่า 50 ปีและขึ้นชื่อด้านเมนูไก่ ก็มีไก่สามถ้วยเป็นเมนูซิกเนเจอร์ที่ลูกค้าสั่งแทบทุกโต๊ะ

เชฟหงชางไห่洪蒼海 แห่งร้านจีเจียจวง (雞家莊) เล่าว่า สูตรของทางร้านแตกต่างจากที่พบโดยทั่วไปอยู่สองประการ ประการแรกคือความเรียบง่ายของวัตถุดิบ โดยทั่วไปมักผัดพร้อมกระเทียม ขิง พริก และโหระพาเพื่อเพิ่มกลิ่นหอม แต่สูตรของร้านใช้เพียงขิง ไก่บ้านครึ่งตัว และข้าวเหนียวเลือดแบบแท่ง (米血) เพื่อเน้นรสหวานธรรมชาติของเนื้อไก่ ประการที่สองคือการปรุงรสที่ลุ่มลึกยิ่งขึ้น นอกจากซอสสามถ้วยแล้ว ยังเพิ่มน้ำเชื่อมมอลต์ น้ำตาลทราย และผงชูรส น้ำตาลช่วยปรับสมดุลรสเค็ม เพิ่มความกลมกล่อม ขณะที่น้ำเชื่อมมอลต์ทำให้ซอสข้นและเคลือบเนื้อไก่ได้ดียิ่งขึ้น

‘การควบคุมไฟถือเป็นหัวใจสำคัญ’ เชฟหงอธิบาย ‘วิธีทำของเราคือ เจียวขิงด้วยไฟกลาง จากนั้นใส่ไก่และข้าวเหนียวเลือดแบบแท่ง แล้วช้อนน้ำมันส่วนเกินออก ก่อนเติมเครื่องปรุงและน้ำ จากนั้นเคี่ยวให้รสชาติเข้าเนื้อ ขั้นตอนสุดท้ายนี้ต้องอาศัยทั้งฝีมือและประสบการณ์ เพื่อให้ได้ซอสที่ข้นเหนียวและกลิ่นหอมไหม้เป็นเอกลักษณ์’

เสน่ห์ของไก่สามถ้วยยังกลายเป็นแรงบันดาลใจบนเวทีระดับนานาชาติ เมื่อโจนาธาน เหยา (Jonathan Yao) เชฟร้าน Kato ที่ลอสแอนเจลิส เจ้าของรางวัลมิชลิน 1 ดาว ผู้เติบโตมากับรสชาติอาหารไต้หวันจากครอบครัว เขาได้นำเมนูนี้มาดัดแปลงเป็น ‘ไก่สามถ้วยหอยเป๋าฮื้อ’ โดยใช้เป๋าฮื้อแทนไก่เพื่อเพิ่มความหนึบและรสเข้มข้น พร้อมทั้งนำตับเป๋าฮื้อและน้ำมันงามาทำเป็นซอส เขากล่าวว่า ไก่ในไต้หวันมีเนื้อสัมผัสและรสชาติที่หาไม่ได้จากไก่ทั่วไปในอเมริกา เราจึงพยายามหาวัตถุดิบที่ให้ความรู้สึกใกล้เคียงที่สุด

เหอซุ่นข่าย何順凱 เชฟร้าน Taïrroir (態芮) เจ้าของรางวัลมิชลิน 3 ดาว ได้นำไก่สามถ้วยมาตีความใหม่ในหลากหลายรูปแบบ เช่น ปี 2016: “ไก่สามถ้วยแบบซอสเข้ม” ใช้ไก่สายพันธุ์ฝรั่งเศสเลี้ยงในหยุนหลิน ปรุงด้วยสมุนไพรและอบจนหนังกรอบ เสิร์ฟพร้อมไก่ที่สอดไส้เห็ดออรินจิและผักต่าง ๆ

ปี 2017: นำเสนอในรูปแบบพาย Pithiviers แบบฝรั่งเศส ใส่เนื้อไก่ ซอสโหระพา ตับเป็ด กระเทียม และหอมแดงอบ เวอร์ชันล่าสุด: สร้างสรรค์เป็น ไก่สามถ้วยสไตล์เวลลิงตัน ใช้แป้งห่อสอดไส้เห็ดออรินจิ เนื้อไก่บดผสมกระเทียม ขิง ต้นหอมที่ผัดกับน้ำมันงา เสิร์ฟพร้อมซอสที่ให้รสเผ็ดร้อนและกลิ่นไหม้อันเป็นเอกลักษณ์ของไก่สามถ้วย 

photo: guide.michelin.com

เมื่อพูดถึงพนักงานร้านสะดวกซื้อ นอกจากคิดเงินให้ลูกค้าแล้ว สิ่งที่คนทั่วไปมักจะนึกถึงตามมาคืองานที่ต้องทุกอย่าง ตั้งแต่จัดของ เช็คของ ต้มไข่ใบชา บดกาแฟ ถ่ายเอกสาร รับส่งพัสดุ กดไอศกรีม ชงชาไข่มุก อีกทั้งยังต้องคอยรับมือกับปัญหาน้อยใหญ่และคำถามแปลกๆของเหล่าลูกค้าเป็นประจำ 

ชาวไต้หวันจึงมักตั้งฉายาให้พนักงานร้านสะดวกซื้อว่าเป็นเหมือนเจ้าแม่กวนอิมพันมือ แต่งานที่ต้องทำหลายอย่างพร้อมกัน และยังต้องแข่งกับเวลา เพื่อให้บริการลูกค้าที่รีบไปเข้างานในตอนเช้า เห็นได้ว่าเป็นหนึ่งในอาชีพที่เหน็ดเหนื่อยไม่น้อย กลับดึงดูดบัณฑิตจบใหม่ที่เพิ่งเข้าสู่ตลาดแรงงานได้อย่างมากจนน่าประหลาดใจ

แพลตฟอร์ม Interview (面試趣) แพลตฟอร์มที่เปิดให้ผู้ใช้งานแบ่งปันประสบการณ์การสัมภาษณ์งานของตนเอง เพื่อช่วยให้ผู้หางานคนอื่นๆสามารถเตรียมตัวสำหรับการสัมภาษณ์ และดูรีวิวของบริษัทต่าง ๆ ได้ก่อนสมัครงาน เปิดเผยสถิติว่า ในเดือนพฤษภาคม ซึ่งเป็นช่วงก่อนฤดูจบการศึกษา บริษัทยอดนิยมที่ผู้หางานสนใจมากที่สุด อันดับหนึ่งตกเป็นของบริษัท TSMC ยักษ์ใหญ่ด้านเทคโนโลยีของไต้หวัน แต่ที่น่าประหลาดใจคือ ร้านสะดวกซื้อ 7-Eleven กลับขึ้นแท่นเป็นอันดับสอง แซงหน้าบริษัทเทคโนโลยีใหญ่อย่าง ASUS และบริษัทการเงินชั้นนำอย่าง Cathay United Bank ขณะที่ FamilyMart ที่เป็นคู่แข่งร้านสะดวกซื้อก็ติดอันดับห้าเช่นกัน

คนหนุ่มสาวทำงานในร้านสะดวกซื้อเพิ่มขึ้น เพราะมีความยืดหยุ่น (ภาพ CNA)

คุณเฉินผิ่งอวี่ บรรณาธิการแพลตฟอร์ม Interview วิเคราะห์ว่า คนเจน Z ไม่ได้ยึดติดกับเงินเดือนสูงหรือชื่อเสียงขององค์กรอีกต่อไป เนื่องจากพวกเขายังไม่มีทิศทางในอนาคตที่ชัดเจน จึงเลือกที่จะมองหางานพาร์ทไทม์ในร้านสะดวกซื้อที่อยู่ใกล้บ้าน มีชั่วโมงทำงานสั้น และสามารถสลับกะการทำงานได้อย่างยืดหยุ่น ช่วยให้ผู้ที่กำลังมองหาเส้นทางอาชีพในอนาคต ยังคงมีรายได้เข้ากระเป๋าด้วย

นายหงเต๋ออวี๋ (洪德諭) เจ้าหน้าที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของเว็บไซต์จัดหางาน 104 ก็สังเกตเห็นว่า อาชีพพนักงานหน้าร้านเป็นอีกหนึ่งอาชีพที่ได้รับความนิยมจากเด็กจบใหม่มาโดยตลอด ดังนั้นสถิติของแพลตฟอร์ม Interview ในครั้งนี้จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ ทางด้านคุณหลินเฉิงซั่ว (林宸碩) ผู้จัดการทีมสรรหาบุคลากรของ 7-Eleven รู้สึกทั้งประหลาดใจและดีใจเมื่อเห็นข่าวนี้ และกล่าวอย่างภูมิใจว่า พวกเราก็แค่รักษาคุณภาพงานให้ได้มาตรฐานที่สุด

คุณหลินฯเปิดเผยว่า เดิมทีชั่วโมงการทำงานแบบยืดหยุ่น ออกแบบมาเพื่อรองรับการจ้างพนักงานที่เป็นผู้สูงวัยหรือวัยกลางคน แต่ไม่คิดว่าจะตรงกับความต้องการของคนเจน Z ด้วย สืบเนื่องจากไต้หวันกำลังเผชิญภาวะสังคมสูงอายุที่เพิ่มขึ้นและอัตราเด็กเกิดใหม่ลดลงอย่างรุนแรง ในปี 2018 คุณหลัวจื้อเซียน (羅智先) ประธานกลุ่มบริษัท Uni-President ยักษ์ใหญ่วงการอุตสาหกรรมอาหารของไต้หวันที่นำเข้าแฟรนไชส์ร้านสะดวกซื้อ 7-Eleven จึงมีนโยบายให้ร้านสะดวกซื้อ ขยายการว่าจ้างพนักงานวัยกลางคนที่มีอายุตั้งแต่ 45 ปีขึ้นไป 

เพื่อให้พนักงานสูงวัยเริ่มงานได้ง่ายขึ้น ทางบริษัทจึงได้ปรับปรุงคู่มือการฝึกอบรมพนักงานใหม่ นอกจากจะมีการออกแบบหน้าที่งานใหม่ให้เหมาะสมกับกำลังและร่างกายของผู้สูงอายุแล้ว 7-Eleven ยังได้ขยายระยะเวลาการฝึกอบรมจาก 1 เดือนเป็น 2 เดือน และเป็นครั้งแรกที่ได้ยกเลิกข้อกำหนดการทำงานขั้นต่ำ 8 ชั่วโมงต่อกะ โดยให้เริ่มจาก 4 ชั่วโมงก่อน แล้วค่อย ๆ เพิ่มชั่วโมงการทำงานขึ้นเรื่อยๆ และชั่วโมงการทำงานที่ยืดหยุ่นขึ้น ก็มีจุดเริ่มต้นมาจากตรงนี้นี่เอง

ความสำเร็จของ 7-Eleven ในการรับสมัครพนักงานวัยกลางคนและผู้สูงวัยเป็นที่เห็นได้ชัด จากข้อมูล ณ เดือนมิถุนายน ปี 2025 พบว่าร้าน 7-Eleven ว่าจ้างพนักงานวัยกลางคนและผู้สูงวัยมากกว่า 30 % ซึ่งมากกว่าแมคโดนัลด์ที่พยายามจ้างพนักงานสูงวัยมีสัดส่วนเพียง 18% 

ด้วยชั่วโมงการทำงานยืดหยุ่นที่ออกแบบมาสำหรับผู้สูงวัย ประกอบกับลักษณะของธุรกิจร้านสะดวกซื้อที่สมัครเข้าไปทำงานง่าย และมีสาขากระจายทั่วไต้หวัน ทำให้ถึงแม้อุตสาหกรรมอาหารและโรงแรมในไต้หวันจะประสบปัญหาขาดแคลนแรงงานมาอย่างยาวนาน แต่จำนวนใบสมัครงานที่ส่งเข้ามายังร้านสะดวกซื้อ 7-Eleven กลับเพิ่มขึ้นติดต่อกันเป็นปีที่สอง เฉพาะช่วงเดือนพฤษภาคมและมิถุนายนปีนี้ จำนวนใบสมัครก็เพิ่มขึ้นถึง 30% เมื่อเทียบกับปีที่แล้ว

แน่นอนว่าสิ่งนี้ก็เป็นผลจากความพยายามอย่างต่อเนื่องของร้านสะดวกซื้อ 7-Eleven ในการพัฒนาบริการให้สอดรับกับความต้องการในชีวิตประจำวันของผู้บริโภค ควบคู่ไปกับการพัฒนาเครื่องมือที่ช่วยลดภาระงานในร้าน เพื่อให้พนักงานรุ่นใหม่รู้สึกว่างานไม่หนักจนเกินไป และยินดีสมัครเข้ามาทำงาน ยกตัวอย่างเช่น เมื่อต้นปีที่แล้ว 7-Eleven ได้เริ่มนำระบบสั่งของด้วย AI มาใช้อย่างเต็มรูปแบบ โดยใช้การคำนวณของ AI เพื่อคาดการณ์ยอดขายและจำนวนสินค้าที่ต้องสั่งเพิ่มได้อย่างรวดเร็ว ไม่เพียงช่วยประหยัดเวลาของผู้จัดการร้านได้ถึงวันละ 1 ชั่วโมง และลดปัญหาสินค้าขาดสต็อกเท่านั้น แต่ยังช่วยเพิ่มยอดขายของร้านได้อีกด้วย 

ร้านสะดวกซื้อพัฒนาเครื่องมือที่ช่วยลดภาระงานในร้าน (ภาพจาก ผู้ประกอบการ)

หากมองไปยังอุตสาหกรรมค้าปลีกทั่วโลก แนวทางที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในการลดภาระงานของพนักงานก็คือ การติดตั้งเครื่องชำระเงินแบบบริการตนเอง หลังจากที่ 7-Eleven เปิดตัว “X-store” ร้านสะดวกซื้อไร้พนักงานรุ่นแรกในปี 2018 ก็เริ่มทยอยนำเครื่องชำระเงินแบบบริการตนเอง มาติดตั้งในร้านค้าที่มีลูกค้าหนาแน่น จากการสังเกตพบว่า โซนสถานศึกษามีผลตอบรับดีที่สุด เนื่องจากกลุ่มนักเรียนนักศึกษามีแนวโน้มเปิดรับการใช้ระบบไร้เงินสดได้มากกว่า

ไม่เพียงเท่านี้ เมื่อปลายปีที่แล้วร้าน 7-Eleven ทั่วไต้หวันกว่า 7,000 สาขา ยังได้อัปเกรดเครื่องคิดเงินแบบดิจิทัล POS ให้กลายเป็น X POS ที่สามารถใช้คิดเงินได้ทั้งแบบปกติและแบบบริการตนเอง ในช่วงที่มีพนักงานคนเดียว สามารถเปลี่ยนโหมดเครื่องคิดเงินอีกเครื่องให้กลายเป็นเครื่องชำระเงินแบบบริการตนเองและหันหน้าจอไปทางลูกค้า ซึ่งช่วยแบ่งเบาภาระของพนักงานไปได้ระดับหนึ่ง ทั้งนี้คุณหลินเผยว่า ตอนนี้ระบบของไต้หวันรองรับเฉพาะการชำระเงินแบบไร้เงินสด ซึ่งไม่เหมือนประเทศญี่ปุ่นที่มีเครื่องทอนเงินอัตโนมัติ 

หากพนักงานยืนนานจนรู้สึกเหนื่อยล้า ก็สามารถนั่งเก้าอี้ไปด้วย คิดเงินให้ลูกค้าไปด้วยได้ (ภาพจาก ผู้ประกอบการ)

อย่างไรก็ดี หากพนักงานยืนนานจนรู้สึกเหนื่อยล้า ก็สามารถนั่งเก้าอี้ไปด้วย คิดเงินให้ลูกค้าไปด้วยเหมือนร้านสะดวกซื้อในเกาหลีใต้ และหากจำเป็นต้องเข้าห้องน้ำด่วน ก็สามารถวางป้ายที่เขียนว่า “ขอหยุดให้บริการชั่วคราวเพราะเหลือพนักงานคนเดียว” ไว้ที่หน้าเคาน์เตอร์ได้เช่นกัน

ทั้งนี้ ร้านสะดวกซื้อเจ้าอื่น ก็มีการดำเนินมาตรการสร้างสถานที่ทำงานที่เป็นมิตรต่อพนักงานด้วยเช่นกัน  เช่นร้าน FamilyMart  เริ่มให้พนักงานลดเวลาทำงานเหลือแค่ 4 ชั่วโมงต่อวันมาตั้งแต่ 2 ปีก่อนแล้ว และมีการเปลี่ยนมาใช้เครื่องชำระเงินแบบบริการตนเองเช่นกัน นอกจากนี้ FamilyMart ยังเพิ่มอุปกรณ์ช่วยที่เป็นมิตรต่อผู้สูงวัย เช่น แว่นขยาย แผ่นยางกันเมื่อย และเก้าอี้สำหรับนั่งเติมสินค้า 

ร้านสะดวกซื้อในไต้หวัน ต่างพยายามผลักดันสภาพแวดล้อมการทำงานที่เป็นมิตรต่อผู้คนมากขึ้น (ภาพ one-forty)

นอกจากนี้ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ร้านสะดวกซื้อต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น 7-Eleven หรือ  FamilyMart ต่างก็มีความมุ่งมั่นในการผลักดันนโยบายว่าจ้างพนักงานผู้ตั้งถิ่นฐานใหม่และนักศึกษาพาร์ทไทม์ที่เป็นชาวต่างชาติ ตลอดจนการสร้างสภาพแวดล้อมที่เป็นมิตรต่อผู้คนที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น

ความยืดหยุ่นและการปรับกลยุทธ์ในการว่าจ้างพนักงานอย่างต่อเนื่อง ตลอดจนการพยายามสร้างสภาพแวดล้อมในสถานที่ทำงานให้เป็นมิตรต่อทั้งลูกค้าและพนักงาน จึงทำให้ร้านสะดวกซื้อในไต้หวัน ไม่ค่อยเผชิญภาวะขาดแคลนพนักงาน อีกทั้งยังสามารถดึงดูดทั้งคนรุ่นใหม่และผู้สูงวัยให้มาทำงานที่นี่ได้ 

ไม่รู้ว่าทุกคนสังเกตเห็นไหมว่า ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ดูเหมือนว่าพนักงานร้านสะดวกซื้อจะเป็นมิตรกับเรามากยิ่งขึ้น อาจเป็นเพราะเมื่อภาระงานลดลง ผู้คนก็จะมีอัธยาศัยที่ดีขึ้น และมีเวลาในการรักษาปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้ามากยิ่งขึ้น 

แล้วคุณล่ะ มีความคิดเห็นอย่างไรต่อพนักงานร้านสะดวกซื้อ พอฟังมาถึงตรงนี้แล้ว หากคุณเป็นเด็กจบใหม่ อยากลองไปทำงานที่ร้านสะดวกซื้อเพื่อเก็บเงินสัก 2-3 เดือนไหม หรือถ้าใครที่เกษียณแล้ว อยากไปทำงานที่ร้านสะดวกซื้อ เพื่อใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์หรือเปล่า แบ่งปันความคิดเห็นของคุณเข้าสู่รายการได้เลยค่ะ

2. อาหารไทยในไต้หวัน: “打拋豬” และ “泰式奶茶” 

เวลาเดินเข้าร้านอาหารไทยในไทเปหรือเมืองใหญ่ ๆ ของไต้หวัน เมนูที่แทบทุกโต๊ะต้องสั่งคือ “打拋豬” หรือที่คนไทยรู้จักกันว่า “ผัดกะเพราหมูสับ” สิ่งแรกที่ต่างจากบ้านเราคือ กลิ่นหอมของอาหารจานนี้ เพราะที่นี่มักใช้โหระพาแทนกะเพรา เนื่องจากหาซื้อกะเพราของไทยค่อนข้างยาก แต่คนไต้หวันกลับชอบและคุ้นเคยกับรสชาติแบบนี้ บางคนถึงกับบอกว่า “ถ้าไม่ใส่โหระพา ก็ไม่ใช่打拋豬” ไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ช่วงไม่กี่ปีมานี้ กระแสอาหารไทยแท้ ๆ เริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้นในไต้หวัน ร้านอาหารบางแห่งที่เจ้าของเป็นคนไทยได้หาซื้อใบกะเพราจากชาวสวนที่ปลูกโดยเฉพาะเพื่อป้อนให้กับร้านอาหารไทยในไต้หวันตามเมืองต่าง ๆ ทำให้ปัจจุบันมีหลายร้านที่ใช้ ใบกะเพราแท้ ๆ ในการทำผัดกะเพรา จึงเป็นอีกทางเลือกสำหรับลูกค้าที่อยากลิ้มลองรสชาติ “ต้นตำรับไทย” จริง ๆ บางร้านถึงขั้นเขียนบนเมนูว่า ใช้ใบกะเพราแท้จากไทย เพื่อดึงดูดคนที่อยากลองรสชาติใบกะเพราแท้ ๆ

ที่ไต้หวัน เมนูกะเพราะฮิตมาก ๆ ทั้งเมนูกะเพราที่ขายในร้านอาหารและในรูปแบบข้าวกล่อง เป็นอาหารที่กินง่ายและเข้ากับวิถีชีวิตประจำวันของคนที่นี่เนื่องจากคนที่นี่ใช้ชีวิตค่อนข้างเร่งรีบ บางร้านนิยมโปะไข่ดาว1ฟอง กินคู่กับหมูสับผัดกับใบกะเพราเผ็ดเค็มนิด ๆ และข้าวสวยร้อน ๆ รสชาติกลมกล่อมถูกปากทั้งคนไทยและคนไต้หวัน ข้าวผัดกะเพราจึงเป็นเมนูยอดฮิตที่ทั้งคนไต้หวันและชาวต่างชาติมักเลือกทานเวลาพวกเขานึกถึงอาหารไทย สำหรับความเผ็ดนั้น คนไต้หวันก็จะสั่งแบบเผ็ดน้อย ส่วนคนไทยเราก็อาจจะเพิ่มความเผ็ดขึ้นไปเป็นระดับกลาง หรือเผ็ดมากก็ได้ 

ข้อมูลน่ารู้

กะเพรา เขียนอย่างไรกันแน่ ? ระหว่าง กะเพรา หรือ กระเพรา หรือ กะเพา ? ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ นั้นระบุว่าที่ถูกต้องก็คือว่า กะเพรา [-เพรา] ที่เป็นไม้ล้มลุกใช้ปรุงเป็นอาหาร ส่วนคำว่า “กะเพา” จะหมายถึงเครื่องสานชนิดหนึ่ง และคำว่า “กระเพรา” ไม่พบในพจนานุกรมแต่อย่างใด สรุปก็คือ เขียนว่า “กะเพรา“ กะเพรา ชื่อสามัญ Holy basil กะเพราเป็นไม้ล้มลุกที่มีความสูงของต้นประมาณ 30-60 เซนติเมตร โคนต้นออกแข็ง กะเพราแดงจะมีลำต้นสีแดงอมเขียว กะเพราขาวมีลำต้นสีเขียวอมขาว และยอดอ่อนมีขนสีขาว มีใบเป็นใบเดี่ยวสีเขียวรูปรีออกตรงข้ามกัน ปลายใบมนหรือแหลม โคนใบแหลม ขอบใบเป็นจักฟันเลื่อยและเป็นคลื่น แผ่นใบมีขนสีขาว ส่วนดอกกะเพราจะออกเป็นช่อที่ปลายยอด ดอกสีขาวแกมม่วงแดงมีจำนวนมาก กลีบเลี้ยงโคนจะเชื่อมติดกัน ปลายเรียวแหลม ด้านนอกมีขน กลีบดอกแบ่งเป็น 2 ปาก ปากบน 4 แฉก ปากล่าง 1 แฉกและยาวกว่าปากบน มีขนประปราย เกสรตัวผู้มี 4 อัน ส่วนผลเป็นผลแห้ง เล็ก เมื่อแตกออกจะมีเมล็ดสีดำถึงน้ำตาลคล้ายรูปไข่

กะเพราจัดเป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งที่มีสรรพคุณทางยาช่วยรักษาโรคได้หลายชนิด ทั้งตำรับยาไทยและต่างประเทศก็ระบุว่ากะเพราเป็นสมุนไพรที่มีสรรพคุณหลายด้าน อย่างตำราสมุนไพรไทยบ้านเราก็บรรยายสรรพคุณของกะเพราเอาไว้ว่า รสฉุน ร้อน ช่วยขับลม แก้ท้องอืด จุกเสียดแน่นท้อง ปวดท้อง ช่วยในการย่อยอาหาร เป็นต้น และในต่างประเทศก็มีการใช้กะเพราในการรักษาโรคกันอย่างกว้างขวางยิ่งกว่าบ้านเราเสียอีก โดยเฉพาะประเทศอินเดีย เขาถือว่ากะเพราเป็นยารักษาโรคได้ทุกโรค และยังจัดเป็นราชินีแห่งสมุนไพร (The Queen of herbs) หรือเป็นยาอายุวัฒนะ (The Elixir of life) เลยก็ว่าได้

ถ้าอาหารไทยที่คนไต้หวันส่วนใหญ่นึกถึงคือกะเพรา เครื่องดื่มที่มาคู่กันก็คงหนีไม่พ้นชาไทย ชาไทยมีเอกลักษณ์ตรงตัวชาเมื่อชงผสมกับนมข้นแล้วจะมีสีส้มสด พอเทใส่แก้วก็ทำให้ผู้คนเห็นแล้วรู้สึกสะดุดตา รสชาติหวานมันแบบเข้มข้นที่บางคนบอกว่าอาจจะหวานไปหน่อย จนเดี๋ยวนี้แทบทุกร้านไม่ว่าจะในเมืองไทยหรือที่ไต้หวันก็ตามจะมีให้เลือกความหวานตามใจชอบ  ในไต้หวันเมื่อก่อนหากอยากกินชาไทยแบบนี้ ก็จะต้องไปหาทานตามร้านอาหารไทย แต่ทุกวันนี้ไม่ต้องไปร้านอาหารไทยก็สามารถหาชาไทยดื่มได้ง่าย ๆ ไม่ว่าจะเป็นแบบกล่องที่ขายตามร้านสะดวกซื้อ หรือ ตามร้านชาเขย่ามือ หลายแบรนด์ดังเริ่มใส่เมนู 泰式奶茶 ลงไปในเมนูของร้าน อีกทั้งลูกค้าก็มักสั่งเมนูชาไทยกันเป็นประจำ บางร้านเอามาใส่ไข่มุก ทำเป็น ‘ชาไทยไข่มุก’ หรือไม่ก็ปรับสูตรให้หวานน้อยลงเพื่อเอาใจคนรุ่นใหม่ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ให้ชาไทยค่อย ๆ กลายเป็นเครื่องดื่มที่คุ้นเคยสำหรับคนไต้หวัน

ที่น่าสนใจกว่านั้นคือ ชาไทยไม่ได้หยุดอยู่แค่ในร้านอาหารหรือร้านชาเขย่ามือ แต่ยังถูกยกระดับขึ้นไปอยู่บนเครื่องบินด้วย แบรนด์ชาตรามือจากไทยได้ร่วมมือกับสายการบิน China Airlines (華航) เพื่อนำชาไทยไปเสิร์ฟให้ผู้โดยสารในเที่ยวบินที่เดินทางจากไทยมายังไทเปและเกาสง ใครจะคิดว่าเครื่องดื่มที่เราเคยสั่งกินในร้านข้าวแกงข้างทางหรือร้านก๋วยเตี๋ยวในเมืองไทย จะกลายมาเป็นเมนูที่เสิร์ฟบนฟ้าความสูงสามหมื่นฟุต ผู้โดยสารที่ได้ลองชาไทยบนเครื่อง ต่างก็รู้สึกประทับใจกับรสชาติที่หอมหวานเข้มข้นของชาไทย และหลายคนบอกว่านี่คือประสบการณ์ที่ทำให้การเดินทางบนเครื่องชองพวกเขาพิเศษมากขึ้น การร่วมมือกันในครั้งนี้ทำให้หลายคนมองภาพชาไทยต่างออกไปจากเดิม ชาไทยจึงไม่ใช่เพียงชาที่ขายตามร้านเครื่องดื่มหรือร้านอาหารทั่วไป แต่ยังเป็นชาที่สื่อถึงประเทศไทย และความเป็นไทยได้อย่างดีเยี่ยม ไม่ว่าจะเป็นกลิ่นที่หอมเฉพาะตัว รสชาติของชาและความหวานของนมที่ผสมกัน รวมทั้งสีสันสดใสที่ทำให้ชาไทยเป็นหลงรักของใครหลาย ๆ คน

ประวัติของชาไทย

ชาไทยมีประวัติความเป็นมาที่ยาวนานและน่าสนใจ โดยเริ่มต้นในช่วงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ประมาณปี พ.ศ. 2443 เมื่อชาวจีนอพยพเข้ามาตั้งรกรากในประเทศไทยและนำวัฒนธรรมการดื่มชาเข้ามาด้วยในช่วงแรก ชาที่ดื่มในประเทศไทยเป็นชาจีนแบบดั้งเดิม แต่ด้วยรสชาติที่ขมและเข้มข้น จึงมีการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับรสนิยมของคนไทยมากขึ้น โดยการเพิ่มนมและน้ำตาลเพื่อให้มีรสชาติหวานและนุ่มนวลขึ้น จนกลายเป็นชาไทยที่เรารู้จักในปัจจุบัน ชาไทยได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วและแพร่หลายไปทั่วประเทศ จนกลายเป็นเครื่องดื่มประจำชาติ และในปัจจุบัน ชาไทยได้รับความนิยมไปทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และในร้านชาและกาแฟทั่วโลก

ในปัจจุบัน ชาไทยไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในร้านอาหารหรือคาเฟ่ไทยเท่านั้น แต่ยังถูกนำมาปรับเปลี่ยนให้เข้ากับเมนูเครื่องดื่มสมัยใหม่ ทั้งในรูปแบบของชาไทยลาเต้ ชาไทยสมูทตี้ หรือแม้กระทั่งเครื่องดื่ม Ready-to-Drink ที่ทำให้คนรุ่นใหม่สามารถเข้าถึงรสชาติแบบดั้งเดิมได้อย่างง่ายดาย นวัตกรรมในวงการเครื่องดื่มได้ช่วยขยายขอบเขตของชาไทยให้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความคิดสร้างสรรค์และการผสมผสานรสชาติที่ลงตัว

ชื่อเรียกของชาไทยที่แตกต่างกัน

ชาไทยมีชื่อเรียกที่หลากหลาย ขึ้นอยู่กับวิธีการชง ส่วนผสม และอุณหภูมิของเครื่องดื่ม

• ชาร้อน/ชาเย็น: ชาร้อนคือชาไทยที่เสิร์ฟในอุณหภูมิร้อน เหมาะสำหรับดื่มในวันที่อากาศเย็นหรือต้องการความอบอุ่น ส่วนชาเย็นคือชาไทยที่เสิร์ฟพร้อมน้ำแข็ง เป็นที่นิยมในวันที่อากาศร้อนหรือต้องการความสดชื่น

• ชาดำเย็น: เป็นชาที่ชงจากใบชาดำ ไม่ใส่นมหรือครีม มักเสิร์ฟพร้อมน้ำแข็ง และปรุงรสด้วยน้ำตาล เหมาะสำหรับผู้ที่ชอบรสชาติเข้มข้นและไม่ต้องการแคลอรีจากนม

• ชานม: เป็นชาไทยที่เพิ่มนมหรือครีมลงไป ทำให้มีรสชาติที่นุ่มนวลและหวานมากขึ้น เป็นที่นิยมมากที่สุดในบรรดาชาไทยทั้งหมด โดยมักมาพร้อมท็อปปิ้งอย่างไข่มุก

ประโยชน์ของชาไทย

ชาไทยไม่เพียงแต่มีรสชาติอร่อย แต่ยังมีประโยชน์ต่อสุขภาพมากมาย ดังนี้

• มีสารต้านอนุมูลอิสระ

ชาอุดมไปด้วยสารต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งช่วยป้องกันเซลล์ในร่างกายจากความเสียหาย และอาจช่วยลดความเสี่ยงของโรคเรื้อรังบางชนิด

• เพิ่มเอเนอร์จี้และความตื่นตัว

คาเฟอีนในชาช่วยกระตุ้นระบบประสาท ทำให้รู้สึกตื่นตัวและมีสมาธิมากขึ้น

• ส่งเสริมระบบประสาท

สารแทนนินในชาอาจช่วยกระตุ้นการทำงานของระบบประสาท ช่วยให้ตื่นตัวและรู้สึกมีพลังมากขึ้น

• ช่วยเรื่องระบบย่อยอาหาร

ชาอาจช่วยกระตุ้นการย่อยอาหารและบรรเทาอาการท้องอืด ท้องเฟ้อได้ (ในกรณีที่เป็นชาแบบไม่ใส่นม)

photo: https://spot.line.me/article/SPOT-b8466d67-ff45-4e8f-b5be-4a60ad3623a2

https://goodeat.tw/food/thaijatt/

https://travel.ettoday.net/article/2275078.htm

https://supertaste.tvbs.com.tw/food/337264

ช่วงนี้เวลาทิ้งขยะในไทเป สังเกตเห็นไหมว่าถุงขยะในมือเพื่อนบ้านบางคนอาจไม่เหมือนเดิมแล้ว นอกจากนิวไทเปที่เพิ่งเปิดตัวถุงขยะรักษ์โลกแบบใหม่ที่ใช้งานได้ 2-in-1 หรือ 2 ฟังก์ชันชื่อว่า "NEW BAG!" กลายเป็นที่พูดถึงในวงกว้างแล้ว แต่ปัญหาการจำแนกระหว่างถุงขยะเก่ากับใหม่ของกรุงไทเปก็ได้กลายเป็นประเด็นถกเถียงด้วยเช่นกัน

ทำไมสองเมืองใหญ่อย่างกรุงไทเปและนครนิวไทเปถึงต้องใช้ระบบเก็บค่าธรรมเนียมถุงขยะเฉพาะ? แล้วสิ่งของเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันเหล่านี้ จะเชื่อมโยงกับจิตสำนึกด้านสิ่งแวดล้อมและพฤติกรรมการใช้ชีวิตของประชาชนได้อย่างไร? มาหาคำตอบไปพร้อมกันเลย

ข้อมูลจากเว็บไซต์ DailyView ระบุว่าถุงขยะรักษ์โลกแบบสองฟังก์ชัน NEW BAG! ที่นครนิวไทเปเพิ่งเปิดตัวไปไม่นาน ไม่ได้มีแค่รูปลักษณ์ภายนอกที่เปลี่ยนไปซึ่งดูทันสมัยกว่าเพียงเท่านั้น แต่ยังแฝงไปด้วยแนวคิดใหม่ๆ ด้านสิ่งแวดล้อมผสมผสานความสวยงามด้วย กองอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม นครนิวไทเปเปิดเผยว่า ถุงรุ่นใหม่นี้เริ่มวางจำหน่ายตามร้านค้าต่างๆ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2025 เป็นต้นมา โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มความสวยงามและเพิ่มความทนทาน รวมถึงกระตุ้นให้ประชาชนนำกลับถุงมาใช้ซ้ำ และร่วมกันลดการใช้พลาสติกในชีวิตประจำวัน

"NEW BAG!" ถุงขยะแบบใหม่ของนิวไทเปนี้ มีที่มาจากการประกวดออกแบบถุงรักษ์โลกแบบสองฟังก์ชันที่จัดขึ้นโดยกองอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม นครนิวไทเปเมื่อเดือนสิงหาคม ปี 2024  โดยผลงานที่ชื่อ "NEW BAG!" ของเฉินเจิ้นหมิง (陳振銘) นักดีไซเนอร์ ได้รับเลือกด้วยดีไซน์ที่เรียบง่าย ใช้รูปทรงเรขาคณิต และเล่นกับแสงเงาเพื่อสร้างมิติทางสายตา ทำให้ถุงดูมีลูกเล่นสวยงามแม้จะมีรอยยับ

คุณเฉินเจิ้นหมิง กล่าวว่า เขาหวังว่าดีไซน์นี้จะทำให้ผู้คน รู้สึกเสียดายที่จะทิ้งมัน ซึ่งจะช่วยให้ผู้คนตระหนักถึงคุณค่าของสิ่งแวดล้อมได้อย่างแท้จริง ถุงแบบใหม่นี้พิมพ์ด้วยโทนสีเทา และเปลี่ยนสัญลักษณ์ประจำถุงขยะจากแผนที่นิวไทเปเป็นรูปเศียรราชินี (女王頭) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เด่นของพื้นที่ เพื่อเพิ่มเอกลักษณ์เฉพาะตัว

ยิ่งไปกว่านั้นคือ ถุงนี้ผลิตจากพลาสติกรีไซเคิลในประเทศกว่า 50% และได้รับการรับรองฉลากเขียว ซึ่งหมายความว่าเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมจากกระทรวงสิ่งแวดล้อมอีกด้วย นอกจากนี้ บนถุงยังมี QR Code สำหรับเว็บไซต์รถเก็บขยะนิวไทเป เพื่อให้ประชาชนสามารถตรวจสอบข้อมูลการเก็บขยะได้ง่ายขึ้น

สำหรับดีไซน์ใหม่นี้ ประชาชนมีเสียงตอบรับที่แตกต่างกันออกไป ชาวเน็ตหลายคนชื่นชมดีไซน์ที่ดูโดดเด่น โดยกล่าวว่า "ในที่สุดก็เปลี่ยนจากสีชมพูสักที" บ้างก็บอกว่า "ราคา 5 เหรียญเท่าเดิม แต่ดูมีรสนิยมขึ้นเยอะ ไล่ตามรถขยะก็ต้องตามเทรนด์ไปด้วย" หรือบางคนบอกว่า "ไม่เหมือนถุงขยะเลย อยากซื้อมาใช้แล้ว"

อย่างไรก็ตาม ยังมีประชาชนบางส่วนที่แสดงความคิดเห็นว่า "สีชมพูดูออกง่ายกว่าว่าเป็นถุงขยะ ถ้าเปลี่ยนเป็นสีขาวจะมีคนเอาถุงขยะธรรมดามาแอบทิ้งแน่ๆ" หรือ "สวยแล้วไง สุดท้ายก็ต้องทิ้งอยู่ดี" และ "ยังคงชินกับถุงขยะแบบเดิมมากกว่า" ซึ่งแสดงให้เห็นว่าความคุ้นชินและประโยชน์ใช้สอยยังคงเป็นสิ่งที่สำคัญ ทั้งนี้ กองอนุกรักษ์สิ่งแวดล้อมนิวไทเปก็ได้เน้นย้ำว่า ถุงขยะสีชมพูรุ่นเก่าที่ประชาชนมีอยู่ ยังคงสามารถใช้ทิ้งขยะได้ตามปกติ โดยไม่มีผลกระทบใดๆ 

หลายคนอาจสงสัยว่า ทำไมมีแค่กรุงไทเปและนครนิวไทเปที่ประชาชนต้องซื้อถุงขยะเพื่อทิ้งขยะโดยเฉพาะ ในขณะที่เมืองอื่นๆ ไม่ต้อง จริงๆ แล้วเป็นผลมาจาก 垃圾費隨袋徵收 ระบบเก็บค่าขยะตามปริมาณ ซึ่งอยู่บนพื้นฐานของหลักการ "ผู้ก่อมลพิษเป็นผู้จ่าย" และ "ผู้ใช้ต้องจ่าย" ซึ่งเป้าหมายก็คือการใช้ราคาของถุงขยะเป็นกลไกให้ผู้ที่สร้างขยะต้องจ่ายค่าใช้จ่ายในการจัดการขยะ และเพื่อกระตุ้นให้ประชาชนลดปริมาณขยะตั้งแต่ต้นทางและคัดแยกขยะให้ถูกต้อง

กรุงไทเปได้เริ่มดำเนินนโยบายนี้มาตั้งแต่ปี 2000 และประสบความสำเร็จอย่างงดงาม จากสถิติของกองอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม กรุงไทเป ระบุว่า หลังจากเริ่มใช้ระบบเก็บค่าขยะตามปริมาณ ปริมาณขยะเฉลี่ยต่อวันลดลงอย่างมาก จาก 2,970 ตัน ในปี 2000 ลดลงเหลือประมาณ 980 ตัน ในปัจจุบัน ซึ่งเท่ากับริมาณขยะลดลงถึง 60% ถือว่ามีประสิทธิภาพมากๆ

ด้านกองอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม นิวไทเปก็ระบุว่า นโยบายการเก็บค่าขยะตามปริมาณนี้ ให้ผลลัพธ์ที่น่าประทับใจ นอกจากค่าธรรมเนียมการจัดการขยะเฉลี่ยต่อครัวเรือนลดลง จากประมาณ 1,300 เหรียญไต้หวันต่อปี เหลือเพียงประมาณ 390 เหรียญไต้หวันต่อปี ซึ่งช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายให้กับประชาชนได้ ในขณะที่ปริมาณขยะของเมืองก็ลดลง จากประมาณ 2,500 ตัน เหลือประมาณ 1,800 ตัน แถมอัตราการรีไซเคิลก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด จาก 30.14% เป็น 63.1% แสดงให้เห็นถึงผลลัพธ์ในการลดขยะอย่างเห็นได้ชัด

เพื่อส่งเสริมนโยบายลดพลาสติกให้มีความลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น นิวไทเปเป็นผู้นำในการเปิดตัว ถุงรักษ์โลกแบบสองฟังก์ชัน ตั้งแต่ปลายปี 2013 จนถึงปัจจุบันสามารถลดการใช้ถุงพลาสติกไปได้มากกว่า 230 ล้านใบ ซึ่งเท่ากับการประหยัดวัตถุดิบพลาสติก 2,819 ตัน และลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 6,231 ตันเลยทีเดียว 

เนื่องจากกรุงไทเปและนครนิวไทเปใกล้กันมาก และประชาชนก็เดินทางไปมาหาสู่กันเป็นประจำ ผู้ว่าการของทั้งสองเมืองจึงได้มีการหารือกัน และตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2019 เป็นต้นมา อัตราค่าธรรมเนียมถุงขยะของนิวไทเปจึงถูกปรับลดลงเหลือ 0.36 เหรียญต่อลูกบาศก์เซนติเมตร ซึ่งเท่ากันกับของกรุงไทเป และที่สำคัญกว่านั้นคือ ได้มีการอนุญาตให้ใช้ถุงขยะเฉพาะของทั้งสองเมืองร่วมกันได้ ซึ่งหมายความว่า ไม่ว่าคุณจะซื้อถุงขยะโดยเฉพาะหรือถุงรักษ์โลกแบบสองฟังก์ชัน จะเป็นถุงสีชมพูหรือสีเทารุ่นใหม่ของนิวไทเป  ตราบใดที่ถุงนั้นมีสติกเกอร์ป้องกันการปลอมแปลง ก็จะสามารถนำไปใช้ทิ้งขยะได้

2. เทศกาลไหว้พระจันทร์และขนมไหว้พระจันทร์

เทศกาลไหว้พระจันทร์ หรือ (中秋節)เป็นหนึ่งในเทศกาลสำคัญของวัฒนธรรมจีน ซึ่งตรงกับวันที่ 15 เดือน 8 ตามปฏิทินจันทรคติจีน ตลอดช่วงเทศกาลนี้ ชาวจีนไม่เพียงแต่ในแผ่นดินใหญ่เท่านั้น หากรวมถึงชาวจีนโพ้นทะเลที่อาศัยอยู่ในประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก รวมถึงชาวไต้หวัน ต่างก็ร่วมเฉลิมฉลองเทศกาลนี้ด้วยการ กินขนมไหว้พระจันทร์ (月餅) ถือเป็นธรรมเนียมที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน

การกินขนมไหว้พระจันทร์ไม่ได้เป็นเพียงการรับประทานของหวานเพื่อความอร่อย หากแต่ยังเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่มีความหมายลึกซึ้งและสืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน รูปทรงกลมของขนมไหว้พระจันทร์ถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์ของความสมบูรณ์ ความกลมเกลียว และการอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาของสมาชิกในครอบครัว เมื่อสมาชิกในครอบครัวแบ่งขนมไหว้พระจันทร์ร่วมกัน ความหมายที่สื่อออกมาคือการแบ่งปันความสุขและความรักซึ่งกันและกัน 

ที่มาของเทศกาลไหว้พระจันทร์และความหมายของการกินขนมไหว้พระจันทร์

เทศกาลไหว้พระจันทร์มีที่มาจากความเชื่อและประเพณีที่เกี่ยวข้องกับดวงจันทร์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ ความบริบูรณ์ และความกลมเกลียวของครอบครัว เรื่องเล่าที่เป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย คือ ตำนานฉางเอ๋อเหินสู่ดวงจันทร์ ซึ่งเล่าว่า “ฉางเอ๋อ” ภรรยาของวีรบุรุษโฮ่วอี้ ได้ดื่มยาอายุวัฒนะจนกลายเป็นอมตะและลอยขึ้นไปอยู่บนดวงจันทร์เพียงลำพัง ตำนานนี้ทำให้ผู้คนเชื่อมโยงเทศกาลไหว้พระจันทร์กับการระลึกถึงคนรักและความคิดถึงที่มีต่อครอบครัว

ในประวัติศาสตร์ ยังมีบันทึกว่าขนมไหว้พระจันทร์ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของการสื่อสารและการรวมพลังของชาวจีนในช่วงราชวงศ์หยวน กล่าวกันว่ามีการซ่อนข้อความลับไว้ในขนมเพื่อปลุกระดมผู้คนให้ลุกขึ้นต่อสู้กับผู้ปกครองจากชนชาติอื่น แม้จะเป็นเพียงเรื่องเล่าที่สืบต่อกันมา แต่ก็สะท้อนให้เห็นว่าขนมไหว้พระจันทร์ไม่ได้เป็นเพียงขนมธรรมดา แต่ยังมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ทางประวัติศาสตร์และการเมืองด้วย

การกินขนมไหว้พระจันทร์จึงเป็นทั้งการเฉลิมฉลอง การบูชาดวงจันทร์ และการสร้างความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นในครอบครัว ขนมมีลักษณะกลมซึ่งแทนความสมบูรณ์และความกลมเกลียว สมาชิกในครอบครัวเมื่อแบ่งปันขนมไหว้พระจันทร์ร่วมกัน ก็เปรียบเสมือนการแบ่งปันความสุขและความสมานฉันท์

ประเภทขนมไหว้พระจันทร์

1.ขนมไหว้พระจันทร์สไตล์ซูโจว
มีต้นกำเนิดที่เมืองซูโจว มณฑลเจียงซู เนื้อแป้งจะเป็นแผ่นบาง ซ้อนเป็นชั้นๆ กรอบร่วน มีทั้งไส้หวานและเค็ม ไส้หวานจะค่อนข้างหวานกว่าท้องถิ่นอื่นๆ ไส้หวานที่นิยม เช่น ถั่วกวน โหงวยิ้ง ไส้ดอกไม้ ส่วนไส้เค็มนิยมเป็นไส้หมู ปรุงรสด้วยเกลือและพริกไทย

2.ขนมไหว้พระจันทร์สไตล์กวางตุ้ง
เป็นขนมไหว้พระจันทร์แบบที่เราเห็นกันทั่วไปและเป็นที่นิยมที่สุด คือเป็นก้อนกลม แป้งบางเนื้อหนึบ ไส้แน่น มีลวดลายสวยงาม มีหลายไส้ทั้งหวานและคาว ไส้ที่เป็นที่นิยมคือเม็ดบัว ถั่วแดง พุทรา โหงวยิ้ง (ธัญพืช 5 ชนิด) ไข่เค็ม ปัจจุบันก็มีไส้ใหม่ๆ มากขึ้น เช่น คัสตาร์ด ช็อกโกแลต ไอศกรีม

3.ขนมไหว้พระจันทร์สไตล์ไต้หวัน
ขนมไหว้พระจันทร์ในไต้หวันมีความหลากหลาย โดยที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ได้แก่ ขนมเปี๊ยะไส้ไข่เค็ม (蛋黃酥), ขนมเปี๊ยะไส้ถั่วเขียว (綠豆椪), ขนมเปี๊ยะไส้เผือก (芋頭酥) และ ขนมพายสับปะรด (鳳梨酥)

สิ่งที่นิยมทานในช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์ในไต้หวัน

แม้ขนมไหว้พระจันทร์จะเป็นสัญลักษณ์ของเทศกาลนี้ แต่คนไต้หวันยังนิยมรับประทานย่างอื่นในช่วงนี้ด้วย

1.ส้มโอ (柚子) ถือเป็นผลไม้ที่ขาดไม่ได้ในเทศกาลไหว้พระจันทร์ของชาวไต้หวัน นอกจากจะเป็นผลไม้ตามฤดูกาลที่ออกผลตรงกับช่วงเดือนแปดตามปฏิทินจันทรคติแล้ว ยังมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ที่สำคัญ เนื่องจากคำว่า “柚” (yòu) ออกเสียงคล้ายกับคำว่า “有” (yǒu) ที่แปลว่า “มี” หรือ “ความมั่งคั่ง” จึงถูกมองว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความเป็นสิริมงคล ความสมบูรณ์ และการมีพร้อมในทุกด้าน

2.บาร์บีคิว (烤肉) – สิ่งที่แตกต่างและโดดเด่นของไต้หวันคือการจัดปาร์ตี้บาร์บีคิวในช่วงเทศกาล ช่วงปลายทศวรรษ 1980 บริษัทถ่านและซอสปรุงรสเคยทำโฆษณาเชื่อมโยงการกินบาร์บีคิวกับเทศกาลไหว้พระจันทร์ ทำให้ค่านิยมนี้แพร่หลายอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันการรวมญาติหรือสังสรรค์กับเพื่อนฝูงพร้อมการปิ้งย่างกลายเป็นกิจกรรมหลักของเทศกาลในไต้หวัน ไม่แพ้การกินขนมไหว้พระจันทร์เลยทีเดียว

ในขณะที่ประเทศไทยมีฟุตบอลเป็นศูนย์รวมใจของคนไทย ไต้หวันกลับมี “เบสบอล” ครองตำแหน่งกีฬาที่ได้รับความนิยมสูงสุด ถึงขั้นถูกยกให้เป็น “กีฬาแห่งชาติ” ทุกครั้งที่มีการแข่งขัน ไม่ว่าจะเป็นเกมระดับลีกอาชีพหรือการแข่งขันของทีมชาติ สนามเบสบอลหรือหน้าจอทีวี จะเต็มไปด้วยผู้ชมที่พร้อมใจกันส่งเสียงเชียร์อย่างสุดพลัง ทุกครั้งที่มีการแข่งขัน เบสบอลจะกลายเป็นหัวข้อพูดคุยที่อยู่ในทุกวงสนทนา หากจะกล่าวว่า นี่คือกีฬาที่หลอมรวมจิตใจของชาวไต้หวัน ก็คงเป็นเรื่องที่ไม่เกินจริง 

ก่อนหน้านี้มีชาวเน็ตตั้งกระทู้ถามใน PTT เว็บบอร์ดไต้หวันว่า “ทำไมคนไต้หวันถึงชอบดูเบสบอล?” หลังจากโพสต์ถูกเผยแพร่ออกไป บรรดาแฟนเบสบอลต่างก็เข้ามาแสดงความคิดเห็นกันมากมาย เช่น เบสบอลมันสนุกจริง ๆ มันไม่ใช่แค่การขว้างลูกอย่างเดียว มีชาวเน็ตบางคนวิเคราะห์ว่า เบสบอลเป็นกีฬาที่มีไม่กี่ชนิดที่ไต้หวันสามารถแข่งขันกับนานาชาติได้ และแทบจะเป็นกีฬาชนิดเดียวที่ไต้หวันสามารถแข่งขันกับมหาอำนาจต่างชาติได้ บางคนถึงขั้นคอมเมนต์ว่า เป็นกีฬาที่แบกศักดิ์ศรีของชาวไต้หวันนับสิบล้านคนไว้ จะไม่ให้ดูได้ยังไง?

เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ปี 2024 ทีมเบสบอลไต้หวันคว้าแชมป์ในศึกเบสบอลโลก 12 ทีมสุดท้าย (WBSC Premier 12) โดยสามารถเอาชนะญี่ปุ่นด้วยคะแนน 4 ต่อ 0 นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่ทีมไต้หวันคว้าแชมป์จาก 1 ใน 3 รายการแข่งขันเบสบอลระดับโลก (ภาพ CNA)

ในบรรดาประเทศและภูมิภาคที่มีประชากรเชื้อสายจีนอาศัยอยู่เป็นกลุ่มหลัก คงต้องบอกว่าชาวไต้หวันมีความคลั่งไคล้ในกีฬาเบสบอลมากที่สุด ศาสตราจารย์หลิวชังเต๋อ (劉昌德) จากภาควิชานิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยแห่งชาติเจิ้งจื้อ (NCCU) เคยให้สัมภาษณ์กับ BBC ภาษาจีนว่า เบสบอลถูกยกให้เป็นกีฬาประจำชาติไต้หวัน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 หากลองย้อนรอยประวัติศาสตร์เบสบอลไต้หวัน จะพบว่าเบสบอลไม่เพียงสะท้อนการเปลี่ยนแปลงของสังคมไต้หวัน ซึ่งมีนัยทางการเมืองที่สำคัญอย่างยิ่ง แต่ยังรวมถึงการสร้างอัตลักษณ์ความเป็นรัฐภายใน และเป็นสัญลักษณ์ใหม่ในการรับรู้อัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ของชาวไต้หวันด้วย

เบสบอลเป็นกีฬาที่มีต้นกำเนิดมาจากสหรัฐอเมริกา และแพร่เข้ามายังญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 1870 กีฬาชนิดนี้ซึ่งต้องอาศัยทั้งความอดทนและความรอบคอบ และมีกฎกติกาที่ซับซ้อน ได้รับการยอมรับจากชาวญี่ปุ่นอย่างรวดเร็ว ต่อมาในปี 1895 ไต้หวันกลายเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น และเบสบอลก็ถูกนำเข้ามายังไต้หวันพร้อมกับชาวอาณานิคม 

ศาสตราจารย์หลิวชังเต๋อ เผยว่า ในช่วงแรกๆ ที่ญี่ปุ่นปกครองไต้หวัน เบสบอลเป็นกีฬาที่สงวนไว้สำหรับชาวญี่ปุ่นเท่านั้น จนกระทั่งหลังปี 1920 จึงเริ่มปรากฏ นักกีฬาที่เป็นชาวไต้หวันในพื้นที่ ในสายตาของผู้ล่าอาณานิคม เบสบอลถูกมองว่าเป็นเครื่องมือในการสร้างอัตลักษณ์ประจำชาติ วารสารกีฬาของญี่ปุ่นในขณะนั้น ยกย่องกีฬาชนิดนี้ว่าเป็นหนทางหนึ่งในการปลูกฝังจิตวิญญาณของญี่ปุ่น เพื่อให้ชาวไต้หวันสามารถเล่นกีฬาใต้ดวงอาทิตย์และบนผืนดินเดียวกันกับชาวญี่ปุ่น

กีฬาเบสบอล สะท้อนประวัติศาสตร์ความซับซ้อนของอัตลักษณ์ชาติพันธุ์ในไต้หวันตลอดร้อยปีที่ผ่านมา ศาสตราจารย์หลิวชังเต๋อกล่าวว่า เบสบอลเป็น สัญลักษณ์ของการที่ชาวไต้หวันเรียนรู้ความทันสมัย และยอมรับแนวคิดและวิถีชีวิตของผู้ปกครองญี่ปุ่นในช่วงที่ไต้หวันตกอยู่ใต้การปกครองของญี่ปุ่น แต่ในเวลาเดียวกันก็แฝงความหมายของการต่อต้านด้วย “ในยุคอาณานิคม ชาวไต้หวันใช้เบสบอลเป็นเวทีท้าทายความสามารถของผู้ปกครองญี่ปุ่น ผ่านการแข่งขันบนสนาม ทำให้พวกเขารู้สึกว่าได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมในฐานะมนุษย์ และความปรารถนาที่จะเอาชนะเจ้าอาณานิคมถือเป็นความภาคภูมิใจในตนเองรูปแบบหนึ่ง”

ภาพยนตร์ไต้หวันเรื่อง “KANO” เล่าประวัติศาสตร์เบสบอลไต้หวัน (ภาพ วิกิพีเดีย)

ภาพยนตร์ไต้หวันเรื่อง “KANO” ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในปี 2014 ถ่ายทอดช่วงเวลาประวัติศาสตร์นี้ไว้ว่า ในปี ค.ศ.1931 ทีมเบสบอลโรงเรียนเกษตรกรรมเจียอี้ ได้เข้าร่วมการแข่งขันเบสบอลโคชิเอ็ง ซึ่งเป็นการแข่งขันเบสบอลระดับมัธยมปลายของญี่ปุ่น ทีมนี้ประกอบด้วยสมาชิกชาวฮั่น ชาวชนพื้นเมือง และชาวญี่ปุ่น ทลายกำแพงการแบ่งแยกชนชั้นในยุคอาณานิคม เข้าร่วมการแข่งขันและคว้าอันดับสองมาได้ เป็นครั้งแรกที่ทำให้ชาวไต้หวันสัมผัสความสัมพันธ์ระหว่างเบสบอลกับการยืนยันการมีตัวตนของตนเอง

ศาสตราจารย์หลิวชังเต๋อ ชี้ว่าในช่วงที่ไต้หวันตัดความสัมพันธ์ทางการทูตกับสหรัฐฯ และต้องพ้นสมาชิกองค์การสหประชาชาติ รัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋ง (KMT) มองว่าเบสบอลเป็นซอฟต์พาวเวอร์ในการรักษาสถานะระหว่างประเทศ โดยเฉพาะในปี 1968 ทีมเบสบอลเยาวชน Red Leaves (紅葉少棒隊) จากเมืองไถตง ของไต้หวัน เอาชนะทีมคันไซ ทีมเบสบอลที่แข็งแกร่งของญี่ปุ่น และในปีถัดมาก็เข้าร่วมแข่งขัน Little League World Series ที่เมืองวิลเลียมสปอร์ต รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา 

ในปี 1968 ทีมเบสบอลเยาวชน Red Leaves จากเมืองไถตง ของไต้หวัน เอาชนะทีมคันไซ ทีมเบสบอลที่แข็งแกร่งของญี่ปุ่น (ภาพ udn)

เบสบอลในเวลานั้น มีนัยยะทางการเมืองสองประการ ประการแรก พรรคก๊กมินตั๋งต้องการสร้างความมั่นคงในการปกครองภายในประเทศ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากนักเบสบอลชาวไต้หวัน ประการที่สองคือ เพื่อให้ได้รับความเคารพและการยอมรับในระดับนานาชาติจากสหรัฐอเมริกาและญี่ปุ่น ผ่านความสำเร็จในกีฬาเบสบอล

ในปี ค.ศ.1971 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ ได้รับรองรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนในฐานะตัวแทนโดยชอบธรรมเพียงผู้เดียวของจีนต่อสหประชาชาติ ทำให้รัฐบาลสาธารณรัฐจีนที่นำโดยพรรคก๊กมินตั๋ง สูญเสียสิทธิ์ในการเป็นตัวแทน ปักกิ่งยังคงอ้างสิทธิอธิปไตยเหนือไต้หวัน และเชื่อว่าสองฝั่งช่องแคบไต้หวันจะต้อง “รวมเป็นหนึ่ง” อย่างไรก็ตาม ไต้หวันมี รัฐธรรมนูญ รัฐบาล และกองทัพของตนเอง ประชาชนจำนวนมากมองตัวเองว่าเป็นชาติอิสระ แต่ในขณะเดียวกัน ส่วนใหญ่ก็หวังให้สถานการณ์ระหว่างสองฝั่งช่องแคบคงสถานะเดิมไว้ 

ปีนี้ (2025) ทีมเบสบอลเยาวชนไต้หวันคว้าแชมป์โลก หลังรอคอยนาน 29 ปี (ภาพ CNA)

ศาสตราจารย์หลิวชังเต๋ออธิบายว่า ไต้หวันไม่ได้รับการยอมรับทางการทูตในเวทีระหว่างประเทศ และยังต้องเผชิญกับแรงกดดันจากนโยบาย “จีนเดียว”ของจีน กับความตึงเครียดระหว่างสองฝั่งช่องแคบที่ชาวไต้หวันวิตกกังวล ความคลั่งไคล้ในเบสบอลของประชาชนไต้หวัน จึงสะท้อนความปรารถนาที่อยากให้โลกเห็นไต้หวัน และต้องการแสดงซอฟต์พาวเวอร์ของไต้หวันในเวทีการแข่งขันระดับนานาชาติ 

แฟนเบสบอลท่านหนึ่งเคยให้สัมภาษณ์ว่า มันเป็นแค่ความปรารถนาเล็กๆ น้อยๆ เขารู้สึกว่าเบสบอลจะทำให้โลกเห็นว่า ไต้หวันมีศักยภาพด้านเบสบอลที่แข็งแกร่งมาก ไม่น้อยหน้านักเบสบอลอาชีพชาวญี่ปุ่นและเกาหลีใต้เลย

วัฒนธรรมเชียร์ลีดเดอร์เบสบอลของไต้หวัน เป็นอีกหนึ่งซอฟต์พาวเวอร์ของไต้หวัน ดึงดูดความสนใจจากแฟนเบสบอลในญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ (ภาพ CNA)

นอกจากนี้ วัฒนธรรมเชียร์ลีดเดอร์เบสบอลของไต้หวัน ยังดึงดูดความสนใจจากแฟนเบสบอลในญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ด้วย ไต้หวันผสมผสานเชียร์ลีดเดอร์สไตล์ญี่ปุ่นและเกาหลี จนเกิดเป็น “การเชียร์แบบไต้หวัน” ที่เป็นเอกลักษณ์ โดยผู้เล่นแต่ละคนจะมีเพลงเชียร์และสโลแกนเฉพาะตัว ประกอบกับการเต้นเชียร์ที่คึกคักของเชียร์ลีดเดอร์ ก็ช่วยสร้างบรรยากาศที่สนุกสนานให้แก่แฟน ๆ อย่างมาก กลับกลายเป็นว่า ชื่อเสียงของวงการเชียร์ลีดเดอร์ไต้หวันในช่วงหลายปีที่ผ่านมา สามารถดึงดูดเชียร์ลีดเดอร์จากญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ให้มาเข้าร่วม ทำให้วงการเบสบอลมีความหลากหลายมากขึ้น 

แล้วคุณล่ะ เคยดูเบสบอลไหม มีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับวัฒนธรรมเบสบอลในไต้หวัน ร่วมแบ่งปันความคิดเห็นของคุณเข้าสู่รายการเลย

2. อาหารเช้าสไตล์ไต้หวัน

อาหารเช้าเป็นมื้อที่คนไต้หวันให้ความสำคัญอย่างมาก ไม่ว่าจะเดินอยู่ข้างถนนหรือตามตรอกซอยเล็ก ๆ ในทุกเมืองของไต้หวัน ก็มักจะเห็นร้านอาหารเช้าเปิดให้บริการอยู่ทั่วไป หลายร้านเป็นกิจการเล็ก ๆ ที่สืบทอดกันมายาวนานภายในครอบครัว ขายเมนูดั้งเดิมที่คุ้นเคยมาหลายสิบปี ขณะเดียวกันก็มีร้านอาหารเช้าแบบใหม่ที่นำเมนูอาหารเช้าตะวันตกอย่างแฮมเบอร์เกอร์ แซนด์วิช หรือกาแฟสไตล์อเมริกันเข้ามาผสมผสาน เพื่อตอบโจทย์วิถีชีวิตที่เร่งรีบของคนไต้หวันรุ่นใหม่

สิ่งที่น่าสนใจคือ ร้านอาหารเช้าในไต้หวันจำนวนไม่น้อยไม่ได้จำกัดเวลาไว้แค่ช่วงเช้า บางร้านเปิดถึงบ่าย หรือเปิดทั้งวัน ทำให้อาหารเช้าที่ควรจะเป็นเพียง “มื้อแรกของวัน” กลายเป็นเมนูที่กินได้ทุกเวลา ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนที่แวะกินอาหารเช้าก่อนไปโรงเรียน คนทำงานที่ต้องเร่งรีบไปทำงานในตอนเช้า หรือแม้แต่กลุ่มเพื่อนที่นัดเจอกันช่วงบ่าย ร้านอาหารเช้าก็ยังคงเป็นตัวเลือกที่ตอบโจทย์เสมอ

เมนูอาหารเช้าแบบไต้หวันมีความหลากหลายและสะท้อนการผสมผสานทางวัฒนธรรม ตัวอย่างเมนูที่มักพบเจอบ่อย ๆ ได้แก่

鍋貼 (Guōtiē) 

หรือที่คนไทยรู้จักในชื่อ เกี๊ยวซ่า เมนูนี้คือเกี๊ยวที่นำไปนาบบนกระทะเป็นอาหารที่มีต้นกำเนิดจากจีน แล้วแพร่หลายไปยังญี่ปุ่นและประเทศอื่น ๆ จนกลายเป็นอาหารเช้ายอดนิยมในไต้หวัน

ลักษณะและวิธีทำ: ใช้แป้งเกี๊ยวห่อไส้ หมูสับ กุ้ง ผัก หรือส่วนผสมอื่น ๆ วางเรียงในกระทะ ทาน้ำมันในกระทะเล็กน้อย ทอดไฟอ่อนสุด จนเป็นสีเหลืองทอง เติมน้ำลงไปแล้วอบไอน้ำ 4-5 นาที เมื่อสุก ด้านล่างจะกรอบเป็นสีทอง ขณะที่ด้านบนยังนุ่ม ทำให้ได้รสสัมผัสทั้งกรอบและนุ่มในคำเดียว

รสชาติ: ตัวไส้มีรสชาติที่กลมกล่อม มีความชุ่มฉ่ำ มักเสิร์ฟพร้อมน้ำจิ้มซีอิ๊ว หรือน้ำส้มสายชูดำ จะกินคู่กับนมถั่วเหลืองหรือชาดำก็แล้วแต่ความชอบ แค่นี้ก็สามารถอิ่มอร่อยได้อย่างเรียบง่ายแล้ว

ความนิยมในไต้หวัน: เป็นหนึ่งในเมนูที่พบได้แทบทุก “ร้านอาหารเช้า” ราคาไม่แพง เหมาะกับชีวิตประจำวันที่เร่งรีบของทั้งนักเรียนและคนทำงาน 

生煎包 (Shēngjiānbāo) 

คือซาลาเปาทอดกระทะสไตล์เซี่ยงไฮ้ที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย และกลายเป็นหนึ่งในอาหารเช้าที่พบได้ทั่วไปในไต้หวัน จุดเด่นของมันอยู่ที่การผสมผสานระหว่างความนุ่มของแป้งที่ผ่านการนึ่งกับความกรอบหอมที่ได้จากการทอด

ลักษณะและวิธีทำ 

เซิงเจียนเปา เป็นซาลาเปาที่มีขนาดพอดีคำ สำหรับชาวไต้หวันถือว่าไม่ได้ใหญ่ บางคนสามารถกินทีละสี่ลูกได้ไม่ยาก แต่ถ้ามองจากมุมคนไทย เพียง 1–2 ลูกก็อิ่มสำหรับมื้อเช้าแล้ว ตัวแป้งห่อด้วยไส้หมูสับ ผัก กะหล่ำปลี และวุ้นเส้น จากนั้นนำไปวางเรียงในกระทะ เติมน้ำเล็กน้อยแล้วปิดฝา วิธีการทำคล้ายกับเกี๊ยวซ่า เมื่อสุก ด้านล่างจะทอดจนกรอบเป็นสีน้ำตาลทอง ขณะที่ด้านบนยังคงนุ่มฟู

รสชาติ: เมื่อกัดคำแรกจะสัมผัสได้ถึง แป้งนุ่มฟูด้านบน ตัดกับ ความกรอบหอมของด้านล่าง ไส้ด้านในมักฉ่ำน้ำซุปเล็กน้อย คล้ายเสี่ยวหลงเปาแต่แป้งหนากว่า นิยมกินคู่กับน้ำจิ้มซีอิ๊ว น้ำส้มสายชูดำ หรือน้ำจิ้มเผ็ดเล็กน้อย

ความนิยมในไต้หวัน : 

เซิงเจียนเปา เป็นเมนูที่พบได้ทั่วไปในไต้หวัน โดยเฉพาะตาม ร้านอาหารเช้า ที่กระจายอยู่ทุกย่าน ทั้งในไทเป ไถจง เกาสง ไปจนถึงเมืองเล็ก ๆ นอกจากนั้นยังมีขายใน ร้านซาลาเปาเฉพาะทาง และ ตลาดเช้า ที่คนท้องถิ่นนิยมไปซื้ออาหาร สำหรับคนวัยทำงาน มักซื้อกลับไปกินที่ทำงาน เพราะทั้งสะดวกและอิ่มในราคาที่ไม่แพง ขณะที่นักเรียนและนักศึกษาก็มักจะเลือกซื้อเป็นอาหารเช้าก่อนเข้าเรียน

หรือตามตลาดกลางคืน บางแห่งก็มีร้านขายเซิงเจียนเปา เช่นกัน หากท่านใดที่ไม่สะดวกตื่นเช้า ก็สามารถหาทานได้ตามตลาดกลางคืน

燒餅 (Shāobǐng) 

คือขนมปังแผ่นอบแบบจีนโบราณที่ได้รับความนิยมทั้งในจีนตอนเหนือและไต้หวัน ปัจจุบันเป็นเมนูอาหารเช้าที่พบได้ทั่วไป โดยเฉพาะตามร้านอาหารเช้าและแผงลอยในท้องถิ่น

ลักษณะและวิธีทำ:มีรูปทรงแบนรีหรือกลม ขนาดพอดีมือ ผิวด้านนอกโรยงา อบจนกรอบหอม

เนื้อขนมปังด้านในบางและเป็นชั้น ๆ คล้ายแป้งพาย เพราะใช้วิธีรีดแป้งแล้วพับหลายชั้น

บางสูตรใส่ไส้ เช่น น้ำตาลแดง พริกไทย หรือซอสเค็ม แต่แบบดั้งเดิมจะไม่มีไส้

รสชาติ:แป้งกรอบนอก นุ่มใน มีกลิ่นงาหอมชัดเจน แบบไม่มีไส้ให้รสเรียบง่าย กินกับอาหารอื่นได้หลากหลาย แบบมีไส้รสหวานหรือเค็มเพิ่มความเข้มข้น เหมาะกับการกินเดี่ยว ๆ

วิธีรับประทาน: หนึ่งในวิธีรับประทานที่ได้รับความนิยม คือการผ่าตรงกลางออกแล้วใส่ปาท๋องโก๋ไว้ด้านใน เมนูนี้เรียกว่า ‘燒餅夾油條’ ซึ่งถือเป็นอาหารเช้ายอดฮิตของชาวไต้หวัน รับประทานคู่กับ นมถั่วเหลืองร้อน ๆ ถือเป็นการจับคู่ที่คลาสสิกของชาวไต้หวัน

ความนิยมในไต้หวัน:เป็นอาหารเช้าที่เก่าแก่และยังคงอยู่ในวิถีชีวิตประจำวัน ราคาย่อมเยา ซื้อได้ง่ายตามร้านอาหารเช้า บางร้านมีการดัดแปลงสูตร เช่น ใช้ธัญพืชอบเพื่อสุขภาพ หรือทำเป็นเวอร์ชันแป้งกรอบพิเศษ

ร้านอาหารเช้าในไต้หวันไม่ได้เป็นเพียงสถานที่ขายอาหาร แต่ยังกลายเป็นจุดนัดพบเล็ก ๆ ของผู้คนในชุมชน นักเรียนจำนวนไม่น้อยมักนัดกันที่ร้านอาหารเช้าก่อนเข้าเรียน คนทำงานเลือกซื้ออาหารใส่ถุงเพื่อความสะดวก ส่วนผู้สูงอายุมักจะมานั่งดื่มชาร้อนหรือกาแฟ อ่านหนังสือพิมพ์ และพูดคุยกับเพื่อนบ้านอย่างสบายใจ

ในอีกด้านหนึ่ง ร้านอาหารเช้ายังเป็นธุรกิจขนาดเล็กที่กระจายอยู่ทั่วประเทศ ช่วยสร้างงานและรายได้ให้กับครอบครัวที่เปิดร้านเอง รวมถึงแรงงานที่เข้ามาช่วยงาน รายได้จากร้านเหล่านี้เมื่อรวมกันสะท้อนให้เห็นถึงกำลังซื้อของผู้บริโภค และตอกย้ำว่าคนไต้หวันให้ความสำคัญกับมื้อเช้ามากเพียงใด อาหารเช้าในไต้หวันไม่ได้เป็นเพียงมื้อที่ช่วยเติมพลังยามเช้า แต่ยังสะท้อนวิถีการกินที่ผสมผสานความเรียบง่าย ความสะดวก และความหลากหลายเข้าด้วยกัน เมนูดั้งเดิมที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นยังคงอยู่คู่กับเมนูใหม่ ๆ ที่ปรับให้เข้ากับยุคสมัย แสดงให้เห็นถึงสังคมที่เปิดกว้างและไม่หยุดนิ่ง ภาพผู้คนที่ต่อคิวซื้อเกี๊ยวซ่า ซาลาเปา หรือหมั่นโถวในทุกเช้า จึงไม่ใช่เพียงการซื้ออาหาร แต่เป็นฉากชีวิตประจำวันที่สะท้อนความผูกพันระหว่างชาวไต้หวันกับมื้อเช้า และทำให้อาหารเช้ากลายเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมที่หยั่งรากลึกในชีวิตประจำวันของพวกเขา

หากพูดถึงวันสารทจีน ทุกคนจะนึกอะไร ? บางคนอาจนึกถึงพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษ บางคนนึกถึงวันประตูยมโลกเปิด ใครที่อยู่ไต้หวันมานาน อาจนึกถึงภาพโต๊ะเซ่นไหว้ที่ตั้งอยู่ตามหน้าร้านค้าหรือบ้านเรือนต่างๆ เพื่อเซ่นไหว้ผีเร่ร่อน หรือภาพพิธีเซ่นไหว้วิญญาณไร้ญาติในช่วงเทศกาลสารทจีนที่วัดต่างๆในไต้หวันมักจะจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ และมีการเผากระดาษเงิน กระดาษทองเยอะแยะมากมาย 

วันสารทจีนในภาษาจีนเรียกว่า 中元節 (จงหยวนเจี๋ย) บางคนเรียกเทศกาลนี้ว่า 七月半 (ชีเยว่ป้าน) แปลว่า ครึ่งเดือน 7 เนื่องจากวันสารทจีนตรงกับวันที่ 15 ค่ำเดือน 7 ตามปฏิทินจีน โดยในปีนี้ตรงกับวันที่ 6 กันยายน ถือเป็นช่วงเวลาที่ชาวจีนและลูกหลานชาวจีนทั่วโลกใช้แสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษและอุทิศส่วนกุศลให้ดวงวิญญาณที่ไร้ญาติ ซึ่งมีที่มาจากความเชื่อทางพุทธศาสนาและลัทธิเต๋า 

วันสารทจีนมีชื่อเรียกในพุทธศาสนาว่า เทศกาลอุลลัมพน (盂蘭盆節 อวี๋ หลัน เผิน เจี๋ย) มีที่มาจากตำนาน “พระโมคคัลลานะโปรดมารดา” (目連救母) เรื่องราวเล่าว่า พระโมคคัลลานะได้เห็นมารดาผู้ล่วงลับต้องทนทุกข์อยู่ในภูมิเปรตจากกรรมชั่วที่ทำไว้ จึงขอคำแนะนำจากพระพุทธเจ้า พระองค์จึงตรัสอุลลัมพนสูตรซึ่งว่าด้วยการถวายอาหาร ธูปเทียน และเครื่องไทยทานแด่พระสงฆ์ในวันที่ 15 ค่ำเดือน 7 ผลบุญจากการถวายภัตตาหารนี้ได้ช่วยปลดปล่อยดวงวิญญาณของมารดาให้พ้นจากความทุกข์ เรื่องราวนี้จึงถูกยกให้เป็นสัญลักษณ์แห่งความกตัญญู และกลายเป็นธรรมเนียมทำบุญเลี้ยงพระและอุทิศบุญให้บรรพบุรุษในวันสารทจีน

ตามความเชื่อของลัทธิเต๋า วันสารทจีนเป็นวันเทวสมภพของเทพตี้กวนต้าตี้ (地官大帝) เทพเจ้าผู้ดูแลผืนดิน หนึ่งในสามเทพเจ้าใหญ่ของลัทธิเต๋า หรือซานกวนต้าตี้ (三官大帝) เทพเจ้าสามองค์ที่ปกครองฟ้า ดิน และน้ำ ตามคัมภีร์ลัทธิเต๋าระบุว่า เชื่อว่าเทพตี้กวนต้าตี้มีหน้าที่ตรวจสอบความดีความชั่วของมนุษย์และประทานอภัยโทษแก่ดวงวิญญาณผู้ล่วงลับ ในวันนี้จึงถือว่าเป็นวันที่เทพจะปล่อยดวงวิญญาณขึ้นมารับส่วนบุญ ผู้คนจะประกอบพิธี “ผู่ตู้” (普渡) หรือในพี่น้องชาวไทยเชื้อสายจีนในจังหวัดภูเก็ตเรียกว่าประเพณีพ้อต่อ เป็นพิธีอุทิศส่วนกุศลแก่บรรพบุรุษและวิญญาณไร้ญาติหรือ สัมภเวสี หรือที่ไต้หวันเรียกกันว่า ห่าวซงตี้ (好兄弟) แปลว่า พี่น้องพี่ดี

เมื่อความเชื่อในพระพุทธศานากับความเชื่อลัทธิเต๋า หลอมหลวมเข้ากับความเชื่อพื้นบ้าน จึงเกิดเป็นประเพณีที่ผสมผสานพิธีกรรมเข้าด้วยกันและสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน ไม่เพียงในจีนแผ่นดินใหญ่ ไต้หวัน ฮ่องกง และมาเก๊า แต่ยังแพร่หลายในหลายประเทศที่มีชาวจีนอพยพ เช่น ไทย สิงคโปร์ มาเลเซีย และเวียดนาม ซึ่งในในปัจจุบัน นอกจากประชาชนจะทำพิธีเซ่นไหว้ในบ้านหรือตามวัดแล้ว ยังพบว่าผู้ประกอบการ ธุรกิจร้านค้าต่างๆ ก็มักจะทำพิธีไหว้วันสารท เพื่อขอพรให้เกิดความเป็นสิริมงคลและขอพรให้กิจการเจริญรุ่งเรืองด้วยเช่นกัน

ประเพณีวันสารทจีนในไต้หวันที่สำคัญ อย่างแรกคือ พิธีผู่ตู้ หรือพิธีเซ่นไหว้วิญญานไร้ญาติและบูชาบรรพบุรุษ ในช่วงนี้ ตามถนนหนทางจะมีการตั้งโต๊ะเซ่นไหว้อยู่หน้าร้านหรือหน้าบ้าน กลิ่นธูปหอมและควันจากการเผากระดาษเงินกระดาษทองลอยอยู่กลางอากาศ เป็นบรรยากาศช่วงเทศกาลวันสารทจีนในไต้หวัน วัดต่างๆหลายแห่งในไต้หวัน จะมีการจัดพิธีเซ่นไหว้ดวงวิญญาณไร้ญาติ โดยเฉพาะที่เมืองจีหลง เป็นหนึ่งในสถานที่จัดพิธีจีนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในไต้หวัน 

เทศกาลวันสารทจีนแห่งเมืองจีหลง  (鷄籠中元祭) มีประวัติยาวนานกว่า 171 ปี ถือเป็นหนึ่งในพิธีกรรมที่เก่าแก่ที่สุดของไต้หวัน และได้รับการขึ้นทะเบียนจากกระทรวงวัฒนธรรมไต้หวันในปี 2008 ให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สำคัญของชาติ เทศกาลนี้ไม่เพียงแต่สืบสานประเพณีดั้งเดิม แต่ตลอดช่วงเทศกาล ยังเต็มไปด้วยกิจกรรมหลากหลาย ทั้งงานเฉลิมฉลองและขบวนแห่โคมไฟอันงดงาม ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งชาวไต้หวันและชาวต่างชาติ ให้หลั่งไหลมาชมงานนับแสนคน กลายเป็นเทศกาลที่สร้างชื่อเสียงให้แก่จีหลงและไต้หวันอย่างกว้างขวาง

การเต้นจงขุยเพื่อส่งดวงวิญญาณที่ติดอยู่ในโลกมนุษย์ให้กลับสู่ยมโลก (ภาพ CNA)

ประเพณีต่อมาคือ ประเพณีชิงเปรตแบบจีนที่เรียกว่า "เฉี่ยงกู" (搶孤) เป็นอีกหนึ่งประเพณีที่โดดเด่นในวันสารทจีน หลายคนอาจเคยเห็นภาพในข่าวทางทีวีที่ผู้เข้าแข่งขันจากแต่ละทีม ต้องแข่งกันปีนเสาน้ำมัน เพื่อชิงเครื่องเซ่นไหว้ จริง ๆ แล้ว ประเพณี “ชิงเปรต” เป็นพิธีกรรมเกี่ยวกับการขอพรให้เทพเจ้าและดวงวิญญาณคุ้มครอง และขับไล่ดวงวิญญาณเร่ร่อนที่ไม่ยอมกลับสู่นรก รวมถึงการช่วยเหลือผู้ยากไร้ ในยุคปัจจุบัน ประเพณีนี้ได้พัฒนาเป็นการแข่งขันที่ช่วยเสริมสร้างความสามัคคีในหมู่คณะ และมีชาวต่างชาติจำนวนไม่น้อยเข้าร่วม กลายเป็นการแข่งขันในระดับนานาชาติ 

ประเพณีชิงเปรตจะจัดขึ้นในช่วงเวลาเวลาประมาณ 5 ทุ่มถึงตี 1 โดยเริ่มจากการตั้งเสาที่มีความสูงสิบกว่าเมตร บนยอดเสาจะสร้างพื้นที่สำหรับวางของเซ่นไหว้และธง และใช้น้ำมันวัวทาตัวเสาให้ลื่น  ประเพณีชิงเปรตที่มีชื่อเสียงที่สุดในไต้หวัน จัดขึ้นเขตโถวเฉิง เมืองอี๋หลัน และแหลมเหิงชุนในเมืองผิงตง

ประเพณีลอยประทีป อุทิศกุศบแก่ดวงวิญญาณที่ล่วงลับ (ภาพ 自由時報)

ประเพณีถัดมาคือ  การลอยประทีป หรือในภาษาจีนเรียกว่า (放水燈) เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่สำคัญในวันสารทจีนของไต้หวัน เชื่อกันว่าเป็นการอุทิศส่วนกุศลให้วิญญาณผู้ล่วงลับ และเป็นการช่วยชี้ทางให้ดวงวิญญาณที่จมน้ำมารับเครื่องเซ่นไหว้ โดยทั่วไปแล้ว พิธีลอยประทีป มักจะจัดขึ้นในคืนก่อนวันสารทจีน โดยประทีปจะทำมาจากโครงไม้ไผ่และกระดาษ ประดิษฐ์เป็นรูปพระราชวังหรือบ้าน ด้านในจุดเทียน ด้านนอกเขียนคำอวยพรวันสารทจีนและชื่อของผู้ขอพร จากนั้นให้นำไปลอยในแม่น้ำให้ไหลไปตามกระแสน้ำ

เชื่อกันว่ายิ่งประทีปลอยไปไกลและเร็วเท่าไหร่ เจ้าของประทีปก็จะยิ่งโชคดีและได้รับการคุ้มครองให้แคล้วคลาดปลอดภัยมากขึ้นเท่านั้น ประเพณีลอยประทีปในไต้หวันที่โด่งดังที่สุด คืองานที่จัดขึ้นในเมืองจีหลงและเมืองอี๋หลาน

การเต้นจงขุยเพื่อส่งดวงวิญญาณที่ติดอยู่ในโลกมนุษย์ให้กลับสู่ยมโลก (ภาพ CNA)

ประเพณีสุดท้ายในช่วงวันสารทจีนของไต้หวันที่เรานำเสนอในวันนี้ คือการเต้นเทพจงขุย หรือภาษาจีนเรียกว่า 跳鍾馗 (เที่ยวจงขุย) เป็นพิธีกรรมในลัทธิเต๋า มักจัดขึ้นหลังจากทำพิธีผู่ตู้เสร็จสิ้นแล้ว โดยวัตถุประสงค์ของการเต้นจงขุย ไม่ได้เต้นให้คนในโลกมนุษย์ชม แต่เป็นการเต้นเพื่อส่งดวงวิญญาณที่ติดอยู่ในโลกมนุษย์ให้กลับสู่ยมโลก ทางศาลเจ้าจะเชิญหมอผีหรือคณะละครมาแต่งกายเป็น “เทพจงขุย เทพผู้เป็นสัญลักษณ์ของการปราบผีปีศาจ” ผู้ซึ่งมีหนวดเคราและคิ้วแผ่ชี้รอบๆใบหน้า สวมชุดขุนนางจีนสีแดง ในมือถือกระบี่หรือบางครั้งก็ถือพัด มีความน่าเกรงขาม เพื่อบอกกล่าวให้ “วิญญาณไร้ญาติ” ได้รู้ว่าถึงเวลาที่ต้องปล่อยวางและกลับไปยังยมโลกแล้ว 

การเต้นจงขุยสยบวิญาณเป็นพิธีกรรมที่มีมนต์ขลัง น่าสะพรึงกลัว เต็มไปด้วยพลังขับไล่สิ่งชั่วร้าย ดังนั้นคนที่ไม่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะผู้สูงอายุ เด็ก ผู้ที่ร่างกายไม่แข็งแรงหรือผู้ที่ดวงไม่ดีควรหลีกเลี่ยงเข้าใกล้พิธีกรรมนี้ ซึ่งแม้แต่ผู้ที่อยู่ในพิธีก็ต้องพกเครื่องรางหรืออมใบต้นไทรไว้ในปากเพื่อป้องกันสิ่งชั่วร้าย และตลอดพิธีไม่อนุญาตให้พูดคุยโดยเด็ดขาด ไต้หวันมีภาพยนต์เรื่อง The Rope Curse ที่กล่าวถึงพิธีกรรมนี้ หากใครสนใจสามารถไปหามารับชมได้ 

เป็นยังไงกันบ้าง วันนี้เราพาทุกคนมาทำความรู้จักกับพิธีกรรมและประเพณีต่างๆในวันสารทจีนในไต้หวัน ประเพณีเหล่านี้นอกจากเป็นการแสดงความกตัญญูและความเคารพต่อบรรพบุรุษของชาวจีนแล้ว ยังสะท้อนถึงวัฒนธรรมท้องถิ่นและความเชื่อดั้งเดิมที่สืบทอดต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน 

แล้วคุณผู้ฟังล่ะ เคยมีประสบการณ์อะไรเกี่ยวกับวันสารทจีน? หรือที่บ้านของคุณมีการจัดพิธีวันสารทจีนแบบไหน หรือใครเคยเข้าร่วมพิธีที่เรากล่าวมาในวันนี้กันบ้าง มาแชร์ประสบการณ์และมุมมองของคุณเข้าสู่รายการเลยค่ะ 

2. 春水堂 และ 鼎泰豐

ไต้หวันขึ้นชื่อเรื่องอาหารและเครื่องดื่มที่ทั้งอร่อยและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ซึ่งแน่นอนว่าเกิดจากการผสมผสานระหว่างรากเหง้าวัฒนธรรมดั้งเดิมของท้องถิ่นบวกกับความคิดสร้างสรรค์สมัยใหม่ที่เข้ากันได้อย่างลงตัว รสชาติและหน้าตาของอาหารไม่เพียงสะท้อนวิถีชีวิตและประวัติศาสตร์ของเกาะที่เต็มไปด้วยเสน่ห์แห่งนี้ แต่ยังแสดงให้เห็นถึงความใส่ใจในรายละเอียด การพัฒนารสชาติและคุณภาพอย่างต่อเนื่อง จากร้านอาหารริมทางที่ส่งกลิ่นหอมเชิญชวนให้ผู้ที่เดินผ่านไปมาได้มาลิ้มลอง ไปจนถึงร้านอาหารและคาเฟ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหรามีสไตล์ ล้วนดึงดูดให้ผู้มาเยือนเกาะแห่งนี้ อยากสัมผัสประสบการณ์รสชาติท้องถิ่นแบบแท้ ๆ ของอาหารไต้หวัน

บนเกาะเล็ก ๆ แห่งนี้ มีหลายร้านที่สร้างชื่อจนเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ แต่ในบรรดาร้านเหล่านั้น มีอยู่สองชื่อที่ชาวไต้หวันมักภูมิใจนำเสนอแก่นักท่องเที่ยวเป็นพิเศษ ได้แก่ 春水堂 (Chun Shui Tang) ร้านชาที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นต้นตำรับชานมไข่มุก และ 鼎泰豐 (Din Tai Fung) ร้านติ่มซำระดับโลกที่ขึ้นชื่อเรื่องเสี่ยวหลงเปา ทั้งสองแบรนด์ไม่เพียงแต่ครองใจผู้คนในประเทศ แต่ยังเป็นอีกจุดหมายที่ผู้มาเยือนจากทั่วโลกต่างตั้งใจมาลองให้ได้สักครั้งในชีวิต

春水堂 ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1983 ที่เมืองไถจง โดยคุณ 劉漢介 สำหรับเมนูชานมไข่มุกนั้น ผู้ก่อตั้งได้แรงบันดาลใจจากชาเย็นที่เคยได้ลิ้มลองในญี่ปุ่น แล้วนำมาปรับให้เข้ากับรสนิยมของคนไต้หวัน พร้อมคิดค้นเทคนิคการ “เชคชา” (hand-shaken tea) ด้วยเชคเกอร์แบบบาร์เครื่องดื่มตะวันตก เพื่อให้ชาเย็นมีรสเข้ม กลิ่นหอมชัด และมีฟองนุ่ม ๆ ด้านบน จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1987 เมื่อร้านเพิ่มเม็ดไข่มุกที่ทำจากแป้งมันสำปะหลังหรือภาษาจีนเรียกว่า “珍珠 (ไข่มุก)” ลงไปในชาเย็น กลายเป็น 珍珠奶茶 (ชานมไข่มุก) สูตรต้นตำรับที่ภายหลังกลายเป็นสัญลักษณ์ของไต้หวัน และแพร่หลายไปกว่า 50 ประเทศทั่วโลก

ปัจจุบัน 春水堂 ไม่ได้เป็นเพียงแค่ร้านเครื่องดื่มเท่านั้น แต่ยังเป็นจุดนัดพบของผู้คนทุกเพศทุกวัย บรรยากาศภายในร้านตกแต่งด้วยโทนไม้และแสงอบอุ่น ให้ความรู้สึกผ่อนคลาย เหมาะสำหรับนั่งพักผ่อนหรือพูดคุยกันอย่างสบาย ๆ การผสมผสานระหว่างความคลาสสิกกับความร่วมสมัยนั้นทำให้ร้านมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่โดดเด่นมาก ๆ

นอกจากชานมไข่มุกสูตรต้นตำรับแล้ว ทางร้านยังมีเมนูจานเด่นหลายรายการ เช่น 私房肉排麵特餐 (Soy Sauce Braised Pork Chop Noodles Special) บะหมี่เสิร์ฟพร้อมหมูชิ้นใหญ่หมักซอสสูตรลับจนเข้าเนื้อ และ 功夫麵 (Kung-Fu Noodles) บะหมี่แห้งเส้นเหนียวนุ่มคลุกซอสกลมกล่อมที่เป็นสูตรเฉพาะของทางร้านและโรยด้วยหมูสับพะโล้ รวมถึงเมนูยอดนิยมอื่น ๆ เช่น 御品牛肉麵 (Braised Beef Noodle Soup) น้ำซุปเข้มข้นหอมเครื่องเทศ และ 古早味蘿蔔糕（煎） (Turnip Cake) ที่กรอบนอกนุ่มใน 

ร้านนี้ใช้ระบบ ชำระเงินก่อนรับประทาน ลูกค้าต้องสั่งอาหารและจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ก่อน แล้วจึงนำใบเสร็จไปนั่งรออาหารเสิร์ฟที่โต๊ะ

鼎泰豐

鼎泰豐 เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1958 ในฐานะร้านขายน้ำมันทำอาหารเล็ก ๆ ของคุณ 楊秉彝และภรรยาในไทเป ชื่อ “Din Tai Fung” ที่มาของชื่อร้านมาจากการรวมชื่อบริษัทเก่ากับชื่อซัพพลายเออร์เข้าด้วยกัน แต่เมื่อธุรกิจน้ำมันเริ่มซบเซา ทั้งคู่ตัดสินใจหันมาทำติ่มซำเต็มรูปแบบในช่วงต้นทศวรรษ 1970 โดยมี 小籠包 (เสี่ยวหลงเปา) เป็นเมนูหลักของทางร้าน

จุดเด่นของเสี่ยวหลงเปาที่ 鼎泰豐 คือความประณีตในทุกขั้นตอน แป้งต้องบางพอดีไม่หนาจนเกินไป ไส้หมูข้างในจะมีน้ำซุปร้อน ๆ ฉ่ำ ๆ เวลากัดลงไปน้ำซุปก็จะพุ่งออกมาต้องระวังเลอะ และการจีบพับที่เท่ากันทุกลูกโดยมีทั้งหมด 18 จีบ ซึ่งถือเป็นมาตรฐานของทางร้าน ความใส่ใจในรายละเอียดขั้นตอนการทำนี้ทำให้เสี่ยวหลงเปาของ 鼎泰豐 ได้รับการยกย่องจากทั้งนักชิมและสื่อชื่อดัง เช่น The New York Times ที่เคยจัดให้เป็นหนึ่งในร้านอาหารที่ควรไปเยือน และหลายสาขาทั่วโลกยังได้รับรางวัล Michelin Star เป็นการยืนยันคุณภาพในระดับสากล

บรรยากาศใน 鼎泰豐 เป็นครัวเปิด ที่ลูกค้าสามารถมองเห็นเชฟที่กำลังปั้นเสี่ยวหลงเปาด้วยความชำนาญและแม่นยำราวกับงานศิลปะ นอกจากนี้ยังมีเมนูเด่นที่ครองใจลูกค้าทั้งชาวไต้หวันและนักท่องเที่ยว เช่น 排骨炒飯 (ข้าวผัดซี่โครงหมูทอด) ข้าวเม็ดร่วน หอมกลิ่นกระทะ เสิร์ฟพร้อมซี่โครงหมูทอดหมักสูตรพิเศษของทางร้าน และเมนูเด็ดที่มาทีไรก็ต้องสั่งนั่นก็คือ 紅油抄手เกี๊ยวกุ้งเสฉวน  ที่เผ็ดหอมกลมกล่อมจากน้ำมันพริกสไตล์เสฉวนผสมซีอิ๊ว น้ำส้มสายชูดำ และกลิ่นของพริกเสฉวน ทำให้ได้รสเผ็ดหอมแต่ไม่รุนแรงจนเกินไป ซึ่งเหมาะกับทั้งคนรักอาหารรสจัดและผู้ที่อยากลิ้มลองรสชาติแบบเสฉวน 

ทุกสาขาของ 鼎泰豐 มีมาตรฐานการบริการที่อบอุ่น สุภาพ และใส่ใจในทุกรายละเอียด จนกลายเป็นประสบการณ์ที่หลายคนบอกกันปากต่อปากว่าหากมาไต้หวันแล้ว ไม่ควรพลาดการลิ้มลองเสี่ยวหลงเปาและเมนูเด็ดเหล่านี้ เพราะมันไม่ใช่แค่การกินอาหารเท่านั้น แต่คือการสัมผัสวัฒนธรรมการกินของไต้หวันอย่างแท้จริง

ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา 春水堂 และ 鼎泰豐 ได้สร้างชื่อเสียงและความเชื่อมั่นจากผู้บริโภคในประเทศอย่างต่อเนื่อง 春水堂 ไม่เพียงเป็นผู้บุกเบิกและพัฒนาผลิตภัณฑ์ชาและเครื่องดื่มให้มีความหลากหลาย แต่ยังมีบทบาทสำคัญต่อการพัฒนาวัฒนธรรมการดื่มชาในไต้หวัน จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตของผู้คนที่นิยมพบปะกันในบรรยากาศสบาย ๆ ทั้งในครอบครัวและในกลุ่มเพื่อน ขณะที่ 鼎泰豐 เป็นตัวอย่างของการรักษามาตรฐานด้านคุณภาพ รสชาติ และการบริการอย่างสม่ำเสมอ ด้วยกระบวนการทำงานที่พิถีพิถันและใส่ใจในรายละเอียด ทำให้ได้รับการยอมรับทั้งจากผู้บริโภคในประเทศและนักท่องเที่ยวต่างชาติ จนกลายเป็นหนึ่งในภาพลักษณ์ทางวัฒนธรรมร่วมสมัยของไต้หวัน

สำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติ ร้าน 春水堂 เป็นหนึ่งในจุดหมายที่ไม่ควรพลาด หากต้องการลิ้มลองชานมไข่มุกสูตรดั้งเดิม ซึ่งมีรสชาติและเนื้อสัมผัสที่แตกต่างจากชานมไข่มุกทั่วไป ทั้งในด้านความหอมของชา ความนุ่มหนึบของไข่มุก และการผสมผสานรสชาติที่ลงตัว หลายคนถึงกับวางแผนเดินทางไปยังสาขาแรกที่เมืองไถจง เพื่อสัมผัสบรรยากาศและรสชาติในแบบต้นตำรับโดยตรง

ขณะที่ 鼎泰豐 เป็นหนึ่งในร้านอาหารที่มีชื่อเสียงที่สุดของไต้หวัน ติดอันดับแนะนำในคู่มือท่องเที่ยวชื่อดัง เช่น Lonely Planet และ Michelin Guide จุดเด่นคือเสี่ยวหลงเปาร้อน ๆ จากมือเชฟที่ปรุงกันสดใหม่ต่อหน้าลูกค้า จนกลายเป็นประสบการณ์ที่นักท่องเที่ยวจากทั่วโลกตั้งใจมาต่อคิวยาวเพื่อชิม นอกจากนี้ สาขาเก่าแก่บนถนนซิ่นอี้ (信義路本店) ยังเป็นจุดหมายยอดนิยมที่นักท่องเที่ยวมักจะไม่พลาด เนื่องจากสามารถสัมผัสได้ทั้งรสชาติและบรรยากาศดั้งเดิมที่สืบทอดมาหลายทศวรรษ

10 อันดับยี่ห้อรถยนต์ที่มียอดขายสูงสุดในปี 2024

1、Toyota：125,003 คัน

2、Lexus：28,523 คัน

3、Honda：26,791 คัน 

4、M.Benz：26,297 คัน

5、Hyundai：22,691 คัน

6、BMW：20,332 คัน

7、CMC：19,935 คัน

8、Nissan：19,068 คัน

9、MG：17,180 คัน

10、Mitsubishi：15,364 คัน

10 อันดับรุ่นรถยนต์ขายดี ปี 2024

1、Toyota Corolla Cross：33,788 คัน

2、Toyota RAV4：20,259 คัน

3、Toyota Yaris Cross：17,052 คัน

4、Honda CR-V：13,869 คัน

5、Lexus NX：12,474 คัน

6、Toyota Corolla ALTIS：10,794 คัน

7、MG HS：10,694 คัน

8、Tesla Model Y：8,634 คัน

9、Hyundai Tucson：8,190 คัน

10、Mercedes-Benz GLC：8,143 คัน

      จากรายงานของ 地球黃金線 ซึ่งเป็นรายการเกี่ยวกับรถยนต์ของช่องTVBS ในไตรมาสแรกของปี 2025 ตลาดรถยนต์ไต้หวันมียอดขายรวมอยู่ที่ 99,860 คัน แม้จะใกล้แตะ 100,000 คัน แต่เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปี 2024 แล้ว กลับมียอดขายลดลงถึง 11.2% เลยทีเดียว ท่ามกลางสถานการณ์ที่สหรัฐอเมริกาเริ่มใช้นโยบายภาษีชุดใหม่ ซึ่งส่งผลให้ตลาดหุ้นทั่วโลกผันผวน ตลาดรถยนต์ในปี 2025 ก็คาดว่าจะยังคงซบเซาต่อเนื่อง และคาดการณ์ว่ายอดจดทะเบียนรถยนต์ใหม่ตลอดทั้งปีน่าจะอยู่ที่ประมาณ 450,000 คัน 

     แม้ยอดขายรถยนต์โดยรวมในไตรมาสแรกของปี 2025 ในไต้หวันจะลดลงไปบ้าง แต่หนึ่งยี่ห้อที่ยังคงโดดเด่นและทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม ก็ยังคงเป็น Toyota ในบรรดารถยนต์เกือบ 100,000 คันที่ขายได้ Toyota เป็นยี่ห้อเดียวที่มียอดขายเกิน 10,000 คันในไตรมาสแรก ทิ้งห่างยี่ห้ออื่นๆ ไปอย่างชัดเจน โดยทำยอดขายไปได้ถึง 32,441 คัน คว้าตำแหน่งแชมป์ไปครองด้วยส่วนแบ่งตลาดถึง 32.5% อันดับที่ 2 คือ Lexus ซึ่งอยู่ในเครือเดียวกับ Toyota โดยทำยอดขายในไตรมาสแรกไปได้ 8,613 คัน ส่วนอันดับที่ 3 คือ Mercedes-Benz ที่มียอดขายในไตรมาสแรกอยู่ที่ 6,971 คัน 

ทำไมคนไต้หวันถึงชอบยี่ห้อ Toyota กันขนาดนี้?

ชาวเน็ตไต้หวันแชร์ประสบการณ์โดยโพสต์ในเว็บบอร์ด PTT ของไต้หวัน เขากล่าวว่าเคยขับรถ Toyota มาหลายรุ่น และรู้สึกประทับใจกับค่าบำรุงรักษาที่แสนถูก อัตราสิ้นเปลืองน้ำมันที่ประหยัดและความสะดวกในการซ่อมบำรุง ที่สำคัญที่สุดคือราคาขายต่อดีสุดๆ ทุกครั้งที่เต็นท์รถรับซื้อก็จะให้ราคาที่รู้สึกได้เลยว่าคุ้มค่าในการขายต่อ

ร้าน “永福冰淇淋ไอศกรีมหย่งฝู” 

เมื่อเข้าสู่ฤดูร้อน อากาศที่ร้อนระอุในช่วงกลางวันมักทำให้หลายคนรู้สึกเหนื่อยล้าและต้องการความสดชื่น ไอศกรีมจึงกลายเป็นหนึ่งในของหวานยอดนิยมที่สามารถมอบความเย็นและความสุขได้ในเวลาเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ ไอศกรีมยังคงครองใจผู้คนในทุกช่วงวัย และได้รับความนิยมในหลากหลายวัฒนธรรมทั่วโลก ด้วยเนื้อสัมผัสที่นุ่มละมุน ความหลากหลายของรสชาติที่ตอบโจทย์ทั้งสายหวานและสายผลไม้ รวมถึงความสร้างสรรค์ในการนำเสนอ ทั้งแบบถ้วย แท่ง หรือแม้กระทั่งเป็นส่วนหนึ่งของของหวานจานพิเศษ ไอศกรีมจึงไม่ได้เป็นเพียงอาหารคลายร้อนเท่านั้น หากยังสะท้อนถึงวัฒนธรรมการบริโภคของแต่ละท้องถิ่น และกลายเป็นสัญลักษณ์ของความสุขในช่วงเวลาพักผ่อนของผู้คนทั่วโลกอย่างแท้จริง

ไอศกรีมมีประวัติความเป็นมายาวนานย้อนกลับไปได้ถึงสมัยโบราณ โดยตามข้อมูลของ Smithsonian Magazine ระบุว่า ชาวจีนในยุคราชวงศ์ถัง (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 7–10) มีการผสมหิมะกับนมหรือผลไม้เพื่อทำของหวานเย็น ในทวีปยุโรป ชาวโรมันโบราณก็มีการบริโภคของหวานเย็นเช่นกัน โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อนที่อากาศอบอ้าว กล่าวกันว่า จักรพรรดิเนโร (Emperor Nero) แห่งจักรวรรดิโรมัน ซึ่งครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 54–68 เป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการนำ “หิมะ” มาใช้เป็นองค์ประกอบของของหวาน โดยพระองค์มีคำสั่งให้ทาสเดินทางขึ้นภูเขาอัปเพนไนน์ (Apennines) ซึ่งเป็นภูเขาสูงในอิตาลี เพื่อเก็บหิมะบรรจุใส่กระสอบแล้วรีบนำกลับมายังพระราชวัง จากนั้น หิมะดังกล่าวจะถูกนำมาแช่หรือละลายผสมกับน้ำผึ้ง น้ำผลไม้ หรือไวน์ เพื่อเป็นเครื่องดื่มเย็นคลายร้อน ซึ่งอาจถือได้ว่าเป็น “ต้นแบบ” ของของหวานเย็นในโลกตะวันตกยุคแรก ๆ เลยก็ว่าได้

เมื่อเข้าสู่ยุคเรอเนสซองส์ ไอศกรีมเริ่มได้รับความนิยมในหมู่ชนชั้นสูง โดยเฉพาะในฝรั่งเศสและอิตาลี ก่อนจะพัฒนาอย่างรวดเร็วในศตวรรษที่ 17–18 ซึ่งเป็นช่วงที่เทคโนโลยีการแช่แข็งและการเก็บรักษาความเย็นเริ่มแพร่หลาย ส่งผลให้ไอศกรีมกลายเป็นของหวานที่สามารถผลิตและจำหน่ายในเชิงพาณิชย์ได้อย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะในยุโรปตะวันตกและสหรัฐอเมริกา

ต่อมา ไอศกรีมได้เดินทางเข้าสู่ประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก และถูกปรับเปลี่ยนให้เข้ากับวัฒนธรรมการบริโภคในแต่ละภูมิภาคอย่างสร้างสรรค์ เช่นเดียวกับในไต้หวัน ที่ได้พัฒนา “ไอศกรีมแบบดั้งเดิม” หรือที่รู้จักในชื่อ “ปาปู (叭噗)” ซึ่งกลายเป็นเอกลักษณ์ท้องถิ่นที่โดดเด่น

“ปาปู” มักมีลักษณะเป็นไอศกรีมเนื้อเบา รสชาติไม่หวานจัด และจำหน่ายจากรถเข็นในย่านชุมชนหรือบริเวณโรงเรียน ตามข้อมูลจาก Taiwan Today ระบุว่า ปาปูถือเป็นความทรงจำในวัยเด็กของชาวไต้หวันจำนวนมาก โดยเฉพาะในยุคก่อนที่จะมีร้านไอศกรีมแบรนด์ต่างชาติเปิดขายอย่างแพร่หลาย

หากพูดถึงร้านไอศกรีมแบบดั้งเดิมที่ยังคงดำเนินกิจการอย่างต่อเนื่องและได้รับความนิยมเสมอมา ชื่อของ “ไอศกรีมหย่งฝู” (永富冰淇淋) ย่านซีเหมินติง กรุงไทเป ย่อมเป็นหนึ่งในร้านที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นตำนานของไอศกรีมแบบไต้หวันดั้งเดิม

ร้านไอศกรีมหย่งฝูก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1945 (พ.ศ. 2488) โดยเริ่มจากกิจการเล็ก ๆ ที่ผลิตไอศกรีมด้วยมือแบบโบราณ สะท้อนความตั้งใจและความอุตสาหะของผู้ก่อตั้ง จวบจนปัจจุบัน ร้านได้สืบทอดกิจการมายังรุ่นที่สาม และยังคงยึดมั่นในหลักการเดิม คือการผลิตไอศกรีมที่ใช้วัตถุดิบธรรมชาติ ไม่มีการแต่งกลิ่นหรือสีสังเคราะห์ และผลิตด้วยกระบวนการดั้งเดิมที่ใส่ใจในทุกรายละเอียด

แม้ตัวร้านจะตั้งอยู่ในอาคารหัวมุมขนาดเล็ก ไม่มีพื้นที่ให้นั่งรับประทานภายใน แต่กลับมีบรรยากาศอบอุ่นเป็นกันเอง ลูกค้าสามารถนั่งทานไอศกรีมบนเก้าอี้พลาสติกที่ตั้งอยู่ใต้ชายคาหน้าร้านอย่างเรียบง่าย ซึ่งกลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของร้าน และเป็นภาพที่หลายคนจดจำได้เป็นอย่างดี แม้จะไม่มีการตกแต่งหรูหรา แต่ลูกค้าหลายคนยังคงแวะเวียนมาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นลูกค้าประจำที่คุ้นเคยมานาน หรือผู้มาเยือนที่ต้องการลิ้มลองรสชาติแบบไต้หวันดั้งเดิมจากร้านเก่าแก่ที่อยู่คู่เมืองไทเปมาเกือบ 80 ปี

รสชาติ

ร้านหยงฝูมีไอศกรีมให้เลือกประมาณ 9 รสชาติ โดยทุกรสเป็นรสโบราณที่คนไต้หวันคุ้นเคย ได้แก่:
ลำไย (桂圓) – ใช้เนื้อลำไยแท้ มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว
ถั่วแดง (紅豆) – ใช้ถั่วเม็ดใหญ่เต็มคำ หวานน้อยและเนื้อแน่น
เสาวรส (百香果) – รสเปรี้ยวสดชื่น เหมาะสำหรับหน้าร้อน
เผือก, ถั่วลิสง, ไข่, บ๊วย, สตรอว์เบอร์รี, มะนาว – รสอื่น ๆ ที่ยังคงได้รับความนิยม

ไอศกรีมของร้านนี้มีเนื้อสัมผัสเบา ไม่หวานจัด เหมาะกับผู้ที่ต้องการของหวานแบบเรียบง่ายและไม่เลี่ยนจนเกินไป แต่ละรสมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และสามารถเลือกผสมกันได้ตามความชอบ

ราคาจำหน่าย:
แบบถ้วย: 3 ลูก ราคา 55 ดอลลาร์ไต้หวัน
แบบกล่อง: เลือกได้ 4 รส ราคา 220 ดอลลาร์ไต้หวัน
ไอศกรีมเค้ก: เริ่มต้นที่ขนาด 8 นิ้ว ราคา 880 ดอลลาร์ไต้หวัน

นอกจากนี้ ยังมีบริการแพ็คกลับบ้านอย่างเรียบร้อย เหมาะสำหรับซื้อเป็นของฝากหรือรับประทานกับครอบครัว

สำหรับผู้ที่สนใจเดินทางไปลิ้มลองไอศกรีมแบบดั้งเดิมที่ร้านไอศกรีมหย่งฝู (永富冰淇淋) ตัวร้านจะตั้งอยู่ที่ เขตว่านหัว กรุงไทเป ร้านเปิดให้บริการทุกวัน ตั้งแต่เวลา 10:00 น. ถึง 22:00 น. โดยให้บริการเฉพาะแบบซื้อกลับบ้านเท่านั้น เนื่องจากภายในร้านไม่มีที่นั่งรองรับลูกค้า แต่บริเวณด้านหน้าร้านมีเก้าอี้พลาสติกวางไว้ใต้ชายคาสำหรับลูกค้าที่ต้องการนั่งรับประทานแบบไม่เป็นทางการ สำหรับผู้ที่มีโอกาสเดินทางมาไทเปในช่วงหน้าร้อน ร้านนี้ถือเป็นจุดแวะพักที่น่าสนใจ เหมาะกับทั้งผู้ที่อยากลองของหวานท้องถิ่น หรือผู้ที่ต้องการสัมผัสบรรยากาศของร้านเก่าแก่ที่ยังคงดำเนินกิจการด้วยแนวทางเดิมมาตลอดหลายสิบปี

มีความเชื่อหนึ่งกล่าวว่า "เดือนผี" มีต้นกำเนิดมาจาก จูหยวนจาง (朱元璋) ปฐมจักรพรรดิ แห่งราชวงศ์หมิง ซึ่งทรงศรัทธาในฮวงจุ้ยมาก เพื่อที่จะให้เดือน 7 เป็นเดือนพิเศษสำหรับราชวงศ์ในการจัดพิธีเซ่นไหว้โดยเฉพาะและไม่ให้สามัญชนจัดพิธีในช่วงเวลานี้ จึงส่งคนปลอมตัวเป็นนักพรตเต๋าออกไปขายยันต์และปล่อยข่าวลือว่าเดือน 7 เป็น "เดือนอัปมงคล" หรือ "เดือนผี" 

อีกความเชื่อหนึ่งกล่าวว่า "เดือนผี" มาจาก เดือน 7 ตามปฏิทินของราชวงศ์ซาง โดยอ้างอิงจากบทกลอนพื้นบ้านที่แพร่หลายในสมัยราชวงศ์ชิงที่ชื่อว่า "เทียนหยวนอู่เกอ" (天元五歌) ที่กล่าวว่า ในสมัยโบราณ จักรพรรดิที่สวรรคตแล้วจะถูกฝังในเดือนเจ็ด ซึ่งเชื่อว่าเดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติเป็นเดือนที่มงคลที่สุดเหมาะสำหรับการฝังพระศพของจักรพรรดิ แต่จริงๆแล้ว "เดือนเจ็ด" ที่ว่าหมายถึง "เจ็ดเดือน" ไม่ใช่เดือน 7 ตามปฏิทินของราชวงศ์ซาง ซึ่งมีบันทึกรายละเอียดอยู่ใน "หลี่จี้" (禮記) ที่กล่าวถึงการฝังพระศพของจักรพรรดิหลังจากสวรรคตไปแล้วเจ็ดเดือน

ถ้าเดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติไม่เกี่ยวข้องกับการฝังพระศพของราชวงศ์ แล้วคำว่า "เดือนผี" มาจากไหนกัน?

 ในเอกสารโบราณของจีน เดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติถูกเรียกว่า "巧月" หรือ "瓜月"  โดยไม่มีคำว่า "鬼月" ที่แปลว่าเดือนผีปรากฏอยู่ ในการสำรวจธรรมเนียมเก่าแก่ของไต้หวันช่วงต้นยุคอาณานิคมญี่ปุ่น การเรียกเดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติว่า "เดือนผี" ก็ยังไม่แพร่หลายนัก ดังนั้น หลักฐานทางประวัติศาสตร์จึงชี้ให้เห็นว่า "เดือนผี" เป็นแนวคิดสมัยใหม่ที่เพิ่งนิยามขึ้นในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมานี้

แนวคิด "เดือนผี" ในไต้หวัน เกิดขึ้นเนื่องจากในสังคมผู้อพยพของไต้หวันในอดีตมีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก เช่น การต่อสู้ระหว่างกลุ่มชนชาวจีนที่อพยพมาจากมณฑลฝูเจี้ยน 2 กลุ่ม คือ ชาวจางโจว (漳州府) และชาวเฉวียนโจว (泉州府) ความขัดแย้งระหว่างคนพื้นเมืองกับชาวฮั่น การต่อต้านการปกครองของเนเธอร์แลนด์ ราชวงศ์ชิง และญี่ปุ่น ซึ่งปัญหาเหล่านี้ทำให้เกิดศาลเจ้าจำนวนมากที่ไม่มีเจ้าของ หรือศาลเจ้าที่อุทิศให้กับวิญญาณไร้ญาติ เพื่อทำบุญสร้างกุศล ปลอบประโลมวิญญาณเร่ร่อน และคลี่คลายความเกลียดชัง ในช่วงปลายราชวงศ์ชิงไต้หวันจึงเริ่มมี พิธี 普度 เพื่อเซ่นไหว้วิญญาณผู้เสียชีวิต

ข้อห้ามใน "เดือนผี"

ข้อควรระวังเมื่ออยู่นอกบ้าน

1. 1.ห้ามหันกลับไปมองหากมีคนตบไหล่หรือเรียกชื่อ

2. 2.หลีกเลี่ยงการถ่ายรูปหรือถ่ายวิดีโอในช่วงฟ้ามืด

3. 3.หลีกเลี่ยงการไปโรงพยาบาลโดยไม่จำเป็น

4. 4.หลีกเลี่ยงการซื้อบ้านหรือรถ

5. 5.ห้ามเดินชิดกำแพงหรือพิงกำแพง

ข้อควรระวังเมื่ออยู่ในบ้าน

1. 1.ห้ามตากผ้าตอนกลางคืน

2. 2.ห้ามส่งเสียงดังหรือผิวปาก

3. 3.ห้ามตัดเล็บตอนกลางคืน

4. 4.อย่าใส่น้ำในอ่างอาบน้ำไว้ข้ามคืน

5. 5.ไม่กางร่มในบ้าน

6. 6.ห้ามวางรองเท้าแตะให้เป็นระเบียบ

2.  “ตลาดกลางคืนหนิงเซี่ย” 寧夏夜市

หากเอ่ยถึงตลาดกลางคืนที่ได้รับความนิยมทั้งจากชาวไต้หวันและนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศ “ตลาดกลางคืนหนิงเซี่ย” (Ningxia Night Market) นับเป็นหนึ่งในจุดหมายที่ไม่ควรมองข้าม ตลาดแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตต้าถง  กรุงไทเป มีระยะทางไม่ไกลจากย่านประวัติศาสตร์อย่างตี๋ฮว่าเจีย (迪化街) และบริเวณท่าเรือ (大稻埕) ทำให้นักท่องเที่ยวสามารถเดินเที่ยวต่อกันได้อย่างสะดวก เป็นอีกหนึ่งจุดแวะที่เข้ากันได้ดีกับเส้นทางท่องเที่ยวสายวัฒนธรรมในย่านนี้

แม้จะมีขนาดไม่ใหญ่นักเมื่อเทียบกับตลาดกลางคืนอื่น ๆ ในไต้หวัน แต่ตลาดแห่งนี้กลับมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้านอาหาร และได้รับการกล่าวขานว่าเป็นหนึ่งในตลาดที่ “ของกินอร่อยที่สุด” ในไทเป ด้วยระยะทางที่ไม่ยาวนักจึงไม่ต้องเสียเวลาในการเดินนาน ไม่พลุกพล่านจนเกินไป เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการสัมผัสบรรยากาศขายของกินในตลาดแบบท้องถิ่นโดยที่ไม่เหนื่อยจนเกินไป

ตลาดแห่งนี้รวบรวมของกินแบบไต้หวันแท้ ๆ ไว้อย่างครบครัน ทั้งอาหารดั้งเดิมระดับตำนานและเมนูใหม่ที่สร้างสรรค์อย่างมีเอกลักษณ์ บางร้านเปิดมานานกว่า 50–60 ปี และบางร้านได้รับรางวัลจาก Michelin Guide ในประเภท “Bib Gourmand” ซึ่งการันตีทั้งคุณภาพและรสชาติในราคาที่เข้าถึงได้ สามารถเดินทางด้วยรถไฟฟ้า MRT จากสถานี Zhongshan หรือ Shuanglian ใช้เวลาเดินเพียง 8–10 นาที ตลาดตั้งอยู่บนถนนหนิงเซี่ย ซึ่งอยู่ใกล้กับย่านท่องเที่ยวหลักของไทเป ทำให้สามารถจัดรวมไว้ในแผนการเดินทางได้อย่างสะดวก ด้วยขนาดตลาดที่เล็กกระทัดรัด นักท่องเที่ยวสามารถเดินเลือกชิมอาหารได้หลายอย่างภายในเวลาสั้น ๆ โดยไม่ต้องเสียเวลาเดินไกล ทั้งยังสามารถเลือกนั่งทานในร้านหรือซื้อกลับได้ตามความสะดวก

ตลาดแห่งนี้เป็นที่นิยมของชาวไต้หวันมากเพราะบางตลาดกลางคืนจะเห็นแต่นักท่องเที่ยวต่างชาติ ชาวไต้หวันแท้ ๆ พบเห็นได้น้อยมาก แต่ที่นี่คนไต้หวันก็นิยมมาเดิน ดังนั้นตลาดแห่งนี้จึงสะท้อนวิถีชีวิตและรสนิยมการกินของคนท้องถิ่นได้อย่างชัดเจน เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการสัมผัส “รสชาติของไต้หวัน” อย่างแท้จริง

ร้านอาหารที่ไม่ควรพลาด

劉芋仔蛋黃芋餅: ขนมของทอดชื่อดังที่ไส้ทำจากเผือกกวน สอดไส้ไข่เค็มและหมูหยอง รสชาติกลมกล่อมเข้ากันอย่างลงตัว เป็นที่ชื่นชอบของทั้งคนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยว ได้รับการแนะนำจาก Michelin Bib Gourmand หลายปีติดต่อกัน และมักมีคิวยาวในช่วงเย็นของทุกวัน

圓環邊蚵仔煎: ร้านหอยนางรมทอดเจ้าดังที่ตั้งอยู่ใกล้กับวงเวียนกลางเมือง ความพิเศษอยู่ที่วัตถุดิบหอยนางรมสดใหม่ส่งตรงจากภาคใต้ของไต้หวัน ตัวแป้งกรอบนอกนุ่มใน เสิร์ฟคู่กับซอสรสกลมกล่อมสูตรเฉพาะที่เป็นเอกลักษณ์ของร้าน

豬肝榮仔: ร้านต้มเครื่องในชื่อดังที่เปิดมายาวนานกว่า 60 ปี มีชื่อเสียงเรื่องซุปตับหมูรสหวานหอมกลมกล่อม ต้มด้วยสูตรโบราณที่ตกทอดจากรุ่นสู่รุ่น เป็นร้านที่คนท้องถิ่นแนะนำหากอยากลิ้มลองรสชาติแบบดั้งเดิมของไทเป

牛媽媽沙茶牛肉: ร้านอาหารจานเนื้อยอดนิยมที่ขึ้นชื่อเรื่องเนื้อวัวผัดซาฉา หอมกลิ่นเครื่องเทศ และเมนูข้าวหน้าหมูสามชั้นตุ๋นแบบโบราณ控肉飯ที่ตุ๋นจนเปื่อยนุ่มทุกชิ้น รสชาติเข้มข้นสไตล์ไต้หวันแท้ ๆ

豆花莊: ร้านของหวานที่เปิดมานานหลายทศวรรษ เป็นที่รู้จักในหมู่นักชิมเต้าฮวยว่าเนื้อนุ่มละมุนที่สุดในย่านนี้ เสิร์ฟพร้อมเครื่องเคียงหลากหลาย เช่น ถั่วลิสงต้มหวานโมจิไส้งาดำ และบัวลอยไต้หวัน เหมาะสำหรับคลายร้อนหลังเดินตลาด

秋雲潤餅: ร้านขาย “รุ่นปิ่ง” หรือแผ่นแป้งบางห่อไส้แน่นที่มีทั้งหมูสามชั้น ถั่วลิสงคั่ว ผักดอง และถั่วงอก ได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง และเคยเป็นเมนูโปรดของนักร้องชื่อดังหลายท่าน

เวลาเปิด–ปิด: โดยทั่วไปเปิดทุกวันตั้งแต่ช่วงเย็น (ประมาณ 17:00 น.) จนถึงหลังเที่ยงคืน แต่เวลาเปิดแต่ละร้านอาจแตกต่างกันเล็กน้อย การเดินทาง: MRT สถานี Zhongshan ทางออก 1 เดินตามถนน Nanjing West Road ประมาณ 10 นาที MRT สถานี Shuanglian ทางออก 1 เดินตามถนน Minsheng West Road ประมาณ 8 นาที คำแนะนำ: ช่วงเวลาหลัง 19:00 น. มักมีผู้คนพลุกพล่าน ควรไปก่อนหรือหลังจากนั้นเพื่อหลีกเลี่ยงช่วงพีค

แนวคิดดั้งเดิมที่เคยมีคนกล่าวว่า มีลูกเพราะหวังให้มีคนดูแลยามแก่เฒ่า กำลังเลือนหายไปตามกาลเวลา ท่ามกลางยุคสมัยที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ผู้คนจำนวนไม่น้อยเริ่มตระหนักว่า สภาพตลาดแรงงานในปัจจุบันมีโอกาสการจ้างงานที่จำกัด รายได้ของผู้สูงอายุที่เคยหวังพึ่งพาจากลูกหลานก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง

ขณะเดียวกัน ความเต็มใจของลูกหลานในการอยู่ร่วมกับพ่อแม่สูงวัยก็ลดลงเช่นกัน สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาเรื่องที่อยู่อาศัยและการดูแลผู้สูงอายุ คนหนุ่มสาวจำนวนมากต้องดิ้นรนทำงานหนักเพื่อเลี้ยงดูตัวเอง จึงแทบไม่มีแรงและกำลังเหลือในการแบกรับภาระดูแลพ่อแม่ในวัยเกษียณ ขณะเดียวกัน ผู้สูงอายุบางส่วนมองว่า การพึ่งพาตนเองเป็นสิ่งที่มีศักดิ์ศรีและมั่นคงกว่า ด้วยเหตุนี้จึง โครงการเปลี่ยนบ้านเป็นบำนาญ จึงกลายเป็นแนวทางใหม่ที่ตอบโจทย์ยุคสมัยแห่งการเปลี่ยนแปลงได้อย่างลงตัว 

โครงการเปลี่ยนบ้านเป็นเงินบำนาญในภาษาจีนใช้คำว่า “以房養老” สามารถแปลตรงตัวได้ว่า ใช้บ้านเลี้ยงชีพยามชรา เป็นสินเชื่อเพื่อผู้สูงอายุรูปแบบใหม่ โดยผู้สูงอายุนำบ้านที่ตนเป็นเจ้าของมาแปลงเป็นรายได้ต่อเดือนเพื่อใช้จ่ายภายหลังจากเกษียณ หรือเรียกสินเชื่อลักษณะว่า “การจำนองย้อนกลับ” (Reverse Mortgage) ธนาคารจะ “หักดอกเบี้ย” ออกจากเงินที่จะจ่ายให้กับผู้สูงวัยที่ขอกู้ เมื่อผู้สูงวัยเสียชีวิตแล้ว ธนาคารจะนำทรัพย์สินออกขายทอดตลาดเป็นการชำระหนี้ หากมีส่วนเหลือจะมอบให้ทายาทซึ่งเป็นผู้รับประโยชน์

โดยทั่วไปแล้ว โครงการนี้จะเหมาะกับผู้ที่มีบ้านเพียงหลังเดียว และต้องการใช้ชีวิตวัยเกษียณในบ้านของตนเอง อีกทั้งยังไม่มีบุตร หรือไม่มีแผนจะยกบ้านให้บุตรในอนาคต สามารถนำเงินจากการซื้อสินเชื่อไปใช้จ่ายในชีวิตช่วงบั้นปลายได้โดยตรง อย่างไรก็ดี ก่อนที่จะดำเนินการขอสินเชื่อของโครงการนี้ บางธนาคารอาจกำหนดให้ต้องแสดงหนังสือยินยอมจากบุตรหลาน เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาข้อพิพาทที่อาจเกิดขึ้นในภายหลังด้วยเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม นางหวังลี่หลิง (王儷玲) ประธานสมาคมกองทุนบำเหน็จบำนาญแห่งสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ชี้ให้เห็นถึงความเสี่ยงของโครงการเปลี่ยนบ้านเป็นเงินบำนาญ ระบุว่า หากระยะเวลากู้ครบกำหนดแล้ว แต่เจ้าของบ้านยังมีชีวิตอยู่ ก็จะไม่สามารถรับเงินต่อได้ และยังอาจถูกเรียกเก็บหนี้ หรือถูกบังคับให้ย้ายออกจากบ้าน

โครงการเปลี่ยนบ้านเป็นเงินบำนาญได้รับความนิยมเพิ่มขึ้น (ภาพ CommonWealth Magazine)

คณะกรรมการกำกับดูแลสถาบันการเงินไต้หวัน (FSC) ผลักดันโครงการเปลี่ยนบ้านเป็นเงินบำนาญมาตั้งแต่ปี 2015 ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง จนถึง ณ สิ้นเดือนมิถุนายนปีนี้ มีธนาคารทั้งหมด 16 แห่งทั่วไต้หวันที่ให้บริการสินเชื่อนี้ในรูปแบบแตกต่างกัน มีทั้งการจ่ายเงินแบบรายเดือน หรือให้บริการรวมกับผลิตภัณฑ์การประกันชีวิต ธนาคารบางแห่งกำหนดคุณสมบัติผู้กู้อายุ 60 ปีขึ้นไป บางแห่ง 65 ปีขึ้นไป โดยในไตรมาสที่ 2 ของปีนี้ มีจำนวนผู้ได้รับอนุมัติสินเชื่อรวม 9,642 ราย ยอดรวมวงเงินสินเชื่อที่ได้รับการอนุมัติอยู่ที่ 55,800 ล้านเหรียญไต้หวัน ยอดคำขอสินเชื่อเพิ่มขึ้นจากสิ้นเดือนมีนาคมปีนี้ 3.66% และยอดวงเงินที่อนุมัติก็เพิ่มขึ้น 4.69% 

หากดูการเติบโตของโครงการนี้ในแต่ละพื้นที่ พบว่าพื้นที่ไทเป นิวไทเป จีหลงได้รับความนิยมสูงสุด โดยในไตรมาสเดียว มีผู้ที่ได้รับอนุมัติสินเชื่อเพิ่มขึ้น 164 ราย วงเงินอนุมัติเพิ่มขึ้น 1,713 ล้านเหรียญไต้หวัน รวมแล้วคิดเป็นสัดส่วนประมาณสองในสามของยอดรวมทั้งประเทศ นายหวังหยุ่นจง (王允中) รองอธิบดีกรมการธนาคาร  อธิบายว่า สาเหตุที่พื้นที่ภาคเหนือมีการขอสินเชื่อนี้เป็นจำนวนมาก เนื่องจากราคาบ้านในพื้นที่ค่อนข้างคงที่ ราคาตกยาก ประกอบกับประชาชนในพื้นที่นี้มีความตระหนักด้านการวางแผนทรัพย์สิน จึงส่งผลให้ความต้องการยื่นขอสินเชื่อในโครงการนี้เพิ่มสูงขึ้น 

ในส่วนของเพศ สัดส่วนของเพศหญิงที่ยื่นขอสินเชื่อนี้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยมียอดสะสมอยู่ที่ 5,546 ราย คิดเป็น 57.52% ขณะที่เพศชายมียอดสะสม 4,096 ราย คิดเป็น 42.48% นายหวังหยุ่นจง  วิเคราะห์ว่า สาเหตุหลักอาจมาจากความสามารถในการพึ่งพาตนเองทางเศรษฐกิจของผู้หญิงที่เพิ่มขึ้น และอัตราการถือครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้หญิงที่สูงขึ้น

Taiwan Realty Group กลุ่มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของไต้หวันระบุว่า โดยทั่วไปแล้ว ผู้หญิงในไต้หวันมีอายุขัยเฉลี่ยยืนยาวกว่าผู้ชาย และในปัจจุบันผู้สูงอายุเพศหญิงยังคงมีศักยภาพทางเศรษฐกิจที่อ่อนแอกว่าเพศชาย ดังนั้นเมื่อเข้าสู่วัยเกษียณ ผู้หญิงจึงมีแนวโน้มพึ่งพาสินเชื่อเพื่อให้มีแหล่งรายได้เลี้ยงชีพมากกว่า ทั้งนี้ ประชาชนในภาคเหนือของไต้หวัน มีแนวคิดด้านการจัดการการเงินที่ทันสมัย ประกอบกับทรัพย์สินมีมูลค่าสูง จึงทำให้มีความต้องการและความสามารถในการเปลี่ยนอสังหาริมทรัพย์ให้เป็นเงินสดสูงกว่าภาคกลางและภาคใต้ ส่งผลให้ความนิยมที่มีต่อโครงการเปลี่ยนบ้านเป็นเงินบำนาญ ในภาคเหนือ มีอัตราสูงกว่าพื้นที่อื่นๆของไต้หวันอย่างชัดเจน

ประชาชนในภาคเหนือของไต้หวัน มีแนวโน้มซื้อสินเชื่อโครงการเปลี่ยนบ้านเป็นเงินบำนาญมากกว่าภาคอื่นๆ (ภาพ CNA)

คุณจางซวี่หลาน (張旭嵐) ประธานศูนย์วิเคราะห์แนวโน้มตลาดอสังหาริมทรัพย์ไต้หวัน เปิดเผยสินเชื่อโครงการเปลี่ยนบ้านเป็นเงินบำนาญที่ธนาคารให้บริการ ไม่ถือเป็นสินเชื่อซื้อบ้าน จึงไม่อยู่ภายใต้ข้อจำกัดตามมาตรา 72 ข้อ 2 ของกฎหมายธนาคาร ซึ่งเป็นกฎที่ใช้ควบคุมสินเชื่อเพื่อป้องกันการเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์ ด้วยเหตุนี้ ธนาคารจึงหันมาโปรโมทธุรกิจสินเชื่อเปลี่ยนบ้านเป็นเงินบำนาญมากขึ้น ส่งผลให้กระบวนการอนุมัติสินเชื่อดำเนินการได้รวดเร็วมากยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม สินเชื่อประเภทนี้ไม่ได้จ่ายเป็นเงินก้อนครั้งเดียว แต่จะถูกโอนจ่ายเป็นรายเดือนเพื่อใช้เป็นค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิตในวัยเกษียณ ซึ่งสำหรับกลุ่มผู้สูงอายุที่มีทรัพย์สินเป็นบ้านแต่มีรายรับที่เป็นเงินสดจำกัด นี่จึงถือเป็นทางเลือกหนึ่งในการใช้ทรัพย์สินที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์อย่างยืดหยุ่นมากขึ้น

คุณจางซวี่หลาน กล่าวว่า ผู้สูงอายุในยุคปัจจุบันมีทัศนคติที่เปิดกว้างมากขึ้น มักจะเลือกพึ่งพาตนเองในช่วงบั้นปลายชีวิต ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาให้บุตรหลานเลี้ยงดู แต่ก็ไม่ได้ต้องการขายทรัพย์สินหรือโอนบ้านให้ลูกหลานในตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ ดังนั้นในกรณีที่ไม่มีรายได้ประจำ โครงการเปลี่ยนบ้านเป็นเงินบำนาญจึงกลายเป็นทางเลือกที่ยืดหยุ่นสำหรับการบริหารจัดการทรัพย์สิน จากจำนวนผู้ขอสินเชื่อและวงเงินสินเชื่อที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน สะท้อนให้เห็นว่าผู้มีบ้านเป็นของตนเองเริ่มเปิดรับแนวทางนี้มากขึ้น พร้อมทั้งมีแนวโน้มจะขอกู้เต็มวงเงิน เพื่อให้เจ้าของบ้านได้ใช้ชีวิตช่วงปลายอย่างมั่นคงและมีความสุข จากทรัพย์สินที่สั่งสมมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยในช่วงชีวิตที่ผ่านมา

แล้วคุณผู้ฟังละค่ะ มีความคิดเห็นอย่างไรกับประเด็นนี้ หากคุณเป็นผู้สูงอายุและมีบ้านเป็นของตัวเอง คุณจะเข้าร่วมโครงการนี้หรือไม่ หรือจะเก็บบ้านไว้ให้ลูกหลานของตัวเอง เพราะอะไร ร่วมแชร์ความคิดเห็นของคุณเข้าสู่รายการเลยค่ะ

2. ราเมง

เมืองไทเปเป็นเมืองที่หาของกินได้ง่ายมาก ๆ เมื่อยามท้องหิว ไม่ว่ากี่โมงก็ตาม เมืองนี้ก็มีอาหารให้ทานตลอด แล้วเรื่องของความหลากหลายเช่นกัน อาหารที่ไต้หวันมีความหลากหลายในด้านความเป็นสากลมาก ๆ นอกจากอาหารไต้หวันเองแล้ว อาหารต่างชาติที่ไต้หวันก็ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากครับ ไม่ว่าจะเป็นอาหารไทย อาหารเวียดนาม อาหารอิตาลี่ และอาหารญี่ปุ่น วันนี้เราจะมาพูดถึงอาหารญี่ปุ่นในไต้หวัน ที่ไต้หวันมีร้านอาหารญี่ปุ่นเยอะมาก ๆ มีแทบจะทุกมุมถนนเลยก็ว่าได้ อาหารญี่ปุ่นถือเป็นอาหารที่คนไต้หวันให้ความนิยมมาก ๆ โดยเฉพาะราเม็ง ร้านราเม็งที่นี่เยอะราวกับดอกเห็ด ร้านราเม็งแต่ละร้านก็จะมีความโดดเด่นที่แตกต่างกัน  แต่ละร้านจะมีทีเด็ดอะไร เดี๋ยวเราไปฟังกันเลย

ประวัติราเม็ง

ก่อนอื่น เดี๋ยวเรามาพูดคุยถึงประวัติของราเม็งกันสักเล็กน้อย ข้อมูลจาก thaipbs ramenyokocho.com / japan-guide.com ได้ให้ข้อมูลว่า ตามประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ ต้นกำเนิดของราเม็งมาจากประเทศจีน ถูกนำเข้ามาในญี่ปุ่นโดยชาวจีนอพยพในต้นศตวรรษที่ 20 ช่วงการปฏิรูปเมจิ ส่วนคำว่า “ราเม็ง” (ラーメン ) มาจากภาษาจีน “ลาเมี่ยน” (拉麺) ซึ่งมีความหมายว่า “เส้นก๋วยเตี๋ยวที่นวดด้วยมือ”

เมื่อปีค.ศ. 1884 ร้านอาหารญี่ปุ่นร้านแรกที่มีการเสิร์ฟราเม็ง คือร้าน “โยวะเคน” (養和軒) ต่อมาเมื่อปี ค.ศ. 1910 ได้มีร้านราเม็งร้านแรกของประเทศญี่ปุ่นชื่อว่าร้าน “ไรไรเคน” (来々軒) ย่านอาซาคุสะ กรุงโตเกียว ด้วยรสชาติที่ปรุงแต่งด้วยเครื่องปรุงของญี่ปุ่นแท้ ๆ อย่างโชยุและเต้าเจี้ยวญี่ปุ่น จึงทำให้เมนูชนิดนี้มีรสชาติกลมกล่อม และแปลกใหม่ กลายเป็นเมนูจานโปรดของหลาย ๆ คน กระทั่งถูกยกให้เป็นอีกเมนูอาหารญี่ปุ่นที่โด่งดังไปทั่วโลกในเวลาต่อมา

น้ำซุปประเภทต่าง ๆ ของราเม็ง

ปัจจุบันราเม็งมีหลากหลายรสชาติ มีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นแตกต่างกันไปตามแต่ละพื้นที่ โดยจะแบ่งตาม เส้นบะหมี่ เครื่องเคียง และน้ำซุป สามอย่างนี้เป็นหลัก ซึ่งน้ำซุปยอดนิยมมีดังนี้ :

1. โชยุราเม็ง (Shoyu Ramen) (醤油ラーメン) หรือซุปซีอิ๊วญี่ปุ่น

ราเม็งสูตรดั้งเดิมที่ใช้โชยุ หรือซีอิ้วญี่ปุ่น เป็นส่วนผสมหลักในน้ำซุป ลักษณะสีน้ำตาลใส ใส่เส้นบะหมี่เหลืองเส้นหยักขนาดกลาง หมูชาชู หน่อไม้ดอง และต้นหอมซอย เป็นส่วนประกอบให้รสชาติกลมกล่อมมากยิ่งขึ้น

2. มิโสะราเม็ง (Miso Ramen) (味噌ラーメン) หรือซุปเต้าเจี้ยวญี่ปุ่น

ราเม็งที่มีเอกลักษณ์ตามแบบฉบับญี่ปุ่นอย่างแท้จริง มีต้นกำเนิดมาจากฮอกไกโด รสชาติเข้มข้นด้วยน้ำซุปผสมเต้าเจี้ยวญี่ปุ่น ส่วนใหญ่จะใช้เส้นขนาดใหญ่ เพื่อให้เข้ากับน้ำซุปรสเข้ม ใส่เนื้อหมู ถั่วงอก ข้าวโพด หรือผักต่าง ๆ 

3. ชิโอะราเม็ง (Shio Ramen) (塩ラーメン) หรือซุปเกลือ

ราเม็งน้ำซุปสีใส ใช้เกลือเป็นส่วนผสมหลัก รสชาติอ่อนแต่ก็กลมกล่อมในตัว มักจะใส่เส้นหมี่ที่มีลักษณะเป็นเส้นตรงและเล็ก ส่วนเครื่องจะใส่เนื้อหมู หน่อไม้ดอง และต้นหอมซอย หากใครอยากใส่อาหารทะเล อย่าง กุ้ง หอย ปลา หรือสาหร่ายวากาเมะ ก็อร่อยถึงเครื่อง ชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่บอกว่าเป็นรสที่ทำง่ายที่สุดในบรรดาราเม็งด้วยกัน

4. ทงคตสึราเม็ง (Tonkotsu Ramen) (豚骨ラーメン) หรือซุปกระดูกหมู

ราเม็งน้ำซุปที่เคี่ยวจากกระดูกหมู มีสีขาวขุ่น รสชาติเข้มข้นและค่อนข้างมัน เป็นราเม็งต้นตำรับมาจากเกาะคิวชู มาพร้อมกับเส้นบะหมี่แบบตรงและบาง เพื่อความเข้ากันกับน้ำซุป มักใส่เครื่องด้วยเนื้อหมู เห็ดหูหนู สาหร่าย และต้นหอมซอย 

แนะนำร้านเด็ด

1. 樂麵屋 อยู่ในซอยย่านหย่งคัง ถือเป็นแหล่งรวมอาหารอร่อยที่อยู่ใกล้สถานี MRT ตงเหมิน 

ร้านนี้เป็นร้านราเม็งคิวยาวที่มีชื่อเสียงมากในแถบนั้น ร้านนี้จะสั่งอาหารผ่านการสแกน QR code ก็สะดวกสำหรับคนที่กังวลเรื่องการสื่อสาร ส่วนราคาก็เป็นราคามาตรฐานของไทเป ชามละประมาณ 260~320  เหรียญไต้หวัน นอกจากราเม็งทั่วไปแล้ว ยังมีราเม็งพิเศษอื่น ๆ เช่น ราเม็งซุปมิโซะรสเผ็ดใส่เกี๊ยวทอด และก็ยังมีพวกของทอดเช่น ไก่ทอดคาราเกะ เป็นต้น สำหรับใครที่กลัวทานไม่อิ่ม ที่ร้านนี้สามารถเติมเส้นได้ฟรี และเติมได้ไม่อั้นด้วยครับ เป็นอีกจุดขายที่ทำให้ร้านนี้คนแน่นตลอด

สำหรับซี่โครงหมูอ่อนของร้านนี้ก็พิเศษมาก ทางร้านตุ๋นมาได้เปื่อยนุ่มมาก พอกินเข้าไปคำแรก ตอนแรกคิดว่าจะมีความกรุบของกระดูกอ่อน แต่ผิดคาด กระดูกอ่อนข้างในกลับเปื่อยยุ่ย เหมือนเอ็นเนื้อที่ตุ๋นจนนุ่มเปื่อย ละลายในปากเลยครับ  สำหรับน้ำซุปก็มีรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์สุด ๆ น้ำซุปสีขาวข้นน่าทาน ราเม็งจะอร่อยหรือไม่ก็อยู่ที่น้ำซุปนี่แหละ ที่ร้านนี้น้ำซุปเข้มข้นมาก ไม่เลี่ยนจนเกินไป โดยรวมแล้วเป็นราเม็งที่ถูกปากทั้งคนไต้หวันและคนต่างชาติ 

ส่วนเส้นมีให้เลือกทั้งเส้นใหญ่และเส้นเล็ก ส่วนตัวคิดว่าอร่อยคนละแบบ ตอนสั่งราเม็ง ทางร้านก็จะถามความนุ่มของเส้น สามารถปรับได้ตามความชอบ และในราเม็งก็จะมีไข่ออนเซ็นครึ่งฟอง ความสุกกำลังดี ไม่สุกเกินไป ไข่แดงยังมีความเยิ้ม ๆ หน่อย  ร้านนี้ก็แนะนำเลย สำหรับใครที่ชอบราเม็งเบสน้ำซุปกระดูกหมูก็แนะนำมาก ๆ หรือหากท่านใดที่ชอบทานรสเผ็ด ๆ ที่นี่ก็มีเมนูราเม็งเผ็ดระดับนรก รสชาติเผ็ดมาก แต่ก็อร่อยถึงใจ ใครผ่านมาแถวตงเหมินก็อย่าลืมแวะไปทานกันได้

2."長生塩人 劍潭"  ราเม็งราคาประหยัดคิวยาวใกล้ตลาดกลางคืนซื่อหลิน

เมื่อต้นปีที่ผ่านมา ร้านราเม็งยอดนิยมที่มักมีลูกค้าต่อคิวยาวเหยียดอย่าง "長生塩人" ได้ขยายสาขามาเปิดที่สถานี MRT เจี้ยนถาน (劍潭) ด้วยกฎเหล็กที่ต้องรอให้สมาชิกในกลุ่มมาพร้อมหน้ากันทุกคนถึงจะสามารถต่อคิวได้ และไม่อนุญาตให้จองคิวแทน ทำให้ไม่สามารถคาดการณ์เวลาที่แน่นอนในการรอได้ อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่ร้านอยู่ไม่ไกลจากบ้าน ทำให้ผมสามารถแวะมาทานได้เรื่อย ๆ

"長生塩人 劍潭" ตั้งอยู่ใกล้กับตลาดกลางคืนซื่อหลิน (士林夜市) ซึ่งเป็นย่านที่มีผู้คนพลุกพล่าน โดยเฉพาะในช่วงเย็นที่จะเห็นลูกค้าต่อคิวยาวออกมาหน้าร้าน เมนูเด่นของร้านคือ "ราเม็งรสเกลือ" (鹽味拉麵) ในราคาเพียง 150 เหรียญไต้หวันเท่านั้น และสามารถเพิ่มเนื้อเป็นสองเท่าได้ในราคา 35  เหรียญไต้หวัน น้ำซุปของร้านมีความใส หอมกลมกล่อมจากการเคี่ยวนานถึง 8 ชั่วโมง และในชามเดียวลูกค้าจะได้ลิ้มรสเนื้อสัตว์ถึงสองชนิด ทั้งไก่ซูวีที่นุ่มละมุนลิ้น และหมูชาชูย่างหอมกรุ่น ทำให้ร้านนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงและมีลูกค้าแน่นร้านอยู่เสมอ

"長生塩人 劍潭" ยังเป็นหนึ่งในรายชื่อร้านราเม็งที่ได้รับความนิยมจากการโหวตในปี 2022 อีกด้วย ก่อนสั่งอาหาร พนักงานจะแนะนำเมนู ซึ่งอร่อยทุกอย่าง ทั้งเครื่องเคียง ราเม็งรสเกลือที่เป็นเมนูเด่น และบะหมี่ผัดที่เป็นเมนูจำกัด นอกจากนี้ลูกค้ายังสามารถเพิ่มเงินเพื่ออัพเกรดเส้นให้มีความเหนียวนุ่มมากขึ้นได้ ราเม็งรสเกลือราคาเพียง 150  เหรียญไต้หวันถือว่าถูกมาก 

ราเม็งรสเกลือราคา 150  เหรียญไต้หวัน เพิ่มเส้น "立成製麵" อีก 15  เหรียญไต้หวัน และเพิ่มไข่ออนเซ็นอีก 30  เหรียญไต้หวัน สำหรับคนที่ชอบเส้นแข็ง แนะนำให้ลองเพิ่มเส้น "立成製麵" เพราะมีความเหนียวนุ่มและกรุบกรอบเล็กน้อย น้ำซุปมีความใส เคี่ยวจากหมู ไก่ และผักนาน 8 ชั่วโมง รสชาติเค็มนำ หวานตาม ทานแล้วสดชื่น ส่วนเนื้อไก่ซูวีมีความนุ่ม ส่วนหมูมีกลิ่นหอมจากการย่าง  สำหรับร้านนี้ก็เหมาะกับผู้ที่ไม่ชอบทานราเม็งที่มากับน้ำซุปที่หนักเกินไป น้ำซุปที่นี่จะรสชาติแบบเช็ง ๆ เบา ๆ ราคาก็ไม่แพง ทุกครั้งที่มาที่นี่ก็จะเห็นวัยรุ่นนักเรียนนักศึกษามาต่อคิวกันส่วนใหญ่ หากใครมีโอกาสผ่านมาแถวสถานีเจี้ยนถาน ก็อย่าลืมแวะมาทานราเม็งร้านดังร้านนี้นะครับ

ราเม็งมีแคลอรี่สูงแค่ไหน?

ราเม็งก็เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ขึ้นชื่อในเรื่องของพลังงานที่สูง เดี๋ยวเรามาดูข้อมูลจาก yohopower.tw ว่าน้ำซุปของราเม็งแต่ละชนิดจะให้พลังงานกันเท่าไหร่บ้าง

1.ราเม็งซุปไก่ (雞白湯拉麵): ประมาณ 700-1000 กิโลแคลอรี่ น้ำซุปทำจากการเคี่ยวกระดูกไก่

2.ราเม็งซุปกระดูกหมู (豚骨拉麵): ประมาณ 750-1000 กิโลแคลอรี่ ทำจากกระดูกหมูเคี่ยว เช่นเดียวกับซุปไก่ขาวจะมีสีขาวขุ่น แหล่งที่มาของแคลอรี่คือไขมันจากกระดูกหมู

3.ราเม็งมิโซะ (味噌拉麵): ประมาณ 750-1100 กิโลแคลอรี่ นอกจากจะใช้มิโซะแล้ว ส่วนใหญ่จะนำเครื่องเทศไปผัดให้หอมก่อนเติมน้ำซุปและเนย เพื่อให้กลิ่นหอมเข้มข้นขึ้น ทำให้เป็นราเม็งที่มีแคลอรี่ค่อนข้างสูง

4.ราเม็งโชยุ (醬油拉麵): ประมาณ 650-1000 กิโลแคลอรี่ หลักๆ จะใช้น้ำซุปใสปรุงรสด้วยซีอิ๊ว สีเข้มแต่ไม่ข้น รสชาติเรียบง่าย มีแคลอรี่ค่อนข้างต่ำ

5.ราเม็งรสเกลือ (鹽味拉麵): ประมาณ 700-850 กิโลแคลอรี่ ใช้น้ำซุปใสปรุงรสด้วยเกลือเช่นกัน เป็นราเม็งที่มีรสชาติเบาที่สุด และมีแคลอรี่น้อยที่สุด

ภาพจาก : tabiiro, threethree33, 樂麵屋

ไต้หวันเริ่มมีการรณรงค์แนวคิดทิ้งกระดาษชำระลงชักโครกมาตั้งแต่ปี 2017 แต่จนถึงทุกวันนี้ ยังคงมีประชาชนบางส่วนที่ยังคงคุ้นเคยกับการทิ้งกระดาษชำระลงถังขยะ ไม่กล้าทิ้งลงชักโครก เพราะกังวลเรื่องท่อระบายน้ำอุดตัน

ประเด็นนี้กลายเป็นที่ถกเถียงอีกครั้งในสังคมไต้หวัน เมื่อนายเผิงฉี่หมิง (彭啓明) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสิ่งแวดล้อม โพสต์ข้อความบนเฟซบุ๊กเมื่อไม่นานมานี้ว่า เมื่อปีที่แล้วหลังจากที่เขาเข้ามารับตำแหน่ง มีคนถามเขาเกี่ยวกับนโยบายทิ้งกระดาษชำระลงในชักโครก ตอนนั้นเขารู้สึกแปลกใจ จึงพยายามศึกษาจากมุมมองทางวิทยาศาสตร์ เขาค้นพบว่าในบรรดาสาเหตุที่ทำให้ส้วมตัน ไม่ได้เกี่ยวกับกระดาษชำระเลย

นายเผิงฉี่หมิง ระบุว่า ที่บ้านของใครหลายๆคน คงเคยประสบปัญหาส้วมตัน แต่ไม่เกิดจากกระดาษชำระ อาจเกิดจากพฤติกรรมส่วนตัว เช่น การทิ้งก้นบุหรี่ กระดาษเช็ดหน้า (面紙) หรือขยะอื่น ๆ ลงในชักโครก แต่หากพิจารณาจากกฎทรงมวล หมายถึง มวลสารจะไม่สูญหายไปหรือเกิดขึ้นใหม่ ก็จะเห็นได้ชัดว่าสิ่งใดละลายน้ำหรือไม่ละลายน้ำ เช่น กระดาษเช็ดหน้าไม่สามารถละลายน้ำได้ แต่กระดาษชำระที่มีฉลากรับรองในท้องตลาดสามารถละลายน้ำได้

ประชาชนยังคงเคยชินกับการทิ้งกระดาษทิชชู่ ลงถังขยะ (ภาพ udn.com)

กระดาษเช็ดหน้าถูกผลิตให้มีความเหนียวและแข็งแรงกว่า เพื่อไม่ให้เกิดขุยขณะเช็ด จึงทำให้ไม่สามารถละลายน้ำได้ แต่กระดาษชำระนั้นมีความแตกต่างออกไป ด้วยความพยายามของกระทรวงสิ่งแวดล้อมตลอดหลายปีที่ผ่านมา ปัจจุบัน ในท้องตลาดมีกระดาษชำระ 26 ยี่ห้อที่มีฉลากรับรองสามารถละลายน้ำได้ นายเผิงฉี่หมิง จึงขอให้ประชาชนเชื่อในวิทยาศาสตร์  อย่าเชื่อความรู้สึก 

โดยนายเผิงฉี่หมิงย้ำว่า กระดาษชำระเส้นใยสั้นและสามารถละลายน้ำได้อย่างรวดเร็ว จึงไม่ทำให้ส้วมตัน โดยทั่วไปแล้ว ท่อชักโครกจะมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 นิ้ว และท่อระบายน้ำจะมีขนาด 4 นิ้ว ทั้งของเสียและกระดาษชำระสามารถไหลผ่านได้อย่างราบรื่น แม้กระทั่งในระบบท่อชักโครกแบบเก่า ก็ไม่ทำให้เกิดการอุดตัน ตราบใดที่มีการดูแลล้างทำความสะอาดท่อระบายน้ำอย่างสม่ำเสมอ และไม่ทิ้งสิ่งแปลกปลอมลงไป จึงขอให้ประชาชนทิ้งกระดาษชำระลงชักโครกได้อย่างสบายใจ

ทั้งนี้ เขตห้องน้ำสาธารณะที่อยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงสิ่งแวดล้อม จะมีการจำหน่ายกระดาษชำระที่สามารถละลายน้ำได้ และหากตรวจสอบพบว่ามีสถานที่อื่นจำหน่ายกระดาษเช็ดหน้า จะประสานงานกับรัฐบาลท้องถิ่นและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้ดำเนินการแก้ไข

ไต้หวันผลักดันนโยบายทิ้งกระดาษชำระลงชักโครก

คนเราใช้กระดาษชำระทุกวัน และเรื่องที่ว่าหลังใช้แล้วควรทิ้งกระดาษชำระลงในชักโครกหรือไม่นั้น เป็นประเด็นที่ถกเถียงกันมานานในไต้หวัน อีกทั้งยังเคยทำให้ชาวต่างชาติที่มาเยือนเกิดความสงสัยด้วย เมื่อมองดูประเทศพัฒนาแล้วอย่างยุโรป อเมริกา และญี่ปุ่น พบว่าประชาชนส่วนใหญ่จะทิ้งกระดาษชำระลงในชักโครก ซึ่งไม่เพียงแต่ดีต่อสิ่งแวดล้อมและสุขอนามัยเท่านั้น แต่ยังช่วยลดกลิ่นไม่พึงประสงค์และการสะสมของแบคทีเรียในห้องน้ำ อีกทั้งยังทำให้สภาพแวดล้อมในห้องน้ำดูสะอาดและเป็นระเบียบมากขึ้นด้วย

ไต้หวันผลักดันนโยบายทิ้งกระดาษชำระลงชักโครกมากว่า 10 ปี(ภาพ shuj.shu.edu.tw)

กระทรวงสิ่งแวดล้อมซึ่งในตอนนั้นยังเป็นทบวงอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ได้เล็งเห็นแนวโน้มระดับนานาชาติและความสำคัญด้านสุขอนามัย จึงได้เริ่มรณรงค์ให้ทิ้งกระดาษชำระลงชักโครกอย่างจริงจังมาตั้งแต่เดือนมกราคม ปี 2017 และในเดือนมิถุนายนของปีเดียวกัน ก็ได้ประกาศให้มาตรการนี้ โดยกำหนดให้ห้องน้ำสาธารณะกว่า 78,000 แห่งทั่วไต้หวันต้องติดป้ายเตือนว่า “กรุณาทิ้งกระดาษชำระลงชักโครก” ส่วนเครื่องจำหน่ายกระดาษทิชชู่อัตโตมัติที่อยู่ในรัศมี 10 เมตรของห้องน้ำสาธารณะ ก็เปลี่ยนให้จำหน่ายได้เพียงกระดาษชำระ และในห้องน้ำจะจัดให้มีถังขยะที่มีฝาปิดเท่านั้น 

โดยทั่วไป ปริมาณสิ่งปฏิกูลของคนเราเฉลี่ยอยู่ที่ 32-35 กรัมต่อครั้ง กระดาษชำระมีน้ำหนักเฉลี่ย 0.3-0.5 กรัมต่อแผ่น การทำธุระส่วนตัวแต่ละครั้งมักใช้กระดาษชำระ 2-5 แผ่น เท่ากับปริมาณสิ่งปฏิกูลที่ติดอยู่บนกระดาษชำระมีสัดส่วนอยู่ที่ 3.4-14.3% ดังนั้นเมื่อน้ำที่ปนของเสียผ่านท่อระบายน้ำแล้ว มีอัตรากลายเป็นโคลนเหนียวค่อนข้างต่ำ ส่งผลกระทบต่อบ่อเกรอะไม่มากนัก ดังนั้นจึงดีกว่าการสร้างปริมาณขยะในถังขยะห้องน้ำซึ่งเป็นบ่อเกิดของเชื้อโรค และมีกระบวนการกำจัดขยะที่ยากกว่า

กระทรวงสิ่งแวดล้อมระบุว่า กระดาษเช็ดหน้า กระดาษเช็ดมือ กระดาษอเนกประสงค์และกระดาษเปียก ไม่สามารถละลายน้ำได้ จึงไม่ควรทิ้งลงในชักโครก จากสถิติพบว่าสิ่งที่ทำให้ชักโครกอุดตันบ่อยครั้ง ได้แก่ เส้นผม เศษอาหาร ถุงน่อง ผ้าอนามัย ผ้าเช็ดทำความสะอาด ของเล่น พลาสติก ถุงยางอนามัย ก้นบุหรี่ เป็นต้น เพราะสิ่งของที่ไม่สามารถย่อยสลายได้จะสะสมอยู่ในบ่อบัดน้ำเสีย ทำให้เกิดปัญหาบ่อบำบัดอุดตัน อุจจาระไหลย้อนและชักโครกอุดตัน

หลังจากที่เริ่มผลักดันนโยบาย "ทิ้งกระดาษชำระลงชักโครก" ในปี 2023 กระทรวงสิ่งแวดล้อมได้เผยแพร่ผลการสำรวจห้องน้ำสาธารณะ พบว่าประชาชนประมาณ 45% เลือกที่จะทิ้งกระดาษชำระลงในชักโครก แต่ยังมีอีก 55% ยังคงทิ้งลงถังขยะ จากการสำรวจสาเหตุเพิ่มเติม พบว่า 44% เห็นป้ายเตือนในห้องน้ำว่า "ห้ามทิ้งกระดาษชำระลงในชักโครก" และอีก 37% กังวลเรื่องส้วมอุดตัน

 ขนมเปี๊ยะพระอาทิตย์ (Photo: Freemart.com)

2. 太陽餅 (ไท่หยางปิ่ง หรือ ขนมเปี๊ยะพระอาทิตย์)

หากเอ่ยถึงของฝากยอดนิยมจากไต้หวัน ชื่อของ “太陽餅” หรือ “ขนมไท่หยางปิ่ง” ย่อมติดอันดับต้น ๆ ของขนมที่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไต้หวันและชาวต่างชาตินึกถึง ด้วยรูปทรงกลมแบนราวกับดวงอาทิตย์ รสหวานละมุนของไส้麥芽糖 (น้ำตาลมอลต์) และกลิ่นหอมจากแป้งอบใหม่ที่มาพร้อมเนื้อสัมผัสที่ทั้งนุ่มและกรอบในเวลาเดียวกัน ทำให้ขนมชนิดนี้เป็นมากกว่าของฝากธรรมดา หากแต่คือรสชาติแห่งความทรงจำในวัยเยาว์ของชาวไต้หวันจำนวนไม่น้อย แม้ไม่มีหลักฐานระบุแน่ชัดว่าไท่หยางปิ่งถือกำเนิดขึ้นเมื่อใด แต่หนึ่งในเรื่องเล่าที่ได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลาย คือการที่ 魏清海 หรือที่เรียกกันว่า “阿明師” ช่างทำขนมจากเมืองไถจง ได้พัฒนาสูตรขนม麥芽餅ดั้งเดิมให้นุ่มละมุนขึ้น และตั้งชื่อใหม่ว่า “太陽餅” ด้วยรูปลักษณ์ที่คล้ายดวงอาทิตย์และรสชาติที่สามารถกินได้ทุกเพศทุกวัย ต่อมา ลูกหลานของ魏清海 ต่างก็เปิดร้านขนมในไถจงหลายแห่ง ภายใต้ชื่อ “太陽堂” ซึ่งถือเป็นแบรนด์ขนมไท่หยางปิ่งระดับตำนาน ที่ยังคงรักษาสูตรต้นตำรับมาจนถึงทุกวันนี้

เอกลักษณ์สำคัญของขนมไท่หยางปิ่งคือไส้ที่ทำจาก麥芽糖 (น้ำตาลมอลต์) ซึ่งมีความหวานกลมกล่อม ไม่จัดจ้านแสบคอจนเกินไป น้ำตาลมอลต์ที่ผ่านการเคี่ยวอย่างพิถีพิถันจนได้เนื้อสัมผัสที่มีความเหนียวนุ่ม แต่ไม่เหนียวติดฟัน ทำให้เหมาะกับผู้บริโภคทุกวัย ในปัจจุบัน มีการพัฒนาไส้หลากหลายรสชาติ เช่น ชานมไต้หวัน, ไข่เค็ม, ชาอู่หลง, งาดำ, คัสตาร์ด หรือแม้แต่รสแบบตะวันตก เช่น ชีสหรือทรัฟเฟิล เพื่อตอบโจทย์ผู้บริโภครุ่นใหม่ที่ต้องการรสชาติแปลกใหม่และมีความหวานน้อยลง แป้งของไท่หยางปิ่งทำจากแป้งสาลี น้ำมันหมู และน้ำตาลผง ผสมผสานกันจนได้แป้งที่บางแต่มีความหนึบเล็กน้อย มีความกรอบนอกนุ่มในที่ลงตัว ร้านเบเกอรี่บางแห่งในปัจจุบันหันมาใช้เทคนิคแบบฝรั่งเศส เช่น การใช้แป้งแบบPuff Pastryหรือแป้งพาย เพื่อเพิ่มสัมผัสที่หลากหลายให้กับผู้บริโภค

หากคุณชื่นชอบความดั้งเดิม ไส้麥芽糖คือทางเลือกคลาสสิก แต่หากอยากทดลองรสใหม่ ๆ ก็สามารถเลือกไส้ชา ชีส หรือไข่เค็มได้ตามรสนิยม สำหรับผู้ที่ทานมังสวิรัติหรือควบคุมอาหาร ควรหลีกเลี่ยงผลิตภัณฑ์ที่มีน้ำมันหมู และเลือกสูตรที่ใช้เนยหรือน้ำมันพืชแทน แบบแยกชิ้นเหมาะสำหรับรับประทานเองหรือพกพา ขณะที่กล่องของขวัญเหมาะสำหรับมอบให้ผู้อื่น ควรตรวจสอบวันหมดอายุ และเลือกบรรจุภัณฑ์ที่ป้องกันความชื้นได้ดีเพื่อรักษาคุณภาพของขนมให้นานยิ่งขึ้น โดยทั่วไป ไท่หยางปิ่งให้พลังงานประมาณ 250–300 กิโลแคลอรีต่อชิ้น (ขึ้นอยู่กับขนาดและสูตร) โดยมีส่วนผสมหลักคือแป้ง น้ำตาล และไขมันอิ่มตัว หากรับประทานมากเกินไป อาจส่งผลต่อระดับน้ำตาลในเลือดหรือปริมาณไขมันสะสมได้

นอกจากนี้ น้ำมันหมูที่มักใช้ในแป้งไท่หยางปิ่งก็จัดเป็นไขมันอิ่มตัวที่ควรบริโภคในปริมาณจำกัด โดยเฉพาะผู้ที่มีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจหรือคอเลสเตอรอลสูง ควรเลือกสูตรที่ใช้เนยหรือน้ำมันพืชแทนเพื่อลดความเสี่ยงต่อสุขภาพ ควรเลือกรับประทานในปริมาณพอเหมาะ หรือควบคู่กับชาไม่หวาน เพื่อช่วยตัดเลี่ยนและสมดุลพลังงาน อีกทั้งยังช่วยให้รับรสขนมได้ชัดเจนยิ่งขึ้นโดยไม่รู้สึกเลี่ยน

แม้ว่า太陽餅จะไม่ได้เป็นขนมประจำเทศกาลใดโดยเฉพาะ แต่ก็ถือเป็นขนมที่มีบทบาทในงานเฉลิมฉลองต่าง ๆ เช่น งานแต่งงาน การไหว้พระ หรือเทศกาลปีใหม่ โดยเฉพาะในภาคกลางของไต้หวัน ผู้คนมักนิยมซื้อไท่หยางปิ่งเป็นของฝากเพื่อแสดงความรัก ความเคารพ และความปรารถนาดี ในบางครอบครัว ไท่หยางปิ่งยังถูกใช้เป็นขนมสำหรับมอบในพิธีแต่งงานหรือไหว้ผู้ใหญ่ เพื่อสื่อถึงความอบอุ่นและความกลมเกลียวเช่นเดียวกับรูปร่างของขนมที่มีลักษณะกลมดั่งพระอาทิตย์ อีกทั้งยังสื่อถึงคำอวยพรให้ชีวิตรุ่งโรจน์สว่างไสวเหมือนแสงอาทิตย์อีกด้วย

เมืองไถจงได้รับการยกย่องว่าเป็นแหล่งผลิต太陽餅ที่ดีที่สุดในไต้หวัน การเติบโตของอุตสาหกรรมเบเกอรี่ท้องถิ่น โดยเฉพาะไท่หยางปิ่ง มีส่วนช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจของเมือง ทั้งในแง่การจ้างงาน การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และการส่งออกของฝากไปยังต่างประเทศ นอกจากนี้ ไท่หยางปิ่งยังกลายเป็นสินค้าที่สร้างมูลค่าเชิงวัฒนธรรมให้กับไถจงอย่างยั่งยืน ด้วยการจัดกิจกรรมเทศกาลขนมพื้นเมือง และการสนับสนุนจากภาครัฐในการผลักดันให้เป็นหนึ่งในของฝากประจำถิ่น สร้างภาพลักษณ์ให้ไถจงเป็น "เมืองแห่งขนมหวานของไต้หวัน" อย่างแท้จริง

การมีอยู่ของร้านเบเกอรี่ไท่หยางปิ่งมากมายทั่วเมือง ไม่เพียงแต่ดึงดูดนักท่องเที่ยวให้มาเยือนและเลือกชิมขนมเท่านั้น แต่ยังเป็นแรงผลักดันให้ผู้ประกอบการรุ่นใหม่เกิดแรงบันดาลใจสร้างแบรนด์ของตนเอง ส่งผลให้เศรษฐกิจท้องถิ่นหมุนเวียนได้อย่างมั่นคง ร้านเบเกอรี่หลายแห่งเริ่มผลิตขนาดมินิ บรรจุภัณฑ์รักษ์โลก และจัดเวิร์กช็อปทำขนม เพื่อให้ขนมไท่หยางปิ่งกลายเป็นประสบการณ์ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่จับต้องได้ ในยุคดิจิทัล แบรนด์ไท่หยางปิ่งหลายแห่งยังหันมาใช้ช่องทางออนไลน์ในการจำหน่าย เช่น เว็บไซต์ทางการ แพลตฟอร์มช้อปปิ้ง และโซเชียลมีเดีย ทำให้สามารถเข้าถึงผู้บริโภคได้ทั่วประเทศและต่างประเทศอย่างมีประสิทธิภาพ ขณะเดียวกันก็มีการพัฒนารสชาติใหม่ ๆ ให้สอดคล้องกับเทรนด์สุขภาพ เช่น สูตรหวานน้อย ใช้น้ำมันพืช หรือสูตรวีแกน เพื่อขยายกลุ่มลูกค้าในทุกช่วงวัยและทุกวิถีชีวิต 

ร้าน太陽堂烘焙坊ต้นตำรับจากไถจง รักษาสูตรดั้งเดิม ใช้麥芽糖แท้ ให้รสหวานละมุน แป้งนุ่มหอมอบสดใหม่ เหมาะสำหรับผู้ต้องการลิ้มรสรสชาติแบบดั้งเดิมแท้ ๆ ร้านมีประวัติยาวนานหลายสิบปี และได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้สืบทอดสูตรดั้งเดิมของ魏清海โดยตรง นักท่องเที่ยวจำนวนมากนิยมต่อคิวซื้อเป็นของฝาก โดยเฉพาะในช่วงเทศกาลหรือฤดูกาลท่องเที่ยว

     คือปีที่มีเดือนที่เพิ่มขึ้นในปีจันทรคติ คำว่าอธิกมาสนั้นแปลว่าเดือนที่เกิน อย่างเช่นในปีนี้ ปี 2025 ตามปฏิทินจีน เรามีเดือน 6 2 หน  ซึ่งการมีอยู่ของเดือนอธิกมาสก็เพื่อชดเชยความแตกต่างของเวลา ระหว่าง ปฏิทินจันทรคติเช่นปฏิทินจีน กับ ปฏิทินสุริยคติหรือปฏิทินสากล 

     จากข้อมูลกรมอุตุนิยมของไต้หวัน ปฏิทินจันทรคติจะอิงตามการเปลี่ยนแปลงข้างขึ้นข้างแรมของดวงจันทร์ ทำให้หนึ่งปีมีประมาณ 354 วัน ในขณะที่ปฏิทินสุริยคติจะอิงตามวงโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับ 24 ฤดูกาลของจีนและ 4 ฤดู ทำให้หนึ่งปีมี 365.2422 วัน ใน 1 ปี ทั้งสองปฏิทินจะมีวันแตกต่างกันประมาณ 11 วัน 

     หากเราใช้วิธีการคำนวณตามปฏิทินจันทรคติเพียงอย่างเดียว จะทำให้ เดือน 24 ฤดูกาลของจีน และ 4 ฤดูหลัก ไม่ตรงกัน ยกตัวอย่างเช่น

หลังจากผ่านไป 16 ปี วันตรุษจีน (วันขึ้น 1 ค่ำ เดือน 1 ตามปฏิทินจันทรคติ) จะช้ากว่าปฏิทินสากลถึง 176 วัน นั่นหมายความว่าผู้คนจะต้องฉลองปีใหม่ในช่วงฤดูร้อน 

     เพื่อปรับความคลาดเคลื่อนนี้ คนโบราณจึงได้เพิ่มเดือนพิเศษในปฏิทินจันทรคติ ซึ่งเรียกว่า "閏月เดือนอธิกมาส" ค่ะ โดยเฉลี่ยแล้ว ทุกๆ 19 ปี จะมีการเพิ่มเดือนอธิกมาสเข้ามา 7 เดือน หรือประมาณทุกๆ 3 ปีจะมีเดือนอธิกมาส 1 ครั้ง เพื่อให้เดือนตามปฏิทินจันทรคติและปฏิทินสากล 24 ฤดูกาล ฤดูร้อน และฤดูหนาวสอดคล้องกัน ซึ่งหมายความว่าเมื่อใดที่มีเดือนอธิกมาสเกิดขึ้นในปีนั้น ปฏิทินจันทรคติจะมีทั้งหมด 13 เดือน 

     สิ่งที่น่าสนใจคือ การกำหนดเดือนอธิกมาสมีความเกี่ยวข้องกับ 24 ฤดูกาลของจีน และไม่จำเป็นว่าจะต้องอยู่ในเดือนใดเดือนหนึ่งเสมอไป เช่นปีนี้ ปี 2025 บังเอิญเป็น ปีที่ต้องมีการปรับปฏิทินพอดี และเนื่องจากเดือนอธิกมาสในปีนี้ตกอยู่ในเดือน 6 ของปฏิทินจันทรคติ ก็จะมีเดือน 6 สองหน เราจึงเรียกปีนี้ว่า 閏六月 หรือภาษาไทยคือ "ปีอธิกมาส ที่มี เดือน 6 สองหน" และเมื่อเทียบเป็นปฏิทินสากล อธิกมาสเดือน 6 จะตรงกับวันที่ 25 กรกฎาคม ถึง 22 สิงหาคม 2025

     ปีอธิกมาสแบบนี้ถูกมองว่าเป็นปีพิเศษตามความเชื่อโบราณ และได้ก่อให้เกิดธรรมเนียมประเพณีและความเชื่อต่างๆ มากมายที่เกี่ยวข้องกับเดือนที่เพิ่มเข้ามา และปีนี้ยังเป็น 雙春閏月年 ปีสองวสันต์และปีอธิกมาส  ซึ่งหมายถึงปีในปฏิทินจันทรคติจะมี สองวันเริ่มต้นใบไม้ผลิ立春 (ลิบชุน) และมี เดือน 6 ซ้ำ 閏六月 (อธิกมาส) ถือเป็นปรากฏการณ์ทางปฏิทินที่ค่อนข้างหายาก

     ผู้คนเชื่อว่า "สองวสันต์" เป็นสัญลักษณ์ของพลังหยางที่สมบูรณ์ การเจริญงอกงามของสรรพสิ่ง และเมื่อรวมกับ "อธิกมาส" ที่มีความหมายถึงการเสริมดวงชะตาและการยืดอายุแล้ว การที่ทั้งสองปรากฏการณ์เกิดขึ้นพร้อมกันจึงถูกมองว่าเป็น "ปีแห่งโชคดี" หรือ "ปีมงคลสำหรับการสร้างครอบครัวและสร้างฐานะ" จึงเหมาะสำหรับการแต่งงาน ซื้อบ้าน เริ่มต้นธุรกิจ หรือการมีบุตร ดังนั้น ปี雙春閏月年 จึงมักกลายเป็นปีที่ได้รับความนิยมอย่างมากสำหรับการแต่งงาน

     เดือนพิเศษในปฏิทินจันทรคติ มักจะมาพร้อมกับความเชื่อและธรรมเนียมปฏิบัติที่สืบทอดกันมา แม้จะแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค แต่โดยรวมแล้วเดือนที่ซ้ำเข้ามามักถูกมองว่าเป็น "เดือนแห่งการเสริมดวงชะตา" เป็นช่วงเวลาที่เหมาะสำหรับการ ทำบุญ ขอพร มอบของขวัญ และรวมญาติ ธรรมเนียมเหล่านี้ไม่เพียงแต่สืบทอดวัฒนธรรมโบราณเท่านั้น แต่ยังกลายเป็นส่วนสำคัญในวิถีชีวิตสมัยใหม่ด้วย

1.ลูกสาวที่แต่งงานออกไปแล้ว มอบขาหมูให้พ่อแม่

2.มอบรองเท้าให้คุณแม่

3.การชำระร่างกายและทำความสะอาดะบ้าน

     อย่างไรก็ตาม ในความเชื่อพื้นบ้าน ปีพิเศษแบบนี้ก็มีข้อห้ามและข้อควรระวังบางอย่างด้วย ซึ่งส่วนใหญ่มาจากความเคารพต่อฤกษ์ตามธรรมชาติและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ โดยข้อห้ามที่พบได้บ่อยก็คือ

1.หลีกเลี่ยงการจัดงานมงคลหรืองานศพขนาดใหญ่

2.ระมัดระวังในการย้ายบ้าน

3.ห้ามย้ายสุสาน/หลุมศพ

เครื่องดื่มมือเขย่าไต้หวัน (photo: popdaily)

เครื่องดื่มมือเขย่า 

     เมื่อพูดถึงวัฒนธรรมร่วมสมัยของไต้หวัน หนึ่งในสิ่งที่หลายคนนึกถึงเป็นอันดับต้น ๆ ทั้งในสายตาของชาวต่างชาติและชาวไต้หวันเอง ก็คือ “ชานมไข่มุก” หรือในภาษาจีนว่า 珍珠奶茶เครื่องดื่มที่ผสมผสานระหว่างชานมหอมละมุนและไข่มุกเหนียวนุ่มนี้ ไม่ได้เป็นแค่เครื่องดื่มดับกระหาย แต่ได้กลายเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมที่สะท้อนความคิดสร้างสรรค์ของไต้หวัน และแพร่หลายไปยังผู้คนทั่วโลก

     ความนิยมที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้ชานมไข่มุกถูกพัฒนาเป็นธุรกิจเฉพาะทางในรูปแบบร้านที่เรียกว่า 手搖飲料店หรือ “ร้านเครื่องดื่มแบบเขย่าด้วยมือ” ซึ่งกลายเป็นอีกหนึ่งวัฒนธรรมการบริโภคที่แยกไม่ออกจากชีวิตประจำวันของคนรุ่นใหม่

     คำว่า “手搖” หรือ “เขย่าด้วยมือ” นอกจากจะอธิบายขั้นตอนการชงที่ใช้การเขย่าเพื่อให้ส่วนผสมเข้ากันอย่างพอดีแล้ว ยังสะท้อนถึงความใส่ใจและความสดใหม่ในทุกแก้วที่เสิร์ฟ ลูกค้าสามารถเลือกระดับความหวาน ความเย็น และท็อปปิ้งต่าง ๆ ได้ตามใจ ไม่ว่าจะเป็นไข่มุก เยลลี่ หรือผลไม้ ซึ่งทำให้เครื่องดื่มชนิดนี้มีความยืดหยุ่นและเข้ากับรสนิยมของแต่ละคนได้อย่างลงตัว

     แม้ปัจจุบันหลายร้านจะเปลี่ยนมาใช้เครื่องเขย่าอัตโนมัติเพื่อความสะดวกและรวดเร็ว แต่คำว่า “手搖” ก็ยังคงอยู่ในชื่อร้านและเมนู เพื่อให้ยังคงเชื่อมโยงกับต้นกำเนิดของวัฒนธรรมนี้ และกลายเป็นสิ่งที่ผู้คนจดจำได้ทันทีว่าเป็นร้านชาสไตล์ของไต้หวัน

เครื่องดื่มมือเขย่าไต้หวัน (photo: supertaste)

     จุดเริ่มต้นของร้านชาเขย่ามือสามารถสืบย้อนกลับไปได้ถึงช่วงปลายทศวรรษ 1980 ที่เมืองไถจง ประเทศไต้หวัน ร้านชื่อว่า 春水堂ได้ริเริ่มผสมผสานชากับนมและไข่มุกเม็ดเล็กที่ทำจากแป้งมันสำปะหลังอย่างสร้างสรรค์ และเสิร์ฟในรูปแบบใหม่ที่ต่างไปจากชาร้อนแบบดั้งเดิม การคิดค้นเมนูเครื่องดื่มนี้เกิดขึ้นจากความตั้งใจในการทำให้ชาสามารถบริโภคได้ในชีวิตประจำวันและเข้าถึงคนรุ่นใหม่มากขึ้น หลังจากนั้นไม่นาน ร้านอื่น ๆ ก็เริ่มพัฒนาสูตรชาใหม่ ๆ เพิ่มขึ้น ไม่ว่าจะเป็นชาผลไม้ ชาเขียวใส่ยาคูลท์หรือชานมร้อนเย็นหลากหลายสไตล์ จนกลายเป็นกระแสที่แพร่หลายในไต้หวันอย่างรวดเร็ว

     ช่วงปี 1990 ถึงต้นปี 2000 ถือเป็นยุคทองของการขยายสาขาร้านชาประเภทนี้ โดยเฉพาะในเขตเมืองใหญ่ เช่น ไทเป เกาสง ซินจู๋ และไถหนาน และเมื่อความนิยมเพิ่มขึ้น หลายแบรนด์เริ่มปรับกลยุทธ์การตลาด ทั้งด้านภาพลักษณ์ร้าน บรรจุภัณฑ์ และการสื่อสารบนโซเชียลมีเดีย ซึ่งกลายเป็นเครื่องมือหลักในการเข้าถึงกลุ่มผู้บริโภควัยรุ่นและวัยทำงานในยุคดิจิทัล

     สิ่งที่เริ่มต้นจากนวัตกรรมเล็ก ๆ ในร้านชาท้องถิ่น กลับกลายเป็นอุตสาหกรรมระดับโลกในเวลาเพียงไม่กี่สิบปี ตามรายงานของ Food Industry Research and Development Institute (FIRDI) ในปี 2022 ตลาดชาไข่มุกทั่วโลกมีมูลค่าประมาณ 2.2 พันล้านเหรียญสหรัฐ และคาดว่าจะเติบโตเป็น 4.3 พันล้านเหรียญสหรัฐภายในปี 2027 โดยมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยปีละกว่า 8% ซึ่งแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของไต้หวันในอุตสาหกรรมอาหารและเครื่องดื่มอย่างเด่นชัด

     ประเทศต่าง ๆ ทั่วโลก โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และไทย ต่างก็มีแบรนด์ชาจากไต้หวันเข้าไปเปิดกิจการในลักษณะของแฟรนไชส์หรือร้านร่วมทุน และในบางประเทศถึงขั้นมีการแข่งขันพัฒนาแบรนด์ชาไข่มุกภายในประเทศเพื่อสร้างทางเลือกให้กับผู้บริโภค ในประเทศไทยเอง ร้านอย่าง The Alley, Tiger Sugar, KOI Thé และชานมจากไต้หวันอีกหลายเจ้าก็ได้รับความนิยมในระดับสูง โดยเฉพาะในกลุ่มวัยรุ่นและคนรุ่นใหม่ที่ผูกพันกับวัฒนธรรมการดื่มชาหวานเย็นเป็นประจำ

     ความสำเร็จของร้านเครื่องดื่มแบบเขย่ามือไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะ “รสชาติ” เท่านั้น แต่ยังมาจากความสามารถในการตอบสนองพฤติกรรมและไลฟ์สไตล์ของผู้บริโภคยุคใหม่อย่างดีเยี่ยม ด้วยความหลากหลายในการเลือกส่วนผสม ความสามารถในการควบคุมระดับความหวาน การปรับปริมาณน้ำแข็งและการปรับแต่งตามความชอบต่าง ๆ จึงทำให้ลูกค้ารู้สึกว่า “ชาแก้วนี้” เป็นของตัวเอง ทำมาเพื่อลูกตัวเองโดยเฉพาะ ไม่ใช่เพียงแค่เครื่องดื่มสำเร็จรูปที่หาดื่มได้ตามร้านสะดวกซื้อ นอกจากนี้ บรรจุภัณฑ์ที่ออกแบบมาให้ถ่ายรูปสวยงาม การใช้โซเชียลมีเดียในการสร้างแบรนด์ และโปรโมชั่นที่สร้างแรงกระตุ้นให้แก่ผู้บริโภคอยู่เสมอ ล้วนส่งผลให้ร้านชาไต้หวันกลายเป็นพื้นที่ทางวัฒนธรรมที่ตอบโจทย์คนรุ่นใหม่ได้อย่างรวดเร็ว

เครื่องดื่มมือเขย่าไต้หวัน (photo: marieclaire)

กองอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม กรุงไทเป ได้ประกาศเมื่อเดือน กุมภาพันธ์ 2568 ว่า ตั้งแต่กรกฏาคมปีนี้เป้นต้นไป หน่วยงานภาครัฐ โรงเรียนภาครัฐและเอกชน สถานที่เอกชนที่กำกับดูแลโดยหน่วยงานรัฐบาลกรุงไทเป จะไม่ให้อนุญาตให้บริการภาชนะใช้ครั้งเดียวทิ้งหรือภาชนะใช้แล้วทิ้งฟรีอีกต่อไป ซึ่งรวมถึง กล่อง ชาม ตะเกียบ และช้อน และจแ อย่างไรก็ตาม มีชาวเน็ตบางคนกล่าวว่า มารตการเช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับการขึ้นราคา ในส่วนนี้ ทางสวนสัตว์ไทเปและกองศึกษาธิการ กรุงไทเปได้ออกมาเปิดเผยว่า ก่อนการบังคับใช้นโยบายนี้ ได้มีการจำกัดการใช้ภาชนะใช้แล้วทิ้งอยู่ก่อนแล้ว ดังนั้นจึงไม่ส่งผลกระทบมากนัก

     หลายคนอาจตั้งคำถามว่า ทำไมถึงต้องเสียเงินเพิ่ม ทั้งที่บางคนก็ไม่ได้มีทางเลือกอื่น แต่หากเรามาดูในมุมของทางรัฐบาล ก็จะเห็นว่ามาตรการนี้มีจุดประสงค์หลักเพื่อลดปริมาณขยะพลาสติก ซึ่งนับวันจะยิ่งเพิ่มขึ้นและส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างมาก โดยเฉพาะในเมืองใหญ่ที่มีประชากรหนาแน่นและพฤติกรรมการบริโภคแบบเร่งรีบ เช่น กรุงไทเป

      กองอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมกล่าวว่า ทางเทศบาลได้ผลักดันการลดขยะพลาสติกมาเป็นเวลานาน เพื่อลดการใช้ภาชนะใช้แล้วทิ้งและป้องกันอันตรายจากการใช้ภาชนะเมลามีนผิดวิธี ซึ่งเป็นการทำลายสิ่งแวดล้อม และยังเสี่ยงต่อสุขภาพอีกด้วย ดังนั้นจึงได้ทยอยประกาศใช้ "ข้อบังคับห้ามใช้ภาชนะแบบใช้แล้วทิ้งและภาชนะเมลามีน" และ “แผนปฏิบัติเรื่องการกำหนดราคาและการจำแนกประเภทของภาชนะใช้แล้วทิ้งสำหรับซื้อกลับบ้าน”

ถ้วยกระดาษใช้ครั้งเดียวทิ้ง (photo: yahoo新聞)

     กองอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมชี้ว่า เพื่อตอบสนองต่อกฎหมายควบคุมการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ของกรุงไทเป จึงประกาศใช้กฏหมายไม่ให้บริการภาชนะใช้ครั้งเดียวทิ้งในสถานที่ภาครัฐและเอกชน และมาตรฐานอัตราการเรียกเก็บค่าบริการสำหรับการจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มที่ต้องการภาชนะใช้แล้วทิ้ง หวังว่าหน่วยงานภาครัฐจะเป็นผู้นำในการดำเนินการคิดค่าบริการภาชนะใช้แล้วทิ้ง เพื่อควบคุมปริมาณการใช้ และกระตุ้นให้ประชาชนนำอุปกรณ์และภาชนะรับประทานอาหารส่วนตัวมาเอง มาตรการใหม่นี้จะครอบคลุมสถานที่ภายใต้การควบคุมประมาณ 280 แห่ง และคาดว่าจะสามารถลดปริมาณภาชนะใช้แล้วทิ้งได้ประมาณ 27 ล้านชิ้นต่อปี ซึ่งจะช่วยลดภาระของขยะต่อสิ่งแวดล้อม 

     อย่างไรก็ดี บนโซเชียลมีเดีย ชาวเน็ตบางคนแสดงความไม่เห็นด้วย โดยมองว่ามาตรการนี้เป็นการขึ้นราคาทางอ้อม เพราะแม้จะเรียกเก็บเพียงชิ้นละ 1 เหรียญ แต่หากนับรวมกับค่าอาหารหรือเครื่องดื่มก็เท่ากับต้องจ่ายมากขึ้น ขณะเดียวกันก็มีบางความเห็นเสนอว่า หากจะต้องเก็บค่าภาชนะเพิ่ม ร้านค้าควรพิจารณาลดราคาอาหารลงเล็กน้อยเพื่อให้สมดุล

     ทางด้านสวนสัตว์ไทเปซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่ที่อยู่ภายใต้มาตรการนี้ ก็ได้ออกมาชี้แจงว่า ร้านค้าภายในสวนสัตว์ได้เริ่มดำเนินมาตรการงดแจกภาชนะฟรีมาระยะหนึ่งแล้ว และนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ก็ให้ความร่วมมือและเข้าใจเป้าหมายของนโยบายนี้เป็นอย่างดี

      ในขณะเดียวกัน กองศึกษาธิการ กรุงไทเป ก็เปิดเผยว่า โรงเรียนหลายแห่งมีมาตรการจำกัดการใช้ภาชนะใช้แล้วทิ้งและภาชนะเมลามีนอยู่ก่อนแล้ว และมีการเก็บค่าบริการภาชนะมาเป็นเวลาหลายปี จึงเชื่อว่านโยบายใหม่นี้จะไม่ส่งผลกระทบเพิ่มเติมต่อโรงเรียน

เจ้าหน้าที่ลงพื้นที่ตรวจร้านค้ากรุงไทเป (photo: เทศบาลกรุงไทเป)  

   สำหรับท่านผู้ฟังที่อาจสงสัยว่า เมลามีนมีปัญหาอย่างไร… ข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพเตือนว่า ภาชนะเมลามีนเมื่อใช้บรรจุอาหารร้อนจัด หรือใช้อย่างไม่ถูกวิธี อาจปล่อยสารเคมีที่เป็นอันตรายออกมาได้ และยังย่อยสลายยากมากอีกด้วยค่ะ หากเราย้อนกลับมามองตัวเองในชีวิตประจำวัน เชื่อว่าหลาย ๆ คนอาจจะเคยรับช้อนพลาสติกแบบไม่รู้ตัวจากร้านสะดวกซื้อ หรือหยิบหลอดมาหลายอันเพราะกลัวไม่พอใช้ ซึ่งพฤติกรรมเล็ก ๆ เหล่านี้ เมื่อรวมกัน ก็อาจกลายเป็นขยะมหาศาลต่อปี

     นโยบายนี้ของกรุงไทเปจึงอาจถือเป็นก้าวเล็ก ๆ ที่น่าจับตามอง ว่าจะสามารถขยายผลไปยังเมืองอื่น ๆ หรือสร้างแรงกระตุ้นให้ผู้คนปรับเปลี่ยนพฤติกรรมได้มากน้อยเพียงใด

     และสำหรับประเทศไทยของเราเอง ก็เคยมีโครงการลดถุงพลาสติกในห้างสรรพสินค้า โดยลดใช้ถุงพลาสติกในห้างสรรพสินค้าและร้านสะดวกซื้อ ทุกวันที่ 4 ของเดือน และการรณรงค์ลดรับ ลดให้ ลดใช้ถุงพลาสติกในตลาดสด หรือการให้ส่วนลดเมื่อลูกค้านำแก้วมาเองของร้านเครื่องดื่ม แนวทางเหล่านี้ก็ถืออว่าเป็นแนวทางที่ใกล้เคียงกันไม่น้อย

ร้านเกี้ยมอี๋ซานฉง (Photo: Yahoo)

2. เกี้ยมอี๋ไต้หวัน

     米苔目หรือ “เกี้ยมอี๋ไต้หวัน” คือหนึ่งในของกินเล่นท้องถิ่นที่อยู่คู่กับคนไต้หวันมาอย่างยาวนาน แม้จะเป็นอาหารที่เรียบง่ายไม่หวือหวา หากแต่เปี่ยมไปด้วยความทรงจำในวัยเด็ก รวมถึงความหลากหลายทางวัฒนธรรม และคุณค่าทางโภชนาการที่ควรค่าแก่การกล่าวถึง 米苔目ไม่เพียงแต่เป็นอาหารที่หลายครอบครัวคุ้นเคย หากยังสะท้อนถึงภาพวิถีชีวิตของผู้คนในแต่ละยุคสมัย ตั้งแต่ช่วงที่ไต้หวันยังเป็นสังคมที่พึ่งพาเกษตรกรรม มาจนถึงปัจจุบันที่สังคมเมืองกำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว 

     โดยในอดีต 米苔目หรือ “เกี้ยมอี๋ไต้หวัน”มักถูกมองว่าเป็นอาหารของชนชั้นแรงงานหรือครอบครัวฐานะปานกลางที่ต้องการอาหารที่อยู่ท้องและหาซื้อได้ในราคาย่อมเยา แต่เมื่อกาลเวลาเปลี่ยนไป ของกินที่มีความเรียบง่ายนี้ กลับกลายเป็นสัญลักษณ์ของความผูกพัน ความทรงจำในวัยเด็ก และรากเหง้าทางวัฒนธรรมที่คนรุ่นใหม่เริ่มหันกลับมาให้ความสนใจอีกครั้ง ในปัจจุบันเราจึงเห็น米苔目ตามร้านขายเครื่องดื่ม ร้านขนมร่วมสมัย และร้านคาเฟ่ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงตำนานของอาหารโบราณที่ยังมีลมหายใจ และสามารถปรับเปลี่ยนตัวเองให้เข้ากับรสนิยมของสังคมยุคใหม่ได้อย่างกลมกลืน

     เส้น米苔目ทำจากแป้งข้าวเจ้า ผสมแป้งมันเล็กน้อย แล้วนำมาบีบผ่านแม่พิมพ์ทำเส้นลงในน้ำร้อนคล้ายการทำลอดช่อง เส้นที่ได้มีลักษณะสีขาวขุ่น หนึบ นุ่ม เนื้อแน่น ต้นกำเนิดของ米苔目มีรากฐานมาจากชาวฮากกาและแต้จิ๋วในภูมิภาคทางใต้ของจีน ซึ่งอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในไต้หวันตั้งแต่ยุคราชวงศ์ชิง เมนูนี้จึงไม่เพียงแค่เป็นอาหารที่เรียบง่าย แต่ยังเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาจากรุ่นสู่รุ่น เส้นเกี้ยมอี๋ที่ดูเรียบง่ายนี้สะท้อนถึงภูมิปัญญาชาวบ้านในการแปรรูปวัตถุดิบพื้นฐานอย่างข้าวให้กลายเป็นอาหารที่เก็บได้นาน รับประทานได้หลากหลายรูปแบบ และเหมาะกับภูมิอากาศร้อนชื้นของเกาะไต้หวัน 

     นอกจากนี้ยังแฝงความหมายเชิงสัญลักษณ์ของความเชื่อไว้ด้วย ตามขนบธรรมเนียมประเพณีพื้นบ้าน หากในบ้านมีเด็กอายุต่ำกว่าสิบหกปี สมัยก่อนจะมีการไหว้ “เจ้าแม่คุ้มครองเด็ก” (床母) ในช่วงเย็นของวันฉลองเทศกาลชีซี (七夕) "เทศกาลแห่งความรักของจีน" โดยมีจุดประสงค์เพื่อขอพรให้ท่านช่วยดูแลบุตรหลานให้อยู่ดีมีความสุข กล่าวคือ ขอให้เจ้าแม่คุ้มครองให้เด็ก ๆ “รื่นเริงในเวลากลางวัน และหลับสบายในเวลากลางคืน” สำหรับการไหว้เจ้าแม่ จะต้องเตรียมข้าวเหนียวนึ่ง“油飯”และ “麻油雞酒”ซึ่งเป็นอาหารประเภทสมุนไพรจีนที่นิยมรับประทานในฤดูหนาวหรือช่วงหลังคลอดบุตรเพื่อบำรุงร่างกาย และกระดาษไหว้เจ้าสีทองทรงสี่เหลี่ยม จากนั้นวางของไหว้เหล่านี้ไว้บนเตียงของเด็ก แล้วจุดธูปบูชา

      หากในบ้านมีแต่ลูกสาว ในพิธีนี้จะไม่ใช้ข้าวเหนียวนึ่ง “油飯”แต่จะเปลี่ยนเป็น “米苔目” (หมี่ไถหมัก) ซึ่งมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ว่าขอพรให้คราวหน้ามีลูกชาย อย่างไรก็ตาม ในยุคปัจจุบันที่ให้ความสำคัญกับความเท่าเทียมทางเพศ ขนบธรรมเนียมเหล่านี้ก็เริ่มเลือนหายไปตามกาลเวลา

 
     米苔目ในไต้หวันมีทั้งแบบคาวและแบบหวาน สำหรับแบบคาว นิยมเสิร์ฟเป็นซุปใส หรือผัดกับหมูสับ หอมเจียว กุ้งแห้ง และผักสด เช่น ถั่วงอกหรือกุยช่าย ให้รสเค็มกลมกล่อม และกลิ่นหอมจากน้ำมันหมูที่ผัดจนหอมฟุ้ง ช่วยกระตุ้นความอยากอาหาร และมักปรุงแต่งด้วยซอสถั่วเหลืองหรือพริกตำตามความชอบของแต่ละท้องถิ่น ส่วนแบบหวานมักเสิร์ฟเย็น ราดน้ำเชื่อม ใส่น้ำแข็ง หรือเสิร์ฟพร้อมถั่วแดง ถั่วเขียว ถั่วลิสง วุ้น บัวลอยเผือก ลูกเดือย และผลไม้ตามฤดูกาล เป็นของหวานคลายร้อนที่หาทานได้ทั่วไป โดยเฉพาะในฤดูร้อน ทั้งในตลาดกลางคืน ร้านข้างทาง หรือแม้แต่ในห้างสรรพสินค้า ด้วยราคาย่อมเยาและรสชาติที่เข้าถึงได้ทุกเพศทุกวัย ทำให้米苔目กลายเป็นขนมที่ปรับเปลี่ยนได้ตามฤดูกาลและวัตถุดิบในท้องถิ่น ทั้งยังเป็นหนึ่งในเมนูยอดนิยมในร้านน้ำแข็งไสแบบดั้งเดิมที่สืบทอดกันมาหลายสิบปีในไต้หวัน

      ในด้านโภชนาการ ข้อมูลจากสำนักงานสาธารณสุขเมืองจางฮั่วระบุว่า 米苔目 350 กรัม ให้พลังงานประมาณ 366 กิโลแคลอรี มีคาร์โบไฮเดรตประมาณ 83 กรัม โปรตีน 8.4 กรัม และไขมันต่ำมาก จึงถือเป็นอาหารที่ให้พลังงานได้ดีในปริมาณที่ไม่มาก เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการควบคุมน้ำหนักหรือมองหาอาหารที่ให้ความอิ่มโดยไม่เพิ่มไขมัน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเส้น米苔目ทำจากแป้งขัดขาว จึงมีค่าดัชนีน้ำตาล (GI) ค่อนข้างสูง ซึ่งหมายความว่าระดับน้ำตาลในเลือดอาจเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วหลังการบริโภค ผู้ที่ควบคุมระดับน้ำตาล เช่น ผู้ป่วยเบาหวาน หรือผู้ที่ต้องการหลีกเลี่ยงน้ำตาลแฝงในอาหาร ควรบริโภคอย่างระมัดระวัง โดยเฉพาะในรูปแบบหวานที่มักใส่น้ำเชื่อมหรือน้ำแข็งไส ควรเลือกรับประทานร่วมกับโปรตีน เช่น เต้าหู้ หมูสับ หรือเพิ่มผักสด เพื่อช่วยชะลอการดูดซึมของกลูโคสเข้าสู่กระแสเลือด และรักษาสมดุลทางอาหารอย่างเหมาะสม

เจ้าของร้านกำลังลวกเส้นเกี้ยมอี๋ (photo: 自由時報)

      แม้จะไม่ใช่อาหารหรูหรา แต่米苔目กลับเป็นสัญลักษณ์ของวิถีชีวิตเรียบง่าย ความผูกพันในครอบครัว และวัฒนธรรมการกินที่เข้าถึงง่ายของไต้หวัน เส้นข้าวเส้นเล็ก ๆ เหล่านี้ไม่ได้เป็นเพียงของกินเล่น หากแต่เป็นภาพตัวแทนของรสชาติความทรงจำที่ฝังอยู่ในจิตใจของชาวไต้หวัน เป็นอาหารที่หลายคนเติบโตมากับมัน จึงไม่แปลกใจเลยที่ชาวไต้หวันจะนิยมทาน 米苔目 เพราะทุกครั้งที่ได้ทานก็ให้ความรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน เหมือนมีแม่ คุณยายมานั่งอยู่ข้าง ๆ เป็นของกินที่มีคุณค่าทางจิตใจมาก ๆ

     ในเขตเมืองเก่าหลายแห่งของไต้หวัน ยังมีร้านขนมพื้นบ้านที่คงรักษาเสน่ห์ของ “米苔目” ไว้อย่างเหนียวแน่น ร้านเหล่านี้ไม่เพียงแต่เสิร์ฟขนมที่มีรสชาติหอมหวานชื่นใจ หากแต่ยังเป็นผู้สืบทอดสูตรดั้งเดิมที่ส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น โดยเลือกใช้วัตถุดิบจากท้องถิ่น เช่น แป้งข้าวเจ้าแบบบดมือ น้ำตาลทรายแดงแบบไม่ฟอกสี และน้ำแข็งไสที่ขูดใหม่สดวันต่อวัน เพื่อคงรสชาติและความรู้สึกแบบดั้งเดิมให้ชัดเจนที่สุด บางร้านยังคงใช้กระบวนการผลิตเส้น米苔目 แบบโบราณ โดยการใช้ตะแกรงบดรีดเส้น ลงไปในหม้อเพื่อต้มให้สุก 

      บรรยากาศของร้านขนมเหล่านี้ก็น่าหลงใหลไม่แพ้กัน ภายในร้านตกแต่งด้วยโต๊ะไม้เก่า ผนังที่ประดับด้วยภาพถ่ายขาวดำของคนรุ่นก่อน และเสียงพูดคุยของลูกค้าประจำที่มักกลับมา “ชิมรสชาติของอดีต” อยู่เสมอ ทุกองค์ประกอบล้วนหล่อหลอมให้ร้านขนม米苔目เหล่านี้เป็นมากกว่าร้านอาหาร หากแต่เป็นพื้นที่แห่งความทรงจำของชุมชน และเป็นสัญลักษณ์ของการยึดโยงกับรากวัฒนธรรมดั้งเดิมที่ยังคงเติบโตอย่างสง่างามท่ามกลางสังคมสมัยใหม่

      ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา 米苔目ยังได้รับความสนใจจากคนรุ่นใหม่ โดยมีการประยุกต์รูปแบบการนำเสนอให้สอดคล้องกับรสนิยมยุคปัจจุบัน เช่น เสิร์ฟในคาเฟ่สไตล์มินิมอล ใช้วัตถุดิบออร์แกนิกหรือวัตถุดิบท้องถิ่นคุณภาพสูง ตกแต่งจานอย่างประณีตจนกลายเป็นของหวานที่สามารถแชร์ลงโซเชียลมีเดียได้อย่างน่าดึงดูด เมนูใหม่ ๆ อย่าง “米苔目ชาเขียวมัทฉะ” หรือ “米苔目โยเกิร์ตผลไม้” ก็เริ่มได้รับความนิยมในกลุ่มผู้บริโภครุ่นใหม่ที่มองหาอาหารย้อนยุคในรูปแบบที่ร่วมสมัย

      นอกจากนี้ ยังเริ่มมีการรณรงค์ให้คนรุ่นใหม่เห็นคุณค่าของอาหารพื้นบ้าน เช่น ในเทศกาลวัฒนธรรมท้องถิ่นหลายแห่งที่จัดกิจกรรม “เรียนรู้การทำ米苔目” หรือ “เส้นแห่งความทรงจำ” ซึ่งเปิดโอกาสให้เยาวชนได้สัมผัสกับกระบวนการทำเส้นด้วยมือ พูดคุยกับผู้เฒ่าผู้แก่ในชุมชน และเรียนรู้ถึงความเชื่อมโยงระหว่างอาหารกับประวัติศาสตร์ท้องถิ่น กิจกรรมเหล่านี้ไม่เพียงสร้างแรงบันดาลใจ แต่ยังปลูกฝังความภาคภูมิใจในรากเหง้าและสร้างสะพานแห่งการเรียนรู้ข้ามรุ่นได้อย่างงดงาม

เส้นเกี้ยมอี๋ (photo: 自由時報)

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ธุรกิจการท่องเที่ยวเรือสำราญเติบโตอย่างมาก โดยบริษัทเรือสำราญยักษ์ใหญ่ต่างมุ่งขยายเส้นทางเดินเรือระหว่างประเทศให้กว้างขึ้นในอนาคต ข้อมูลจากสมาคมเรือสำราญระหว่างประเทศ (CLIA) ระบุว่า ในปี 2024 จำนวนผู้โดยสารทั่วโลกมีมากถึง 34.6 ล้านคนครั้ง เพิ่มขึ้นจากช่วงก่อนเกิดโรคโควิด-19  และคาดการณ์ว่าในปีนี้ จำนวนผู้โดยสารเรือสำราญทั่วโลกจะเพิ่มขึ้น 9% และแนวโน้มการเติบโตนี้จะดำเนินต่อไปจนถึงปี  2028 เนื่องจากค่าใช้จ่ายในการท่องเที่ยวเรือสำราญมักจะถูกกว่าการเดินทางด้วยเครื่องบินบวกค่าที่พัก การท่องเที่ยวเรือสำราญ จึงกลายเป็นทางเลือกของนักเดินทางจำนวนมาก ที่มองหาทริปท่องเที่ยวที่สามารถควบคุมค่าใช้จ่ายได้ง่ายขึ้น

เรือสำราญ  (Cruise ship) หรือ 郵輪 คือเรือขนาดใหญ่ที่ทำหน้าที่เหมือนโรงแรมลอยน้ำ พาผู้โดยสารเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางต่างๆทั่วโลกพร้อมพักผ่อนบนเรือ ภายในเรือมีบริการครบครัน ไม่ว่าจะเป็นห้องพักหลายระดับ ร้านอาหาร โรงละคร  สระว่ายน้ำ คาสิโน สปา รวมถึงสวนสนุกและสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ ที่ตอบโจทย์ทุกคนไม่ว่าจะเป็นครอบครัว คนโสด หรือคนรุ่นใหม่ที่ชอบการเดินทาง 

ธุรกิจท่องเที่ยวเรือสำราญไต้หวันติดอันดับแนวหน้าในเอเชีย (ภาพ CNA)

บริษัทท่องเที่ยว Asia Yo แถลงข่าวเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ระบุว่า บริษัทเรือสำราญยักษ์ใหญ่หลายราย กำลังผลักดันการขยายเส้นทางระหว่างประเทศให้มากขึ้น ขณะที่ไต้หวัน ซึ่งถือเป็นหนึ่งในตลาดใหญ่ด้านธุรกิจการล่องเรือสำราญของเอเชีย ในปีนี้มีเส้นทางท่องเที่ยวเรือสำราญให้เลือกมากกว่า 900 เส้นทางแล้ว และคาดการณ์ว่ายอดการจองตลอดปีนี้จะเติบโตเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า Asia Yo ยังระบุว่า เส้นทางเรือสำราญที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในไต้หวัน ยังคงเป็นเส้นทางที่ออกเดินทางจากท่าเรือจีหลง โดยจุดหมายปลายทางที่ได้รับความนิยมสูงสุด ได้แก่ จังหวัดโอกินาวะ (Okinawa) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของประเทศญี่ปุ่น เกาะอิชิงากิ (Ishigaki Island) เกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 3 ของโอกินาว่า ประเทศญี่ปุ่น และเกาะเชจู เกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเกาหลีใต้  และเส้นทาง Fly Cruise หรือแพ็คเกจการเดินทางด้วยเครื่องบินไปขึ้นเรือสำราญที่เป็นที่นิยมที่สุดคือการเดินทางจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ยุโรป และสหรัฐอเมริกา

ในส่วนของกลุ่มผู้โดยสารเรือสำราญ AsiaYo ระบุว่า ช่วงอายุของผู้โดยสารมีแนวโน้มลดลงอย่างชัดเจน เมื่อเทียบกับในอดีตที่ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นกลุ่มผู้สูงอายุ ปัจจุบันอายุเฉลี่ยอยู่ในช่วง 30 ถึง 49 ปีเป็นหลัก สาเหตุมาจากแพลตฟอร์มออนไลน์ ช่วยให้การจองสะดวกและง่ายขึ้น ทำให้การท่องเที่ยวเรือสำราญกลายเป็นตัวเลือกใหม่สำหรับคู่รัก คู่สมรสและกลุ่มเพื่อนๆในการจัดทริปท่องเที่ยวร่วมกัน

คุณโหยวฉี่หยวน (游棨元) ผู้บริหารฝ่ายการตลาดของ AsiaYo กล่าวว่า อุตสาหกรรมเรือสำราญในไต้หวันกำลังก้าวเข้าสู่ยุคใหม่ที่เต็มไปด้วยโอกาส ตั้งแต่การพัฒนาท่าเรือ การขยายเส้นทางเดินเรือ การยกระดับคุณภาพการบริการ ไปจนถึงการปรับกลยุทธ์ทางการตลาด ทั้งหมดนี้แสดงให้เห็นว่าไต้หวันกำลังเตรียมพร้อมเพื่อต้อนรับยุคทองของการท่องเที่ยวเรือสำราญ ตลาดท่องเที่ยวเรือสำราญของไต้หวันกำลังอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน ผู้โดยสารที่จองผ่านออนไลน์มีจำนวนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง อีกทั้งกลุ่มผู้โดยสารก็มีแนวโน้มอายุน้อยลงอย่างชัดเจน จึงหวังว่าในปี 2025 นี้ธุรกิจท่องเที่ยวเรือสำราญจะสามารถบรรลุยอดการจองที่เพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า

เรือสำราญ Star Navigator (Photo : Resorts World Cruises Taiwan)

รู้จักบริษัทเรือสำราญระดับโลก

1.บริษัท Carnival Corporation & plc เป็นบริษัทเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในโลก แบรนด์เรือสำราญในสังกัดอาทิ Carnival Cruise Line, Princess Cruises และ Holland America Line เน้นเส้นทางหลากหลายและกิจกรรมบนเรือที่ตอบโจทย์นักท่องเที่ยวหลายกลุ่ม

2.บริษัท Royal Caribbean Group  มีแบรนด์เรือหลัก 3 แบรนด์ ได้แก่ เช่น Royal Caribbean International, Celebrity Cruises และ Silversea Cruises โดดเด่นเรื่องนวัตกรรมและความบันเทิงที่หลากหลาย เหมาะสำหรับครอบครัว คู่รัก และนักท่องเที่ยวที่ต้องการประสบการณ์หรูหรา

3.บริษัท Norwegian Cruise Line Holdings Ltd. มีแบรนด์ Norwegian Cruise Line, Oceania Cruises และ Regent Seven Seas Cruises มีชื่อเสียงในด้านความยืดหยุ่นและประสบการณ์การล่องเรือแบบ "Freestyle Cruising" ผู้โดยสารสามารถเลือกกินอาหารหรือร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ได้ตามที่สะดวกไม่ต้องยึดตามตารางที่กำหนด เป็นที่นิยมในกลุ่มนักท่องเที่ยวรุ่นใหม่

4.บริษัท MSC Cruises เป็นหนึ่งในบริษัทเรือสำราญที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป มีเรือสำราญที่ทันสมัยและเส้นทางหลากหลาย มีชื่อเสียงด้านสไตล์อิตาลีและสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับครอบครัว มีเส้นทางท่องเที่ยวทั้งในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนไปจนถึงทะเลแคริบเบียน

เรือสำราญตอบโจทย์ความต้องการของทุกเพศทุกวัย (ภาพ Cruise.com)

ทำไมชาวไต้หวันจึงชอบล่องเรือสำราญ

คุณหวงเจินเหยา (黃鉦堯) ผู้จัดการอาวุโสแผนกการท่องเที่ยวตามธีม บริษัท Lion Travel ระบุว่า สำหรับลูกค้าระดับไฮเอนด์ พวกเขาเลือกการเลือกเดินทางด้วยเรือสำราญเป็นเพราะมีพื้นที่ส่วนตัว และบริการระดับหรู ส่วนผู้บริโภคชาวไต้หวันส่วนใหญ่ การล่องเรือสำราญสามารถตอบโจทย์ความต้องการด้านการท่องเที่ยวของผู้คนทุกช่วงวัยได้ในเวลาเดียวกัน จึงเป็นที่ชื่นชอบทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ดังนั้น การล่องเรือสำราญไปต่างประเทศจึงค่อย ๆ กลายเป็นหนึ่งในตัวเลือกของชาวไต้หวัน

จากการสำรวจของ KKday แพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซด้านการท่องเที่ยว พบว่า เส้นทางล่องเรือที่ได้รับความนิยมมากที่สุดสำหรับนักท่องเที่ยวชาวไต้หวันคือเกาะโอกินาวา ประเทศญี่ปุ่น โดยกว่า 50% ของนักท่องเที่ยวเดินทางพร้อมกับผู้สูงอายุและเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี แสดงให้เห็นว่า การล่องเรือสำราญเป็นตัวเลือกอันดับต้นๆ สำหรับการเดินทางแบบครอบครัว โดยประมาณ 30% ของนักท่องเที่ยวมีอายุระหว่าง 25-35 ปี ซึ่งสะท้อนว่าเรือสำราญเริ่มเป็นที่นิยมในหมู่วัยรุ่นและวัยทำงานมากขึ้นเรื่อย ๆ

เรือสำราญมีกิจกรรมที่หลากหลายให้เลือก (ภาพ travelwithuna.com)

คุณหวงเจินเหยาเผยว่า ผู้บริโภคเลือกเดินทางด้วยเรือสำราญมี 3 เหตุผลหลัก เหตุผลที่ 1 คือ การล่องเรือสำราญเป็นรูปแบบการท่องเที่ยวที่มีเสน่ห์ ดึงดูดผู้คนอยากสัมผัสการเดินทางด้วยเรือ มีคนที่เคยล่องเรือสำราญบอกว่า เขาแค่อยากล่องเรือไปญี่ปุ่น ซึ่งจะไปเมืองไหนในญี่ปุ่นก็ได้ เหตุผลที่ 2 คือ ตอบสนองความต้องการด้านการช้อปปิ้ง การเดินทางด้วยเรือสำราญไม่มีข้อจำกัดเรื่องน้ำหนักสัมภาระ หลายคนซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าขนาดใหญ่จากญี่ปุ่น ถึงขั้นมีคนแบกโถสุขภัณฑ์กลับมาบนเรือด้วย เหตุผลที่ 3 คือ ไม่ต้องวางแผนการเดินทางเอง มีกิจกรรมหลากหลายให้เข้าร่วมทุกวัน นอกจากโปรแกรมทัวร์ปกติที่ทางบริษัทเรือจัดไว้แล้ว บนเรือยังมีกิจกรรมพิเศษให้เข้าร่วม อาทิ การแสดงตลก คอร์สสอนเต้น คอร์สการเงิน เป็นต้น ซึ่งสามารถตอบสนองความต้องการและความชอบของผู้โดยสารได้หลากหลายช่วงวัย

แล้วคุณผู้ฟังล่ะ เคยสัมผัสประสบการณ์ล่องเรือสำราญหรือไม่ มีความประทับใจอะไรบ้าง แล้วใครที่ยังไม่เคย อยากทดลองประสบการณ์ท่องเที่ยวแบบนี้ไหม หากมีโอกาส อยากนั่งเรือสำราญไปเที่ยวที่ไหนมากที่สุด ส่งอีเมลหรือคอมเมนต์แบ่งปันความคิดเห็นของคุณเข้าสู่รายการเลยค่ะ

ที่มาของภาพ :https://greenmonday.org/zh-hant/taiwan/

2. ร้านอาหารเจในไต้หวัน 

ไต้หวันถูกขนานนามว่าเป็น “สรรค์ของผู้บริโภคมังสวิรัติ” โดยหลายเว็บไซต์มักจัดอันดับให้ไต้หวันติดหนึ่งในประเทศที่เป็นมิตรกับผู้บริโภคอาหารเจมากที่สุดในโลก ด้วยจำนวนร้านอาหารเจและร้านมังสวิรัติกว่า 6,000 แห่งทั่วประเทศ ที่มีให้เลือกอย่างหลากหลาย ตั้งแต่ร้านอาหารข้างทาง คาเฟ่โมเดิร์น ร้านบุฟเฟ่ต์สุขภาพ ไปจนถึงร้านอาหารเจระดับพรีเมียมที่เสิร์ฟเมนูร่วมสมัยและรสชาติที่หลากหลาย

ในเมืองใหญ่อย่าง ไทเป ไถจง ไถหนาน เกาสง และฮวาเหลียน เราสามารถพบร้านอาหารเจได้ทุกมุมถนน ไม่ว่าจะเป็นย่านธุรกิจ แหล่งช้อปปิ้ง สถานีรถไฟฟ้า หรือแม้แต่ในห้างสรรพสินค้า ไม่เพียงเท่านั้น ร้านสะดวกซื้ออย่าง 7-Eleven และ FamilyMart ยังมีเมนูเจแช่แข็งหรือเมนูเจพร้อมทานวางจำหน่าย ซึ่งสะดวกและเป็นมิตรมาก ๆ สำหรับผู้ที่บริโภคอาหารเจ

ข้อมูลจากสื่อ Merxwire ระบุว่า ณ ปี 2023 ประชากรชาวไต้หวันกว่า 3 ล้านคน หรือคิดเป็นประมาณ 13–14% ของประชากรทั้งหมด เลือกรับประทานอาหารเจ มังสวิรัติ หรืออาหารแบบ plant-based อย่างต่อเนื่อง ซึ่งนับว่าสูงมากเมื่อเทียบกับประเทศอื่น ๆ ในเอเชีย และยังมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะในกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่หันมาใส่ใจสิ่งแวดล้อม สุขภาพ และการบริโภคอย่างมีจริยธรรม

รัฐบาลไต้หวันเองก็สนับสนุนแนวทางนี้อย่างชัดเจน เช่น โครงการ “Green Monday” Green Monday เป็นองค์กรเพื่อสังคม (social enterprise) ที่มุ่งส่งเสริมให้ทุกคนร่วมกันรับประทานอาหารมังสวิรัติทุกวันจันทร์ เพื่อให้การใช้ชีวิตมีสุขภาพดีขึ้น เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม และลดการปล่อยคาร์บอน ไม่ว่าจะเป็นบุคคลทั่วไป โรงเรียน ร้านอาหาร ภาคธุรกิจ หรือหน่วยงานภาครัฐ ก็สามารถเข้าร่วมได้ทั้งหมด ขณะเดียวกัน เทศบาลนครไทเปและเมืองอื่น ๆ ยังจัดกิจกรรมส่งเสริมอาหารเจอย่างสม่ำเสมอ เช่น งาน Vegan Expo งาน BioTech & Green Living และเทศกาลเจประจำปีที่ดึงดูดทั้งชาวไต้หวันและนักท่องเที่ยวต่างชาติ

สิ่งที่โดดเด่นอีกประการคือ การไม่ผูกขาดความเป็น “เจ” ไว้กับศาสนาเพียงอย่างเดียว ในไต้หวัน แม้จะมีรากจากพุทธมหายาน แต่ในปัจจุบันอาหารเจกลายเป็นส่วนหนึ่งของไลฟ์สไตล์ร่วมสมัย เป็นทางเลือกของคนรักสุขภาพ นักกีฬา นักเรียน หรือแม้แต่ชาวต่างชาติที่อาศัยอยู่ในไต้หวันก็สามารถเข้าถึงอาหารเจได้ง่าย สะดวก และราคาไม่แพงอาหารเจในไต้หวันจึงไม่ใช่เพียง “ทางเลือก” แต่ได้กลายเป็น “วิถีชีวิต” อย่างหนึ่ง ที่อยู่ร่วมกับผู้คนหลากหลายช่วงวัยและหลากหลายแนวคิดได้อย่างกลมกลืน 

รากฐานของการกินเจในวัฒนธรรมจีนมีความเกี่ยวพันอย่างลึกซึ้งกับคำสอนของพระพุทธศาสนานิกายมหายาน โดยเฉพาะหลัก “อหิงสา” (Ahimsa) ซึ่งเป็นการละเว้นจากการฆ่าและเบียดเบียนสัตว์ทั้งทางตรงและทางอ้อม หลักการนี้สะท้อนผ่านแนวคิดเรื่อง “เมตตา กรุณา” ต่อสรรพชีวิต และเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้พระมหายานและผู้ปฏิบัติธรรมจำนวนมากเลือกละเว้นการบริโภคเนื้อสัตว์

แม้ในยุคพุทธกาลจะไม่มีข้อห้ามแน่ชัดในเรื่องการกินเนื้อสัตว์ (ในสายเถรวาท) แต่ในพระสูตรมหายาน เช่น สุรังคมสูตร (Surangama Sutra) และ ลังกาวตารสูตร (Lankavatara Sutra) ได้มีการกล่าวถึงข้อห้ามในการบริโภคเนื้อสัตว์อย่างชัดเจน โดยอ้างว่าแม้การบริโภคเนื้อโดยไม่ได้ฆ่าเอง ก็ยังเป็นการสนับสนุนการเบียดเบียน และขัดต่อเจตนารมณ์ของพระโพธิสัตว์

ช่วงจุดเปลี่ยนสำคัญทางประวัติศาสตร์อยู่ในยุค ราชวงศ์เหลียง (ค.ศ. 502–557 / พ.ศ. 1045–1100) เมื่อ จักรพรรดิหวู่ (梁武帝) ซึ่งทรงเป็นผู้อุปถัมภ์พระพุทธศาสนาในขณะนั้น ท่านได้ประกาศให้พระภิกษุในอาณาจักรงดเว้นการกินเนื้อสัตว์ พร้อมทั้งทรงตั้งกฎเกณฑ์ให้สงฆ์ประพฤติในรูปแบบ “กินเจ” อย่างเคร่งครัด นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์จีนที่การกินเจได้รับการรับรองและยกระดับเป็นนโยบายรัฐสำหรับพระสงฆ์มหายาน ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แนวทาง “กินเจ” ได้กลายเป็นลักษณะพิเศษของพระพุทธศาสนานิกายมหายานที่แตกต่างจากนิกายเถรวาท 

ในไต้หวัน การกินเจได้รับการสืบทอดและฝังรากในวัฒนธรรมประจำวันอย่างแน่นแฟ้น โดยไม่จำกัดเฉพาะพระสงฆ์เท่านั้น แต่รวมถึงฆราวาสที่ศรัทธาในพระพุทธศาสนา ที่มักนิยมถือศีลกินเจในวัน ขึ้น 1 ค่ำ และ 15 ค่ำ ตามปฏิทินจันทรคติจีน เพื่อแสดงความเคารพบรรพบุรุษ หรือปฏิบัติเพื่อเสริมดวงชะตา

ประเพณีการกินเจในไต้หวันจึงไม่ได้จำกัดแค่ในมิติของศาสนาเท่านั้น แต่แทรกซึมอยู่ในวิถีชีวิตของผู้คน เป็นทั้งการแสดงความเมตตา, การแสดงความกตัญญูต่อบรรพบุรุษ, และการสร้างบุญบารมีผ่านอาหารที่ไม่เบียดเบียน ซึ่งกลายเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นอย่างไม่ขาดตอน

การรับประทานอาหารเจ ไม่เพียงแต่สะท้อนค่านิยมด้านเมตตาต่อสัตว์และจริยธรรมทางศาสนาเท่านั้น แต่ยังเป็นรูปแบบการบริโภคที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพทั้งในระยะสั้นและระยะยาว โดยเฉพาะเมื่อรับประทานในลักษณะที่ สมดุลและหลากหลาย อาหารเจมักประกอบด้วย ผักสด ธัญพืชไม่ขัดสี พืชตระกูลถั่ว ผลไม้สด เต้าหู้ และผลิตภัณฑ์จากถั่วเหลือง ซึ่งอุดมไปด้วยสารอาหารที่จำเป็นต่อร่างกาย

คุณประโยชน์หลักที่ได้รับจากอาหารเจ ได้แก่:ลดระดับคอเลสเตอรอลและโซเดียมในเลือด: เนื่องจากอาหารเจไม่มีไขมันอิ่มตัวจากสัตว์ และโดยทั่วไปจะใช้เครื่องปรุงที่น้อยกว่าอาหารประเภทเนื้อ ทำให้เหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการควบคุมความดันโลหิตหรือคอเลสเตอรอล

เพิ่มใยอาหาร: ผัก ผลไม้ ถั่ว และธัญพืชไม่ขัดสี ล้วนเป็นแหล่งใยอาหารชั้นดีที่ช่วยกระตุ้นระบบขับถ่าย ลดความเสี่ยงโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ และทำให้รู้สึกอิ่มนานขึ้น

ลดความเสี่ยงของโรคเรื้อรัง: งานวิจัยจำนวนมากจากองค์กรระดับโลก เช่น WHO และ Harvard School of Public Health ระบุว่า ผู้ที่บริโภคอาหารจากพืชเป็นหลัก มีความเสี่ยงต่อโรคหัวใจ เบาหวาน ความดันโลหิตสูง และโรคอ้วนต่ำกว่าผู้ที่บริโภคเนื้อสัตว์เป็นประจำ

ควบคุมน้ำหนัก: เนื่องจากพลังงานจากอาหารเจส่วนใหญ่มาจากคาร์โบไฮเดรตเชิงซ้อนและไขมันไม่อิ่มตัว ซึ่งมีแคลอรีต่ำกว่าพลังงานจากเนื้อสัตว์ ทำให้เหมาะกับผู้ที่ต้องการลดหรือควบคุมน้ำหนัก

ลดการอักเสบในร่างกาย: อาหารจากพืชมีสารต้านอนุมูลอิสระ (antioxidants) สูง เช่น วิตามิน C, E, ฟลาโวนอยด์ ฯลฯ ซึ่งช่วยลดการอักเสบภายในและลดความเสี่ยงโรคมะเร็ง

ที่มาภาพ :https://www.inote.tw/vege-creek

Vege Creek 蔬河 เป็นร้านอาหารเจแนวใหม่ที่ได้รับความนิยมมากในหมู่คนรุ่นใหม่ของไต้หวัน โดยเฉพาะนักศึกษาและวัยทำงาน ด้วยแนวคิดที่เรียบง่ายแต่มีเสน่ห์ คือ “เลือกเอง ปรุงเอง กินเองอย่างสุขภาพดี” ลูกค้าจะได้เลือกวัตถุดิบจากชั้นผักสดหลากหลายชนิด เช่น ผักบุ้ง ผักกาด เห็ดหลากชนิด บุก เส้นบะหมี่ เต้าหู้ และผลิตภัณฑ์จากถั่ว แล้วนำไปปรุงในซุปรสชาติอ่อนละมุน เช่น ซุปหม่าล่าเจ หรือซุปญี่ปุ่นเจ ที่ไม่ใส่ผงชูรสหรือสารปรุงแต่งใด ๆ ความพิเศษของ Vege Creek อยู่ที่บรรยากาศร้านที่ตกแต่งสไตล์มินิมอล ดูสะอาด โปร่ง โล่ง เหมาะแก่การมาทานเจคนเดียวแบบสบาย ๆ ที่สำคัญ ราคาย่อมเยาและปริมาณอิ่มพอดี เหมาะสำหรับคนที่อยากกินผักเยอะ ๆ แต่ไม่อยากเสียเวลาทำเอง

Vegan Amore เป็นร้านอาหารเจสไตล์ฟิวชันที่นำเสนอประสบการณ์ใหม่ในการกินอาหาร Plant-based ให้รู้สึกสนุกและร่วมสมัยมากขึ้น ตั้งอยู่ในห้างสรรพสินค้า Q-Square (京站時尚廣場) ติดกับสถานีรถไฟ Taipei Main Station เดินทางสะดวกและเหมาะสำหรับทั้งคนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยว

ร้านนี้มีเมนูที่ผสมผสานระหว่างความเป็นตะวันตกและเอเชีย มีเมนูเครื่องดื่มสุขภาพ เช่น สมูทตี้ ผักปั่น และนมอัลมอนด์โฮมเมด บรรยากาศภายในร้านตกแต่งสไตล์ Cozy Modern มีมุมถ่ายรูป แสงสว่างสบายตา และเป็นที่นิยมในหมู่คนทำงานสาย Creative, สายวีแกน, และกลุ่มคนที่กินเจเพื่อสุขภาพโดยไม่ละทิ้งรสชาติ

ที่มา : https://www.niusnews.com/=P3ijfuj02

ร้านทั้งสองแห่งแม้จะมีสไตล์ต่างกัน แต่สะท้อนเทรนด์ร่วมกันคือ การพัฒนาอาหารเจให้ล้ำหน้าไปกว่าความจืดชืดแบบดั้งเดิม กลายเป็นทางเลือกใหม่ที่ตอบโจทย์ทั้งด้านสุขภาพ รสชาติ และไลฟ์สไตล์
โดยเฉพาะในไต้หวัน ซึ่งผู้คนจำนวนมากไม่ได้กินเจเพราะศาสนาเพียงอย่างเดียว แต่เพราะต้องการดูแลสุขภาพ ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และยังอยาก “กินดี กินสวย ถ่ายรูปได้” ด้วย ร้านเจในยุคนี้จึงผสมผสานศิลปะการจัดจาน การตกแต่งร้าน และแนวคิดรักษ์โลกเข้าไว้ในทุกมิติ

การกินเจในไต้หวันไม่ได้เป็นเพียงแค่การกินเจตามแนวทางศาสนาหรือธรรมเนียมประเพณี หากแต่ได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตคนรุ่นใหม่ ที่เลือกอาหารด้วยความใส่ใจต่อสุขภาพ ความยั่งยืนของโลก และความเมตตาต่อสรรพสัตว์ ด้วยจำนวนร้านอาหารเจที่กระจายตัวทั่วประเทศ พร้อมทางเลือกที่หลากหลาย สะดวก และสร้างสรรค์ ไต้หวันจึงกลายเป็นหนึ่งในประเทศที่โดดเด่นด้านวัฒนธรรมเจที่สุดในเอเชีย ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้ปฏิบัติธรรม ผู้รักษ์โลก หรือแค่อยากลิ้มลองอาหารเพื่อสุขภาพ อาหารเจในไต้หวันก็มีสิ่งดี ๆ รอให้ค้นพบอยู่เสมอ และบางทีมื้อเจมื้อหนึ่ง อาจกลายเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตที่สมดุลและลึกซึ้งยิ่งขึ้นก็เป็นได้

ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาที่นั่งสำรองสำหรับบุคคลพิเศษ (Priority Seat) หรือที่รู้จักกันในชื่อ “博愛座” ได้กลายเป็นประเด็นถกเถียงกันบ่อยครั้งในสังคมไต้หวัน จนถึงขั้นเกิดความขัดแย้งระหว่างวัยรุ่นและผู้สูงวัย ล่าสุดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2568 ที่ผ่านมา คณะกรรมาธิการสวัสดิการสังคม สาธารณสุข และสิ่งแวดล้อม สภานิติบัญญัติได้ผ่านการพิจารณาร่างแก้ไขกฎหมายมาตรา 53 ของ “กฎหมายการคุ้มครองสิทธิคนพิการ” โดยเสนอให้เปลี่ยนชื่อ “博愛座” เป็น “優先席” ซึ่งมีความเป็นกลางมากขึ้น และลบคำว่า “ผู้สูงอายุ ผู้พิการ สตรี และเด็ก” ที่เคยใช้ในกฎหมายเดิมออก พร้อมระบุคำใหม่ว่า “สำหรับผู้พิการและผู้ที่มีความต้องการแท้จริง” เพื่อให้การใช้งานที่นั่งประเภทนี้ มีความครอบคลุม และมีความเข้าใจและเปิดรับมากขึ้นในสังคม

     นายเจิ้งกวงหย่วน (鄭光遠) ประธานบริษัทการรถไฟไต้หวัน  กล่าวต่อคณะกรรมาธิการคมนาคม สภานิติบัญญัติ เมื่อวันที่ 25 ว่า ขณะนี้รถไฟรุ่นใหม่ เช่น EMU900 ได้มีการเปลี่ยนสัญลักษณ์และคำอธิบายภายในขบวนรถให้เป็น “ที่นั่งพิเศษ” เพื่อให้สอดคล้องกับกฎหมายใหม่แล้ว ส่วนรถรุ่นเก่าที่ยังไม่ได้ปรับเปลี่ยนจะดำเนินการปรับเปลี่ยนให้เสร็จภายในสิ้นปีนี้

     นายสวีฟู่กุ่ย (徐富癸) สมาชิกสภานิติบัญญัติ กล่าวระหว่างการประชุมว่า การขนส่งทางรถไฟเป็นทางเลือกหลักของการเดินทางและท่องเที่ยวในไต้หวัน ซึ่งข้อพิพาทเกี่ยวกับกรณี “ที่นั่งสำรองสำหรับบุคคลพิเศษ”  เกิดขึ้นเป็นระยะ ผู้โดยสารบางคนทะเลาะกันเพราะแย่งที่นั่ง อีกทั้งคำว่า “ผู้สูงอายุ ผู้พิการ สตรี และเด็ก” ยังมีความคลุมเครือจึงทำให้เกิดความเข้าใจผิด และหลายครั้งก็เกิดการเผชิญหน้ากัน การแก้ไขกฎหมายในครั้งนี้ ครอบคลุมโดยระบุให้ชัดเจนว่า “สำหรับผู้พิการและผู้ที่มีความต้องการแท้จริง” ซึ่งจะช่วยเพิ่มความเข้าใจ และสร้างความเคารพต่อกลุ่มคนที่มีความต้องการหลากหลายในสังคม

（圖／洪煜勛攝）

     นายเฉินซื่อข่าย (陳世凱) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม กล่าวเพิ่มเติมว่า ในอนาคต ระบบขนส่งสาธารณะทั้งหมด รวมทั้งรถไฟความเร็วสูง รถไฟธรรมดา รถไฟฟ้า MRT และรถโดยสารประจำทาง จะต้องปรับเปลี่ยนสัญลักษณ์และข้อความที่เกี่ยวข้องกับคำว่า “ที่นั่งพิเศษ” ให้เป็นไปตามกฎหมายใหม่ โดยกระทรวงคมนาคมจะร่วมกับกระทรวงสาธารณสุขและสวัสดิการพิจารณารูปแบบและแนวทางการออกแบบ พร้อมทั้งแก้ไขกฎระเบียบการจัดตั้งสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการในระบบขนส่งมวลชนให้มีความสอดคล้อง ชัดเจน และเข้าใจง่ายยิ่งขึ้น

     ทางด้านนายสื่อเจ๋อ (史哲) ประธานบริษัทการรถไฟความเร็วสูง ก็ได้ตอบกลับในที่ประชุมว่า เมื่อกระทรวงคมนาคมประกาศรูปแบบและแนวทางที่ชัดเจนแล้ว ทางบริษัทจะเร่งดำเนินการอัปเดตแก้ไขสัญลักษณ์ภายในขบวนรถให้เร็วที่สุดเช่นกัน

(Photo：李易庭)　

     ต่อเรื่องนี้ นายแพทย์เสิ่นเจิ้งหนาน  (沈政男) ก็ได้แสดงความเห็นว่า การเปลี่ยนคำในกฎหมายเป็น “ผู้ที่มีความต้องการใช้งานแท้จริง” นั้นพูดไปก็เท่ากับไม่ได้พูด ก็คือเหมือนกับไม่ได้แก้ไข เขากล่าวว่าการร่างกฎหมายเช่นนี้เป็นความเกียจคร้านของฝ่ายนิติบัญญัติ เพราะโยนไปให้ประชาชนไปตัดสินกันเองว่าใครควรมีสิทธิใช้ก่อน เขาตั้งคำถามว่าการแก้กฎหมายเช่นนี้จะช่วยลดปัญหาการทะเลาะเบาะแว้งเรื่องที่นั่งได้จริงหรือไม่ 

     เสิ่นเจิ้งหนานกล่าวต่อว่า จริงๆ แล้ว ที่นั่งสำรองสำหรับบุคคลพิเศษประมาณ 15% ในรถไฟหรือระบบขนส่งสาธารณะ ส่วนใหญ่มีไว้ให้ผู้สูงอายุ ที่นั่งสำรองสำหรับบุคคลพิเศษ ในความเป็นจริงก็คือที่นั่งสำหรับคนแก่ ไม่ใช่ใครอื่น  การที่ต้องเปลี่ยนชื่อเพราะมีคนหนุ่มสาวบางคนถูกวิจารณ์ว่าไม่นั่งไม่ได้ก็เลยดูน่าขำ เขายังเสนออีกว่าหากจะเปลี่ยนกฎหมายจริงๆ ก็ควรทำเหมือนอังกฤษที่มีการออก “บัตรที่นั่งพิเศษ” ให้ผู้ที่ต้องการพกติดตัวไว้ แสดงบัตรเมื่อจำเป็นต้องการที่นั่ง หรือเวลาที่ไม่สะดวกจะพูดออกมา ซึ่งจะช่วยลดความขัดแย้ง และผู้ที่ไม่มีบัตรก็ควรจะสละที่นั่งให้

2. อะไรคือ Thai Select ?

     ถ้าคุณเป็นคนที่หลงใหลในรสชาติอาหารไทย ไม่ว่าจะเป็นต้มยำกุ้ง ผัดไทย หรือแกงเขียวหวาน วันนี้เรามีร้านอาหารที่ได้รับตราสัญลักษณ์ Thai Select ซึ่งการันตีคุณภาพและรสชาติแท้ ๆ ของอาหารไทยในไต้หวันมาฝากกัน ก่อนอื่นนะครับเรามาทำความรู้จักกับตราสัญลักษณ์ Thai Select กันสักนิดนะ Thai Select เป็นโปรแกรมที่ดำเนินการโดยกระทรวงพาณิชย์ของประเทศไทย ซึ่งมีวัตถุประสงค์ในการส่งเสริมและรับรองร้านอาหารไทยที่มีคุณภาพทั่วโลก เพื่อให้ร้านเหล่านั้นได้รับการรับรองว่าเป็นร้านอาหารไทยแท้และมีมาตรฐานในการให้บริการและการทำอาหารที่เหมาะสม โปรแกรมนี้ช่วยให้ผู้บริโภคสามารถเลือกทานอาหารไทยที่มีคุณภาพและได้มาตรฐานจากร้านที่ได้รับการรับรองจากทางการ

     การได้รับตราสัญลักษณ์ "Thai Select" เป็นการรับรองว่าร้านอาหารนั้น ๆ มีการเตรียมอาหารไทยตามต้นตำรับ และใช้วัตถุดิบที่มีคุณภาพ มีการบริการที่ดี รวมถึงบรรยากาศที่ส่งเสริมการสัมผัสวัฒนธรรมไทย ปัจจุบันมีร้านอาหารไทยจำนวนกว่า 2000 ร้านกระจายอยู่ใน 77 ประเทศทั่วโลกที่ได้รับตรา Thai Select 

     สำหรับร้านอาหารไทยในไต้หวันที่ได้รับการรับรอง Thai Select จากกระทรวงพาณิชย์ของประเทศไทย ซึ่งรับประกันได้ถึงคุณภาพและรสชาติแท้ ๆ ของอาหารไทยก็มีเยอะมาก ๆ ร้านแรกที่เราจะมาแนะนำในวันนี้คือร้าน SUKHOTHAI ที่ตั้งอยู่ภายใน 臺北喜來登大飯店 หรือ Taipei Sheraton Hotel ร้าน SUKHOTHAI เป็นร้านที่นำเสนออาหารไทยในแบบ 宮廷料理 หรืออาหารไทยราชสำนัก โดยเน้นการใช้วัตถุดิบที่มีคุณภาพสูงและมีรสชาติแท้ ๆ ต้นตำรับของไทย ร้านนี้โดดเด่นด้วยการออกแบบเมนูที่ผสมผสานระหว่างความดั้งเดิมและความคิดสร้างสรรค์เข้าไว้ด้วยกัน โดยเชฟ Jimmy ซึ่งเป็นเชฟไทยชื่อดังที่มีประสบการณ์จากการทำงานในโรงแรมหรูระดับโลก มาสร้างสรรค์เมนูที่ไม่เพียงแค่รสชาติอร่อย แต่ยังมีความสวยงามและน่าทึ่งในทุก ๆ จาน

     สำหรับเมนูที่ไม่ควรพลาดของร้านนี้ ได้แก่ “暹羅綜合盤” อาหารเรียกน้ำย่อยจานรวม ซึ่งการจัดจานก็สวยงามมาก ๆ ได้รับแรงบันดาลใจจากเจดีย์ไทย เมนูประกอบด้วยปอเปี๊ยะทอด ปอเปี๊ยะสด หอยเชล ทอดมัน ราดด้วยน้ำจิ้มรสเด็ด จานนี้ต้องสั่งนะครับเพราะเจดีย์ของเขาหมุนได้ด้วย มีลูกเล่น อีกทั้งรสชาติก็อร่อยมาก ๆ และยังมีเมนู “脆皮松阪豬沙拉” หรือ "น้ำตกหมูทอดกรอบ" ที่ใช้เนื้อคอหมูหมักสูตรพิเศษแล้วทอด จัดจานราดด้วยน้ำยำรสเปรี้ยวและเผ็ด สร้างความสดชื่นได้ดีเยี่ยม และอีกหลายเมนูที่เชฟแนะนำไม่ว่าจะเป็นปลาหมึกผัดไข่เค็ม น้ำตกหอยเชลล์ แกงเขียวหวาน กุ้งซอสมะขาม หรือจะเป็นของหวานต่าง ๆ ที่นี่ก็มีให้ลองมากมาย

     ร้าน SUKHOTHAI ได้รับการรับรอง Thai Select ซึ่งเป็นมาตรฐานการรับรองคุณภาพอาหารไทยจากรัฐบาลไทย โดยร้านนี้ใช้วัตถุดิบจากประเทศไทยมากถึง 80% รวมทั้งมีซอสและเครื่องปรุงกว่า 10 ชนิดที่เชฟไทยจัดเตรียมเอง นั่นทำให้คุณมั่นใจได้ว่าคุณจะได้รับประสบการณ์การทานอาหารไทยที่แท้จริงและมีคุณภาพสูงสุดจาก SUKHOTHAI  หากคุณอยู่ในไต้หวันและอยากสัมผัสรสชาติอาหารไทยแท้ ๆ อย่าลืมแวะไปที่ SUKHOTHAI ที่ 臺北喜來登大飯店 นะครับ แล้วคุณจะได้พบกับประสบการณ์การทานอาหารไทยที่ไม่เหมือนใคร

NARA Thai Cuisine

     เดี๋ยวเรามารู้จักกับ ร้านอาหารไทยอีกร้านนึง ที่มีชื่อเสียงมาก ๆ นอกจากจะได้รับ Michelin Guide 3 ปีซ้อน ทางร้านก็ยังได้รับ Thai Select ด้วยนะครับ ร้านนี้จะเป็น ร้านที่คนไทยเราก็ค่อนข้างที่จะคุ้นเคย เพราะว่าที่เมืองไทยเนี่ยก็ตั้งอยู่ตามห้างใหญ่ ๆ ตอนนี้ก็ได้มาเปิดที่ไต้หวันหลายปีแล้ว ร้านนี้มีชื่อว่า NARA Thai Cuisine นั่นเอง

     สำหรับร้าน NARA Thai Cuisine ไม่เพียงแค่เป็นที่นิยมในประเทศไทยของเรานะครับ แต่ยังได้รับความนิยมจากลูกค้าต่างชาติด้วย ร้าน NARA Thai Cuisineในไต้หวันก็เปิดมาตั้งแต่ปี 2017 โดยอยู่ภายใต้การบริหารของบริษัท 金田興業 ซึ่งได้นำเอาความอร่อยของ อาหารไทยแท้ๆ มาแนะนำให้คนไต้หวันได้รู้จักกันนะครับ ขอบอกเลยว่าทางร้านยังคงใช้วัตถุดิบและสมุนไพร เครื่องปรุงจากประเทศไทยจึงทำให้ยังคงรสชาติไทยแท้เอาไว้ได้ ถูกปากทั้งคนไทยและคนไต้หวันเลยทีเดียว ร้าน NARA Thai Cuisine ในไต้หวันมีสาขากระจายอยู่หลายแห่งเลยทีเดียว ส่วนใหญ่ก็จะตั้งอยู่ในห้างสรรพสินค้า เช่น ห้าง SOGOและห้าง LaLaport ก็สะดวกมาก ๆ สำหรับคนที่อยากไปลองชิม

     มาพูดถึงเมนูที่แนะนำ มาทีไรก็ต้องสั่งกันดีกว่า เริ่มจากทอดมันกุ้ง ซึ่งเป็นเมนูที่คนไทยทานกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ ทอดมันกุ้งสีทองกรอบ ๆ บวกกับรสชาติหวาน ๆ ของน้ำจิ้มที่เข้ากันได้ดีสุด ๆ อีกหนึ่งเมนูที่ไม่ควรพลาดคือ กุ้งผัดผงกระหรี่ กุ้งผัดกับผงกะหรี่หอม ๆ ใครที่ชอบความจัดจ้านและความหอมกลิ่นเครื่องเทศไม่ควรพลาด เมนูนี้คนไต้หวันสั่งแทบทุกโต๊ะ เป็นเมนูที่ทำให้ทานข้าวได้เยอะมาก ๆ ความเข้มข้นของรสชาติผงกะหรี่บวกกับข้าวสวยร้อน ๆ ของไทย อร่อยเข้ากันมาก ๆ เลย

     มาถึงเมนูโปรดของผม ต้มข่าไก่ กลิ่นสมุนไพรที่ใส่ลงไปในต้มข่าไก่เป็นเอกลักษณ์มาก ๆ รสชาติเปรี้ยวและเผ็ดกำลังดี ทานกับข้าวสวยร้อน ๆ บอกเลยว่าอร่อยมาก ผมชอบสั่งมากในช่วงฤดูหนาว และอีกเมนูที่เห็นคนไต้หวันสั่งกันบ่อยมาก ๆ นั่นก็คือ แกงเขียวหวานไก่ คนไต้หวัน ไม่ว่าจะไปทานอาหารไทยที่ร้านไหนก็แล้วแต่ จะไม่สั่งแกงเขียวหวานเนี่ย เป็นไปไม่ได้เลยแกงเขียวหวานเป็นเมนูยอดฮิตที่คนไต้หวัน เวลาไปทานอาหารไทยเนี่ยก็ต้องสั่งแน่นอน

Zaap Taipei

     สำหรับร้านอาหารไทยอีกร้านที่ได้รับตรา Thai Select มีชื่อว่า Zaap ตั้งอยู่ในย่าน 信義區ของเมืองไทเป ร้านนี้นี่ทีเด็ดจริง ๆ เป็นร้านที่คนไทยทุกคนต้องห้ามพลาดเลยครับเพราะว่ารสชาติอาหารไทยแท้ ๆ แบบดั้งเดิมจริง ๆ หากคุณมาทานอาหารไทยที่นี่ จะได้สัมผัสถึงรสชาติ ความเข้มข้นและความเผ็ดร้อนแบบไทยแท้ ๆ แน่นอน สำหรับร้าน Zaap มีเจ้าของและเชฟที่มีประสบการณ์ในการทำอาหารไทยมานานกว่าสิบปี และทุกขั้นตอนในการสร้างสรรค์อาหารแต่ละจานก็ผ่านมือเชฟโดยตรง รวมถึงน้ำจิ้มและซอสต่างๆ ที่ไม่ได้ทำเพื่อลดความเผ็ดหรือรสชาติให้เหมาะกับคนไต้หวัน แต่เชฟยืนหยัดที่จะคงความแซป รสชาติตามต้นตำรับ ของไทยเอาไว้

     มาถึงเมนูที่ห้ามพลาด เลยคือ กุ้งเผาที่ใช้กุ้งตัวใหญ่ ๆ สดมาก ๆ เนื้อเด้งอร่อยมาก ๆ ครับคุณผู้ฟัง ทานกับน้ำจิ้มสูตรลับที่ทางร้านทำเอง ทำให้รสชาติของกุ้งเผาที่ร้านนี้สมบูรณ์แบบจริง ๆ ครับ ทานแล้วฟินสุด ๆ ไปเลยครับ และอีกหลายเมนูที่ผมสั่งแล้วรู้สึกชอบมาก ๆ ก็มีส้มตำ น้ำตกคอหมูย่าง แกงเขียวหวาน คะน้าหมูกรอบ หมูสะเต๊ะ ทอดมันกุ้ง ปลาหมึกไข่เค็ม อร่อยทุกเมนูจริง ๆ  ส่วนเมนูของหวานที่ร้านนี้ก็โดดเด่นไม่แพ้กันนะครับ สำหรับใครที่ชอบทานข้าวเหนียวมะม่วง มาร้านนี้ก็อย่าลืมสั่งกัน ข้าวเหนียวมูนของเขามูนได้ลงตัวมาก ๆ

     แต่ต้องบอกก่อนนะครับว่า Zaap ไม่มีโต๊ะเยอะเท่าไร พอไปถึงแล้วอาจต้อง จองล่วงหน้า เพราะร้านค่อนข้างเล็กและเต็มทุกวัน ถ้าคุณอยากจะได้ทานอาหารอร่อย ๆ ในบรรยากาศที่อบอุ่น ก็แนะนำให้จองล่วงหน้า ส่วนเรื่องบริการก็ถือว่า ดีเยี่ยมมากๆ พนักงานใส่ใจและยิ้มแย้มแจ้มใสตลอด บรรยากาศร้านก็เงียบสงบและอบอุ่นเหมาะกับการนั่งทานกับเพื่อนหลังเลิกงาน

      เมื่อเย็นวันศุกร์ที่ผ่านมา ทั่วไต้หวันท้องฟ้ามืดมิดและฝนฟ้าคะนองรุนแรง พื้นที่ภาคใต้ถึงขั้นมีลูกเห็บตก ทำเอาผู้คนตกใจไม่น้อย กรมอุตุนิยมวิทยาไต้หวันประกาศเตือนภัยว่า สภาพอากาศในช่วงสุดสัปดาห์นี้ ยังคงไม่เสถียร ต้องเฝ้าระวังฝนฟ้าคะนองในช่วงบ่ายอย่างต่อเนื่อง และต้นเดือนกรกฎาคมนี้ อาจมีพายุไต้ฝุ่นลูกใหม่ก่อตัวขึ้น ต้องจับตาเส้นทางการเคลื่อนตัวอย่างใกล้ชิด

ไต้หวันอากาศร้อน บ่ายและเย็นมักจะมีฝนฟ้าคะนอง (ภาพจาก CWA)

      กรมอุตุนิยมวิทยาจัดแถลงข่าวเมื่อวันศุกร์ที่ 27 มิถุนายนที่ผ่านมา เกี่ยวกับแนวโน้มฤดูพายุไต้ฝุ่นว่า ในปีนี้ บริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีพายุไต้ฝุ่นเกิดขึ้นเพียง 2 ลูก และเกิดขึ้นในเดือนมิถุนายน ซึ่งน้อยกว่าค่าเฉลี่ยปกติที่ 4.3 ลูก จำนวนพายุไต้ฝุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือในช่วงครึ่งปีหลัง คาดว่าจะใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยทางสถิติที่จำนวน 20.8 ลูก โดยคาดว่ามีพายุไต้ฝุ่นที่เข้าใกล้หรือพัดผ่านไต้หวันประมาณ 3 ถึง 5 ลูก ซึ่งถือว่าเป็นตัวเลขปกติ

ไต้หวันอากาศร้อน บ่ายและเย็นมักจะมีฝนฟ้าคะนอง (ภาพจาก udn.com)

      สำหรับเส้นทางของพายุในครึ่งปีหลัง ตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน เส้นทางของพายุที่ผ่านไต้หวันจะมี 2 เส้นทางหลัก เส้นทางแรกคือเคลื่อนตัวจากทางตะวันออกไปตะวันตกเข้าใกล้ไต้หวัน ซึ่งคาดว่าจะส่งผลกระทบโดยตรง และเส้นทางที่สองคือพายุที่พัดเลี้ยวขึ้นไปทางเหนือด้านตะวันออกของไต้หวัน ซึ่งหากจุดที่พายุพัดขึ้นเหนืออยู่ใกล้ไต้หวัน ก็ยังอาจส่งผลกระทบได้เช่นกัน

ไต้หวันอากาศร้อน บ่ายและเย็นมักจะมีฝนฟ้าคะนอง (ภาพจาก CNA)

2. ทำไมคนไต้หวันถึงชอบซื้อรถสีขาวมาก? ผู้ค้ารถเผย : ครองตลาดกว่า 50% แม้ทำความสะอาดยาก แต่ความปลอดภัยสูงและประหยัดน้ำมันกว่า

      รถยนต์นั้นมีหลากหลายสีให้เลือกตามความชอบของเจ้าของรถ แต่ท่านเคยสังเกตไหม? บนท้องถนนในไต้หวันรถสีขาวมากกว่ารถสีอื่น มีชาวไต้หวันถ่ายภาพรถสีขาวจอดเรียงรายริมถนนหรือในลานจอดรถมาโพสต์และตั้งคำถามในห้องสนทนาในเว็บบอร์ดว่า คนไต้หวันรักรถสีขาวมากแค่ไหน? ปรากฏว่า มีชาวเน็ตคอมเมนต์มากมาย

ลานจอดรถสถานีรถไฟความเร็วสูงไถหนาน มีรถสีขาวจอดเรียงรายเต็มไปหมด ราวกับว่าเป็นลานจอดสำหรับรถสีขาวโดยเฉพาะ (Cr : WU Sochun)

      หลังโพสต์ถูกเผยแพร่ออกไป ชาวเน็ตต่างแสดงความคิดเห็นว่า เรื่องความปลอดภัย เพราะรถสีขาวเด่น เห็นชัดตอนกลางคืน บางคนบอกว่ารถบ้านของผมทุกคันเป็นสีขาว เพราะต้องการลดโอกาสเกิดอุบัติเหตุ มีหลายคนบอกว่า เมื่อเทียบกับสีอื่น สีขาวระบายความร้อนได้ดี อุณหภูมิในรถต่างกันมาก และมีคนบอกว่ารถสีขาวราคาขายต่อดี มีมูลค่าคงที่

ที่จอดรถริมถนนก็พบเป็นรถสีขาวทั้งแถบ (ภาพจาก businesstoday.com.tw)

      เมื่อสอบถามไปยังผู้ค้ารถยนต์ พวกเขาเผยว่า ยอดขายรถสีขาวคิดเป็นสัดส่วนสูงถึง 50% ของตลาด สาเหตุที่คนส่วนใหญ่เลือกสีขาว อาจเป็นเพราะเห็นได้ชัด ทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน จึงขับขี่ได้ปลอดภัยมากขึ้น ขณะที่สอบถามเจ้าของรถรายหนึ่งซึ่งเป็นสีขาวเช่นกันให้เหตุผลว่า ไม่ว่าจะล้างมือหรือล้างอัตโนมัติ เวลาล้างเสร็จแล้วเห็นรถจากที่เคยสกปรกกลายเป็นสีเทาหรือสีดำกลับมาขาวรู้สึกดีมาก และหน้าร้อนรถสีขาวก็ไม่ร้อนเท่ารถสีอื่น

หากสังเกตจะพบว่า รถสีขาวบนถนนในไต้หวันเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ (ภาพจาก udn.com)

      ตามสถิติ คนขับรถในไต้หวันมีแนวโน้มเลือกสีขาว โดยมีสัดส่วนการจดทะเบียนถึง 42% อันดับสองคือสีเทาเพียง 16% เท่านั้น สีอื่นอย่างสีฟ้า สีดำ สีเงิน มีเพียงประมาณ 10% เท่านั้น ผู้ผลิตสีรถยนต์รายใหญ่เคยเผยผลสำรวจสีรถทั่วโลกว่า สีขาวครองอันดับ 1 ด้วยสัดส่วน 35% แสดงว่าไม่ใช่แค่ไต้หวันที่นิยม เจ้าของรถทั่วโลกก็ชื่นชอบเช่นกัน

หากสังเกตจะพบว่า รถสีขาวบนถนนในไต้หวันเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ (ถ่ายโดย คุณอโศก ศรีจันทร์)

      สรุปความเห็นของเจ้าของรถและผู้ค้ารถในประเด็นข้อดีหลัก 3 ข้อของรถสีขาวดังนี้ :

      1. ความปลอดภัย รถสีขาวมองเห็นง่าย ทั้งในช่วงกลางวันและกลางคืน ลดโอกาสเกิดอุบัติเหตุ มีผลวิจัยสนับสนุนว่าอุบัติเหตุเกิดกับรถสีอ่อนน้อยกว่า และตอนกลางคืนก็เห็นชัดเจน ทนแดดได้ดี

      2. ทนความร้อนดีกว่า รถสีขาวไม่ร้อนเท่ารถสีเข้ม ประหยัดพลังงานจากการใช้แอร์ หลักทางฟิสิกส์คือสีดำดูดความร้อน สีขาวสะท้อนแสง ช่วยปกป้องชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์

      3. ดูแลรักษาง่าย สีขาวซ่อมง่ายกว่า ลบรอยขีดข่วนง่าย รถสีดำรอยขีดเห็นชัดกว่า เจ้าของร้านล้างรถยังบอกว่ารถสีดำดูแลยากที่สุด เพราะรอยแสงแดดมองเห็นชัด แต่รถสีขาวแทบไม่เห็นเลย

      นอกจากนี้ ยังมีคนให้เหตุผลว่ารถนำเข้าส่วนใหญ่เลือกสีขาวไม่ต้องจ่ายเพิ่ม หรือบางครั้งโรงงานผลิตมีตัวเลือกสีน้อย ทำให้คนหันมาเลือกสีขาวเป็นหลัก

ชาวเน็ตไต้หวันโพสต์ภาพลานจอดรถหน้าร้าน 7-11 เต็มไปด้วยรถสีขาว (Cr: threads.com@markang_tw)

      จากรายงานของ Fox News นักวิเคราะห์จาก iSeeCars อย่าง Karl Brauer กล่าวว่า ความนิยมของรถสีขาวมาจากการที่รถเช่าส่วนใหญ่เป็นสีขาว จึงพบรถสีขาวในตลาดมือสองมาก อย่างไรก็ตาม แม้รถสีขาวจะมีข้อดีมากมาย แต่จากรายงานของเว็บไซต์รถยนต์ 8891 ในไต้หวันระบุว่า การทำความสะอาดง่าย ไม่ใช่ข้อดีของรถสีขาวเลย เพราะหากปล่อยให้สกปรก เศษดินฝุ่นจะเห็นชัดมาก และหากไม่ล้างนาน ๆ อาจทำให้สีซีดเป็นเหลืองได้ หากอยากให้รถขาวดูใหม่อยู่เสมอ ต้องหมั่นล้างและเคลือบแว็กซ์

ที่จอดรถใต้ตึกก็เต็มไปด้วยรถสีขาว (ภาพจาก businesstoday.com.tw)

      เจ้าของรถในไทยชื่นชอบสีไหนมากที่สุด คิดว่ารถสีขาว น่าจะเป็นทางเลือกของคนส่วนใหญ่ ท่านล่ะ? มีความเห็นในเรื่องนี้อย่างไร? คอมเมนต์ให้เราทราบ...

2. ตำนานชาจีน ทำไมคนจีนจึงนิยมดื่มชา?

      หลายคนคงเคยได้ยินมาว่าชาเป็นเครื่องดื่มที่อยู่คู่กับวิถีชีวิตของชาวจีนมาอย่างยาวนาน ตั้งแต่สมัยยุคก่อนราชวงศ์แรกของจีน ซึ่งนับว่ามีประวัติยาวนานหลายพันปี หลายคนทราบดีว่าชามีคุณประโยชน์ต่อร่างกาย แต่ก็ยังมีอีกไม่น้อยที่อาจยังไม่เข้าใจถึงความสัมพันธ์อันแนบแน่นระหว่าง "ชา" กับ "ชาวจีน"

ชาเป็นเครื่องดื่มที่อยู่คู่กับวิถีชีวิตของชาวจีนมาอย่างยาวนานหลายพันปี ตั้งแต่สมัยยุคก่อนราชวงศ์แรกของจีน (ภาพจาก chinatimes.com)

      วันนี้เราจะพาทุกท่านไปรู้จักเรื่องราวของชา ตั้งแต่ประวัติความเป็นมา วิธีการดื่มชา ชาประเภทต่าง ๆ โดยเฉพาะชาในไต้หวัน ซึ่งมีชื่อเสียงไม่น้อยไปกว่าจีนแผ่นดินใหญ่เลยทีเดียว

      ว่ากันว่าเมื่อประมาณ 5,500-6,000 ปีก่อน ในสมัยพระเจ้าเสินหนง (神農) กษัตริย์ผู้มีพระปรีชาสามารถด้านการแพทย์แผนโบราณ ทรงทดลองสมุนไพรนับพันชนิดเพื่อหาวิธีรักษาโรค วันหนึ่งขณะที่พระองค์ต้มน้ำเพื่อดื่ม ได้มีใบไม้บางใบปลิวตามลมมาตกลงในหม้อที่กำลังเดือด น้ำในถ้วยที่ได้จากการต้มใบนั้นมีกลิ่นหอมและมีรสชาติดีจนพระองค์ประทับใจ จากเหตุการณ์นี้ พระเจ้าเสินหนงทรงแนะนำให้ประชาชนดื่มน้ำจากใบไม้ชนิดนั้นเพื่อรักษาอาการเจ็บป่วย เช่น โรคไต ไข้ และอาการอักเสบต่าง ๆ จนกลายมาเป็นที่มาของ “ชา” ในยุคต่อมา

   พระเจ้าเสินหนงทรงแนะนำให้ประชาชนดื่มน้ำจากใบไม้ชนิดนี้ เพื่อรักษาอาการเจ็บป่วย เช่น โรคไต ไข้ และอาการอักเสบต่าง ๆ จนกลายมาเป็นที่มาของ “ชา” ในยุคต่อมา (ภาพจาก edh.tw)

      แม้ตำนานนี้อาจดูไม่น่าเชื่อสำหรับผู้คนในยุคปัจจุบัน แต่งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในปัจจุบันเริ่มค้นพบข้อเท็จจริงหลายประการที่สนับสนุนความเชื่อโบราณว่าการดื่มชาช่วยเสริมสุขภาพและยืดอายุ สารบางชนิดในใบชา เช่น โพลีฟีนอล (polyphenol) และฟลาโวนอยด์ (flavonoid) สามารถลดความเสี่ยงต่อโรคร้ายแรง เช่น โรคหลอดเลือดสมองตีบ โรคหัวใจ และมะเร็งบางชนิด อีกทั้งยังช่วยป้องกันฟันผุ และลดการเกิดคราบหินปูนในช่องปาก

ยอดใบชาอ่อนนำมาอบและบดเบา ๆ ให้แห้ง กลายเป็นชา เครื่องดื่มยอดนิยมในระดับโลก ในภาพเป็นสวนชาในไต้หวัน (ภาพจาก storm.mg)

      ปัจจุบันชาเป็นเครื่องดื่มที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองของโลก รองจากน้ำเปล่า โดยมีการประมาณว่ามีการดื่มชามากกว่า 1,000 ล้านถ้วยต่อวันทั่วโลก ชาวจีน ชาวญี่ปุ่น ชาวอังกฤษ ชาวอินเดีย และชาวอเมริกัน ต่างก็มีวัฒนธรรมการดื่มชาที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง เช่น ชาวอเมริกันนิยมดื่มชาเย็นมากกว่าชาร้อน โดยมีสถิติว่าประมาณ 80% ของชาที่บริโภคในสหรัฐอเมริกาเป็นชาเย็น

สวนชาที่หมู่บ้านฝ้งหวง บนยอดเขาต้งติ่ง ตำบลลู่กู่ เมืองหนานโถว เป็นแหล่งผลิตชาอูหลงที่สำคัญของไต้หวัน (ภาพจาก yingxuanzhuang.com)

      ในยุโรป ชาเริ่มได้รับความนิยมในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เมื่อพ่อค้าชาวดัตช์นำชาเข้ามาจากจีน และกลายเป็นที่แพร่หลายในหมู่ชนชั้นสูง ตัวอย่างเช่น พระราชินีแอนแห่งอังกฤษถึงกับเปลี่ยนจากการดื่มเหล้าเบา ๆ มาดื่มชาเป็นเครื่องดื่มประจำพระองค์ในมื้อเช้า

บนยอดเขาอาลีซาน เป็นแหล่งผลิตชาอูหลงอีกแห่งที่มีชื่อเสียงมากของไต้หวัน (ภาพจาก yingxuanzhuang.com))

      สำหรับจุดเริ่มต้นของชาในไต้หวัน ชาเริ่มมีบทบาทสำคัญในสมัยราชวงศ์ชิง โดยมีชายชาวจีนจากมณฑลฮกเกี้ยนชื่อ “จูเจิ้นขุย” อพยพมายังเกาะไต้หวัน และนำต้นชามาปลูกในสวนหลังบ้านของตนเอง ต่อมา เมื่อข้าราชการระดับสูงจากมณฑลฮกเกี้ยนเดินทางมาตรวจราชการในพื้นที่ ได้ลิ้มลองชาที่จูเจิ้นขุยปลูกไว้ และพบว่ามีรสชาติดี จึงส่งเสริมให้มีการขยายการปลูกชาทั่วทั้งเกาะไต้หวัน จนกลายเป็นอุตสาหกรรมที่สำคัญของประเทศ

นอกจากชาร้อน ๆ แล้ว ปัจจุบันผู้คนยังนิยมดื่มชาขวดหรือชากระปุกพร้อมดื่ม ตามร้านสะดวกซื้อและซูเปอร์มาร์เก็ตมีวางขายเต็มไปหมด (ภาพจาก NOWnews)

      ปัจจุบัน ไต้หวันถือเป็นหนึ่งในผู้ผลิตชาคุณภาพสูงของโลก โดยเฉพาะชาอู่หลง (Oolong) ที่ปลูกบนภูเขาสูง เช่น เขตอาลีซาน หรือซานหลินซี ซึ่งมีสภาพอากาศและความสูงที่เหมาะกับการเพาะปลูกชาคุณภาพดี นอกจากการผลิตชาเพื่อจำหน่ายแล้ว สวนชาในไต้หวันหลายแห่งยังพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว มีการสอนวิธีการชงชา การชิมชา และเปิดให้นักท่องเที่ยวตั้งแคมป์หรือพักผ่อนภายในสวนชา เพื่อส่งเสริมทั้งการท่องเที่ยวและวัฒนธรรมการดื่มชา ผู้เชี่ยวชาญด้านชาแนะนำว่า การดื่มชาวันละ 2–5 ถ้วย สามารถส่งผลดีต่อสุขภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเป็นชาที่ไม่มีการแต่งกลิ่นหรือเติมน้ำตาล ในไต้หวัน ราคาชาขึ้นอยู่กับคุณภาพ สำหรับนักท่องเที่ยว หากไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านชา แนะนำให้เลือกซื้อชาระดับราคาปานกลาง ซึ่งมักมีคุณภาพดีเพียงพอ หรือเลือกซื้อชาสำเร็จรูปที่มีจำหน่ายในซูเปอร์มาร์เก็ตก็สะดวกและง่ายต่อการชง

FamilyMart ร้านสะดวกซื้อในไต้หวันเริ่มบุกตลาดชา หลังจากที่ทำกำไรจากกาแฟ (ภาพจาก CNA)

      ชาจีนและชาไต้หวันไม่ใช่เพียงแค่เครื่องดื่ม แต่เป็นวัฒนธรรม เป็นศิลปะ และยังเป็นมรดกทางภูมิปัญญาที่สืบทอดมายาวนาน ผู้ที่มีโอกาสได้สัมผัสทั้งรสชาติและเรื่องราวของชา ย่อมเข้าใจว่าเหตุใดผู้คนจำนวนมากจึงผูกพันกับชามากขนาดนี้ หากคุณมีโอกาสไปเยือนไต้หวัน อย่าลืมแวะไปที่สวนชา ลองดื่ม ลองชิม และอาจจะพบกับความประทับใจใหม่ ๆ ที่คุณไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ลูกค้าในห้างต่อแถวซื้อเครื่องดื่มมือเขย่า ซึ่งส่วนใหญ่มีชาเป็นวัตุดิบสำคัญ (Cr: inmap.tw)

      ช่วงนี้มีประเด็นที่ได้รับการถกเถียงกันในไต้หวัน เมื่อกระทรวงมหาดไทยมีแผนจะผลักดันให้มีการเปลี่ยนชื่อ “ถนนจงเจิ้ง” ทั่วประเทศ โดยบอกว่าเป็นไปตามกฎหมายเปลี่ยนผ่านความเป็นธรรม ขอความร่วมมือไปยังทุกเมือง แต่มีเสียงคัดค้านอย่างมาก ทำไมต้องเปลี่ยนชื่อถนนจงเจิ้ง ก็เพราะเป็นชื่ออดีตประธานาธิบดีเจียงไคเช็ก หลายท่านอาจถามว่า แล้วเจียงไคเช็กล่ะ? ไคเช็กเป็นชื่อรองของท่าน ชื่อจริงคือเจี่ยงจงเจิ้ง ซึ่งพารัฐบาลสาธารณรัฐจีนมาตั้งหลักปักฐานบนเกาะไต้หวัน ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยที่ 1-5 สร้างรากฐานการให้กับเกาะไต้หวันไม่ให้ตกอยู่ใต้การปกครองของพรรคคอมมิวนิสต์จีน ก่อนที่บุตรชาย คืออดีตประธานาธิบดีเจียงจิงกัวมาสานต่อทางด้านเศรษฐกิจ จนพัฒนาให้เศรษฐกิจของไต้หวันโดยเฉพาะอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์ของไต้หวันให้กลายเป็น 1 ใน 4 เสือทางเศรษฐกิจแห่งเอเชีย ในยุคนั้น มีการตั้งชื่อถนนรำลึกท่านกันทุกเมือง เมืองละหลายสายด้วย เพราะชื่อนี้จำง่ายและมีความหมายที่ดีในตัว แล้วทำไมรัฐบาลชุดปัจจุบันถึงต้องการให้เปลี่ยนชื่อ เพราะพรรคดีพีพี ซึ่งเป็นรัฐบาลชุดปัจจุบันเชื่อว่า อดีตประธานาธิบดีเจียงไคเช็กรู้เห็นและมีส่วนพัวพันกับเหตุการณ์โศกนาฏกรรม 28 กุมภาพันธ์ ที่มีผู้คนเสียชีวิตเป็นพัน มาตรการของรัฐบาลคือเริ่มจากรื้อรูปปั้นอนุสาวรีย์ตามสถานที่ต่าง ๆ ออกเกือบหมด กระทรวงมหาดไทย ยังขอความร่วมมือจากผู้ว่าการทุกเมืองให้เปลี่ยนชื่อถนนดังกล่าว โดยอุดหนุนค่าใช้จ่ายบางส่วน

ทั่วไต้หวันมีถนนจงเจิ้ง 316 สาย กระทรวงมหาดไทยสั่งให้เปลี่ยนชื่อใหม่ แต่มีเสียงคัดค้าน มท. ท่าทีอ่อน จะดำเนินการต่อเมื่อชาวบ้านเห็นด้วย (chinatimes-com)

      เราจะไม่พูดถึงเรื่องราวในอดีต แต่จะนำชื่อถนนจงเจิ้งมาเล่าให้ฟัง ท่านรู้ไหม? ในไต้หวันมีถนนที่ตั้งชื่อว่าจงเจิ้งมากน้อยเท่าไหร่ คำตอบคือ 316 สาย และมีทุกเมือง เมืองละหลายสายด้วย ตัวอย่าง 6 นครใหญ่อย่างนครไถหนาน ทั่วเมืองมีถนนชื่อจงเจิ้ง 38 สาย นครไทจงมากกว่า 30 สาย นครเกาสงและนครนิวไทเปมีมากกว่า 20 สาย นครเถาหยวนมีมากกว่า 15 สาย เมืองอื่น ๆ นอกเหนือจาก 6 นครก็ไม่น้อยหน้า อย่างเมืองจางฮั่ว หยุนหลินและผิงตง แต่ละเมืองมากกว่า 10 สายขึ้นไป และรู้ไหมชาวไต้หวันที่มีทะเบียนบ้านอยู่บนถนนจงเจิ้งมากถึง 509,000 คน มากที่สุด 4 อันดับแรก ได้แก่นครนิวไทเป 187,086 คน ตามด้วยเมืองหนานโถว 22,654 คน เหมียวลี่ 21,459 คนและผิงตง 21,425 คน

ทั่วไต้หวันมีถนนจงเจิ้ง 316 สาย กระทรวงมหาดไทยสั่งให้เปลี่ยนชื่อใหม่ แต่มีเสียงคัดค้าน มท. ท่าทีอ่อน จะดำเนินการต่อเมื่อชาวบ้านเห็นด้วย(ภาพจาก chinatimes.com)

      จริง ๆ แล้ว ชาวไต้หวันในปัจจุบัน โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่มองว่า ถนนจงเจิ้งเป็นถนนที่คุ้นเคยและจำง่าย มีความหมายในแง่ดี ไม่ได้ทำให้รำลึกถึงอดีตประธานาธิบดีเจียงไคเช็กแต่อย่างใด และการเปลี่ยนชื่อถนนมันไม่ใช่แค่ถอดชื่อป้ายเก่าออกเอาป้ายใหม่ไปติดแทนที่ต้องใช้งบประมาณเท่านั้น ยังเกี่ยวพันถึงการเปลี่ยนป้ายเลขที่บ้าน เปลี่ยนชื่อถนนในทะเบียนบ้าน เปลี่ยนบัตรประชาชน โฉนดที่ดินและเอกสารสำคัญอื่น ๆ อีกมากมาย วุ่นวายกันใหญ่ เมืองต่าง ๆ ในไต้หวันซึ่งมี 21 เมือง และผู้ว่าการเมืองส่วนใหญ่หรือ 14 เมืองเป็นผู้ว่าการสังกัดพรรคก๊กมินตั๋ง จึงคัดค้านไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง โดยบอกว่า ปัจจุบันเมื่อพูดถึงถนนจงเจิ้ง น้อยคนนักที่นึกไปถึงอดีตประธานาธิบดีเจียงไคเช็ก และการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวถือเป็นเรื่องใหญ่หลวง ต้องใช้งบประมาณมากมาย อีกทั้งสร้างความวุ่นวายให้แก่ประชาชน สร้างความแตกแยกให้กับสังคม ควรจะแก้ปัญหาเศรษฐกิจและอื่น ๆ ซึ่งมีความจำเป็นมากกว่าที่จะมาเสียเวลากับการเปลี่ยนชื่อถนน

ที่ไถหนานแม้จะเปลี่ยนชื่อเป็นถนนทังเต๋อจังไปแล้ว 1 สาย แต่ด้านล่างยังต้องกำกับชื่อเดิม (ภาพจาก chinatimes.com)

      นครนิวไทเปมีถนนจงเจิ้งถึง 22 สาย นายโหวโหย่วอี๋ ผู้ว่าการนครนิวไทเปกล่าวว่า การเปลี่ยนชื่อถนนหนึ่งเส้น กระทบหลายด้าน เช่น ป้ายที่อยู่ ระบบจราจร ทะเบียนบ้าน การจดทะเบียนธุรกิจ เอกสารทางราชการและค่าใช้จ่ายแฝงอื่นๆ ซึ่งอาจใช้งบเกินกว่า 60 ล้านเหรียญ และไม่ใช่แค่เรื่องงบประมาณ แต่เป็นงานที่ทำไม่เสร็จสิ้นง่าย ๆ อีกทั้งตอนนี้ รัฐบาลกลางยังตัดงบสนับสนุนท้องถิ่นทั่วไปอีกด้วย ควรนำเงินไปใช้ในเรื่องจำเป็น เช่น งบช่วยเหลือประชาชนอย่างเร่งด่วน นางหลูซิ่วเยี่ยน ผู้ว่าการนครไทจงวิจารณ์ว่า รัฐไม่ได้ใส่ใจชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน เอาแต่ทำเรื่องไร้สาระไม่จบไม่สิ้น” เช่น เปลี่ยนถนนจงเจิ้งก็จะตามด้วยเปลี่ยนชื่อถนนจงซาน ซึ่งเป็นชื่อของ ดร. ซุนยัตเซน และขยายไปถึงถนนจิงกั๋ว นายเจียง ว่านอัน ผู้ว่าการกรุงไทเปกล่าวระหว่างการตอบข้อซักถามในสภาเทศบาลว่า รัฐบาลกลางควรทำงานจริงจังมากขึ้น เล่นการเมืองให้น้อยลง และควรใช้งบประมาณไปกับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประชาชน พร้อมตั้งคำถามว่าหากมีงบช่วยท้องถิ่นเปลี่ยนชื่อถนน ทำไมไม่ใช้งบเพื่อสนับสนุนท้องถิ่นตามกฎหมาย ซึ่งจะช่วยเหลือผู้ยากไร้ ผู้สูงอายุ และเด็กได้ตรงจุด

ถนนจงเจิ้งในกรุงไทเป (ภาพจาก chinatimes.com)

      ส่วนที่เกาสง สมาชิกสภาเทศบาลเกาสงประเมินว่า หากเปลี่ยนชื่อถนนจงเจิ้งในเมืองเกาสง ตั้งแต่สายที่หนึ่งถึงสายที่สี่ เพราะในเกาสงมีชื่อถนนจงเจิ้ง 1 ถึงจงเจิ้ง 4 จะใช้งบประมาณด้านการบริหารและแรงงานราว 12 ล้านเหรียญไต้หวัน และต้องใช้เวลา 55,831 ชั่วโมงในการดำเนินการ หากจะเปลี่ยนชื่อถนนอย่างจงเจิ้ง จงหัว จงซานทั้งหมด ต้องใช้งบประมาณถึง 55 ล้านเหรียญ และเวลาทำงาน 192,512 ชั่วโมง แม้จะให้ข้าราชการ 10 คนทำงานตลอด 24 ชั่วโมงโดยไม่พัก ก็ต้องใช้เวลาถึง 800 วันจึงจะเสร็จสิ้น นี่เฉพาะในส่วนของเปลี่ยนแผ่นป้าย ยังไม่รวมปัญหาของประชาชนบนถนนเหล่านี้

สวนสาธารณะเจียงไคเช็กที่เขตต้าซี นครเถาหยวน เก็บรวบรวมอนุสาวรีย์และรูปปั้นอดีตประธานาธิบดีเจียงไคเช็กที่ถูกรื้อถอนจากเมืองต่าง ๆ (ภาพจาก thenewslens.com)

      มาดูผลสำรวจออนไลน์ชี้ ประชาชนส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยกับการเปลี่ยนชื่อ เว็บไซต์ Yahoo ได้จัดโพลถามความคิดเห็นประชาชนเกี่ยวกับเรื่องนี้ ระยะเวลา 2-3 วัน มีผู้ร่วมลงคะแนนแล้ว 7,100 คน ในจำนวนนี้ 62.2% ไม่เห็นด้วย เห็นด้วย 18.1% ไม่ทราบ/ไม่มีความเห็น 19.7% ชาวเน็ตแสดงความคิดเห็นใต้โพลหลากหลายความเห็น อาทิ เงินเหลือเหรอ? ไม่มีอะไรจะทำแล้วใช่ไหม? บอกว่าโดนตัดงบ แต่ก็ยังเอาเงินไปทำเรื่องไร้สาระแบบนี้? สิ้นเปลืองทั้งเงินทั้งแรงงาน ไม่ใช่ว่าถูกตัดงบเหรอ? ทำไมกระทรวงมหาดไทยยังมีเงิน? ไม่มีงบแต่ก็ยังคิดจะเปลี่ยนชื่อถนน? แค่เปลี่ยนชื่อถนนก็ต้องเปลี่ยนป้ายบ้าน บัตรประชาชน ใช้เงินแบบนี้เกินไปหรือเปล่า? เป็นต้น

ทั่วไต้หวันมีถนนจงเจิ้ง 316 สาย กระทรวงมหาดไทยสั่งให้เปลี่ยนชื่อใหม่ แต่มีเสียงคัดค้าน มท. ท่าทีอ่อน จะดำเนินการต่อเมื่อชาวบ้านเห็นด้วย (ภาพจาก upmedia.mg)

       เมื่อมีเสียงต่อต้านค่อนข้างสูง กระทรวงมหาดไทยมีท่าทีผ่อนปรน และบอกว่า เมื่อมีฉันทามติในหมู่ประชาชนแล้วค่อยดำเนินต่อ

2. คุณใช้ตะเกียบเป็นไหม? เรื่องราวของตะเกียบ

      คุณผู้ฟังที่มาท่องเที่ยว ทำงาน หรือพำนักในไต้หวัน คงจะทราบดีว่า ชาวไต้หวันใช้ตะเกียบในการรับประทานอาหารทุกประเภท ไม่ว่าจะกินข้าว ข้าวต้ม หรือบะหมี่ อย่างไรก็ตาม หลายชาติในเอเชีย อย่างเกาหลีและญี่ปุ่นก็ใช้ตะเกียบในการรับประทานอาหาร คนไทยก็ใช้ตะเกียบเวลาทานก๋วยเตี๋ยว แต่ตะเกียบของแต่ละชาติลักษณะจะแตกต่างกันเล็กน้อย ตะเกียบที่ใช้ในไต้หวันและในจีนจะเป็นตะเกียบที่ลักษณะยาวกว่าของญี่ปุ่นและเกาหลี  ตะเกียบญี่ปุ่นมีเอกลักษณ์ที่ปลายแหลม และไม่ยาวเท่าตะเกียบของจีน และมักทำด้วยไม้เพื่อให้ง่ายต่อการคีบอาหาร และง่ายต่อการทานปลา ส่วนตะเกียบของเกาหลีจะมีลักษณะแบนและทำจากโลหะ

คุณใช้ตะเกียบคล่องไหม? ถนัดหรือไม่? (ภาพจาก storm.mg)

      ตะเกียบภาษาจีนกลางเรียกว่า ไขว้จื่อ (筷子) ใช้ในการรับประทานอาหารตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันนั้น มีการประดิษฐ์ขึ้นมาตั้งแต่เมื่อเกือบ 3,000 ปีก่อนที่เดียว แต่ในอดีตนั้นการใช้ตะเกียบไม่เหมือนกับในปัจจุบัน คือตะเกียบในอดีตนั้น จะใช้สำหรับคีบอาหารที่อยู่ในซุปร้อนๆเท่านั้น แต่ในปัจจุบันตะเกียบได้กลายเป็นเครื่องใช้ในการรับประทานอาหารของชาวจีนและชาวไต้หวัน ไม่ว่าจะคีบ จิ้ม แยกอาหาร  ตะเกียบสามารถทำได้ดีทั้งนั้น  ชาวไต้หวันใช้ตะเกียบกันได้คล่องตั้งแต่เด็กๆ เลยทีเดียว

ไขว้จื่อ (筷子) มีการประดิษฐ์ขึ้นมาสำหรับเป็นเครื่องใช้ในการรับประทานอาหารตั้งแต่เมื่อเกือบ 3,000 ปีก่อน (ภาพจาก matcha-jp.com)

      สำหรับเรื่องราวเกี่ยวกับตะเกียบที่น่าสนใจคือ ชาวไต้หวันเชื่อกันว่า การใช้ตะเกียบสามารถเดาหรือว่าพยากรณ์นิสัยของคนได้  บางคนบอกว่าดูจากการใช้ตะเกียบของผู้หญิงบางคน สามารถทำนายได้เลยว่าผู้หญิงคนนั้นจะแต่งงานกับคนใกล้บ้านหรือไกลบ้านได้  ผู้หญิงที่จับตะเกียบค่อนข้างสูงคือจับด้านบนของตะเกียบ สามารถดูได้ว่าผู้หญิงคนนั้น ในอนาคตจะแต่งงานไปไกลบ้าน ในอดีตการที่ผู้หญิงแต่งงานไปไกลบ้านนั้น ถือว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างเสี่ยง เพราะในอดีตผู้หญิงไต้หวันแต่งงานแล้วต้องไปอยู่บ้านสามี ยิ่งบ้านสามีอยู่ไกลก็ถือได้ว่าเสี่ยงกว่าการแต่งงานกับคนที่อยู่ใกล้บ้าน เพราะอย่างน้อยหากเกิดอะไรขึ้นก็สามารถขอความช่วยเหลือจากบ้านเดิมของตนเองได้

12 รูปแบบการใช้ตะเกียบที่พบบ่อย แต่วิธีใช้ที่ถูกต้อง 6 แบบ (ในกรอบสีน้ำเงิน) ส่วนในกรอบสีแดงเป็นวิธีใช้ตะเกียบที่ผิด (ภาพจาก marcostick.org)

      แม้ฟังดูไม่น่าเชื่อถือ แต่พออธิบายได้ว่า คนที่จับตะเกียบค่อนข้างสูง สามารถไปคีบอาหารจานที่อยู่ไกลตัวได้ ไม่เหมือนคนที่จับตะเกียบต่ำ จะคีบได้เฉพาะจานที่อยู่ใกล้ๆตัว และคนที่กล้าไปคีบอาหารจานที่อยู่ไกลตัวออกไป บ่งบอกถึงการเป็นคนที่มีนิสัยค่อนข้างจะกระตือรือร้นและมีความกล้าหาญ คือกล้าที่จะเสี่ยงกับอันตรายต่างๆได้มากกว่าคนที่จับตะเกียบต่ำ และก็คีบเฉพาะอาหารที่อยู่ใกล้ๆตัว ในทางตรงกันข้ามคนที่จับตะเกียบค่อนข้างต่ำ เขาบอกว่าเป็นคนที่นิสัยค่อนข้างจะอนุรักษนิยม และเป็นคนขี้กลัว ไม่กล้าไปคีบอาหารไกลตัว และก็คนแบบนี้จะแต่งงานกับหนุ่มที่อยู่ใกล้ๆบ้าน

การใช้ตะเกียบ ทุ่นแรงและช่วยลดความเสี่ยงเป็นโรคอ้วนในเด็กได้ด้วย เพราะคีบกินทีละน้อย (ภาพจาก healthmedia.com.tw)

      ไม่น่าเชื่อเลยว่าลักษณะและท่าทางในการจับตะเกียบ จะสามารถทำนายและก็พยากรณ์ชีวิตของคนคนหนึ่งได้ เพื่อนผู้ฟังของเราที่อยู่ในไต้หวันหากมีโอกาส ลองสังเกตคนรอบข้างดูว่า มีการจับตะเกียบในลักษณะแบบไหน ไม่แน่ ในอนาคตข้างหน้าท่านอาจจะกลายเป็นซินแสหรือหมอดูพยากรณ์โชคชะตา โดยใช้ตะเกียบเป็นเครื่องมือ ในการพยากรณ์ก็ได้

ตะเกียบแบบจีนที่ใช้ในไต้หวัน (ภาพจาก ikidane-nippon.com)

      ตะเกียบเป็นสัญลักษณ์ของชนชาติจีน แต่ใช่ว่าจะมีแต่ชาวจีนเท่านั้นที่ใช้ตะเกียบ คนญี่ปุ่นและคนเกาหลีก็ใช้ตะเกียบเหมือนกัน แต่ว่าตะเกียบของคนญี่ปุ่นกับคนเกาหลีนั้นไม่เหมือนกัน ต่างไปจากตะเกียบของคนจีน คนเกาหลีนั้นก็นิยมใช้ตะเกียบที่ทำจากโลหะ เนื่องจากว่าที่เกาหลีอากาศหนาวเย็น ในฤดูหนาวอากาศเยือกเย็นมาก ดังนั้น จะใช้ตะเกียบที่ทำจากโลหะ เพื่อที่จะให้ขณะที่คีบอาหารร้อนๆ ตะเกียบสามารถให้ถ่ายทอดความร้อนมาสู่มือ ทำให้มืออบอุ่นไปด้วย ชาวเกาหลีจึงนิยมใช้ตะเกียบที่ทำจากโลหะ ส่วนตะเกียบของชาวญี่ปุ่นจะค่อนข้างสั้นแต่ไม่ได้หมายความว่า คนญี่ปุ่นตัวเตี้ยจึงใช้ตะเกียบที่สั้นกว่า แต่เป็นเพราะว่าคนญี่ปุ่น เวลาทานอาหาร โต๊ะเขาจะอยู่ใกล้ และอาหารส่วนใหญ่ก็จะแบ่งเป็นของใครของมันอยู่แล้ว ต่างไปจากคนจีน เวลาทานอาหารจะทานร่วมกัน โต๊ะอาหารจะค่อนข้างใหญ่ อาหารแต่ละจานจะวางไว้กลางโต๊ะ แต่ละคนก็ต้องเอื้อมมือไปคีบอาหารซึ่งอยู่ห่างจากตัวเอง ก็ต้องใช้ตะเกียบที่มีความยาวนิดหนึ่ง

ตะเกียบเกาหลี (ภาพจาก ikidane-nippon.com)

      สำหรับเพื่อนผู้ฟังที่ ใช้ตะเกียบไม่ค่อยคล่องแต่อยากจะใช้ให้คล่องแคล่ว สามารถลองฝึกฝนด้วยการใช้ตะเกียบ ฝึกคีบถั่วลิสงทอด ลูกชิ้น ไข่เยี่ยวม้า หรืออาหารที่กลมๆ เริ่มจากชิ้นเล็กๆ หรือว่าลูกเล็กๆก่อน แล้วค่อยขยับขยายเป็นลูกโตมากขึ้นในเรื่อย ไม่แน่ในอนาคตอาจมีแรงงานไทยในไต้หวันใช้ตะเกียบกันเก่งถึงขั้นคีบแมลงวันที่บินว่อนอยู่หน้าได้เหมือนในหนังหรือซีรีส์กำลังภายในของจีนก็เป็นได้

ตะเกียบญี่ปุ่น (ภาพจาก ikidane-nippon.com)

      ฝนตกอย่างหนักทางภาคใต้เกาะไต้หวันตั้งแต่วันพฤหัสบดี โดยเฉพาะนครเกาสง ผลจากฝนตกหนัก ปริมาณฝนเกิน 50 มิลลิเมตรในช่วงหนึ่งชั่วโมง ทำให้ระบายไม่ทัน หลายพื้นที่ในเขตเมืองจึงเกิดน้ำท่วมตั้งแต่เช้าวันศุกร์ โดยเฉพาะที่อุโมงค์ในเขตต้าซู่ มีระดับน้ำท่วมสูงกว่า 180 เซนติเมตร เพื่อความปลอดภัยเจ้าหน้าที่ต้องเร่งกั้นพื้นที่ห้ามรถและคนเข้าไป สำนักงานการระบายน้ำของเมืองเกาสงระบุว่า ที่ทำการเขตได้เริ่มใช้งานเครื่องสูบน้ำเพื่อช่วยระบายน้ำออก และขณะนี้ระดับน้ำได้ลดลงแล้ว

^{ฝนกระหน่ำภาคใต้เกาะไต้หวัน เกาสงน้ำท่วมหลายพื้นที่ (ภาพจาก PTS)}

      ในวันเสาร์ที่ 14 มิ.ย. นี้ ยังคงได้รับอิทธิพลจากร่องความกดอากาศต่ำและลมตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้ช่วงเช้ามีฝนตกหนักถึงฝนตกหนักมากในพื้นที่ตั้งแต่เจียอี้ลงไปทางใต้ อย่างไรก็ตาม ช่วงกลางวันเป็นต้นไป น้ำฝนเริ่มลดลง ท้องฟ้าโปร่งมากขึ้นจนถึงแดดออก ส่วนวันอาทิตย์นี้ (15 มิ.ย.) อากาศร้อนจัด อุณหภูมิสูงสุดอาจพุ่งถึง 38 องศาเซลเซียส

^{ฝนกระหน่ำภาคใต้เกาะไต้หวัน เกาสงน้ำท่วมหลายพื้นที่ (ภาพจาก PTS)}

      วันจันทร์และวันอังคารหน้าจะได้รับผลกระทบจากลมตะวันตกเฉียงใต้ ทำให้ภาคกลางและภาคใต้มีโอกาสเกิดฝนฟ้าคะนองหรือฝนตกเป็นระยะ ๆ และอาจมีฝนตกหนักในบางพื้นที่ สำหรับช่วง 10 วันข้างหน้า ยังไม่มีสัญญาณของหย่อมความกดอากาศต่ำหรือแนวปะทะมรสุมที่จะเคลื่อนตัวผ่านเกาะไต้หวัน สภาพอากาศจะดีขึ้น แต่อากาศร้อนอบอ้าว อุณหภูมิจะเริ่มสูงขึ้น

^{วันอาทิตย์นี้ (15 มิ.ย.) อากาศร้อนจัด อุณหภูมิสูงสุดอาจพุ่งถึง 38 องศาเซลเซียส (ภาพจาก udn.com)}

2. อากาศร้อนจัด ไทเปตรวจเข้มความปลอดภัยในการทำงานกลางแจ้งหรือสภาพแวดล้อมที่อุณหภูมิสูง

      หลังเทศกาลไหว้บ๊ะจ่าง ไต้หวันเริ่มเข้าสู่หน้าร้อนอย่างเต็มตัว ทุกพื้นที่อากาศร้อนจัด เพื่อนผู้ฟังที่อยู่ในไต้หวันอย่าประมาท ต้องเตรียมมาตรการรับมือกับอากาศร้อนกันด้วย เพราะจะช่วยให้ร่างกายของเรามีสุขภาพแข็งแรง และป้องกันการเกิดโรคที่มากับอากาศร้อน ดังนั้นเราจึงควรรับมือด้วยวิธีต่อไปนี้ :

^{ไต้หวันเข้าสู่หน้าร้อน อุณหภูมิสูงร่วม 40°c เตือนต้องป้องกันโรคที่มากับอากาศร้อน (ภาพจาก udn.com)}

      1. ดื่มน้ำมาก ๆ : อากาศร้อนอาจทำให้ร่างกายอ่อนเพลียและสูญเสียน้ำได้ง่าย ดังนั้นควรดื่มน้ำเป็นประจำเพื่อรักษาความชื้นของร่างกาย และลดการเกิดอาการต่าง ๆ เช่น อ่อนเพลีย คลื่นไส้

      2. เน้นรับประทานอาหารที่ปรุงสุกเเละปรุงสด : การปรุงอาหารอย่างถูกวิธีจะช่วยลดการสะสมของพิษในร่างกาย เพราะอาหารที่ไม่ได้รับการปรุงสุก หรือปรุงใหม่ อาจมีการปนเปื้อนของแบคทีเรีย และไวรัส ซึ่งอาจทำให้เกิดโรคติดเชื้อได้ง่ายขึ้น

      3. รักษาอุณหภูมิร่างกาย : อากาศร้อนอาจทำให้ร่างกายอ่อนเพลีย และมีเหงื่อออกมากขึ้น ควรรักษาอุณหภูมิร่างกายด้วยการอาบน้ำเย็น หรือใช้ผ้าเช็ดตัวชุบน้ำเย็นเช็ดหน้า และตามร่างกาย

      4. ลดการออกกำลังกาย : ลดการออกกำลังกายหรือกิจกรรมที่ต้องใช้แรงมาก เพราะอากาศร้อนอาจทำให้ร่างกายระบายความร้อนไม่ทัน และออกซิเจนไม่เพียงพอ นอกจากนี้ยังอาจทำให้เกิดอาการอ่อนเพลีย แนะนำให้เลือกกิจกรรมเบา ๆ เช่น วิ่ง หรือโยคะยามเย็น

      นอกจากนี้เพื่อป้องกันไม่ให้แรงงานที่ทำงานกลางแจ้งในช่วงอากาศร้อนจัดเกิดอาการเป็นลมแดดหรือภัยอื่น ๆ จากความร้อน เทศบาลกรุงไทเปได้เริ่มดำเนินการตรวจสอบแรงงานที่ทำงานกลางแจ้งและในสภาพอากาศร้อนจัด ตั้งแต่เมื่อวันที่ 1 มิถุนายนที่ผ่านมา หากนายจ้างไม่ปฏิบัติตามมาตรการป้องกันจนทำให้แรงงานเจ็บป่วยจากความร้อน จะถูกปรับตั้งแต่ 30,000 - 300,000 เหรียญไต้หวัน ปีที่แล้วมีการปรับไป 5 ราย รวมเป็นเงินค่าปรับ 150,000 เหรียญไต้หวัน

      กองแรงงานกรุงไทเประบุว่า ในเดือนนี้ได้เริ่มโครงการตรวจสอบแรงงานเพื่อป้องกันอันตรายจากความร้อน โดยมุ่งเป้าไปที่ผู้ปฏิบัติงานกลางแจ้ง เช่น ไซต์งานก่อสร้าง พนักงานส่งอาหารและโลจิสติกส์ ผู้ปฏิบัติงานที่ทำงานบนที่สูงด้วยกระเช้า รวมถึงผู้ถือป้ายโฆษณา คนทำสวน และคนซ่อมแซมถนน เนื่องจากแรงงานกลุ่มนี้ต้องเผชิญกับแสงแดดเป็นเวลานาน จึงจัดอยู่ในกลุ่มเสี่ยงสูงต่อโรคจากความร้อน นายจ้างต้องจัดมาตรการป้องกัน เพื่อป้องกันไม่ให้แรงงานได้รับอันตรายจากความร้อน ได้กำชับให้ผู้รับเหมาจัดพื้นที่สำหรับพักผ่อนของแรงงาน ซึ่งจะต้องมีร่มเงา ระบบพ่นน้ำ รวมถึงจัดเตรียมน้ำดื่มและเครื่องดื่มผสมเกลือและน้ำตาลไว้ให้ด้วย นอกจากนี้ ในช่วงกลางวันซึ่งมีอากาศร้อนจัด จะมีการปรับเปลี่ยนเวลาทำงานของแต่ละประเภทงาน เช่น เริ่มทำงานตั้งแต่ 8 โมงเช้า หยุดพักตอน 10 โมงเช้า และปรับเปลี่ยนตามพยากรณ์อากาศจากกรมอุตุนิยมวิทยา

      หากนายจ้างฝ่าฝืนกฎระเบียบและไม่แก้ไขหลังได้รับแจ้ง จะถูกปรับตั้งแต่ 30,000 - 150,000 เหรียญไต้หวัน และหากไม่ได้ดำเนินมาตรการป้องกันอย่างเหมาะสมจนทำให้แรงงานเกิดอาการเจ็บป่วยจากความร้อน จะถูกลงโทษตามกฎหมายความปลอดภัยในการทำงาน โดยมีโทษปรับตั้งแต่ 30,000 - 300,000 เหรียญไต้หวัน รวมทั้งจะตรวจสอบว่าบริษัทได้ดำเนินการให้ความรู้ จัดการสุขภาพ และมีแผนรับมือเหตุฉุกเฉินที่เหมาะสมหรือไม่ด้วย

ไรเดอร์ไม่ได้รับการคุ้มครอง นักวิชาการเรียกร้องให้จัดทำแนวทางปฏิบัติ

      แม้ว่าการตรวจสอบแรงงานพิเศษจะรวมถึงอุตสาหกรรมส่งอาหารและโลจิสติกส์ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างไรเดอร์ (Rider) ซึ่งหมายถึงพนักงานที่ทำหน้าที่ส่งคน อาหาร หรือสินค้า ตามคำสั่งซื้อของลูกค้าผ่านแอปพลิเคชันเดลิเวอร์รีต่าง ๆ กับแพลตฟอร์มที่รับคำสั่งซื้อยังมีข้อถกเถียงกันว่าเป็นแบบลูกจ้างกับนายจ้างหรือไม่ หากถูกจัดว่าเป็นผู้รับเหมาช่วง (ไม่ใช่ลูกจ้าง) รัฐอาจไม่มีอำนาจในการควบคุมมาตรการป้องกันอันตรายจากความร้อน ซึ่งอาจทำให้ไม่สามารถป้องกันอุบัติเหตุจากความร้อนของไรเดอร์ (Rider) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ง นักวิชาการจึงเรียกร้องให้มีการจัดทำแนวทางปฏิบัติเพื่อให้การคุ้มครองแรงงานกลุ่มนี้

^{ไรเดอร์ หรือพนักงานที่ทำหน้าที่ส่งคน อาหาร หรือสินค้า เป็นกลุ่มเสี่ยงจากโรคที่เกิดจากอากาศร้อนจัด (ภาพจาก businesstoday.com.tw)}

3. เห็นด้วยไหม? กระทรวงคมนาคมไต้หวันจะแก้ไขกฎหมายการขับขี่ผู้สูงอายุ ลดอายุการต่อใบขับขี่จาก 75 ปี เหลือ 70 ปี เริ่มบังคับใช้ปีหน้า

      เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคมที่ผ่านมา ในเขตซานเสีย นครนิวไทเป คุณลุงวัย 78 ปีรายหนึ่ง ไม่ทราบเกิดอะไรขึ้นขับรถชนดะ เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 3 ราย และบาดเจ็บ 12 ราย และคุณลุงผู้ก่อเหตุก็เสียชีวิตที่โรงพยาบาลเมื่อวันที่ 31 พ.ค. ที่ผ่านมา อุบัติเหตุร้ายแรงดังกล่าว ก่อให้เกิดกระแสความกังวลเกี่ยวกับการขับขี่ของผู้สูงอายุ กระทรวงคมนาคมเตรียมออกมาตรการเข้มงวด 3 ข้อ ได้แก่ ลดอายุการต่อใบขับขี่จาก 75 ปี เหลือ 70 ปี เพิ่มการทดสอบสมรรถภาพร่างกาย เช่น การรับรู้ถึงอันตราย ความคล่องตัวของแขนขา และสำหรับผู้ที่มีประวัติอุบัติเหตุจะต้องเข้ารับการฝึกอบรมกฎจราจร คาดว่าจะเริ่มใช้ปีหน้า แต่มาตรการนี้ก็ก่อให้เกิดกระแสวิจารณ์ว่า การลดอายุการต่อใบขับขี่โดยอิงจากกรณีเดียวนั้น ไม่สมเหตุสมผล และควรวิเคราะห์สาเหตุแท้จริงที่เกิดอุบัติเหตุ เพราะตามข้อมูลสถิติ ผู้ที่ก่ออุบัติเหตุสูงสุดคือนักขับวัย 18-24 ปี ไม่ใช่ผู้สูงอายุ

^{คุณลุงชาวไต้หวันวัย 78 ปี ขับรถชนดะ เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 3 ราย และบาดเจ็บ 12 ราย ตัวคุณลุงผู้ก่อเหตุก็เสียชีวิตที่โรงพยาบาลเมื่อวันที่ 31 พ.ค. ที่ผ่านมา (ภาพจาก udn.com)}

      นายเฉินซื่อข่าย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมกล่าวว่า ส่งเสริมให้ผู้สูงอายุคืนใบขับขี่ และใช้ระบบขนส่งสาธารณะมากขึ้น โดยผู้ที่คืนใบขับขี่จะได้รับเงินสนับสนุนสำหรับการซื้อบัตรโดยสาร TPASS โดยจะมีการดำเนินกลยุทธ์ 3 ด้าน ได้แก่ :

      1. ปรับระบบการสอบใบขับขี่ให้เข้มงวดและแม่นยำยิ่งขึ้น

      2. ผู้กระทำผิดหรือก่ออุบัติเหตุจะต้องเข้ารับการอบรมซ้ำ เพื่อเพิ่มจิตสำนึกในการขับขี่อย่างปลอดภัย

      3. สนับสนุนการขับขี่อย่างปลอดภัยของคนสูงอายุ

      อย่างไรก็ตาม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมผู้นี้กล่าวว่า แม้ว่าผู้สูงอายุจะมีอัตราการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุสูง แต่สถิติผู้ก่อเหตุอันดับ 1 และ 2 กลับเป็นกลุ่มวัย 18-24 ปี และย้ำว่าไม่ควรเหมารวมว่าผู้สูงอายุคือผู้ขับขี่ที่อันตราย

^{คุณลุงชาวไต้หวันวัย 78 ปี ขับรถชนดะ เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 3 ราย และบาดเจ็บ 12 ราย ตัวคุณลุงผู้ก่อเหตุก็เสียชีวิตที่โรงพยาบาลเมื่อวันที่ 31 พ.ค. ที่ผ่านมา (ภาพจาก udn.com)}

      ปัจจุบัน ในไต้หวันอนุญาตให้ผู้อายุขับขี่รถถึง 75 ปี เมื่ออายุครบ 75 ปีขึ้นไปต้องต่ออายุใบอนุญาตทุก ๆ 3 ปี ต้องผ่านการตรวจสมรรถภาพร่างกาย รวมถึงการทดสอบการรับรู้ หากไม่ผ่านต้องคืนใบขับขี่ หากไม่คืน ใบขับขี่จะถูกเพิกถอน แต่จากอุบัติเหตุข้างต้น กระทรวงคมนาคมจะลดอายุต่อใบอนุญาตขับขี่ลงมาเป็น 70 ปี และคาดว่าจะเริ่มใช้จริงในปีหน้า

^{คุณลุงชาวไต้หวันวัย 78 ปี ขับรถชนดะ เป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิต 3 ราย และบาดเจ็บ 12 ราย ตัวคุณลุงผู้ก่อเหตุก็เสียชีวิตที่โรงพยาบาลเมื่อวันที่ 31 พ.ค. ที่ผ่านมา (ภาพจาก udn.com)}

      กระทรวงคมนาคมกล่าวว่า ในไต้หวันมีผู้ถือใบขับขี่ที่อายุมากกว่า 70 ปี ราว 1.826 ล้านคน และคาดว่าในอีก 10 ปีข้างหน้าจะเพิ่มเป็น 2.72 ล้านคน จึงจำเป็นต้องมีนโยบายที่ชัดเจนในประเด็นนี้ สำหรับประเทศใกล้เคียง เช่น ญี่ปุ่น จะมีการต่อใบขับขี่ทุก 3 ปี ผู้มีอายุครบ 70 ปีขึ้นไป ต้องเข้ารับการอบรมที่โรงเรียนสอนขับรถ และอายุครบ 75 ปี ต้องตรวจสอบการรับรู้และสมรรถภาพการขับขี่

^{ผู้คนจำนวนมากนำดอกไม้ไปวางเพื่อไว้อาลัยผู้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุครั้งนี้ (ภาพจาก udn.com)}

      นอกจากนี้ ตามกฎระเบียบในปัจจุบัน ผู้สูงอายุที่ทำผิดกฎจราจรและถูกบันทึกแต้มเกิน 3 คะแนน จะได้รับการติดต่อจากกรมทางหลวงเพื่อให้คำปรึกษา ในอนาคตจะขยายไปยังผู้ที่ทำผิดกฎหมายบ่อยครั้งหรือเป็นสาเหตุหลักของอุบัติเหตุ นอกจากนี้จะมีเงินสนับสนุนสำหรับผู้คืนใบขับขี่เพื่อนำไปใช้ซื้อบัตร TPASS รายเดือน

      อย่างไรก็ตาม มาตรการใหม่ดังกล่าว ก่อให้เกิดกระแสวิจารณ์ไม่น้อย อย่างคุณหมอหลีปิ่งอิ๋ง แพทย์โรงพยาบาลเด็กแห่งมหาวิทยาลัยไต้หวัน วิจารณ์ว่าการลดอายุการต่อใบขับขี่โดยอิงจากกรณีเดียวไม่สมเหตุสมผล ควรมีการวิเคราะห์หาสาเหตุที่แท้จริง เพราะตามข้อมูลของกระทรวงคมนาคมเอง ผู้ที่ก่ออุบัติเหตุบนถนนสูงสุดคือนักขับวัย 18-24 ปี ไม่ใช่ผู้สูงอายุ

^{นอกจากดอกไม้แล้ว ยังมีการประท้วงเรียกร้องให้รัฐบาลแก้ปัญหาการขับขี่โดยไม่เคารพกฎจราจร นำไปสู่ความเสียหายของผู้อื่น (ภาพจาก udn.com)}

      เขาเชื่อว่าการบังคับใช้กฎหมายกับผู้ที่ไม่เปิดไฟเลี้ยว สำคัญกว่าการลดอายุการต่อใบขับขี่ คุณหมอหลี่ยังเล่าว่าตนเองเคยเกือบถูกรถยนต์ที่ไม่เปิดไฟเลี้ยวชนหลายครั้ง โดยผู้ขับขี่เหล่านั้น ไม่ใช่ผู้สูงอายุ แต่คือผู้ที่ขาดจิตสำนึกในการขับขี่ปลอดภัย หากต้องการเพิ่มความปลอดภัย ควรอิงจากข้อมูลทางวิทยาศาสตร์และสถิติ ไม่ใช่ตัดสินจากกรณีเดียว เพราะหากผู้ที่ก่ออุบัติเหตุสูงสุดคือวัยหนุ่มสาว ทำไมถึงไม่เพิ่มอายุขั้นต่ำในการขอใบขับขี่แทน?

^{จากอุบัติเหตุครั้งนี้ กระทรวงคมนาคมจะลดอายุต่อใบอนุญาตขับขี่จาก 75 ปีลงมาเป็น 70 ปี คาดจะเริ่มใช้จริงในปีหน้า แต่มีผู้คนจำนวนมากประท้วงว่า แก้ปัญหาไม่ถูกจุด (ภาพจาก tyenews.com)}

      คุณหมอผู้นี้กล่าวว่า มาตรการเหล่านี้จะส่งผลกระทบชัดเจนในพื้นที่ห่างไกล ถ้าไม่ให้ผู้สูงอายุมีใบขับขี่ พวกเขาจะใช้ชีวิตอย่างไร? จะให้เรียก Uber ทุกครั้งที่ออกจากบ้านหรือ? และในพื้นที่ที่ไม่มีระบบขนส่งสาธารณะ การแจก TPASS จะมีประโยชน์หรือไม่? เขาย้ำว่า สิ่งที่ควรทำคือการวิเคราะห์หาสาเหตุแท้จริงที่เกิดอุบัติเหตุ ไม่ใช่ทำตามเสียงเรียกร้องโดยขาดข้อมูล การจัดการผู้ไม่เปิดไฟเลี้ยวบนถนน สำคัญกว่าการลดอายุการต่อใบขับขี่เสียอีก